ตอนที่276
ธามนิธิมองปาณี “แล้วตีกันเพราะอะไร?”
“ไม่มีอะไรก็แค่พวกเขาพูดอะไรไม่น่าฟังไปหน่อย อารมณ์ชั่ววูบเลยทนไม่ไหว” ปาณีไม่กล้าบอกเหตุผล จริงๆให้ธามนิธิฟัง
คุณอาเพราะเกิดอุบัติเหตุเลยกลายเป็นแบบนี้ ในใจ คงเสียใจมากกว่าคนอื่น
แล้วเธอจะกล้าไปพูดเรื่องพวกนั้นให้เขาฟังได้ไง?
ธามนิธิมองปาณีสีหน้าดูขรึมมากและก็ไม่พูดอะไร ทำให้คนเดาไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ปาณีกลัวเพราะเรื่องนี้แล้วทำให้เขาเข้าใจผิดว่าเธอ
เป็นเด็กไม่ดี ไม่ตั้งใจเรียนแถมยังมีเรื่องอีก
เลยยิ้มอ้อนๆให้เขา “ฉันรู้ว่าตัวเองทำผิดไปแล้ว ครั้งนี้ คุณอาให้อภัยสักครั้งนะ? ครั้งหน้าไม่กล้าทำอีกแล้ว”
ธามนิธิจ้องเธอ “ยังอยากมีครั้งหน้าอีก?”
“ไม่มี สัญญาว่าจะไม่มีเรื่องตบตีกันอีก หายโกรธเถอะ นะ? สามี?” เธอพูดไม่พอแถมยังยื่นมือมาเขย่าแขนของ ธามนิธิอีก
“.” ธามนิธิกว่าจะดูออกทุกครั้งที่เธอทำผิดถึงจะมา เรียกตัวเองแบบนี้
นี่เธอเป็นคนว่าง่ายขนาดนั้น? แต่ใบหน้าของเขาก็อ่อนโยนลงมา “ครั้งนี้ปล่อยไป ก่อนนะ ครั้งหน้าจะไม่ปล่อยง่ายๆแบบนี้”
ปาณีเห็นเขาตอบแบบนี้ค่อยถอดหายใจ “ใช่แล้วคุณ อาไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน? ชยรพเป็นคนบอกใช่ไหม?”
“ก่อนฉันจะกลับมาเขาโทรมาบอกให้ฉัน” ตั้งแต่ที่บอก ว่าจะเป็นลูกน้องของธามนิธิ ชยรพก็ทำตามหน้าที่ดีถ้า ปาณีมีปัญหาอะไรในโรงเรียนเรื่องแรกก็จะโทรมาบอกธา
มนิธิก่อนตลอด
แน่นอนว่าเขาแค่เป็นห่วง
ส่วนมากก็จะเล่าว่าปาณีเกิดปัญหาอะไรบ้างใน
โรงเรียน
แต่ว่าชยรพก็ฉลาดดี รู้ว่าธามนิธิหวงปาณีเลยรู้ว่าธา มนิธิเป็นห่วงปาณีเรื่องอะไรมากที่สุด
ปาณีขมวดคิ้ว “เป็นเขาจริงด้วยยุ่งเรื่องคนอื่นจริงๆ ไว้ ครั้งหน้าต้องไปว่าเขาสักหน่อย”
ธามนิธิมองเธอที่แค้นจนอยากไปหาชยรพเอาเรื่องให้ สุด “คนของฉันเธอกล้ายุ่ง?”
ชยรพเป็นสายสืบให้เขา ดูแลปาณีตอนอยู่โรงเรียน แทนเขา ปกติธามนิธิก็อยู่แต่ข้างนอกเรื่องในโรงเรียนก็ไม่ สะดวกที่จะเข้าไปยุ่ง
เวลาปาณีมีปัญหาอะไรเขาไปสามารถไปเป็นเวลา แรกได้
แต่ถ้ามีชยรพ เขาก็ค่อยไว้ใจหน่อย ปาณีมองธามนิธิได้ยินที่เขาพูดเด็ดขาดแบบนี้ใน สมองก็ คิดเรื่องแบบนั้นอีกแล้ว!
เธอมองธามนิธิ “ชยรพเป็นคนของคุณอา? พวกคุณ ไปอยู่ด้วยกันตอนไหน? ทำไมฉันไม่รู้?”
“….” ธามนิธิจ้องเธอสังเกตเห็นว่าเธอชอบจับคู่ให้เขา
กับผู้ชายคนอื่นบ่อยๆ
ใช้คำหนึ่งสามารถอธิบายการกระทำเธอได้นั่นก็คือ ต้องโดนสั่งสอนหน่อย
“อาบน้ำหรือยัง?”
“ยังเลย….”
“ยังไม่รีบไปอีก?” ธามนิธิทำหน้าเย็นชา
ปาณีลุกขึ้นยืน “กำลังไปแล้ว”
ปาณีไปเอาเสื้อผ้า ธามนิธิมองแผ่นหลังเธอในตอนนี้ เธอมองไม่เห็น สายตาของธามนิธิก็อ่อนโยนลง
เหตุผลที่เธอไปมีเรื่องกับเขา ชยรพก็เล่าให้ฟังหมด
แล้ว
ธามนิธิก็รู้ว่าเธอคงลำบาก
ปาณีพึ่งเข้าไปในห้องน้ำ ไวยาตย์ก็เข้ามายืนอยู่หน้า ธามนิธิพอดี “คุณธามนิธิหาผมหรอครับ?”
“ทางโรงเรียนไปจัดการหน่อยสิ” เรื่องแบบนี้จะทำเป็น เรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็กก็ได้
ปกติผลการเรียนของปาณีดี ทุกด้านเธอก็พยายาม
ทำให้ถึงที่สุด เขาไม่อยากให้เธอโดนทำโทษเพราะเรื่อง
แบบนี้
