Picked up a Demon King to be a Maid - ตอนที่ 105

วิทยาลัยลอรัน

ที่ฝึก

มันใกล้ค่ำแล้ว สถาบันการศึกษาไร้คนแม้แต่คนเดียวมีเพียงแสงสลัวในช่วงการปฏิบัติที่กว้างขวางและว่างเปล่า

ปัจจุบันแซมและหลินเสี่ยวยืนอยู่บนเวทีอย่างโง่เขลาเผชิญหน้ากับอีกคนหนึ่งและเอเลน่าก็เหมือนน้ำค้างแข็งยืนอยู่เบื้องล่างรอการดวลโง่ ๆ

แซมยังงงงวยเขาเห็นด้วยกับการดวลของหลินเสี่ยวอย่างไร้ความปราณีได้อย่างไร? ถ้าเขาต้องพูดมันอาจเป็นเพราะหลินเสี่ยวหลอกผู้คนเกินไป

แซมเป็นคนที่ฝึกฝนร่างกายของเขาตลอดทั้งวันฝึกทักษะดาบของเขาตั้งแต่เด็ก เขาไม่รู้เลยว่าหัวของหลินเสี่ยวเป็นอย่างไร เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องขี้ประติ๋วแต่มันดูเหมือนเป็นเรื่องใหญ่เมื่อมันออกมาจากปากของหลินเสี่ยว

ใช้สถานการณ์ปัจจุบันเป็นตัวอย่างก่อนหน้านี้ในบาร์หลินเสี่ยวใช้เกียรติที่ถูกทำลายของเขาเป็นชิปต่อรองและขู่แซมเพื่อให้แผนการที่จะโหดเหี้ยมในระหว่างการแข่งขันยอมแพ้แต่แซมไม่เห็นด้วย

เขาโกรธ เขาจะไม่ยอมแพ้ เขาต้องการเอาชนะหลินเสี่ยวและใช้ออร่าการเผาไหม้ของเขาเพื่อปกป้องเกียรติยศของเขา!

เขาควรทำอย่างไร

นั่นง่ายมาก! มา! สู้กับข้าตอนนี้ ท้าทายแซมที่ลังเล หลินเสี่ยวใช้คำพูดที่ไพเราะของเขาเพื่อปัดเป่าความลังเลของเขา

ดังนั้นหลินเสี่ยวจึงลากแซมไปยังที่ซ้อมของวิทยาลัยลอรันในตอนกลางคืนและเริ่มการต่อสู้ครั้งนี้

ถ้าแซมชนะหลินเสี่ยวก็เต็มใจที่จะแพ้ หากหลินเสี่ยวชนะทุกอย่างระหว่างพวกเขาจะถูกกำจัด ง่ายดายและตรงไปตรงมา

นอกจากนี้ตามที่หลินเสี่ยวกล่าวว่านี่คือการต่อสู้มาตรฐานที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศและความกล้าหาญ เนื่องจากเป็นหลินเสี่ยวผู้แนะนำจึงไม่มีใครพูดอะไรเช่นกัน

ดังนั้นแม้ว่ามันจะแซมได้ทำร้ายหลินเสี่ยวบาดเจ็บที่นี่ก็ไม่มีใครคิดว่าแซมกำลังรังแกเขา พวกเขาจะเชื่อเพียงว่าหลินเสี่ยวประเมินตนเองสูงเกินไปโดยต้องการดวลแซมแม้ว่าเขาจะอ่อนแอและกำลังมองหาความตาย!

ตอนแรกแซมคิดว่าหลินเสี่ยวกำลังวางแผนบางอย่างหลังจากหลอกเขาที่นี่หรือทำเทคนิคราคาถูกอื่น ๆ แต่ในไม่ช้าเขาก็สังเกตเห็นว่าไม่มีกับดักหรือแผนการ หลินเสี่ยวท้าให้เขาต่อสู้อย่างบริสุทธิ์และเรียบง่าย

การต่อสู้ที่ยุติธรรมอย่างง่ายๆ

“ หลินเสี่ยวข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง…เจ้าแน่ใจหรือว่าต้องการจะดวลกับข้า”

“ อ่าถูกต้องข้าจริงจัง”

ในที่ซ้อมหลินเสี่ยวและแซมยืนเผชิญหน้ากันตามมารยาทของการต่อสู้ทั้งสองรักษาระยะห่างในการต่อสู้ระหว่างนักเวทและนักรบระยะทางเป็นปัจจัยสำคัญทันทีที่นักเวทอนุญาตให้นักรบเข้ามาใกล้เกินไปนั่นก็เหมือนกับการถูกตัดสินประหารชีวิต

“ หืมม หลินเสี่ยว เจ้าไม่เชื่อจริง ๆ ว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้ใช่ไหม?” แซมกำดาบไว้ด้วยมือของเขาแล้วเหวี่ยงลง ดาบที่คมชัดนั้นทำให้เกิดความนุ่มนวลราวกับว่ามันเป็นการเตือนนักเวทย์มนตร์ที่อยู่ด้านหน้ามัน

ถ้ามันเป็นแค่การต่อสู้ แซมก็ไม่กลัวหลินเสี่ยวเขาก็มั่นใจว่าเขาจะชนะ

“ ชนะหรือแพ้เราจะรู้หลังจากเราต่อสู้” หลินเสี่ยวตอบอย่างระมัดระวัง“ แม่บ้านของข้าจะเป็นพยานไม่ต้องกังวลเธอจะไม่เข้าข้างข้าเลยการต่อสู้ครั้งนี้ยุติธรรมอย่างสมบูรณ์”

“โอเค! ดี’เราจะรู้หลังจากเราต่อสู้’! แต่หลินเสี่ยวข้ายังไม่เข้าใจ … เจ้าเอาความกล้าที่ไหนมาท้าดวลกับข้า” แซมถักคิ้วแล้วถามว่า“ เจ้าเป็นนักเวทระดับที่สี่และข้าอยู่ในระดับที่ห้า นักรบคนอื่นเรียกข้าว่านักดาบพายุ ความเร็วของข้าจะเกินจินตนาการของเจ้าด้วยออร่าแอมพลิฟายเออร์ มากเสียจนข้าสามารถหลบเวทย์มนตร์ของเจ้าได้!”

ไม่ว่าเวทมนตร์นั้นแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตามมันก็ไม่มีความหมายอะไรเลยถ้ามันไม่สามารถโจมตีโดนใครได้

“ แล้วมันยังไงล่ะ?”

“ ฮิฮิ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าคิดอะไรอยู่…มีเพียงเวทย์มนตร์ระดับสี่เท่านั้นที่สามารถติดตามความเร็วของข้าเวทมนตร์ใบมีดลมดาบ!” แซมส่ายหัวอย่างไม่รังเกียจ“ นั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องพึ่งพา ใช่ไหม? แต่หลินเสี่ยวเจ้าเคยคิดเกี่ยวกับมันฝ่าออร่าการต่อสู้ของข้าได้ไกมแม้ว่าเจ้าจะโจมตีข้าโดนใบมีดลมเจ้าข้าจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแล้วเจ้าเป็นอะไร?”

“ ข้า?” หลินเสี่ยวเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด“ สิ่งที่เจ้าหมายถึงคือ…เจ้าวางแผนที่จะชนใบมีดลมของข้าแล้วเข้าหาข้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยไม่ปล่อยให้ข้ายังคงใช้เวทมนตร์ต่อไปแล้วเจ้าจะชนะตราบใดที่เจ้าชกได้”

“ อืมดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่งี่เง่า” แซมถือดาบด้วยมือเดียวแล้วใช้มืออีกข้างทำท่าเชิญไปที่หลินเสี่ยว“ อย่าพูดว่าข้ารังแกเจ้า ก่อนการต่อสู้ข้าจะให้เจ้าทำวงจรเวทย์ก่อนและเตรียมตัวเวทมนตร์จากนั้นข้าจะโจมตี”

แซมมีความมั่นใจหลินเสี่ยวเป็นเพียงระดับที่สี่แม้ว่าเขาจะให้เวลาเขาอย่างเพียงพอในการเตรียมตัวแต่ก็ไม่เป็นปัญหา

เขาต้องการให้หลินเสี่ยวมั่นใจอย่างเต็มที่จากการสูญเสียของเขา

“ โอ้แซมตามที่คาดหวังจากหัวหน้าช่างใจดีเหลือเกิน!” หลินเสี่ยวพยักหน้าแสดงความเห็นด้วย“ งั้นข้าจะรับข้อเสนอนั้น!”

หลินเสี่ยวจะไม่ต้องการให้ประโยชน์กับเขาโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายอย่างไร เมื่อมีเวลาเตรียมตัวล่วงหน้ามันจะสร้างปัญหาเขาลำบากมาก

หลินเสี่ยวเริ่มเตรียมวงจรเวทมนต์ของเขาทันที

“ ใบมีดลมดาบ!”

ร่ายมนต์วิเศษสมบูรณ์

พลังเวทย์มนตร์สีเขียวคล้ายวิลโลว์บางกำลังหมุนวนอยู่ภายในฝ่ามือของหลินเสี่ยว

วงจรเวทย์มนตร์สมบูรณ์

“ อย่างที่ข้าคิดมันเป็นดาบลม… แต่หลินเสี่ยวข้าได้บอกเจ้าแล้วว่าข้าสามารถจัดการเวทย์มนตร์ของเจ้าได้อย่างสมบูรณ์!” หลังจากพูดอย่างนั้นแซมก็เริ่มเคลื่อนไหวออร่าการต่อสู้ภายในตัวเขา

อย่างรวดเร็วแสงสีเขียวอ่อนปกคลุมทั้งร่างของแซมแตกต่างจากแสงเวท ออร่าการต่อสู้นั้นเบามากและถูกผสมผสานเข้ากับร่างของแซมซึ่งมองไม่เห็นอย่างชัดเจน

“ การต่อสู้ครั้งนี้เจ้าแพ้ไปแล้ว!”

คุณลักษณะของออร่าการต่อสู้ของแซมคือลมดังนั้นเขาสามารถขยายความเร็วของเขาได้อย่างมากผ่านออร่าการต่อสู้ลม!

ไม่เพียงเท่านั้นเขายังสามารถใช้ทักษะการต่อสู้ได้อีกด้วย

“ Astral Wind Sword Aura!”

แซมตะโกนและชีวิตสีซีดติดอยู่บนดาบของเขาเช่นกันความยาวของดาบคูณสองด้วย! ออร่าการต่อสู้ที่อ่อนโยนดั้งเดิมตอนนี้เหมือนดาบที่เสียชีวิตขณะที่ดาบออร่าเพิ่มระยะการโจมตีของอาวุธตราบใดที่แซมเดินไปข้างหน้าเจ็ดขั้นตอน…ไม่เพียงห้าก้าวเท่านั้นและหลินเสี่ยวจะเข้าสู่ช่วงการโจมตีของ Astral Wind Sword Aura

ด้วยความเร็วเหมือนลมพร้อมด้วยออร่าดาบที่สามารถเอาชนะทุกสิ่งนี่คือแซมนักดาบพายุ!

ห้าขั้นตอนนั่นคือระยะทางที่ปลอดภัยทั้งหมดที่หลินเสี่ยวมี

“ หลินเสี่ยว เวทเจ้าอยู่ไหน?” หลังจากแซมสะสมพลังของเขาเสร็จแล้วและกำลังรอให้หลินเสี่ยวเข้าโจมตีแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลินเสี่ยวทำอะไร เขากำลังวางแผนที่จะร่ายคาถาอื่นที่ไม่ใช่ใบมีดลม?

แซมส่ายหัวเข้าด้านใน

มันไม่มีประโยชน์อะไรใบมีดดาบลมเป็นเวทย์มนตร์เดียวที่สามารถตามความเร็วของแซมได้ในเวทย์มนตร์ระดับที่สี่แต่ใบมีดลมไม่มีอำนาจที่จะเอาชนะเขาได้ทันทีตราบใดที่เขาเอาใบมีดชุดแรกเขาจะชนะ!

นี่เป็นการต่อสู้ที่หลินเสี่ยวต้องสูญเสียความแตกต่างระหว่างพละกำลังของพวกเขาใหญ่เกินไป

“ แซม เจ้าพูดก่อนหน้านี้ว่าเจ้าจะจัดการใบมีดลมของข้าใช่ไหม”

ในที่สุดก็มีการเคลื่อนไหวจากหลินเสี่ยว

หลังจากหลินเสี่ยวจบวงจรเวทย์มนตร์ของเขาแล้วเขาก็ใช้ฟันกัดนิ้วของเขาแล้ววาดลวดลายแปลก ๆ ไว้ที่หลังมือ

“ โอเคเรามาดูกันว่าเจ้าสามารถต้านทานได้มากแค่ไหน” หลินเสี่ยวยิ้มและเชิญเขาว่า“ มาเลย”