ตอนที่ 117
ธามนิธิไม่ได้พูดอะไร
ปาณีปรากฏว่าสีหน้าของเขาดูมีดครึ้ม ไม่รู้เขาคิด อะไรอยู่ ปาณีถามว่า”คุณเป็นอะไรหรอ”
ไวยาตย์นั่งอยู่ข้างหน้า รู้สึกอึดอักมา ยังจะมา ถามอีกว่าเป็นอะไรอีกหรอ
ก็โดนเธอทำให้โกรธไง
อยู่ดีๆไปทักทายกับชลิตทำไม คราวนี้จะดูว่าเธอจะง้อเขายังไง
แต่ปาณียังไม่ปรากฏว่าธามนิธิกำลังโกรธอยู่ เมื่อ ขึ้นไปบนรถ เธอรู้สึกโล่งใจขึ้น แล้วเอียงตัวพิงไปที่ไหล่ ของธามนิธิ” ง่วงจัง วันนี้ตื่นแต่เช้า หนูนอนแป๊บนะ ถึง แล้วค่อยเรียกหนู”
ตอนที่เธอรอธามนิธิที่เลานจ์ รอจนเธอง่วงเธอ เลยออกมาหาเขา
เดิมธามนิธิรู้สึกไม่ค่อบสบายนิดๆ เขาเป็นคน
เผด็จการ มีความเป็นเจ้าของสูง โดยเฉพาะตอนนี้เขามี ใจให้ปาณีแล้ว เห็นเธอไปพูดคุยกับผู้ชายคนอื่นแม้ ประโยคเดียวเขาก็รู้สึกไม่พอใจ
แน่นอน ความไม่พอใจนี้เป็นด้านอารมณ์เท่านั้น ยังไม่ถึงขนาดอิจฉา
ดังนั้น เมื่อปาณีทั้งตัวเอียงเข้ามา กลิ่นอายที่เย็นช้าของเขาก็จางหายไปทันที
คนอื่นไปง้อเขา แม้จะเอาใจไปเพียงไหนก็ยังง้อ ไม่ได้ แต่ปาณี ไม่ต้องง้อเขาก็ดีขึ้นเองแล้ว
ไวยาตย์เห็นสีหน้าของธามนิธิเปลี่ยนหน้าดูขึ้น อยากจะกดไลค์ให้เธอในใจ
ที่หลังถ้าคุณธามโกรธ เพียงแค่ให้ปาณีมาก พอแล้ว
สถานที่กินข้าวนัดอยู่ที่โรงแรม ปกติคนที่ชวนธา มนิธิไปกินข้าว มักจะเลือกโรงแรมชั้นสูง รสชาติดีไม่ดี ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือต้องมีหน้า
ปาณีเดินอยู่ข้างๆธามนิธิ พูดว่า”เรามากินข้าวที่นี่
หรอ”
ธามนิธิ”อิ่ม”
“ได้ข่าวว่าอาหารที่นี่ไม่อร่อยเป็นที่สุด แถมยัง แพงด้วย”ปาณีรู้สึกมันเปลืองเงินมาก
ไวยาตย์พูดว่า”ที่นี่เป็นคนอื่นจองไว้ คุณก็อดทน ไปนิด”
ปกติตอนนัดออกมากินข้าวล้วนเป็นคุยงานไป ใครจะไปสนอาหารอร่อยหรือไม่อร่อย
เสี่ยววินาทีต่อมา กลับได้ยินธามนิธิพูดว่า “ทีหลัง ให้พวกเขาเปลี่ยนที่อื่น”
%3D “ไวยาตย์อยากจะใส่ตาขาวจริงๆ คุณชาย ธาม ถึงแม้ครจะรักภรรยา แต่รักถึงขนาดนี้มันก็มากเกินไปแล้วนะ
พอพวกเขาเพิ่งออกจากลิฟต์ ก็เห็นเวทัสกับติร ยาออกจากลิฟต์ข้างๆ
“ปาณี คุณอาธามแม้ก่อนหน้านี้โดนธามนิธิ จัดการไปครั้งหนึ่ง แต่ติรยาดูเหมือนไม่โกรธเลยแม้แต่ น้อย อยู่หน้าธามนิธิ ยังคงมีมารยาทเหมือนเดิม
เธอไม่ได้โง่ ถ้าเธอไปมีเรื่องกับธามนิธิ แถมยัง ไม่สนไม่แคร์ธามนิธิ งั้นอนาคตเธอคงยากที่จะแต่งงาน กับเวทัสแล้ว
สายตาของเวทัสมองไปที่ปาณีแวบเดียว แล้วก็
ไปทักทายกับธามนิธิ”คุณน้าชาย”
ธามนิธิตอบรับไป เพราะติรยาอยู่ เขาเลยไม่ค่อย
พูดจา
ไวยาตย์พูดว่า”พวกคุณอยู่นี่ได้ไง”
“มากินข้าวค่ะ”ติรยายิ้มทักทายกับไวยาตย์”สวัสดี
ค่ะ คุณอาไวยาตย์”
ไวยาตย์ก็ไม่ค่อยมีความกระตือรือร้นต่อเธอ
เขารู้ว่าธามนิธิไม่ชอบติรยา แล้วเขาเป็นคนของ ธามนิธิ ก็ต้องรู้ความชอบของเจ้านายตนเองดี เพื่อจะ ทำให้เขาไม่พอใจ
ปาณีมองดูเวทัสกับติรยา ราวกับไม่ได้มองเห็น
เวทัสเอ่ยปากพูดก่อน”สวัสดีคครับ น้าสะใภ้”
นี่เป็นครั้งที่เขาทักทายกับเธอแบบนี้ ปาณีอดไม่ ได้ที่จะเขม็งเขา นี่เขาบ้าหรือไง
ก่อนหน้านี้เขายังยอมตายไม่อยากเรียกเธอว่าน้า สะใภ้ นี่เขาเป็นอะไรไปตอนนี้
