Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 171

ซีซาร์ไม่สนใจ แต่หลังจากเขาได้ยินหลินเสี่ยว เขาหันกลับไปทันทีแล้วมองไปทางป่าทางซ้าย

ใบไม้ที่พึมพำภายใต้สายรัดของสายลมป่าก็เหมือนภาพวาดสีน้ำมันที่ยังไม่รู้สึกเหมือนมีอะไรอื่นและทำให้ผู้คนรู้สึกโล่งใจ

แต่ซีซ่าร์สังเกตว่าเสียงที่ทำให้เกิดเสียงดังนั้นดังเกินไปและไม่เป็นระเบียบมันไม่ใช่เสียงของลมที่พัด แต่เสียงของผู้คนกำลังเข้ามาใกล้พวกเขาอย่างช้าๆ!

แย่ละ!

หากหลินเสี่ยวไม่เตือน พวกเขาอาจถูกลอบโจมตีจริง ๆ

“ ทุกคนระวังด้วย! มีคนอยู่ในป่า!” ซีซาร์วางมือบนดาบของเขาและยืนต่อหน้าคนอื่น ๆ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

เมื่อเห็นสิ่งนี้ทุกคนก็ตื่นตัวและเข้าสู่สภาพต่อสู้พร้อมกับซีซาร์ในฐานะหัวหน้า เชนไตหยินและโรซี่ที่อยู่ตรงกลางและหลินเสี่ยวปกป้องเอเลน่าที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง

“ใคร? แสดงตัวของเจ้าออกมา!” ซีซาร์ตะโกนออกไปทางป่า

หลินเสี่ยวพบว่ามันแปลกที่ประเพณีของการตะโกนไปยังฝ่ายตรงข้ามของเจ้าก่อนที่จะต่อสู้มันได้รับการสืบทอดจากไหนกัน?

ยิ่งแปลกขึ้นที่พวกเขาออกมาจริงๆ!

“ น่าอัศจรรย์ ข้าไม่อยากจะเชื่อว่าพวกเจ้าสังเกตเห็นการปรากฏตัวของพวกเรา” เสียงที่อ่อนโยนและอ่อนกำลังมาและเจ้าหญิงที่มีผมสีแดงน่ารักก้าวออกมาจากพุ่มไม้

เธอสวมเสื้อคลุมยาวเหมือนกระโปรงจีบผมสีแดงสั้นของเธอคลุมหู รูปร่างหน้าตาของเธอยังเต็มไปด้วยความอ่อนเยาว์บรรยากาศของเธอนั้นแตกต่างไปจากคนที่ฆ่าคนอื่นอย่างไร้ความปราณีบนเกาะเดสแปร์ เธอเป็นเหมือนเจ้าหญิงที่หลงเข้าสู่สนามรบนี้โดยบังเอิญ

ชายสองคนและผู้หญิงหนึ่งคนปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเธออย่างรวดเร็ว ทั้งสามนั้นแผ่ออกไปและปกคลุมเจ้าหญิงอย่างระมัดระวัง พวกเขาถืออาวุธและจ้องมองที่วิทยาลัยลอรันและจะโจมตีทันทีหากพวกเขาเคลื่อนไหวใด ๆ

หลินเสี่ยวรู้สึกว่าเขาเคยเห็นพวกเขาที่ไหนซักแห่งมาก่อนโดยเฉพาะเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่สวยงาม หลังจากคิดถึงมันไปแล้วผู้ชายคนนั้นก็ชัดเจน …

“ชาร์ล! เจ้าเอง?” ซีซาร์ไม่เพียงแต่ร้องออกมาด้วยความตกใจ แต่หลินเสี่ยวก็สั่นเทา

‘เจ้าหญิงน้อย‘ นั่นคือเจ้าชายคนโตของจักรวรรดิเฮโน และเขาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้เพื่อเป็นตัวแทนของวิทยาลัยเฮโน

พวกเขาแตกต่างจากทีมอื่น ๆ พวกเขาไม่เลือกที่จะลงโปรไฟล์ต่ำ พวกเขาทุกคนสวมเครื่องแบบสกายไลท์สีเหลืองอ่อนแม้แต่เสื้อคลุมของชาร์ลก็มีเชือกสีเหลืองที่ดูเหมือนจะดอกเบญจมาศเคลื่อนไหวในป่าสีเขียวมรกตแห่งนี้ซึ่งมันสะดุดตายิ่งนัก

วิทยาลัยเฮโน แชมป์เก่า พวกเขาก็ตั้งเป้าหมายเป็นแชมป์ในครั้งนี้ด้วยเช่นกันดังนั้นพวกเขาจึงน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

หลินเสี่ยวรู้ว่าหากพวกเขาต้องการที่จะเป็นผู้ชนะนั่นหมายความว่าพวกเขาจะต้องข้ามเส้นทางกับวิทยาลัยเฮโนไม่ช้าก็เร็ว แต่เขาไม่เคยคาดหวังว่ามันจะมาเร็วขนาดนี้

มันเป็นแค่วันที่สองและพวกเขาก็ได้พบกับศัตรูที่แข็งแกร่งแล้วมันไม่ได้เลวร้ายอะไรเลย แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะชนะพวกเขาจะต้องจ่ายราคา!

หลินเสี่ยวมีความสามารถในการฟื้นฟูเวทมนต์ขณะหลับดังนั้นเขาจึงไม่กังวลเกี่ยวกับการสูญเสียเวทมนตร์ แต่คนอื่นไม่สามารถทำได้ หากพวกเขาสูญเสียความแข็งแกร่งในการต่อสู้มันไม่เหมือนกับว่าเขาสามารถต่อสู้คนเดียวใช่ไหม?

ไม่ ไม่ เขาไม่ต้องการเป็นฮีโร่ เขาต้องการจะยืนเชียร์อยู่ข้างหลังพวกเขา …

ทั้งสองฝ่ายชักดาบของพวกเขาออกมาและจ้องมองอย่างเงียบ ๆ ซึ่งกันและกันบรรยากาศนั้นตึงเครียดอย่างไม่น่าเชื่อ

ตามที่วางไว้ในตอนแรก วิทยาลัยเฮโนวางแผนที่จะซ่อนและรอซุ่มโจมตี ในท้ายที่สุดพวกเขาถูกตรวจพบโดยหลินเสี่ยวด้วยความช่วยเหลือของเอเลน่าดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าหรือล่าถอยได้และยืนขึ้นอย่างเชื่องช้า

“ แค่กๆ…ทำไมต้องซีเรียสจัง?” เช่นเดียวกับความตึงเครียดขึ้น ชาร์ลหัวเราะและทำลายความเงียบ“ ไม่ต้องกังวล เราไม่ต้องการเป็นศัตรู”

ราวกับว่าต้องการแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของเขา เขาออกจากพุ่มไม้และนำอีกสามคนมาหยุดที่หน้าซีซาร์เพื่อรักษาระยะห่างที่ปลอดภัย

“ ไม่ต้องการเป็นศัตรู?” ซีซาร์ตะคอกอย่างเย็นชา“ ถ้าเราไม่สังเกตเห็นผลึกของเราอาจถูกปล้นไปแล้ว! การซุ่มโจมตีของเจ้าล้มเหลวดังนั้นตอนนี้เจ้าบอกว่าเจ้าไม่ต้องเป็นศัตรู ช่างน่าหัวเราะ!”

“ อือ…” ชาร์ลส์ตะโกนเหมือนเขาเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่น่าสงสารและพูดอย่างไม่ลดละว่า“ ซีซาร์ เจ้าตอนยังเด็กน่ารักกว่านี้นะ”

“อา? เจ้าพูดอะไรนะ?” ซีซาร์ถูกผงะ

“ เจ้าตามข้าตลอดเวลา เรียกข้าว่าพี่สาว ข้าต้องบอกให้เจ้าเรียกข้าว่าพี่ชายแต่เจ้าไม่ฟังเลย…เจ้าน่ารักมากเลยตอนนั้น” ชาร์ลส่ายหัวอย่างน่าเศร้า

ก่อนหน้านี้ในเตนท์ เขาเพิ่งคิดถึงความสัมพันธ์ของเขากับเชนไตหยินและไม่เคยสังเกตลักษณะของเขาอย่างระมัดระวัง

เขาแตกต่างจากกลิ่นอายของเจ้าหญิงเสน่ห์ที่เชนไตหยินมอบให้แม้ว่าชาร์ลจะมีอายุมากกว่าเธอหนึ่งปีและแก่กว่าหลินเสี่ยวถึงสามปี แต่ใบหน้าของเขายังคงมีบรรยากาศที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะพร้อมกับไขมันของทารก ผมม้าสีแดงของเขายกขึ้นพร้อมกับลมเหมือนน้องสาววัยรุ่นตัวน้อย แต่ดวงตาที่เปล่งประกายของเขาเต็มไปด้วยความลึกและความเศร้ารอยยิ้มอันแสนหวานของเขานั้นไม่สามารถซ่อนความมั่นใจในตัวเขาไว้ราวกับว่าเขาจะไม่มีวันกลัวศัตรู

“ ชาร์ล ยะหยุดพูดไปรอบ ๆ ! ข้าเรียกเจ้าพี่สาวเมื่อไหร่?”

“ เจ้าหมายถึงอะไร? เมื่อข้าไปเยี่ยมพ่อกับลุงของเจ้าเมื่อสองสามปีก่อนเจ้าเรียกข้าว่าสาวสวยและดึงกระโปรง…โอ้ไม่ข้าหมายถึงเสื้อคลุมของข้าและไม่ปล่อยให้ข้าไป เจ้ายังแม้แต่เรียกข้าว่าพี่สาวและไม่ว่าข้าจะพูดอะไรเจ้าก็ไม่เชื่อว่าข้าเป็นพี่ชาย เห้อ” ชาร์ลยังพูดราวจริงจังแต่มุมปากของเขาทรยศเขา

“ ดึงกระโปรงของเจ้า? เจ้าพูดอะไรที่ช่างเป็นเรื่องผิดปกติในฐานะราชวงศ์…นั้นไม่เคยเกิดขึ้น!”

“โอ้? จริงๆ? งั้นข้าอาจจำผิดไป” ชาร์ลยิ้มเล็กน้อยและมองไปที่โรซี่“ ข้าเชื่อว่าตระกูลชิลเด้ได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงในคืนนั้นด้วย โรซี่เจ้าก็มากับพี่ชายของเจ้าด้วยใช่ไหม? ข้าจำได้ว่าเจ้านั่งถัดจากซีซาร์ “

“ ข้าข้า…” โรซี่ไม่สามารถโต้กลับดังนั้นมันอาจเป็นเรื่องจริง

มีพยานสองคนดังนั้นจึงยากสำหรับเขาที่จะพิสูจน์ตัวเอง ใบหน้าของเขาแดงก่ำและกัดฟันราวกับว่าเขาสามารถพุ่งออกไปต่อสู้ได้ตลอดเวลา

“ ข้านึกภาพซีซาร์ดึงเสื้อผ้าของชาร์ลขณะเรียกพี่สาวไม่ออกเลย” หลินเสี่ยวกระซิบกับเชนไตหยิน

“ อืม…ซีซาร์ยังเด็กอยู่และชาร์ลก็สวยมากเมื่อเขายังเด็กดังนั้นการได้รับการปฏิบัติในฐานะพี่สาวจึงเป็นเรื่องธรรมดา” เชนไตหยินตอบอย่างขมขื่น

“ แต่ตอนนี้เขาก็สวยนะ”

“ …เป็นอย่างนั้นเหรอ? หลินเสี่ยวอย่าลืมว่าเขาเป็นผู้ชาย! และแก่กว่าข้าหนึ่งปี” เชนไตหยินกะพริบและอุ้มด้วยเสียงของเธอ

“ มีอะไรผิดปกติกับผู้ชายคนหนึ่ง?” หลินเสี่ยวกัดกำมือของเขาและร้องออกมาอย่างสง่าผ่าเผย“ มีเพียงแค่พี่สาวเท่านั้นที่ทำผู้หญิงบอบบาง! ผู้ชายที่แท้จริงควรทำผู้ชาย!”

“เอ๋???”

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดกันอยู่ ซีซาร์ก็หันไปรอบ ๆ ทันทีและดวงตาที่แหลมคมของเขาก็แทงมาที่พวกเขาทำให้พวกเขาลนลาน

“ เจ้าต้องการอะไร? เจ้าต้องการที่จะทำผู้ชาย? … ซีซาร์ เจ้าชอบกับดักอย่างซีซาร์ใช่ไหม? ช่างน่าเสียดาย … ” โดยไม่รอให้หลินเสี่ยวทำเสร็จซีซาร์ก็ขัดจังหวะเขา

“ หยุดเสียเวลามาต่อสู้กัน! สนับสนุนข้าด้วย โรซี่! เชนไตหยิน เจ้าจับตามองชาร์ลหาวิธีฝ่าแนวป้องกันของพวกเขา เราสามารถชนะได้ตราบใดที่เราทำร้ายเขา!”

เขาอดทนที่จะบุกเข้าไปในคำสาป จับด้ามดาบก้มลงและเข้าสู่สถานะต่อสู้

พี่ชาย พี่สาวอะไร? นี่คือเกาะเดสแปร์! คำพูดไม่มีประโยชน์ ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่ความสำคัญ!

ตราบใดที่เขาสามารถเอาชนะวิทยาลัยเฮโนได้ที่นี่ ปากอันฉลาดของชาร์ลก็จะไม่สามารถเยาะเย้ยได้อย่างง่ายดายอีกต่อไป! ซีซาร์จะไม่เข้าร่วมกับเขา เขาจะใช้วิธีการที่ใช้งานได้จริงที่สุดเพื่อแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเขา!

แม้ว่าเขาจะทำสิ่งที่น่าอายในอดีต … แต่อดีตคืออดีต ตอนนี้เขาแค่เอาชนะชาร์ลเท่านั้น!

“ ฝ่าบาท โปรดระวัง!”

โดยไม่ต้องรอให้ซีซาร์เสร็จสิ้น วัยรุ่นที่ยืนถัดจากชาร์ลพูด

เขาดูเด็กกว่าเขาถือหอกที่เกินจริงมันสูงกว่าเขามาก หัวคมมีสีเข้มแปลก ๆและให้ความรู้สึกเย็นแปลกๆ

เขาสังเกตเห็นความเป็นศัตรูของซีซาร์ในทันทีและยืนอยู่ตรงหน้าชาร์ลเพื่อปกป้องเขาเช่นอัศวินปกป้องเจ้าหญิง

“ เดโวรูไม่ต้องกังวล ข้าไม่ต้องการต่อสู้กับพวกเขา” ชาร์ลพูดอย่างใจเย็นและเอื้อมมือไปดึงเสื้อผ้าของเขาเหมือนเด็ก ๆ

“ แต่ฝ่าบาท ท่านทำให้…”

“ หลินเสี่ยว เจ้าจะรออะไรอีก? เร็วเข้า! “ ซีซาร์สังเกตเห็นความตื่นตัวของพวกเขาโดยไม่ถามความเห็นเขาจึงทำการโจมตี!

เขาหุ้มดาบของเขาดาบสีแดงเข้มของเขาเปล่งออร่าที่อันตรายออกมา

ลมเริ่มพุ่งพล่านออร่าดุเดือดพุ่งออกมาจากดาบซีซ่าร์ก็กลายเป็นจุดสนใจของฝูงชนอีกครั้ง เชนไตหยินเข้าใจทันทีและวางมือบนหิมะเพื่อรอโอกาสที่จะโจมตี

มันใกล้จะถึงเวลาการต่อสู้แล้ว!

ขณะที่ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่น่ารังเกียจหลินเสี่ยวก็ทำสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจ

เขาใช้มือขวาจับแขนของเชนไตหยินโดยไม่ปล่อยให้เธอพุ่งออกมาจากนั้นใช้มือซ้ายจับข้อมือของซีซาร์และผลักดาบที่เขาดึงกลับเข้าไปในฝักของเขา

“ เรายังไม่สู้” หลินเสี่ยวสั่ง