My Cold and Elegant CEO Wife - ตอนที่ 808 หลินเสวี่ยไปจังหวัดเจียงหนาน

　　ฉิงเฟิงนำสตูว์ซี่โครงมาที่ห้องของหลิวหรูหยานซึ่งเธอมีสีหน้าที่เริ่มดีขึ้นแล้วในตอนนี้ใบหน้าของเธอไม่ซีดเซียวอีกต่อไปและเริ่มมีสีเลือด
　　หลิวหรูหยานนั้นงดงามเสมอแม้แต่ตอนป่วย
　　หลิวเจียวเจียวนั่งอยู่ข้างๆหลิวหรูหยานและประคองเธอดื่มน้ำ
　　“หรูหยานตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง ” ฉิงเฟิงเดินไปตรงหน้าเธอและถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย
　　หลิวหรูหยานพยักหน้าและกล่าวว่า“คุณหมอฉีดยาให้ชั้นเข็มนึง ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้วล่ะ”
　　“เอ้านี่สตูว์ซี่โครง มันช่วยให้คุณฟื้นตัวได้เร็วขึ้น” ฉิงเฟิงยิ้มเล็กน้อย
　　“สตูว์ซี่โครงนี่อร่อยจังคุณสั่งให้ทำสดใช่ไหมคะ ” หลิวหรูหยานลองชิมไปคำหนึ่งและกล่าวชมเชยถึงความอร่อยของมัน
　　ฉิงเฟิงพยักหน้าและป้อนอาหารให้เธออย่างระมัดระวังหลังจากนั้นไม่นานเธอทานหมดเกลี้ยงทั้งชาม
　　หลังจากที่หลิวหรูหยานตั้งครรภ์เธอก็มีความอยากอาหารมากขึ้น ก่อนหน้านี้เธอไม่สามารถทานสตูว์ซี่โครงให้หมดได้ แต่ตอนนี้เธอกลับทานหมดเกลี้ยงภายในไม่กี่ลมหายใจ
　　แน่นอนว่าหลิวหรูหยานกินเผื่ออีกคนที่อยู่ในท้องของเธอนั่นเอง
　　กริ๊งงงงง
　　ทันทีที่ฉิงเฟิงป้อนอาหารให้หลิวหรูหยานเสร็จโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเขาไม่อยากรับสายในตอนแรก แต่เมื่อเห็นว่าคนโทรมาคือเหมียวซิยี้เขาจึงรีบรับ
　　ฉิงเฟิงเดินออกไปรับโทรศัพท์นอกห้องและถามว่า“โทรมามีเรื่องอะไรหรือ, ซิยี้” 　　“นายท่านคะพี่สาวเสวี่ยจะไปจังหวัดเจียงหนาน ชั้นเลยโทรมาบอกนายท่านก่อน”
　　“เจียงหนาน เธอจะไปทำไมกัน ซิยี้ทำไมไม่ห้ามเธอละ ?”
　　“ชั้นทำไม่ได้ค่ะนายท่านซีอีโอของบริษัทหยกมรกตบังคับทางอ้อมให้พี่สาวเสวี่ยต้องไปติดต่อธุรกิจด้วยตัวเธอเองเท่านั้น มิฉะนั้นถ้าให้คนอื่นไปเขาจะไม่ขายวัตถุดิบให้บริษัทเรา”
　　“บ้าเอ้ย! ไอ้บริษัทหยกมรกตนั่นมันใหญ่โตมาจากไหนกันถึงกล้ามาข่มขู่ให้ภรรยาของฉันต้องถ่อไปหาด้วยตัวเองแบบนี้ แล้วตอนนี้หลินเสวี่ยอยู่ที่ไหน ”
　　“นายท่านพี่สาวเสวี่ย… ขึ้นเครื่องไปแล้วค่ะ … เธอรู้ว่าชั้นทำงานให้นายท่าน ดังนั้นเธอจึงทิ้งชั้นไว้และเดินทางไปคนเดียว”
　　“บ้าเอ้ย!, หลินเสวี่ยเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลและเป็นผู้หญิงคนเดียว เธอปล่อยให้หลินเสวี่ยไปได้อย่างไร ” ฉิงเฟิงบ่นออกมา ในใจเต็มไปด้วยความไม่พอใจ　　ฉิงเฟิงหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรหาหลินเสวี่ยในทันทีแต่พบว่าเธอปิดเครื่อง
　　“หรูหยานผมไปธุระก่อนนะ เดี๋ยวผมจะกลับมา” ฉิงเฟิงเดินออกจากห้องและสั่งให้คนดูแลหลิวหรูหยาน จากนั้นก็ออกจากโรงพยาบาลไป
　　เขารู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเร่งด่วนแค่ไหนเขาไม่อาจเสียเวลาได้จึงรีบขับรถไปที่สนามบินในทันที
　　ระหว่างทางฉิงเฟิงได้โทรหาฉินเซียนจื่อและขอให้เธอช่วยตรวจสอบความเป็นมาของบริษัทหยกมรกต
　　ฉิงเฟิงรู้อย่างชัดเจนว่าตำหนักโห่วเย่อหวงตี้นั้นยิ่งใหญ่และลึกลับที่สุดในหัวเซี่ยโดยมีเครือข่ายข้อมูลขนาดใหญ่ที่จัดตั้งขึ้นทั่วประเทศ
　　และฉินเซียนจื่อก็ไม่ได้ทำให้ฉิงเฟิงผิดหวังหลังจากวางสายผ่านไปแค่สิบนาทีเธอก็โทรกลับมาและบอกว่า “วูฟคิง จากการตรวจสอบของข้า ซีอีโอของบริษัทหยกมรกตชื่อว่าเสวี่ยหลี่ เขาเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของนิกายโลหิตสีชาด เจ้าของที่แท้จริงของ บริษัทนี้ก็คือเหลิ่งเสวี่ย”
　　นิกายโลหิตสีชาด
　　!
　　สีหน้าของฉิงเฟิงเปลี่ยนไปทันทีหลังจากได้ยินชื่อนี้เขาเป็นกังวลอย่างใหญ่หลวง
　　ฉิงเฟิงรู้จักนิกายโลหิตสีชาดพวกมันเป็นหนึ่งในสุดยอดกองกำลังในโลกของผู้ฝึกยุทธ์นอกรีต เขาเคยพบกับเหลิ่งเสวี่ยมาก่อนที่สุสานแกรนด์มาสเตอร์ คนผู้นี้เป็นนายน้อยของนิกายโลหิตสีชาดและแข็งแกร่งทีเดียว
　　ตอนนี้ซีอีโอของบริษัทหยกมรกตเป็นแค่หุ่นเชิดของนิกายโลหิตสีชาดพวกมันบอกให้หลินเสวี่ยเดินทางไปหา ที่ต้องเป็นแผนการร้ายอย่างแน่นอน
　　ฉิงเฟิงรู้ว่าเขาจะเสียเวลาไม่ได้อีกแล้วเขาวางสายกับฉินเซียนจื่อทันทีและรีบไปที่สนามบิน เมื่อเขามาถึงก็พบว่าเที่ยวบินของหลินเสวี่ยได้ออกไปแล้ว และเที่ยวบินถัดไปจะออกเดินทางชั่วโมงหน้า
　　“บ้าเอ้ยทำไมมันช้าขนาดนี้!”
　　ฉิงเฟิงหงุดหงิดมากเขาเดินไปเดินมารอบๆสนามบินและอยากจะขโมยเครื่องบินเหลือเกินถ้าทำได้
　　……………
　　หนึ่งชั่วโมงผ่านไปฉิงเฟิงก็ได้ขึ้นเครื่องลำที่สองในที่สุด
　　เครื่องบินดังกล่าวมีจุดหมายที่จังหวัดเจียงหนานฉิงเฟิงมองดูเมฆสีขาวข้างนอกเครื่องโดยไม่ได้ตั้งใจจะเพลิดเพลินกับทิวทัศน์แม้แต่น้อย เขารู้สึกกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง
　　หลังจากที่เขาพบว่าเหลิ่งเสวี่ยคือเจ้าของตัวจริงของบริษัทหยกมรกตเขาก็มั่นใจว่ามันต้องเป็นแผนการร้ายอย่างแน่นอน
　　ไม่สิเป้าหมายนั้นอาจไม่ใช่หลินเสวี่ยแต่แรก แต่เป้าหมายจริงๆอาจจะเป็นเขา ฉิงเฟิงมั่นใจว่าเหลิ่งเสวี่ยจะต้องตรวจสอบประวัติของเขาและมุ่งเป้าไปที่หลินเสวี่ย
　　หลินเสวี่ยเป็นเพียงคนธรรมดาดังนั้นเธอจึงไม่ทราบว่ามีคนชั่วร้ายและโหดเหี้ยมเช่นเหลิ่งเสวี่ย
　　“
　　เหลิ่งเสวี่ยฉันขอสาบาน ถ้าแกกล้าแตะต้องแม้เพียงเส้นผมของภรรยาฉัน ฉันจะฆ่าแกและฉีกแกเป็นชิ้นๆ
　　!
　　“
　　ฉิงเฟิงมองดูเมฆข้างนอกด้วยความโกรธแค้น
　　แอร์โฮสเตสสาวสวยคนหนึ่งที่เดินผ่านฉิงเฟิงต้องสะดุ้งจนล้มลงกับพื้นเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงที่แผ่ซ่านออกมา
　　“ขะ…เขาน่ากลัวจัง” แอร์โฮสเตสสาวหน้าซีดเผือดไร้สีสันและหัวใจเต้นแรง
　　เธอรีบลุกขึ้นยืนและเดินหนีไปโดยไม่กล้าพอที่จะมองดูฉิงเฟิงอีกครั้ง
　　หลินเสวี่ยอยู่ในเที่ยวบินแรกมันใช้เวลากว่าสี่ชั่วโมงก่อนที่เครื่องของเธอจะลงจอดที่สนามบินจังหวัดเจียงหนาน ขณะที่เธอลงจากเครื่องบินก็มีผู้หญิงสาวสวยคนหนึ่งที่ย้อมผมสีแดงเดินเข้ามาหาเธอ
　　ผู้หญิงคนนี้สวยทีเดียวเธอมีใบหน้าที่ดึงดูดใจ ผิวขาวเนียน ดวงตามีเสน่ห์ขนตายาวและทาลิปสติกสีแดงที่ริมฝีปากซึ่งทำให้เธอดูเซ็กซี่มาก
　　ถึงแม้ว่าเธอจะเซ็กซี่แต่กลิ่นอายรอบๆตัวเธอก็เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด หากมีใครตรวจสอบเธออย่างใกล้ชิดก็จะพบว่ามีเลือดปนเปื้อนอยู่กับตัวเธอซึ่งเป็นผลมาจากการฆ่าคนเป็นจำนวนมาก
　　“ประธานหลินเสวี่ยใช่ไหมคะ สวัสดีค่ะชั้นชื่อเสวี่ยเหมยเอ๋อ ท่านประธานเสวี่ยหลี่สั่งให้ดิฉันมารับคุณ” เสวี่ยเหมยเอ๋อยิ้มอย่างมีเสน่ห์และกล่าวขึ้น
　　หลินเสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยเธอไม่มีความประทับใจในตัวเสวี่ยเหมยเอ๋อในแรกพบหน้าแม้แต่น้อย ถึงแม้ผู้หญิงคนนี้จะสวยเซ็กซี่น่าดูชม แต่กลิ่นอายรอบๆตัวเธอนั้นแปลกเกินไป แต่หลินเสวี่ยก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและเก็บซ่อนความกังวลไว้
　　“ซีอีโอเสวี่ยหลี่ละคะ เขาอยู่ที่ไหน ?” หลินเสวี่ยขมวดคิ้วและกล่าวขึ้น เธอมาถึงจังหวัดเจียงหนานเพื่อพบกับซีอีโอของบริษัทหยกมรกตไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้
　　“เชิญมากับชั้นค่ะชั้นจะขับรถพาคุณไปพบประธานเสวี่ย”
　　เสวี่ยเหมยเอ๋อยิ้มเล็กน้อยและพาหลินเสวี่ยขึ้นรถเฟอร์รารี่ของเธอจากนั้นก็ขับออกจากสนามบิน
　　เสวี่ยเหมยเอ๋อขับรถในขณะที่หลินเสวี่ยนั่งอยู่ข้างๆเกิดเดดแอร์ขึ้นเพราะไม่มีใครพูดอะไรแม้แต่น้อย
　　“
　　ยัยผู้หญิงน่าชังเอ้ยเธอทำท่ารังเกียจชั้นคิดว่าชั้นไม่รู้หรือไง
　　รอก่อนเถอะเมื่อไปถึงบริษัทชั้นจะรอดูว่าซีอีโอเสวี่ยและนายน้อยเหลิ่งเสวี่ยจะลงโทษเธอยังไง
　　!”
　　เสวี่ยเหมยเอ๋อเหลือบมองหลินเสวี่ยและคิดในใจด้วยความเกลียดชัง