ตอนที่ 165
ชยรพคนนี้เป็นตัวปัญหาจริงๆ !
เพื่อหลีกเลี่ยงการที่คุณอาเข้าใจผิด ปาณีตอบ กลับไปโดยที่ไม่ไว้หน้าชยรพเลย “ใครมีพรหมลิขิตกับ นาย?”
” ชยรพมองไปยังท่าทางของปาณีพร้อมกับ ยิ้ม รู้สึกว่าปาณีที่เย็นชาสวยจนไร้ที่ติ
เวทัสที่เข้าห้องน้ำออกแล้วไม่เจอชยรพ ก็คิดว่า เขาคงลงไปดื่มน้ำข้างล่างแล้ว ก็ลงไปข้างล่างด้วย
ก็เห็นชยรพกับปาณีนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกัน นี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือธามนิธินั่งอยู่ข้างๆ
ด้วย
และมองไปท่าทางขี้เล่นของชยรพอีกครั้ง สายตาที่แทบจะไปติดอยู่บนใบหน้าของปาณี เวทัสอด ไม่ได้ที่จะเช็ดเหงื่อแทนเขา
หลานชายแท้ๆของธามนิธิ – แม้ว่าจะเป็นตัวเวทั สเองที่ถูกธามนิธิเอาใจตั้งแต่เล็กจนโต ยังไม่กล้าทำตัว โอหังแบบนี้เลยดีไหม?
ชยรพยังอยากจะพูดอะไรต่อ เวทัสก็เดินเข้ามา แล้ว หาข้ออ้างและลากเขาอกไป
ปาณีมองไปยังธามนิธิและฐิติพรแวบหนึ่ง อธิบาย ว่า “เป็นเพื่อนมหาลัยเดียวกันเฉยๆค่ะ ก่อนหน้านี้เคยเจอกันแค่ครั้งเดียว หนูกับเขาไม่สนิทกันค่ะ”
หลังอธิบายเสร็จ พบว่าสีหน้าของธามนิธิไม่ เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่ยกน้ำขึ้นดื่มอย่าง เย็นชา ไม่ได้มองเธอแต่อย่างใด
ทันใดนั้นก็รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมาทันที
นี่นายอยากให้ฉันตายจริงๆใช่ไหม. ชยรพ!
ฐิติพรมองไปยังธามนิธิ พูดว่า “สองวันก่อน ภรรยาของชลธีโทรมาหาแม่”
ชลธีก็คือพ่อของนลิน ภรรยาของเขา ก็ต้องเป็น คนที่ก่อนหน้านี้มาถึงบ้าน แล้วพูดว่าธามนิธิเป็นหมัน และยังพิการอีก จะไม่มีทางให้ลูกสาวของเขาแต่งงา นกกับธามนิธิเด็ดขาด
แม้ว่าจะผ่านมาหลายวันแล้ว แต่ว่า พอหวงคิดถึง ท่าทีของภรรยาชลธีในเวลานั้น ก็ทำให้ฐิติพรเศร้าใจ เป็นอย่างมาก
คนที่เกือบจะเป็นญาติโดยการแต่งงาน หลังจาก ที่ลูกชายของเธอประสบอุบัติเหตุ ไม่เพียงแต่ไม่มีคำพูด ปลอบใจ แต่กลับซ้ำเติมอีก
เธอตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าชาตินี้จะไม่มี ทางไปมาหาสู่กับครอบครัวนี้แน่นอน แต่ไม่คิดเลยว่า ชลธีจะโทรมาหาเธอไวขนาดนี้
โดยเฉพาะตอนที่โทรมาในเมื่อวาน ทำตัวดีอย่าง กับเป็นลูกเป็นหลาน
ธามนิธิวางแก้วน้ำลงอย่างสงบนิ่ง ถามว่า “เขา พูดอะไรบ้าง?”
“พูดว่าให้แม่บอกลูกหน่อยว่าเขาอยากเลี้ยงข้าว ลูกสักมื้อหนึ่ง” ชลธีก็โทรไปหาธามนิธิหลายสายเช่นกัน แต่ก็ติดต่อไม่ได้เลย
ธามนิธิไม่ใช่คนที่ใจกว้างขนาดนั้น เรื่องการให้
อภัยเป็นเรื่องของเจ้าแม่กวนอิมเป็นคนทำ และเขา จะ ทำแต่เรื่องที่ตัวเองอยากจะทำเท่านั้น ก่อนหน้านี้ที่เขาตั้งใจเอาคืนบ้านมีสุวรรณ์ แย่ง
ที่ดินและธุรกิจของบ้านมีสุวรรณ์ ไม่เพียงแต่เป็นเพราะ
นลินทำลายงานแต่งงานเท่านั้น แต่เป็นเพราะท่าทีของ
คนในบ้านมีสุวรรณ์ต่างหาก
ครั้งก่อนที่คู่สามีภรรยาของบ้านมีสุวรรณ์พูดคุย กับพ่อแม่ของเขาในห้องรับแขก เขาได้ยินชัดเจนทุกคำ พูด
ในเวลานี้ ได้ยินว่าชลธีอยากเลี้ยงข้าวตัวเอง ธา มนิธิพูดอย่างเย็นชาว่า “ผมยุ่งมาก ไม่ว่าง”
“แม่ก็บอกเขาอย่างนี้แหละ ปฏิเสธไปตรงๆเลย!” ทั้งสองบ้านมีความสัมพันธ์ที่ดีมาตลอดหลายปี ไม่เคย คิดเลยว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
แต่ความจริงก็คือบ้านมีสุวรรณ์ทำเกินไปก่อน
เพียงแค่ฐิติพรพูดถึงคนบ้านนี้ ก็รู้สึกเกลียดจน เข้ากระดูกเลยแหละ
ตอนนี้เห็นชลธีอยากกลับมาอ้อนวอนขอร้อง อย่างนี้ ทำให้เธอสะใจเป็นอย่างมาก
ปาณีนั่งอยู่ข้างๆ กำลังฟังคุณอากับฐิติพรคุยธุระ
กัน ไม่ได้พูดแทรกแต่อย่างใด ไม่ง่ายเลยกว่าจะรอพวกเขาสนทนาหัวข้อนี้จน
เสร็จ ฐิติพรถูกเรียกออกไปแล้วเนื่องจากมีสายเข้า ปาณี ถึงมองไปทางธามนิธิ “คุณอา..”
ไวยาตย์” เธอเพิ่งจะพูดไปได้สองคำ ก็ได้ยินธา มนิธิเรียกไวยาตย์แล้ว
ไวยาตย์เดินเข้ามา “คุณธามนิธิครับ”
“พาฉันขึ้นไปบนห้อง” ธามนิธิไม่มองปาณีเลย เสมือนว่าเขาไม่ได้ยินในสิ่งที่เธอพูด
