ตอนที่ 60
สีหน้ากินปูนร้อนท้องของติรยานี้ เหมือนคนมี เหตุผลเพียงพอที่สามารถพูดได้อย่างเต็มที่ที่โดนแย่ง แฟนไปที่ไหนกัน แต่กลับเหมือนคนที่ทำอะไรบางอย่าง ผิดมากกว่า
ปาณีไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยเธอไปง่ายๆอย่างนี้อยู่ แล้ว ตัวเองถูกกล่าวหามาตั้งนาน ตอนนี้ เพียงแค่ ต้องการคำอธิบายเท่านั้น
เธอจ้องหน้าติรยา พูดว่า “ในเมื่อทุกคนก็อยู่ที่นี่ ถ้าอย่างนั้นเธอลองพูดละกัน ว่าฉันเคยแย่งแฟนเธอไปรี เปล่า?”
ติรยาตัวแข็งที่อ เห็นเพื่อนทุกคนกำลังมองมาที่
เธอ
แต่เดิมเธอแย่งเวทัสไป รู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด กลัวคนอื่นจะว่าเธอ เธอถึงตั้งใจใส่ร้ายปาณี เพื่อให้ทุก คนรู้สึกว่าปาณีต่างหากที่เป็นคนเลว
แต่ว่า ในตอนนี้ เวทัสก็อยู่ที่นี่ เธอไม่สามารถที่จะ ลืมตาพูดคำบอดได้ “ไม่เคย”
พอพูดถึงประโยชน์นี้ ติรยาก็กำหมัดไว้แน่น วันนี้ ที่เรียกปาณีมาที่นี่ แต่เดิมเธอมีแผนอื่น แต่ว่าปาณีก็ ทำลายแผนที่เธอวางไว้
และยิ่งไปกว่านั้น ตัวเองยังถูกปาณีบังคับให้
แก้ตัวให้เธออีก จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว
ปาณียิ้มพร้อมกับพูดว่า “ทุกคนก็ได้ยินแล้วนะ พวกเธอไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันพูด แต่นี่ติรยาเป็นคนพูดเอง พวกเธอคงเชื่อแล้วสินะ!”
“แต่ว่า…มะลิเป็นเพื่อนสนิทของติรยา พอเห็น ติรยาพูดแบบนี้ รู้สึกไม่เข้าใจเป็นอย่างมาก “ก็ครั้งก่อน เธอเป็นคนบอกฉันเองนิว่าปาณีแย่งเวทัสไป!”
เพราะว่าติรยาเป็นคนพูดเอง มะลิถึงป่าวประกาศ กับเพื่อนๆไปทั่ว เพื่อเป็นการช่วยติรยาที่ได้รับความไม่ เป็นธรรม
แต่ตอนนี้ติรยากลับพูดแบบนี้ มะลิจึงไม่เข้าใจ
เลย
ติรยาหมดคำพูดสำหรับเพื่อนที่มีสมองหมูคนนี้ เธอเลือกที่จะบอกกับมะลิก็เพราะรู้ว่ามะลิเป็นคน ปากมาก เพียงแค่บอกมะลิ ก็เท่ากับบอกทุกคนแล้ว
แต่ไม่คิดเลยว่า มะลิจะพูดออกมาต่อหน้าทุกคน แบบนี้
ส้มโอหัวเราะ มองไปยังติรยา “เพื่อนจำ เธอมี จิตใจที่ไม่ค่อยดีงามมากนัก! เธอกับปาณีไม่ได้เป็นเพื่อน สนิทกันหรอกหรอ?”
“ฉันไม่เคยพูด” ต่อหน้าคนเยอะแยะขนาดนี้ ดิร ยาไม่ยอมรับอยู่แล้ว
เธอมองมะลิแวบหนึ่ง ไม่อยากสนใจยัยโง่คนนี้
อีก!
ปาณีที่นั่งอยู่ข้างๆ แต่เดิมคิดวิธีถอดหน้ากากติร ยาเอาไว้แล้ว ถ้าหากเธอยังพูดจาเหลวไหลอีก แต่ไม่ คิดเลยว่าติรยาจะยอมรับออกมาง่ายขนาดนี้
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอก็รู้สึกดีใจมากเมื่อเห็นติร ยาขายหน้า
เวทัสมองติรยาแวบหนึ่ง และไม่ได้พูดอะไร
เพราะไม่นานเขาก็ถูกเพื่อนผู้ชายเรียกตัวไป ดูๆ ไปเหมือนเขาจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่
ติรยารู้ว่าเขากำลังโกรธ จึงไม่กล้าไปรบกวนเขา จำใจนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง
ถือโอกาสที่ครูตนัสยังมาไม่ถึง ปาณีจึงแวะไปเข้า ห้องน้ำ ก็เจอกับส้มโอที่อยู่ตรงนั้นพอดี เธอเดินเข้าไป หา พร้อมกับยิ้มให้สัมโอและพูดว่า “ขอบใจนะ”
“ขอบใจเรื่องอะไรกัน?” สัมโอพูด “ฉันแค่ไม่ชอบ
ผู้หญิงอย่างติรยาเฉยๆ ต่อหน้าอีกแบบหนึ่ง ลับหลังก็ อีกแบบหนึ่ง”
เธอก็เคยโดนติรยาใส่ร้าย ดังนั้นจึงไม่พอใจติร ยามานานแล้ว
ปาณียิ้ม “ไม่ว่ายังไงก็ขอบใจเธอมากๆนะ”
ติรยาคิดว่าการแสดงของเธอดีจนไร้ที่ติ แต่ใน ความเป็นจริง เธอสามารถหลอกคนอื่นได้ในช่วงเวลาใด เวลาหนึ่ง นั่นไม่ได้หมายความว่าจะหลอกคนอื่นไปได้ ตลอดชีวิต
ปาณีล้างมือและเช็ดมือให้สะอาด เดินกลับไปที่ โต๊ะอาหารพร้อมกันส้มโอ ครูตนัสก็มาถึงแล้ว พอเห็น ปาณี ก็รีบกวักมือเรียกเธอ “ปาณี”
“ครูตนัส” ปาณีเดินเข้าไปหาอย่างเรียบร้อย ครู ตนัสดีกับเธอมากๆ เป็นคุณครูที่ดีที่สุดเท่าที่เธอเคยพบ เจอมาในหลายปีที่ผ่านมา
ครูพนัสสวมแว่นตาไว้ รูปร่างสูงผอม เขาตบบ่า เวทัสที่ยืนอยู่ข้างๆ และยิ้มให้กับปาณีพร้อมกับพูดว่า “เธอสองคนทำข้อสอบได้ดีมาก ไม่ทำให้ครูผิดหวังเลย จริงๆ”
