My MCV and Doomsday - ตอนที่ 432

Chapter 432: นายต้องการที่จะทำข้อตกลงกันหรือปล่าว?
ฉี่คานตกตะลึงกับความสามารถในการยิงที่แม่นยำของเจียงลู่ฉีและความแข็งแกร่งทีน่าหวาดกลัวของลู่ฉางเฟยจนถึงจุดที่ขนของเขาลุกไปทั่วทั้งตัว ท่ามกลางสมาชิกขององค์กรหายนะต่อซอมบี้ในตอนนี้ ฉี่คานก็สามารถที่จะถูกพิจารณาได้ว่าเป็นคนที่ทรงพลังมากที่สุด ดังนั้นเขาจึงสามารถที่จะตามการต่อสู้ได้ทัน

‘เจียงลู่ฉีไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปจริงๆ แต่สายตาของเขาจะตามการเคลื่อนไหวของลู่ฉางเฟยได้ไม่ทัน เขานั้นทรงพลังมากเกินไป’ฉี่คานคิด แม้ว่าเจียงลู่ฉีจะสามารถทนได้อย่างยาวนาน ในระยะยาว ลู่ฉางเฟยก็สามารถที่จะทำลายมันได้อย่างแน่นอน นี่คือความแตกต่างกันระหว่างคนธรรมดาและผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับ 2

อย่างไรก็ตามลู่ฉางเฟยไม่ได้เข้าไปปะทะในการต่อสู้และดวงตาของเขาก็มีร่องรอยของความบ้าคลั่ง “ดีมาก ฉันว่านายมีค่าที่จะให้ฉันได้ใช้พลังเต็มพลังในการฆ่านาย!”

ถึงแม้ว่าหิมะที่ตกนั้นจะบดบังเสียงไปหมด ทุกคนก็สามารถที่จะได้ยินคำพูดของลู่ฉางเฟยได้อย่างชัดเจน ในเวลาเดียวกัน ลู่ฉางหยางก็ไม่รู้ว่าทำไมพี่ชายของเขาถึงตื่นเต้นขนาดนั้น เขาไม่เคยเห็นพี่ของเขาตื่นเต้นแบบนี้มานานมากแล้ว ครั้งสุดท้ายที่เขาดูตื่นเต้นแบบนี้ก็เมื่อตอนที่พี่ชายของเขานั้นปะทะเข้ากับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติที่ทรงพลัง เขาสงสัยว่าเจียงลู่ฉีควรที่จะได้รับมันหรือไม่กันแน่

“มันแย่มาก! ลู่ฉางเฟยคนนี้ยังไม่ได้ใช้พลังไปทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ”หวังฉวนฟู่ขมวดคิ้วและตะโกนออกมาในทันที

ฉี่เหลียงตกตะลึงด้วยเช่นกัน “บอส พี่เจียงจะโอเคดีใช่ไหม?”

“ฉันคิดว่าเขาจะโอเคดี เขายังมีไพ่ลับอยู่อีก…”หวังฉวนฟู่ส่ายหัวและหลังจากนั้นเขาก็มองไปที่รถมินิบัสที่อยู่ด้านหลังเจียงลู่ฉี เขาประหลาดใจมาก เมื่อเขาสังเกตเห็นปากกระบอกปืนสีดำปรากฏออกมาจากด้านหน้าของรถมินิบัส ทิศทางของปากกระบอกปืนนั้นเล็งไปอย่างแม่นยำในที่ที่เจียงลู่ฉีเล็กไปที่ลู่ฉางเฟย

ในเวลาเดียวกัน ฝ่ามือของเจียงลู่ฉีนั้นค่อนข้างที่จะเหนียวเหนอเล็กน้อย เขาไม่ได้โง่พอที่จะสู้จริงๆกับลู่ฉางเฟย สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ใช่ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะได้รับการพัฒนามาอย่างมากมาย เมื่อเทียบกับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับ 2 เขาก็ยังคงอ่อนแอกว่ามาก

ในตอนแรก เจียงลู่ฉีไม่ได้ใช้สมาธิจดจ่อมากสักเท่าไหร่ เขาต้องการที่จะทำให้ลู่ฉางเฟยตกลงมาในกับดักของเขา หยิงนั้นเชื่อมต่อกับเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เจียงลู่ฉีจึงตั้งใจล่อเวลาไว้ ดังนั้นหยิงสามารถที่จะปรับแต่งปืนใหญ่สุญญากาศให้เล็งไปยังลู่ฉางเฟยในมุมบอดสายตาของเขาได้

ลู่ฉางเฟยสามารถที่จะเห็นปืนใหญ่สุญญากาศที่อยู่ด้านหน้าเจียงลู่ฉีได้ แต่ในเวลานั้น มันก็สายเกินไปที่จะหลบแล้ว

ในตอนนี้ ลู่ฉางเฟยรู้สึกเหมือนกับว่าเขานั้นกำลังทดสอบขีดจำกัดของเจียงลู่ฉีอยู่ โชคดีที่เขาสามารถเร่งความเร็วขึ้นได้อีกครั้งหนึ่ง เขาคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องพุ่งออกไปจับบัคกลับมา ก่อนที่จะสังหารเจียงลู่ฉีทิ้งไปซะ อย่างไรก็ตาม เขาก็สัมผัสได้ถึงอันตรายที่ถาโถมเข้ามาทุกส่วนบนร่างกายของเขา

‘พี่เจียง คนที่ทรงพลังกำลังมาที่นี่!’หลันซิหยู่ตะโกนออกมาในความคิดของเจียงลู่ฉีอย่างฉับพลัน

สามไมล์ที่ห่างออกไป จุดสีแดงขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอย่างฉบัพลัน จุดแดงเก้าจุดนั้นปลดปล่อยพลังทางจิตออกมาอย่างแข็งแกร่งมากและห้าคนในพวกเขานั้นเกือบที่จะแข็งแกร่งเท่ากับลู่ฉางเฟย แต่หลันซิหยู่ก็ไม่สามารถที่จะสัมผัสได้ถึงการต่อสู้หรือเจตนาสังหารจากพวกเขาเลย

“มันเป็นทีมชั้นยอดของกองกำลังทหารรัฐบาล”ใครบางคนตะโกนออกมา

พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาพวกเขาสั่นสะท้าน เมื่อขบวนรถของรถบรรทุกของหนักมากกว่ายี่สิบทีมมาถึง ล้อของรถขนาดใหญ่ก็กวาดหิมะไปทั่วอย่างดุร้าย เมื่อมองไปที่ทีมนี้ที่อยู่ไกลๆ พวกเขาก็สามารถที่จะสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แข็งแกร่ง เลือดและเนื้อที่สับละเอียดนั้นติดไปอยู่บนรถเหล่านั้น ซากศพของสัตว์ป่ากลายพันธุ์นั้นแข็งกระด้างท่ามกล่างลมอันเหน็บหนาวนั้นก็ถูกล่ามไปด้วยโซ่ แต่มันไม่ใช่แค่เพียงตัวเดียว มันมีมากกว่าสามสิบตัวและมันก็ใหญ่เหมือนกับเนินเขาเล็กๆและมันก็สามารถทำได้เพียงล่ามไว้บนดาดฟ้าของรถ ซากศพของสัตว์ป่ากลายพันธุ์มากกว่าสามสิบตัวนั้นเป็นความร่ำรวยที่มากมายจนไม่น่าชื่อ ความรู้สึกของการโดนกดดันนั้นถูกปลดปล่อยออกมาจากระยะที่ไกลหลายกิโลเมตร

ลู่ฉางเฟยก็หยุดการกระทำของเขาทั้งหมดและทำเพียงแค่ยืนมองรถของกองทัพเหล่านั้น เจียงลู่ฉีก็รู้สึกว่ามันน่าเศร้า เนื่องจากว่าเขาเตรียมการมาดีแล้ว เมื่อเขาฆ่าลู่ฉางเฟยได้ เขาก็สามารถที่จะได้สิ่งที่เขาต้องการ การเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลังเช่นนี้ เจียงลู่ฉีก็ไม่ต้องการที่จะแสดงไพ่ลับของเขาอย่างรวดเร็วสักเท่าไหร่ ดังนั้นเขาจึงสั่งให้ปากกระบอกปืนสีดำเก็บเข้าไปด้านใน เมื่อศัตรูรู้ถึงไพ่ลับของเขาแล้ว พวกเขาก็สามารถที่จะเตรียมพร้อมรับมือได้และมันก็จะเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขาในการต่อสู้กับพวกเขา

รถยนต์ของกองทัพนั้นพุ่งออกมาจากระยะไกล ที่จริงแล้วพวกเขาจะไปจากอีกทิศทางหนึ่ง อย่างไรก็ตามผู้นำสัมผัสและเห็นถึงการต่อสู้ระหว่างองค์กรหายนะต่อซอมบี้และองค์กรน้ำดำ ดังนั้นเขาจึงสั่งให้เปลี่ยนเส้นทาง

หลังจากที่ได้รับคำสั่ง ทีมนี้ก็พุ่งมายังที่ที่ของเจียงลู่ฉีและคนอื่นอยู่ในทันที รถบรรทุกของหนักมากกว่ายี่สิบคันกวาดหิมะและมาจอดอยู่ในตำแหน่งระหว่างองค์กรหายนะต่อซอมบี้และองค์กรน้ำดำ ทหารที่ทรงพลังหลายคนที่สวมเสื้อยืดสีเขยวของทหารก็กระโดดลงมาจากรถบรรทุกของหนักและหลังจากนั้นพวกเขาก็เล็งปืนไปที่ทั้งสองฝั่งอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครกล้าที่จะขยับตัวอีกต่อไป

“พวกนายทำอะไรกันอยู่? ฆ่ากันเองงั้นเหรอ? นายรู้ถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาไหม เมื่อรัฐบาลพบมัน?”ชายที่ยืนอยู่บนรถบรรทุกของหนักพูดออกมาอย่างโกรธเคือง

กองทัพนั้นห้ามไม่ให้มีการต่อสู้กันระหว่างทีมทุกแบบ สุดท้ายแล้วในโลกที่เลวร้ายเช่นนี้ กำลังคนนั้นเป็นเรื่องที่ค่อนข้างสำคัญ ที่จริงแล้วพวกเขาก็รู้ดีถึงกฏนี้ แต่พวกเขาก็ไม่ได้กังวลว่าจะโดนลงโทษด้วยเหตุผลนี้ มันเป็นเรื่องยากที่กองทัพจะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับรื่องนี้ สมาชิกขององค์กรหายนะต่อซอมบี้ก็มีความสุข เนื่องจากองค์กรน้ำดำจะไม่กล้าสู้กับพวกเขาอีกต่อไป…

“เสือดาว นายก็ยังอวดรู้อยู่ตลอดเลยนะ พลังของพวกเราจะวิวัฒนาการได้อย่างรวดเร็วได้อย่างไรกันละ โดยไม่มีการต่อสู้ต่อกันและกันและไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับความน่าหวาดกลัวของชีวิตและความตาย?”ลู่ฉางเฟยดูโกรธเคืองและจ้องไปที่คนบนรถบรรทุกของหนักอย่างโกรธเคือง

“พวกเรารู้มันอย่างแน่นอน ดังนั้นกองทัพของเกาะปลอดภัยเซียหยวนจึงไม่ค่อยที่จะยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้นี้ยังไงละ”เสือดาวตอบและกระโดดลงมาจากรถ หลังจากนั้นพวกเขาก็มองหน้ากันและกันเหมือนกับว่าพวกเขาไม่สามารถที่จะอยู่บนใต้ฟ้าเดียวกันได้

“ลู่ฉางเฟย นายต้องการที่จะสู้กันอีกงั้นเหรอ?”เสือดาวข่มขู่

“มาสิ! ฉันไม่ได้สู้กับนายมานานแล้ว มาลองกันเถอะ”ลู่ฉางเฟยตอบกลับตรงๆ เกล็ดหิมะก็ปกคลุมไปที่ตัวของพวกเขาและพวกเขาก็ถูกผลักออกไปโดยแก๊สที่มองไม่เห็น บรรยากาศนั้นดูตึงเครียดขึ้นอย่างมาก

“เสือดาวและลู่ฉางเฟย หยุดซะ!”ทันใดนั้นเสียงต่ำก็ดังออกมาจากรถบรรทุกของหนัก

เมื่อได้ยินเสียงนี้ ลู่ฉางเฟยก็หยุด “กัปตัน?”เขามองไปยังทิศทางของเสียงและสีหน้าของเขาก็ดูมืดมน

‘เขาคือใครกัน? ทำไมแม้แต่ลู่ฉางเฟยถึงได้กลัวเขากัน?’เจียงลู่ฉีสงสัย

หลันซิหยู่พยายามอย่างดีที่สุดที่สัมผัสว่าขาเป็นใคร แต่พลังงานทางจิตวิญญาณของเธอก็ถูกดูดซึมไปด้วยพลังงานที่แปลกประหลาดบางอย่างไปทั้งหมด เมื่อเห็นฉากที่เกิดขึ้น เจียงลู่ฉีก็ตกตะลึงมาก และเขาก็เข้าใจได้ว่าชายคนนี้เป็นชายที่ทรงพลัง

“ลู่ฉางเฟย พาคนของนายกลับไปซะ!”ชายที่ซ่อนตัวอยู่พูดออกมาอย่างช้าๆ เขาพูดออกมาอย่างนุ่มนวล แต่ทุกคำพูดก็สามารถที่จะได้ยินอย่างชัดเจน

ลู่ฉางเฟยก็ยืนนิ่งโดยไม่ได้พูดอะไรออกมา

‘ฉันสัมผัสได้ถึงผู้มีพลังเหนือธรรมชาติในทีมของนาย ถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่ามันเป็นใคร ช่วยฉันบอกเด็กหนุ่มนั่นว่าฉันต้องการทำข้อตกลงกับเขา ฉันมีทางที่จะทำให้บัคเปลี่ยนเป็นพวกปัญญาอ่อน ดังนั้นเขาจะได้ไม่ระบายความลับออกมา..’

หลันซิหยู่ก็สัมผัสได้ถึงข้อความทางจิตและเธอก็รู้ว่ามันเป็นเสียงของลู่ฉางเฟย หลันซิหยู่รู้สึกตกตะลึงมาก เธอไม่ได้คาดคิดว่าผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสองจะสื่อสารทางจิตตรงๆได้เช่นนี้

หลันซิหยู่ก็ส่งข้อความทุกสิ่งทุกอย่างให้กับเจียงลู่ฉีและหลังจากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจมาก ‘ซิหยู่ บอกเขาไปว่าฉันต้องการนิวเคลียสกลายพันธุ์ระดับ 2 สามก้อน’เจียงลู่ฉีพูดออกมาอย่างช้าๆ หลันซิหยู่ก็ส่งคำพูดของเจียงลู่ฉีไปให้กับลู่ฉางเฟย

เมื่อได้ยินคำตอบ ลู่ฉางเฟยก็แสดงให้เห็นถึงท่าทางแปลกๆ เขาคิดไม่ออกถึงเหตุผลว่าทำไมหนุ่มน้อยคนนอกต้องการนิวเคลียสกลายพันธุ์ระดับ 2 นอกจากนี้พวกมันก็ค่อนข้างที่จะมีค่ามาก แต่เขากลับไปยังรถของเขาและนำของหลายอย่างออกมา

‘พี่เจียง ลู่ฉางเฟยตกลง เขาบอกพวกเราให้บัคปิดปากของเขาออกมา’หลันซิหยู่พูด

“โอ้”เจียงลู่ฉีก็กดบัคลงบนพื้นและจับไปที่ใบหน้าของเขาอย่างดุร้าย

‘วิ้วว!’

และหลังจากนั้นสิ่งของหลายอย่างก็ถูกขว้างมายังเจียงลู่ฉีซึ่งหลังจากนั้นเขาก็หยิบมันขึ้นมา ในเวลาเดียวกันเม็ดยาสีดำก็ถูกยัดเข้าไปในปากของบัค

“ลู่ฉางเฟย นายทำอะไรอยู่? นายไม่ได้ยินคำพูดของกัปตันงั้นเหรอ?”เสือดาวกรีดร้องออกมา

“ไม่ต้องกังวลไป! ฉันจะไปแล้ว”ลู่ฉางเฟยยิ้มและตอบออกมา

ในเวลาเดียวกัน ฉี่คานก็สังเกตเห็นนิวเคลียสกลายพันธุ์สามก้อนที่ปรากฏขึ้นในมือของเจียงลู่ฉีกำลังส่องประกายออกมา เขาอดที่จะสงสัยในสายตาของตัวของเขาเองไม่ได้ ลู่ฉางเฟยทำอะไรลงไปกัน? ทำไมละ?

‘พี่เจียง มันมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับบัค การไหลเวียนพลังงานทางจิตใจของเขาดูยุ่งเหยิงมาก มันเหมือนกับว่าเขาถูกเปลี่ยนกลายเป็นพวกปัญญาอ่อนไปยังไงยังงั้น’หลันซิหยู่พูดกับเจียงลู่ฉีอย่างนุ่มนวล

เจียงลู่ฉีมองไปที่บัคและสังเกตเห็นว่าบัคสิ้นสติลงไปและก็คลานลงไปบนพื้นเหมือนกับแกะโง่เง่า เขาเดาว่ามันเป็นประสิทธิภาพของเม็ดสีดำ ซึ่งองค์กรน้ำดำมันน่าจะผลิตออกมา

ในโลกที่เลวร้ายเช่นนี้ ความสามารถพิเศษนั้นมีหลายอย่างมาก ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องที่ประหลาดเลยเลยแม้แต่น้อย

เสือดาวก็มองไปที่เจียงลู่ด้วยเช่นกัน ชายคนนี้ก็เป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่ทำไมลู่ฉางเฟยถึงตกลงที่จะให้นิวเคลียสกลายพันธ์ระดับ 2 สามก้อนกับเขากัน?

หลังจากที่องค์กรน้ำดำจากไป เสือดาวก็พูดกับฉี่คาน แต่หลังจากนั้นเขาก็จากไป ท่ามกลางหิมะและเหลือแค่สมาชิกขององค์กรหายนะต่อซอมบี้เท่านั้นที่เหลืออยู่

“กัปตันฉี่ พวกคุณควรที่จะรีบกลับไปเลยไหม? ถ้าองค์กรน้ำดำตัดสินใจที่จะกลับไปละ?”ชายวัยกลางคนผิวสีก็พูดกับฉี่คาน

“นายกลัวงั้นเหรอ? ถ้านายต้องการที่จะไปแล้วละก็ รีบไปซะ ทีมของพวกเราไม่ต้องการคนแบบนาย! นายไม่ได้ยินว่าชายที่ยอดเยี่ยมคนนั้นสั่งให้พวกเขากลับไปแล้วงั้นเหรอ?”ฉี่คานด่า

“ชายที่ยอดเยี่ยมคนนี้คือใครกัน?”ชายผอมวัยกลางคนก็อดที่จะถามออกมาไม่ได้

“ลี่หยินเฉียง”