ตอนที่ 16
หลังจากที่ปาณีหลับแล้วธามนิธิก็ไปยังห้องอ่าน หนังสือของตัวเอง
คอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะแสดงใบหน้าของไว ยาตย์ออกมา
“คุณธามนิธิครับเรื่องที่คุณให้ผมไปสืบผมได้ ความแล้วครับ”
“อืม”นิ้วมืออันเรียวยาวของธามนิธิเคาะลงบนโต๊ะ อย่างเป็นจังหวะ”วันนี้ปาณีไปทำอะไรมา”
ไวยาตย์ตอบว่า”เธอไปทำงานพาร์ทไทม์อยู่ที่โรง แรมเคยเป็นพนักงานเสิร์ฟครับ”
เคย?
นั่นเป็นโรงแรมของบ้านแสงศรีเรืองหนิ
ธามนิธิไม่ได้พูดอะไรต่อหน้าจอคอมค่อยๆดับไป เขาเคลื่อนรถเข็นไปยังห้องนอน
วันรุ่งขึ้นปาณีตื่นมาพร้อมกับพบว่าธามนิธิออกไป ทำงานแล้วเธอถอนหายใจเบาๆอย่างน้อยเธอก็ไม่ต้อง คิดหาข้ออ้างตอนออกจากบ้าน
เธอมาถึงยังโรงแรมที่ทำงานอยู่หลังจากเปลี่ยน ชุดเธอก็ทำงานตามปกติ
จู่ๆเพื่อนร่วมงานของเธอก็พูดขึ้นว่า”ปาณิเธอรู ไหมว่าวันนี้คุณชายจะมาฝึกงานที่นี่?”
คุณชาย?
ปาณีส่ายหัวไปมาเธอแค่จะมาทำงานไม่สนใจ คุณชายที่ไหนหรอก
ใบหน้าของเพื่อนร่วมงานดีใจเป็นพิเศษ”ได้ยิน มาว่าคุณชายเขาอายุพอๆกับเธอเลยนะรูปร่างทั้งสูงและ หล่อมากฉันชักจะรอไม่ไหวแล้วสิ!”
ปาณีหัวเราะเบาๆในบ้านของเธอมีคุณอาที่หล่อ เหลาอยู่ทั้งคนแล้วชายคนอื่นคงไม่เข้าตาเธอหรอก
ขณะที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานก็เห็นผู้จัดการ พาชายหนุ่มที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินเข้ามาเพื่อนร่วมงาน ของเธอดึงชายเสื้อของเธอเพื่อเรียกให้เธอดูปาณีเงย หน้าขึ้นมองเห็นเงาของคนที่คุ้นเคยกำลังเดินเข้ามา
รูปร่างที่สูงโปร่งและบุคลิกที่ดูเงียบขรึมนี้ดูแวบ เดียวก็รู้เลยว่าคนคนนี้คือเวทัส
เวทัสที่เห็นปาณีก็ตกใจเช่นกันเขาพูดอย่าง ประหลาดใจว่า “ปาณีทำไมมาอยู่ที่นี่?”
ผู้จัดการพูดว่า”คุณชายเวทัสรู้จักเธอด้วยหรอ ครับ?”
เวทัสเม้มริมฝีปากพูดว่า”โรงแรมนี้รับสมัครคนยัง ไง?ทำไมถึงรับคนแบบนี้เข้ามาทำงาน?”
ตอนแรกผู้จัดการยังคิดว่าปาณีกับเวทัสเป็นเพื่อนกันแต่หลังจากที่ฟังคำถามนี้แล้วทั้งสองคนเป็นเพื่อน
ที่ไหนล่ะพูดว่าเป็นศัตรูกันยังจะดีกว่าเขาจึงเช็ดเหงื่อ
แล้วพูดว่า”ช่วงนี้ทางโรงแรมขาดคนครับตอนรับสมัคร
เลยไม่ได้เช็คละเอียดมากนักไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไร ครับ?” เวทัสยังโกธรที่ปาณีเลิกกับตัวเองสีหน้าเขาดูไม่
ดีเลย
เขาส่ายหัวและไม่ได้พูดอะไรต่อแต่ให้ผู้จัดการ พาเขาไปดูที่อื่นต่อ
ตลอดทั้งวันทั้งสองคนไม่ได้คุยอะไรกันเลยปาณี
เห็นสีหน้าที่โมโหของเขารู้สึกไม่เข้าใจเธอเป็นฝ่ายถูก
ทิ้งเองเธอสิที่ต้องเป็นฝ่ายโกธรแล้วเขาจะมาโมโหเธอ
ทำไม
เพื่อนร่วมงานที่เห็นภาพเหล่านี้อดไม่ได้ที่จะถาม ปาณีเพราะความอยากรู้อยากเห็นแต่ปาณีกลับตอบไป ว่า”เราเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกันที่ผ่านมาเคยทำให้เขา
ไม่พอใจ”
ระหว่างพักเที่ยงปาณีกำลังนั่งรับประทานอาหาร อยู่ในห้องอาหารของพนักงาน
ปาณีเพิ่งจะกินข้าวไปสักพักเวทัสก็เดินเข้ามาหา เธอพร้อมกับลากเธอเข้าไปในห้องแต่งตัวและล็อค ประตูห้อง
ปาณีไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรจึงตะโกนเสียงดังว่า”เวทัสนี้นายจะทำอะไร?”
เวทัสจ้องหน้าเธอ”เธอตั้งใจหาวิธีเข้าใกล้ฉันละ ยังเข้าใกล้น้าชายฉันอีกฉันสิต้องถามว่าเธอต้องการ อะไรกันแน่!”
“ฉันไปตั้งใจหาวิธีเข้าใกล้นายตอนไหน??”ปาณี พูดด้วยความโมโห
“เธอมาคบกับฉันมาทำงานในโรงแรมของบ้านฉัน แล้วยังแต่งงานกับน้าชายฉันอีกอย่าบอกนะว่าทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องบังเอิญเธอคิดว่าฉันโงรึไง?”
ติรยามักจะนินทาปาณีให้เวทัสฟังตลอดบอกว่า เธอเป็นผู้หญิงร้ายลึกสิ่งที่คิดภายในและแสดงออกมา ภายนอกไม่เหมือนกันเมื่อเวลาผ่านไปนานเวทัสก็โดน คำพูดของติรยาล้างสมองปาณีในสายตาของเขาตอนนี้ ก็เป็นคนเจ้าวางแผน
เขาพูดอย่างจริงจังว่า”อยู่ห่างๆน้าชายฉัน”
น้าชายของเขาเคยโดนนลินทำร้ายมาแล้วครั้ง หนึ่งเขาไม่อยากทนเห็นน้าชายโดนปาณีทำร้ายอีก
“เพราะอะไร?นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน?”
พวกเขาเลิกกันแล้ว!
ทำไมเธอต้องทำตามที่เขาบอกด้วย
เวทัสพูดว่า”เธอไม่ได้ชอบน้าชายฉันแล้วจะอยู่ กับเขาทำไมเธอจะทำร้ายเขาทำไม!”
“ใครบอกนายว่าฉันไม่ชอบธามนิธิ?”
