ตอนที่ 39
ไม่รู้ว่าธามนิธิทำอะไรไว้ในชาติปางก่อนถึงต้อง เผชิญกับครอบครัวมีสุวรรณ์
ปาณีพูดว่า”หนูไปอยู่เป็นเพื่อนเขาได้ไหมคะ?”
ไวยาตย์ตอบว่า”ถ้าคุณเข้าไปแล้วพูดอะไรผิดขึ้น มาเขาจะยิ่งโมโหเข้าไปอีก”
ในฐานะผู้ชายไวยาตย์สามารถรับรู้ได้ถึงความรู้ สึกของธามนิธิในตอนนี้
ปาณีได้ยินไวยาตย์พูดเช่นนี้แล้วไม่มีทางเลือก จำใจต้องลงไปข้างล่าง
ตอนเธอลงไปข้างล่างคู่สามีภรรยาบ้านมีสุวรรณ์ ถูกฐิติพรไล่ออกไปแล้ว
ในห้องอาหารฐิติพรมองไปยังปาณีที่ลงมาคน เดียวถามว่า”ธามนิธิล่ะ?เขาไม่มากินข้าวหรอ?”
ฐิติพรคิดอย่างไร้เดียงสาว่าธามนิธิจะไม่รู้เรื่องที่ บ้านมีสุวรรณ์มาถอนหมั้นในวันนี้
ปาณีนึกถึงธามนิธิที่ยังไม่ออกจากห้องจนถึงตอน นี้ตอบว่า”คุณอาอารมณ์ไม่ค่อยดีค่ะ”
“เขาเป็นอะไรหรอ?”ฐิติพรนั่งลงมองไปยังปาณี พูดว่า”ปาณีหนูแต่งงานเข้ามาในบ้านหลังนี้พวกเราไม่มี คำขออื่นใดเลยหวังเพียงแต่เธอจะดีกับธามนิธิให้มากๆเข้าใจไหม?”
“หนูจะดีกับเขาให้มากๆค่ะ”ปาณีพยักหน้าตอบ
ฐิติพรพูดว่า”ไปเรียกเขาลงมากินอาหารหน่อยสิ! อารมณ์เขาไม่ค่อยดีหนูก็ไปง้อเขาหน่อย”
เธอมองออกว่าธามนิธิดีกับปาณีเป็นพิเศษแต่ใน เวลานี้ก็คงมีเพียงปาณีเท่านั้นที่จะง้อเขาได้
ปาณีลุกขึ้นหลังจากที่ได้ยินคำพูดของฐิติพร
ไวยาตย์ได้ยินว่าเธอจะเข้าไปหาธามนิธิจึงห้าม เธอเอาไว้”ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่หรอครับว่าให้ลงไปข้าง ล่าง?คุณเข้าไปในตอนนี้จะยิ่งทำให้คุณธามนิธิไม่ พอใจ”
เวลาที่ธามนิธิโมโหข้อห้ามที่สำคัญที่สุดคือห้าม
ใครรบกวน
“หนูแค่อยากเข้าไปคุยกับเขา”
ไวยาตย์เห็นสีหน้าที่จริงจังของปาณีก็ยังคงไม่ ค่อยไว้ใจเธอ”คุณยังรู้จักคุณธามนิธิไม่ดีพอถ้าเข้าไป ตอนนี้จะยิ่งทำให้เขาโมโห”
ปาณีตอบว่า”ถ้าเขาโมโหก็ให้เขาด่าฉันละกัน!ไม่ แน่เมื่อเขาด่าเสร็จแล้วจะสบายใจขึ้น”
ไม่อย่างนั้นจะทำอะไรได้อีก?
ปาณีมองไปยังไวยาตย์”คุณเข้าใจเขาแต่ทุกครั้งคุณก็ปล่อยให้เขาอารมณ์เสียอยู่คนเดียว?”
ไวยาตย์”.”
เขาเถียงเธอไม่ไหวจึงปล่อยให้เธอเข้าไป
ปาณีผลักประตูห้องเข้าไปเห็นธามนิธินั่งอยู่ริม หน้าต่างตาจ้องมองออกไปข้างนอกไม่รู้ว่ากำลังคิด อะไรอยู่
ท่าทางของเขาเช่นนี้ทำให้ปาณีนึกถึงวันที่เจอ เขาครั้งแรกในคฤหาสน์ที่เมืองชลธีเขาก็นั่งอยู่ริม หน้าต่างแบบนี้เหมือนกัน
วันนั้นเธอไม่ได้เข้าไปไวยาตย์ให้เธอกลับไปสัก
ก่อน
ปาณีในเวลานั้นไม่เข้าใจธามนิธิและไม่รู้ว่าเขา เสียใจเพราะเรื่องอะไรแต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว
เธอเดินเข้าไปหาธามนิธิขณะที่เข้าใกล้เขารู้สึก ว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงมาก
ไม่ยอมรับไม่ได้เลยว่าเวลาที่เขาโมโหบรรยากาศ รอบๆตัวจะตึงเครียดมากมิน่าล่ะไวยาตย์ถึงไม่ให้เธอเข้า
มา
ไวยาตย์คงโดนมาไม่น้อย!
ประสาทสัมผัสของธามนิธิที่เคยเป็นทหารไวมาก ไม่ต้องรอให้ปาณีพูดก่อนก็ได้ยินเขาพูดแล้วว่า”ออก
ไป”
ไม่อ่อนโยนกับเธอเหมือนก่อนหน้านี้เขาพูดกับ เธออย่างเย็นชาเพื่อที่จะไล่เธอออกไป
เขาเกลียดที่มีคนมาปลอบใจในเวลานี้ที่สุด! ทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนประชดเหน็บแนมมากยิ่งขึ้น! สายตาของธามนิธิยังคงมองออกไปข้างนอกแวว ตาของเขาเย็นชามากเขามักจะคิดถึงตอนที่ตัวเองปกติดี
ตอนนั้นนลินดีกับเขามากแค่ไหนเหมือนเขาเป็นพระเจ้า
ที่เธอต้องคอยเอาอกเอาใจตลอดเวลา
ไม่ว่าเขาจะยุ่งสักแค่ไหนแม้กระทั่งเขาจะได้กลับ มาแค่ปีละครั้งก็ไม่หวั่นเธอยังคงรอเขาด้วยความเต็มใจ และยังหมั้นกับเขาอีกด้วย
