My Cold and Elegant CEO Wife - ตอนที่ 599

ตอนที่ 599 แทงตัวเอง 3 ครั้งซะ !

แปล โathai

“โอ้ พันล้านหยวน ? แกยอมจ่ายเงินพันล้านเพื่อผู้หญิงคนนี้งั้นหรือ ?”

เสียงแหบแห้งที่กําลังหยอกล้อฉิงเฟิงโดยการเรียกเงินจํานวนมหาศาล ไม่ได้ทําให้เขาตกใจ 

ถึงแม้ฉิงเฟิงจะรู้ว่าชายคนนี้กําลังเล่นตลกกับเขา แต่เขาก็ไม่มีทางนอกจากยอมตามน้ำ เพราะหลิวหรูหยานยังอยู่ในมือของเขา ไม่งั้นฉิงเฟิงคงด่ากลับไปนานแล้ว เขาจะเอาเลือดหัวของมันออกมาและทุบตีอย่างโหดร้ายที่สุด แต่ก็ทําได้เพียงแค่คิดเพราะเขาไม่สามารถทําอะไรได้ในตอนนี้

“ถ้าพันล้านมันน้อยเกินไปฉันสามารถเพิ่มให้แกเป็นสองเท่าได้ สองพันล้านเป็นไง” เพื่อหลิวหรูหยาน ฉิงเฟิงทุ่มหมดตัว สําหรับเขาเงินเป็นแค่ตัวเลข ตราบเท่าที่เขาสามารถช่วยหลิวหรูหยานได้ ไม่ว่าจะเท่าไหร่ก็ถือว่าไม่แพง

แต่คําถามที่ได้รับกลับทําให้ฉิงเฟิงต้องผิดหวัง เพราะเจ้าของเสียงแหบแห้งนั้นได้กล่าวว่า 2พันล้านหยวน เป็นจํานวนที่มหาศาลนัก แต่โทษทีนะ ฉันไม่ชอบเงิน

“งั้นแกต้องการอะไรแลกเปลี่ยนถึงจะยอมปล่อยหลิวหรูหยาน ?” ฉิงเฟิงถามอย่างเย็นชา

” ฉันต้องการให้แกตาย !” เจ้าของเสียงแหบแห้งดังกล่าวด้วยความเกลียดชังและเจตนาฆ่า น้ำเสียงของเขาเห็นได้ชัดเจนว่าเกลียดชังฉิงเฟิงรุนแรงขนาดไหน

ฉิงเฟิงกล่าวเสียงเรียบว่า ” ตราบเท่าที่แกปล่อยเธอไว้ ชีวิตของฉันจะเป็นของแก”

เมื่อได้ยินคําพูดของฉิงเฟิง เจ้าของเสียงอีกด้านหนึ่งก็เงียบไป คนผู้นั้นประหลาดใจกับคําพูดของฉิงเฟิงที่พูดว่าเต็มใจตาย

“ในเมื่อแกปรารถนาความตาย ฉันจะช่วยแก ฉันอยู่ที่คฤหาสน์เซาหยาง 30 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ แกมาได้เลย” น้ำเสียงแหบแห้งที่เต็มไปด้วยความหนาวเย็นวางสายไปหลังจากที่พูดจบ

คฤหาสน์เซาหยาง !?

การแสดงออกของฉิงเฟิงเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินชื่อสถานที่นั้น ดวงตาของเขาเย็นเฉียบ ชื่อของศัตรูเก่าของเขาก็คือหวังเซาหยาง คล้ายกับชื่อสถานที่ที่ชายผู้นั้นบอกไม่ผิดเพี้ยน

ฉิงเฟิงขับรถไปที่คฤหาสน์เซาหยางอย่างเร่งด่วน เขามาถึงจุดหมายภายในเวลาเพียง 10 นาที เขาก็ได้เห็นคฤหาสน์สีดําแห่งหนึ่งที่สร้างด้วยกระเบื้องหินอ่อนสีดําเข้มเหมือนสีดําในยามราตรี แม้ว่าคฤหาสน์จะเป็นสีดําแต่ไฟทุกดวงในตัวคฤหาสน์ก็ยังติดอยู่ ทําให้ทั่วทั้งคฤหาสน์สว่างไสวเหมือนแสงแดด

ฉิงเฟิงจอดรถไว้หน้าประตูทางเข้าและเดินเข้าไปข้างใน เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องรับแขก เขาก็เห็นหลิวหรูหยานในทันที เธอถูกมัดไว้ด้วยใบหน้าซีดเซียวและกระพริบตาถี่ๆอย่างร้อนรนราวกับจะส่งสัญญาณบอกให้เขาหนีไป

ผี 2 ถือมีดและพาดไว้ที่ลําคอขาวเนียนของเธอ ถ้ามีอะไรตุกติกเขาจะปาดคอเธอทันที 

ถัดจากผี 2 ก็คือเฮลคิงผู้สวมหน้ากาก เขาจ้องมองฉิงเฟิงอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

เมื่อฉิงเฟิงเห็นสภาพของหลิวหรูหยานการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เขามีปฏิกิริยาทันทีและกําลังพุ่งเข้าไป แต่ในขณะที่กําลังจะออกตัว

” หยุดอยู่ตรงนั้น ! ขึ้นแกขยับอีกก้าวฉันจะให้ผี 2 ปาดคอเธอทันที เธอจะต้องตายต่อหน้าแก” เฮลคิงข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ

เมื่อเผชิญหน้ากับการข่มขู่นี้ ฉิงเฟิงหยุดชะงัก ถ้าหากนี่เป็นชีวิตของเขาที่ถูกข่มขู่ เขาจะแก้เผ็ดเป็นสองเท่าทันที อย่างไรก็ตาม นี่คือหลิวหรูหยานที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมแพ้

” อย่าทําร้ายเธอ ฉันจะทําตามที่แกต้องการ !” ฉิงเฟิงกล่าวอย่างหนักแน่น

“ฉันบอกแกไปแล้วไง ฉันอยากให้แกตาย” เฮลคิงกล่าวอย่างโหดเหี้ยม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“เข้าใจละ แกมาฆ่าฉันได้เลย” ฉิงเฟิงพยักหน้าและบอกให้เฮลคิงมาฆ่าเขา

เฮลคิงส่ายหัวและกล่าวว่า ”หลี่ฉิงเฟิง ฉันรู้ว่าแกคือวูฟคิง ฉันยังไม่มีความสามารถพอที่จะฆ่าแกได้ แต่ในเมื่อฉันมีหลิวหรูหยานอยู่ในกํามือ ฉันจะให้โอกาสแกได้ช่วยเธอ แทงตัวเอง 3 ครั้งซะ การลงมือแต่ละครั้งต้องรุนแรง ถ้าฉันพอใจฉันจะปล่อยเธอไป”

เห็นได้ชัดว่าเฮลคิงกระสันจะฆ่าฉิงเฟิงด้วยตัวเอง แต่เขารู้ซึ้งถึงพลังและความสามารถของฉิงเฟิงดี แม้ว่าเขาจะร่วมมือกับราชันเหยี่ยวก็ยังไม่อาจรับประกันได้ว่าจะชนะ เนื่องจากฉิงเฟิงครอบครองพลังสายเลือดแห่งราชันหมาป่า เขาต้องควบคุมการเคลื่อนไหวของฉิงเฟิง ซึ่งหลิวหรูหยานเป็นอาวุธที่ดีที่สุดของเขา

ปุ!

เฮลคิงหยิบมีดออกมาและโยนไปตรงหน้าฉิงเฟิง สั่งให้เขาแทงตัวเองสามครั้ง

ฉิงเฟิงเหยียดมือขวาและจับมีดด้วยความรวดเร็ว

มีดนี้ยาวประมาณ 20 ซม. มีดนี้เป็นสีดําทั้งเล่มสร้างขึ้นด้วยเหล็กกล้าและเปล่งประกายที่เย็นเฉียบออกมา มันไม่ใช่มีดธรรมดาๆ เพียงแทงหนึ่งครั้งจะทําให้ร่างกายเกิดบาดแผลร้ายแรงอย่างแน่นอน

“ฉิงเฟิง ไม่นะ ! อย่าทํา เขาต้องการชีวิตของคุณ คุณไม่จําเป็นต้องช่วยฉัน”

หลิวหรูหยานกรีดร้องออกมาด้วยใบหน้าที่หวาดกลัว

ฉิงเฟิงเพิ่งมาถึงคฤหาสน์ที่ เขาไม่ได้ตระหนักถึงการคงอยู่ของราชันเหยี่ยวที่กําลังซ่อนตัวอยู่ในเงามืด แต่หลิวหรูหยานรู้ ถ้าหากฉิงเฟิงทําร้ายตัวเองจนได้รับบาดเจ็บ เขาจะไม่สามารถป้องกันตัวเองจากศัตรูทั้งหลายได้

ฉิงเฟิงมองไปที่หลิวหรูหยานและส่ายหน้า ถ้าสถานการณ์ตอนนี้เปลี่ยนจากผี 2 เป็นคนธรรมดาที่ถือมีดพาดไว้ที่คอเธอเขาจะช่วยเธอได้อย่างแน่นอน แต่ศัตรูตอนนี้คือผี 2 ลูกน้องของเฮลคิง และเป็นผู้เชี่ยวชาญในระดับ SSS ฉิงเฟิงไม่อาจเล่นตุกติกและเพิ่มความเสี่ยงต่อชีวิตของหลิวหรูหยานได้

ถ้าเพื่อหลิวหรูหยานแล้ว การแทงตัวเองนับเป็นอันใดได้ ? ฉิงเฟิงรู้แผนของเฮลคิงดี เขาต้องการบั่นทอนกําลังรบของฉิงเฟิงโดยให้เขาทําร้ายตัวเองจนบาดเจ็บสาหัส จากนั้นค่อยลงมือฆ่าเขา

ฉึก !

ฉิงเฟิงใช้มีดที่หยิบขึ้นมาแทงใส่ต้นขาของตัวเอง เขาแทงลงไปลึกมากและเลือดสีแดงสดฉีดพุ่งออกมาจากขาเขาทันที

ดวงตาของเฮลคิงแข็งค้างไปชั่วขณะ การทําร้ายตัวเองอย่างรุนแรงของฉิงเฟิงทําให้เขาประหลาดใจ เขาแทงตัวเองโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ในขณะนั้นเฮลคิงรู้สึกชื่นชมฉิงเฟิงเล็กน้อย เขาเป็นผู้ชายใจเด็ดอย่างแท้จริง

แต่ถึงแม้ว่าเฮลคิงจะชื่นชมฉิงเฟิง แต่เขาก็ต้องการให้ฉิงเฟิงตาย เขาต้องแก้แค้น

เมื่อเห็นฉิงเฟิงแทงตัวเองจนเลือดพุ่งออกมาด้วยใบหน้าซีดเซียว หยาดน้ำตาของหลิวหรูหยานก็ไหลลงมาราวกับสายฝน เธอส่ายหัวอย่างรุนแรงหวังว่าเขาจะหยุดทําร้ายตัวเอง แต่ความพยายามของเธอก็ไม่มีผล

ฉึก !

ฉิงเฟิงแทงตัวเองเป็นครั้งที่สอง คราวนี้ที่ช่องท้องและทําให้เกิดรูโหว่ที่ลําตัวของเขา การแทงครั้งนี้แทบจะทะลุร่างของเขา เลือดพุ่งกระจายออกไปทุกหนทุกแห่ง

ด้วยความหวังที่จะทําให้เฮลคิงพึงพอใจจนยอมปล่อยตัวหลิวหรูหยาน ฉิงเฟิงจึงทําให้แน่ใจว่าการแทงทั้งสองลึกและรุนแรงมาก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง เลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของเขาซีดราวกับกระดาษโดยไม่มีสีสันใดๆ

“ได้โปรดเถอะ หยุดทําร้ายตัวเองได้แล้ว !” หลิวหรูหยานร้องไห้ออกมาเมื่อมองไปที่ใบหน้าไร้สีสันของฉิงเฟิง เธอก็รู้สึกเจ็บปวดจนบาดลึกเข้าไปในหัวใจของเธอ

ซวบ !

ฉิงเฟิงยิ้มและส่ายหัวให้หลิวหรูหยาน เขาเอามีดแทงตัวเองเข้าที่หน้าอกเป็นครั้งที่สาม การแทงครั้งนี้แทงอย่างเจาะจง ปลายแหลมของมีดทะลุผ่านแผ่นหลังของเขา เมื่อเขาดึงมีดออกมา เลือดก็ฉีดพุ่งอีกครั้ง

ใบหน้าของฉิงเฟิงราวกับไร้ชีวิต ร่างกายของเขาส่ายโงนเงนและแทบจะล้มลงกับพื้น เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

ในขณะนี้หลิวหรูหยานแทบจะหลั่งน้ำตาเป็นสายเลือดแต่เธอก็ไม่สามารถทําอะไรได้ ผู้คนที่อยู่รอบๆต่างก็แข็งแรงกว่าเธอ