ตอนที่ 9
เมื่อใกล้ถึงเมืองชยุตปาณีที่หลับมาตลอดทางก็
ตื่นสักที
เมื่อใกล้ถึงเมืองชยุตขึ้นทุกที่ปาณีจึงรู้สึกดื่นกลัว เธอจับแขนเสื้อของธามนิธิพร้อมกับพูดว่า”คุณอาหนูไม่ ต้องเตรียมของขวัญไปจริงหรอคะ?”
กลับไปบ้านสามีครั้งแรกไม่มีของขวัญติดไม้ ติดมือดูเหมือนจะไม่ค่อยมีมารยาทนะ
ธามนิธิลูบหัวเธอเบาๆพร้อมกับพูดว่า “ไม่ต้อง ลำบากหรอกเธอกลับมาด้วยก็ถือเป็นของขวัญที่ดีที่สุด แล้ว”
ประโยคเดียวแต่ทำให้ปาณีหน้าแดงไม่น้อย
อีกทั้งยังช่วยคลายความกังวนตื่นเต้นของเธอลง
ได้
“คุณธามนิธิถึงแล้วครับ”
ไวยาตย์ที่เป็นคนขับรถพูดขึ้นมาเมื่อรถจอดอยู่ หน้าคฤหาสน์แห่งหนึ่ง
ปาณีมองออกไปยังนอกหน้าต่างสิ่งที่เธอมอง เห็นเป็นภาพที่เห็นได้ในละครเท่านั้นคฤหาสน์ที่เก่าแก่ หรูหราตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าของเธอเธอตกใจอย่าง มากเธอลงจากรถตามธามนิธิเข้าไป
จันวิภาที่รอคอยพวกเธอมาตั้งนานเมื่อรู้ว่าทั้งคู่มา ถึงแล้วเธอจึงรีบออกไปต้อนรับ
“ธามนิธิพวกเธอมาถึงสักที”
เธอเดินมาเข็นรถเข็นของธามนิธิด้วยความใส่ใจ สายตาของเธอเหลือบไปเห็นหญิงสาวที่อยู่ข้างๆของ
ชายหนุ่ม
พอเธอเห็นหญิงสาวในชุดเดรสยาวสีขาวยืนอยู่ ตรงนั้นเส้นผมเงาดำที่ยาวถึงเอวหน้าตาน่ารกสดใสบน ใบหน้ามีความเขินอายเล็กน้อยทำให้เธอชอบเด็กคนนี้ ตั้งแต่แรกพบ
จันวิภาพด”หนูก็คือปาณีใช่ไหมจะ?”
สำหรับหญิงสาวที่ไม่รังเกียจที่น้องชายตัวเอง พิการอีกทั้งยังยอมแต่งงานกับเขาจันวิภาชอบเธอมาก บวกกับเธออายุใกล้เคียงกับลูกชายของตัวเองจันวิภา มองเธอด้วยสายตาที่รักและห่วงใย
“สวัสดีค่ะพี่สาว”
ธามนิธิแนะนำให้ปาณีรู้จักครอบครัวของเขา อย่างคร่าวๆตั้งแต่อยู่ในรถแล้วตอนนี้เธอเลยเรียกออก
ไปอย่างคุ้นเคยว่า”พี่สาว”
จันวิภายิ้มรับ”เป็นเด็กดีจริงๆ!”
เพราะเธออายุมากกว่าธามนิธิถึง10ปีสำหรับเธอ แล้วธามนิธิเปรียบเสมือนลูกชายของเธอด้วย
แต่ตอนนี้ธามนิธิต้องมาเจอเรื่องร้ายๆเหล่านี้เธอก็รู้สึกเจ็บปวดใจเช่นกัน
เพราะฉะนั้นการที่ปาณีหญิงสาวธรรมดาแต่งงา นกกับธามนิธิเธอไม่คัดค้านใดๆขอแค่ธามนิธิมีความสุข เขาจะทำอะไรก็ได้
เธอเก็บความเจ็บปวดเหล่านั้นไว้ในใจพร้อมพูด ว่า”ในเมื่อกลับมาแล้วก็อย่ายืนอยู่หน้าบ้านเลยเราเข้า บ้านกันเถอะ”
หลังจากพูดจบเธอก็เดินเข็นรถเข็นเข้าบ้านไป
ปาณีเดินตามหลังไปติดๆ
พอรู้ว่าธามนิธิจะกลับมาบ้านพ่อแม่ของเขาก็แย่ง กันทำกับข้าวอยู่ในครัว
ตอนนี้มีเพียงแต่ลูกชายของจันวิภาเท่านั้นที่นั่ง เล่นมือถืออยู่ในห้องรับแขก
จันวิภาไปถึงก็ตะโกนเรียกลูกชายว่า”ลูกน้าของ ลูกกลับมาแล้วจะมาทักทายเร็ว”
พอได้ยินคนที่นั่งอยู่บนโซฟาก็เก็บมือถืออย่างว่า นอนสอนง่ายเดินมาหยุดอยู่หน้าธามนิธิแล้วพูด ว่า”สวัสดีครับคุณน้า”
ปาณีที่ยืนอยู่หลังธามนิธิพอได้ยินเสียงนี้เธอถึง กับตกใจ
เธอเงยหน้าขึ้นมอง
หลังจากเห็นชัดแล้วว่าคนตรงหน้าคือใครเธอยืน
อึ้ง
เวนิส?
ทำไมถึงเป็นเขาไปได้
เวนัสที่อยู่ตรงหน้าก็ยังคงเหมือนวันนั้นวันที่อยู่ หน้าบ้านของติรยาเขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวยืนสูงสง่าอยู่ ตรงนั้น
เธอมองไปทางเขาอย่างนิ่งๆไม่เคยคิดเลยว่าเวน สจะเป็นหลานชายของธามนิธิ!
แต่คนที่ดูตกใจมากกว่าปาณีคือเวนิสในใจของ เขารู้สึกประหลาดใจไม่ต่างจากเธอ
แม้ว่าจะเลิกกับปาณีอย่ากะทันหันแต่ในใจของ เขาก็ยังชอบเธออยู่ไม่มากก็น้อย
ที่เลิกกันในตอนนั้นเป็นเพราะความโกรธที่ปาณี ไม่ใส่ใจเขาแต่วันนี้กลับเห็นเธอยืนอยู่ตรงหน้าเขาจึง รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
ทำไมเธอถึงมาโผล่ในบ้านวิสิทธิ์เวชได้?
และยังโผล่มาพร้อมกับน้าของเขา? หรือว่าเธอจะเป็นเจ้าสาวของน้าชายน้าสะใภ้ของ
เขา?!
