ตอนที่ 270
งั้นก็ดีอ่ะสิ!
ทีแรกเธอจะถามก็ไม่ได้ถามออกไปอีกไม่คิดว่าธา มนิธิจะมาเป็นคนพูดก่อน
มองสภาพเธอที่ตกใจและมั่นใจในสิ่งที่ตัวเองทายอยู่ก็ ทำให้ธามนิธิหัวเราะออกมา
นี่ภรรยาของเธอ….ซื่อบื้อขนาดไหนกัน?
นี่ความฝันกับความจริงก็แยกไม่ออก
สงสัยเมื่อคืนเธอคงฝันถึงเรื่องที่ไม่สามารถอธิบายได้ จริงๆเลยถีบจนทำให้เขาไม่ได้นอนดีๆ
ต้องรู้ว่าธามนิธิเป็นคนจำแค้นเห็นหน้าเธอที่หวังคำ ตอบอยู่เขาก็ทำหน้าขรึมแล้วดับความหวังเธอ “เกิดสิ”
ปาณีมองธามนิธิอย่างอึดอัด ตอนเช้าเธอเริ่มมั่นใจ แล้วว่าตัวเองแค่ฝัน
แต่พอได้ยินธามนิธิพูดแบบนี้ก็เกิดความสงสัยขึ้นมา เธอมองเขา “ทำไมหนูเชื่อไม่ลง?” เธอไม่มีความรู้สึกอะไรเกิดขึ้นเลยจริงๆ!
ไม่เชื่อ?
ธามนิธิมองปาณี “ทำไมไม่เชื่อ? ไม่งั้นกินข้าวเสร็จ พวกเราไปลองดูสักครั้ง?”
คำนี้ธามนิธิพูดอย่างจริงจัง
โหดยิ่งกว่าอาจารย์ในโรงเรียนอีก
ปาณี “ไม่….ไม่ต้องแล้ว”
เธอต้องไปเรียนอีกนะ
แล้วที่ธามนิธิบอกว่าไปลองดูสักครั้งหมายความว่าไง
เธอก็พอจะเข้าใจอยู่
เธอไม่กล้า!
กินข้าวเข้าเสร็จปาณีก็ไปเรียนเลย
ปกติเธอจะไปโรงเรียนเองแต่วันนี้สายไปหน่อยเลยมี
คนขับรถไปส่ง
ปกติไวยาตย์งานยุ่งเลยจัดคนขับรถให้เธอแต่ว่าปาณี ไม่ชอบโชว์เลยไม่ชอบให้คนมาส่ง
นั่งรถไฟฟ้าไปลงที่หน้าโรงเรียนก็สะดวกดี ตอนเที่ยงปาณรและโมรีกำลังคุยกันในหอ โมรีได้เล่า
ว่าเธอเองได้เข้าร่วมทีมแข่งของเวทัส เมื่อวานเธอไปโชว์
สกิลตวามโหดของเธอหน่อยเวทัสก็ตกลงเลย เพราะเขาก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงเล่นเกมส์เก่งขนาดนี้
ปาณีเลื่อนดูเวยป้อไปด้วยแล้วคุยกันโมรีไปด้วย ช่วงนี้ปาณัสม์ยังไม่อยากไปทำงานพาร์ทไทม์ รายได้ที่ ได้จากเว่ยป๋อก็แบ่งเบาภาระเธอได้หน่อย
เธอหวังว่าตัวเองคงต้องมีเวลากับการเรียนมากขึ้น
บนโต๊ะมีผลไม้แห้งเป็นตอนเช้าก่อนออกมาน้าลำมุง เตรียมไว้ให้ ปาณีเป็นคนชอบกินเวลาเธอทำงานก็จะกินไปด้วย
ที่นาร์เข้ามาจากข้างนอกเห็นบนโต๊ะมีผลไม้แห้งเลย ยื่นมือจะไปหยิบ
ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ของปาณี โมรีและทีนาร์ก็ยัง ดีอยู่เพราะเป็นรูมเมทกันเจอกันทุกวัน
ถ้ามีของกินทุกคนก็จะแบ่งกัน
แต่ตอนนี้พอเห็นทีนาร์ ปาณีก็นึกถึงคำพูดของทีนาร์ที่ อยู่ในห้องเมื่อวาน
ปาณียื่นมือไปเอาผลไม้แห้งมา
ที่นาร์ก็เลยไม่ได้หยิบอะไรแล้วมองปาณีอย่างอึดอัด เห็นเธอเข้ามาปาณีก็ไม่ได้ทักทายเธอแถมทำเมินใส่อีก
เธอถาม “ปาณีฉันไปทำไรให้เธอไม่สบายหรือเปล่า?” “เธอรู้อยู่แก่ใจ” ใบหน้าของปาณีนิ่ง
“ก็เป็นแค่ของกินเล็กๆเองนี่เธอจะซึ้งกอะไรขนาดนี้” ที่ นาร์พูดอย่างไม่พอใจไม่คิดว่าปาณีจะซีเรียสกับเรื่องเล็ก น้อยแบบนี้
ปาณีมองที่นาร์ตอนอยู่ในหอก็มีแต่เธอและโมรีที่ซื้อ ขนมมาฝากยังไม่เคยเห็นทีนาร์ซื้อมาสักครั้ง
เธอและโมรีเป็นคนไม่ซีเรียสอะไรปกติก็ไม่ซีเรียส เรื่องพวกนี้
แต่ตอนนี้…
เธอไม่มีความสนใจที่จะให้ผู้หญิงคนนี้เอาแต่ใจอีก
