ตอนที่254
ผู้หญิงคนนี้ดูก็รู้เลยว่าไม่ใช่คนดี ฐานะของนพรุจวาง ไว้ตรงนั้นปกติก็มีผู้หญิงมากมายมาเข้าใกล้เขาก็เลยมอง ผู้หญิงแค่แวบเดียวก็รู้เลยว่าเป็นผู้หญิงยังไง
ผู้หญิงแบบติรยาทุกการกระทำก็แสดงความแรดออก มาอยากอ่อยคนอื่น แค่ดูก็น่าเกลียดแล้ว
ติรยา “วันนี้เป็นงานแต่งของคุณลุงธามนิธิหนูก็มาร่วม งานด้วยพอเห็นท่านก็มาทักทายหน่อยค่ะ”
“อยากมาทักทายฉันหรืออยากมาเข้าใกล้ลูกชายฉัน?” นพรุจก็พูดไปตรงๆ
ติรยาหน้าชาไปอีก ครั้งที่แล้วที่กินข้าวด้วยกันก็โดน นพรุจว่าใส่จนเธอสงสัยชีวิตตัวเอง
ทีแรกก็คิดว่าวันนี้น่าจะยังดีหน่อยแต่ทำไมเขาต้องมา
พูดแบบนี้ด้วย?
ไม่เห็นแก่ที่เธอเป็นผู้หญิงแล้วไว้หน้าให้เธอหน่อยเลย
เวทัสที่ยืนอยู่ข้างๆก็ไม่มองติรยาราวกับตัวเองไม่มี ความสัมพันธ์อะไบกับเธอ
ครั้งที่แล้วที่ติรยามายุ่งเขาก็โดนพ่อเขาสั่งสอนจะตาย อยู่ละ วันนี้ไม่อยากเสี่ยงตายอีก
ติรยามองเวทัสในใจก็เศร้าขึ้นมา เคยเป็นเพื่อนที่ดี ที่สุดและยังเคยเป็นแฟนระยะสั้นไม่กี่วันแต่….เขาทำตัว เย็นชากับเธอมากเลย
เธอกำมือแน่นแล้วยิ้มตอบนพรุจ “ถึงหนูจะคิดไม่ชื่อ กับเวทัสแต่เขาก็ไม่มองหนูสักหน่อยจริงๆแล้วคนที่เขา ชอบเป็น….”
ติรยามองไปที่เวทัสพอเวทัสได้ยินที่ติรยาพูดก็รู้ตัว ทันทีว่าเธออยากพูดอะไรก็จ้องเธอ แต่ติรยาไม่เหมือน ปกติที่โดนเขาคุกคามแถมยังตั้งใจพูดอย่างกับจะหาเรื่อง “ปาณี”
“ติรยา” เวทัสออกเสียงสักที
วันนี้เป็นงานแต่งของน้าชายเพราะตอนนั้นนลิน มีสุ วรรณ์หนีไปบ้านวิสิทธิ์เวลเลยโดนทุกคนหัวเราะ
ทุกคนอาจจะไม่กล้าพูดต่อหน้าบ้านวิสิทธิ์เวชแต่ลับ หลังก็นินทาหัวเราะกันทั้งนั้น
ถ้าวันนี้เรื่องนี้ถูกเปิดเผยอีกมันจะเป็นยังไงกัน? ในใจของน้าชายก็คงไม่สบาย ศักดิ์ศรีของบ้านวิสิทธิ์ เวชก็ไม่มีอีก
ติรยาเห็นเขาโกรธแต่ก็ไม่คิดจะหยุด โกรธหรอดีแล้ว! เมื่อกี้เขาทำยังไงกับเธอก็อย่าหาว่าเธอทำมากเกินไปแล้ว กัน เธอไม่ใช่พวกที่ยอมเสียเปรียบ
เธอพูดกับนพรุจ “คุณลุงไม่รู้นะคะ เมื่อก่อนตอนเวทัส เรียนมัธยมปลายเป็นเพื่อนห้องเดียวกับปาณี ทั้งสองคน คบกันนานมากจนถึงตอนนี้ขนาดปาณีจะแต่งงานกับคุณ
ลุงธามนิธิ เวทัสยังลืมเธอไม่ได้เลยสักที”
ครั้งก่อนนพรุจบอกว่าเธออายุยังน้อยไม่ใช่หรอ เธอก็อยากลองดูสิว่าถ้าเกิดบ้านเขารู้ว่าเมื่อก่อนตอนอยู่ โรงเรียนคนที่คบกับเวทัสไม่ใช่ติรยาแต่เป็นปาณีแล้วเรื่อง มันจะเป็นยังไงกัน
เวทัส ทอง ติรยา “เธอบ้าไปแล้วหรือไง?”
ถึงเธอจะว่งปาณีไม่ลง ถึงเธอจะเคยคิดว่างานแต่งงาน ของน้าชายและปาณีไม่ต้องจัดขึ้นก็คงจะดี
แต่ตอนติรยาตั้งใจจะทำร้ายเรื่องพวกนี้เธอพบว่าตัว
เองนั้นโกรธมากจริงๆ
น้าชายหวงเธอตั้งแต่เด็กในใจของเธอมันเหมือนเป็น ฮีโร่คนหนึ่ง….
ธามนิธิอุตส่าห์ดีขึ้นมาแล้วจะยอมให้คนอื่นมาหัวเราะ เขาได้ไง?
นพรุจมองเวทัสด้วยหน้าขรึม “ที่เขาพูดมันเป็นเรื่อง จริง?”
เวทัสไม่ได้ตอบแต่กลับจ้องติรยาด้วยความโกรธ ติรยายังทำตัวอ่อนโยนแล้วตอบ “คุณลุงนพรุจคะที่ หนูพูดมันเป็นความจริงค่ะ”
นพรุจก็เอาหน้าไม่อยู่แล้วจ้องไปที่เวทัสและพูดกับติร ยา “เธอมากับฉัน”
