ตอนที่178
“เธอบอกอะไรนะ!”น้ำเสียงของแม่แค่แป๊บเดียวก็ ตื่นเต้นขึ้นมา
นี่ปาณีบอกว่าไม่เอาสินสอดงั้นหรอ?
นี่ฉันมีลูกโง่ขนาดนี้ได้ยังไงกัน?
บ้านวิสิทธิ์เวชฐานะดีขนาดนี้ สินสอดก็ต้องสัก หนึ่งแสนหยวนแปดหมื่นหยวนสิ!
ปาณีไม่ได้ฟังฝนสิริพูดอีกก็ตัดสายทั้ง
เธอรู้ว่าถ้าไม่รีบตัดสายแม่เธอก็จะบ่นอีก แม่ฝนสิริก็เตรียมจะว่าปาณีแต่ยังไม่ทันพูดสายก็ ถูกตัดแล้ว
เธอโกรธจนชี้ไปที่โทรศัพท์แล้วพูดกับป้าของ ปาณีว่า “เธอดูสิ มีลูกแบบนี้ได้ยังไงกัน? ไม่เชื่อฟังกัน หน่อย เลย”
ที่จริงเธอคิดว่าปาณีแต่งไปที่บ้านวิสิทธิ์เวช ตัว
เองก็ยังได้ค่าสินสอดหน่อย
ถ้าได้บ้านหลังนึง ถ้าวันหลังนภันต์แต่งงานก็จะ หาผู้หญิงที่ดีหน่อย
ไม่งั้นก็เอาสักหนึ่งแสนหยวนแปดหมือนหยวนก็ ยังดี ก็ไม่ต้องกังวลค่าเทอมของนภันต์อีก! แต่นี่ปาณี ไม่รู้เรื่องเลย ไม่คิดเผื่อน้องชายตัวเองจะบ้าตายอยู่ละ!
ป้าก็มาคุย”ไม่มีก็ช่างมันเถอะ ปาณีก็คิดเพื่อเธอ นี่ไง ถ้าเขาให้ค่าสินสอด เธอก็ต้องเตรียมสินสอด ทองหมั้นให้ ปาณีอีก ตอนนี้ที่บ้านมีลูกอีกสองคนต้อง เรียนหนังสืออีก เธอจะเอาตังมาจากไหน?”
“ช่างมันงั้นหรอ?”แม่ฝนสิริพูดด้วยเสียงสูง”จะ ช่างมันได้ไงละ? ไม่ใช่ลูกสาวเธอ เธอเลยไม่รีบร้อนไง”
เธอเคยคิดไว้ถ้าบ้านวิสิทธิ์เวชให้ค่าสินสอด เธอ ก็จะเอาสักหมื่นสองหมื่อนหยวนให้นภันต์ใช้แล้วที่ เหลือเธอจะ ใช้มันเอง
สินสอดนี้ต้องเอาให้ได้
พูดจบ เธอก็ไม่รอป้าของปาณีพูดเรื่องไร้สาระอีก
ออกจากบ้าน เตรียมตัวเข้าเมือง ธามนิธิวันนี้อยู่บริษัทตอนที่ปาณีโทรมาพวกเขา
กำลังประชุมกันอยู่ ไวยาตย์เป็นคนรับสาย
ไวยาตย์บอกที่อยู่ไป ปาณีก็มาเลย
บริษัทใหญ่มาก พอถึงชั้นแรกปาณีที่เพิ่งเคยมา ครั้งแรกก็หลงทาง เธอเดินไปหน้าเคาน์เตอร์”สวัสดีค่ะ ฉันมา หาไวยาตย์ค่ะ”พนักงานต้อนรับมองการแต่ง ตัวของปาณี แต่ปกติคนที่มาหาไวยาตย์ ที่บริษัท ส่วน ใหญ่ก็ใส่เสื้อ สูทกันหมด มีแค่ปาณีใส่เสื้อธรรมดา พอมองไปก็เหมือนเป็นเด็กนักเรียนยากจนคนนึง
แผนกต้อนรับ”เธออยากเจอคุณไวยาตย์? มีนัด มั้ยคะ?”
“ฉันพึ่งโทรคุยกับเขามาค่ะ” แผนกต้อนรับ”ขอชื่อค่ะ”
ปาณีบอกชื่อไป แผนกต้อนรับก็จัดการตรวจแป๊บ นึงแต่ก็หาชื่อไม่เจอ อดมองบนไม่ได้แล้วมองที่ ปาณี “ไม่มีชื่อ คุณค่ะ”
“คุณช่วยบอกให้ทราบว่าต้องไปห้องทำงานเขา ทางไหนก็ได้ค่ะ”ปาณีรู้สึกว่าตัวเองน่าจะหาเจอ
แผนกต้อนรับได้ยินแบบนั้นก็อดที่จะประชดไม่ ได้”คนที่อยากเจอคุณไวยาตย์มีเยอะแยะ ผู้หญิงแบบ เธอฉันเห็น ทุกวัน เขาไม่ใช่คนที่เธออยากเจอก็จะได้ เจอง่ายๆนะ!”
ต้องค่อยรับมือกับพวกผู้หญิงที่อยากเกาะคุณไว ยาตย์ทุกวัน เบื่อจะตายอยู่ละ!
ปาณีกำลังเอาโทรศัพท์ออกมากำลังจะโทรให้ไว ยาย ปรากฏว่าไวยาตย์ลงมาก่อนแล้ว “ปาณี”
เขาเห็นปาณีก็รีบเดินมาหา “รู้ได้ไงว่าฉันมาถึงแล้ว?”ปาณีมองไปที่ไวยาตย์
ไม่คิดว่าเขาจะลงมาทันเวลาขนาดนี้
เวลานี้เขาไม่ว่างไม่ใช่หรือไง?
ไวยาตย์”กลัวเธอหลงทาง ผมเลยลงมาดู
ที่รักของคุณธามนิธิ ใครจะกล้าปล่อยให้คนอื่น แล้วไม่สนใจละ?
