Monster Pet Evolution – วิวัฒนาการสัตว์เลี้ยงกลายพันธุ์ - ตอนที่ 154

เฮอหมิงตกตะลึง เขาได้คิดว่าเกาเผิงจะตอบตกลงได้ง่ายอย่างนี้

‘แต่มันกะทันหันเกินไปรึเปล่า’

หลังจากนั้นเกาเผิงก็ขับออกจากที่นี่และมุ่งหน้าไปสำนักงานนกร็อคทะยานฟ้าที่อยู่ใจกลางเมือง เขาเดินเข้าไปและพบว่าที่นี่ค่อนข้างวุ่นวายและเต็มไปด้วยลูกค้า

“บอสคะนี่คือผู้เพาะพันธ์สัตว์อสูรขั้นกลางคนใหม่ของสำนักงานเราค่ะ เธอมีชื่อว่า หลิวมิงฮุยค่ะ” ซุนซวนซวนแนะนำผู้หญิงที่ใส่ชุดสูทสีเทาอายุประมาณ 30ปีให้เกาเผิงรู้จัก

“อย่างน้อยสำนักงานแห่งนี้จะไม่ปิดตัวลงหลังจากที่ฉันย้ายออกไปสินะ” เกาเผิงกล่าว

ถึงแม้ที่เขาจะทำงานที่นี่เพราะลุงหลิวชักชวนแกมบังคับเขา แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็รู้สึกใจหายที่ต้องออกจากงานนี้และทิ้งที่นี่ไป

จู่ๆเข้าก็อยากรู้ว่าผู้เพาะพันธุ์สัตว์อสูรั้นกลางคนอื่นเขายกระดับกันยังไง แต่หากถามไปคงจะเป็นการเสียมารยาทมาก เพราะทุกคนต่างก็มีความลับทางการค้าด้วยกันทั้งนั้น

“ผมคงมาทำงานที่นี่ไม่แล้วล่ะ เพราะในวันมะรืนนี้ผมจะย้ายไปอยู่ที่เมืองหยูโจวแล้ว” เกาเผิงกล่าว

“ห๊ะ อะไรกัน บอสจะไปแล้ว” ซุนซวนซวนตกใจมากที่รู้ว่าเกาเผิงกำลังจะไป เกาเผิงเป็นคนใจกว้างมาก เขาไม่ว่าที่เธอแอบเอาขนมมากินในตอนนั้น

หลังจากนั้นเขาก็เดินออกจากสำนักงานของเขา หลังจากที่ได้บอกลาพวกพนักงานเสร็จแล้ว

เกาเผิงกำลังครุ่นเรื่องเฮอหมิง ในตอนแรกเขาต้องการวางยาสัตว์อสูรของเขาในวันพรุ่งนี้ สำหรับคนที่สามารถมองเห็นจุดอ่อนได้อย่างทะลุปรุโปร่งแบบเขาเรื่องแค่นี้ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก และที่สำคัญมันจะไม่มีร่องรอยใดๆสาวถึงตัวเข้าได้

แต่คิดไปคิดมา เขาถามตัวเองว่าจำเป็นต้องทำรุนแรงขนาดนี้เลยเหรอ

ถึงแม้เฮอหมิงจะทำแต่เรื่องแย่ๆ แต่เขาก็ไม่ได้เป็นคนชั่วขนาดนั้น และอีกอย่างพวกลูกค้าทุกคนที่ได้รับใบเรียกเก็บเงินจากเขา พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกรักเขาทุกคน หลังจากที่ได้เห็นจำนวนเงินขนาดนั้น

การที่วางยาสัตว์อสูรของคนอื่นด้วยเรื่องเล็กน้อยๆแค่นี้ การกระทำไม่ต่างจากเด็กน้อยที่ไม่รู้จักโตเลย

…….

เฮอหมิงได้กลับไปที่บ้านของเขาที่อยู่ในชานเมือง ที่บ้านนี้เขาอาศัยอยู่ร่วมกับสัตว์อสูรและครอบครัวของเขา

“อากาศมันร้อนมาก หยั่งอยู่ในนรก” เฮอหมิงพูดพร้อมถอนหายใจ เขาถอดชุดต่อสู้สีขาวออกและใส่ลงในเครื่องซักผ้าพลางเช็ดเหงื่อบนใบหน้าของเขา

จากนั้นเขาเดินไปที่ห้องของเขาเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดต่อสู้สีขาวสะอาดตา เสื้อผ้าทั้งหมดของเขาเป็นสีขาว เขารู้สึกว่าสีขาวเป็นสีแสดงถึงพลังอำนาจ ทำให้เขารู้สึกมั่นใจมากขึ้น

ขณะที่เดินออกจากห้องเฮอหมิงก็ตกใจที่ได้เห็นเสือดาวสีดำนอนอยู่กลางบ้านของเขา ดวงตาสีเขียวของมันจ้องมองมาที่เขา

เฮอหมิงหัวเราะแห้งๆออกมา

“แหม่ๆ อยากล้อเล่นกับฉันแบบนี้สิ”

เขามองไปรอบๆ กับไม่มีวี่แววของคนอื่นๆ เลย เขารู้สึกกระวนกระวายใจมาก

เสือดำที่มองเฮอหมิงอย่างเงียบๆ ได้ลุกขึ้นมาเดินมาหาเขา ย่างก้าวของมันเงียบมากไร้เสียงใดๆเลย

เฮอหมิงถอยหลังช้าๆ พร้อมกับส่งเสียงจากสัตว์อสูรของเขาผ่านพันธะสัญญา

นี่ไม่ใช่สัตว์อสูรป่าอย่างแน่นอน เขามั่นใจ ดูได้จากขนที่ได้รับการดูแลอย่างดี ขนของสัตว์อสูรป่าไม่มีทางเงางามได้ขนาดนี้หรอก

“โฮกกก”

กำแพงที่อยู่ใกล้ๆเฮอหมิงได้ระเบิดจากการพุ่งชนของกอริลลาสีดำ

กอริลลาง้างหมัดชกไปที่เสือดำ ส่วนเสือดำอย่างเงียบๆโดยไม่คิดที่จะหลบไปไหน

เฮอหมิงที่เห็นอย่างนั้นก็ดีใจทันที ‘มันไม่รอดแน่ๆ’

กอริลลาของเขาแข็งแกร่งมาก หมัดของมันสามรถชกเสาหินหนาให้พังได้อย่างสบายๆ

เมื่อกำปั้นของกอริลลาได้สัมผัสไปร่างของเสือดำ กลับพบว่าร่างนั้นเป็นเพียงแต่เงาเท่านั้น ทำให้หมัดของกอริลลาพุ่งที่พื้นเข้าเต็มๆ

*ตูม*

เฮอหมิงรู้สึกไดถึงแรงสั่นสะเทือนจากหมัดของกอริลลา ทำให้เขาเกือบจะล้มลง

ขณะที่กอริลลาปีศาจทมิฬกำลังตกตะลึงอยู่ เสือดำก็ได้ปรากฏตัวที่หลังของมันพร้อมกางกรงเล็บข่วนไปที่หลังของกอริลลาปีศาจทมิฬ

กรงเล็บที่แหลมคมได้ตัดผ่านผิวหนังของกอริลลาปีศาจทมิฬ

ได้อย่างง่ายดาย ทำให้เลือดพุ่งกระฉูดออกมา

จากนั้นเสือดำกระโดดหลบหมัดที่สวนกลับมา มันว่องไวมากดั่งนักฆ่ายามราตรี

*ปัง*

ควันสีขาวลอยออกมาจากปลายกระบอกปืนของเฮอหมิง กลิ่นดินปืนลอยไปทั่วในอากาศ

แต่กระสุนกลับทำอะไรเสือดำไม่ได้ กระสุนได้โดนตัวมันเต็มกลับกระเด้งออกไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ม๊าวว” เสือดำได้ส่งเสียงขู่ออกมา ทำให้เฮอหมิงรู้สึกหวาดกลัว

‘แมวอย่างงั้นหรอ’ เฮอหมิงตะลึงอยู่ชั่วครู่ เขาคิดว่ามันเป็นเสือดำซะอีก แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อน ตอนนี้เขาได้เบี่ยงเบนความสนใจของมันได้แล้ว

ทันทีที่แมวดำได้หันไปมองเฮอหมิง กอริลลาปีศาจทมิฬได้อาศัยจังหวะนี้โจมตีแมวดำในทันที

แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนในตอนแรก มันชกผ่านร่างเงาของแมวดำอีกครั้ง

‘กลายร่างเป็นเงาอย่างงั้นเหรอ’

ทักษะนี้เป็นทักษะที่หายากมาก น้อยมากที่สัตว์อสูธาตุเงาจะมีทักษะนี้

ใบหน้าของเฮอหมิงเริ่มซีดขึ้นเรื่อยๆ สัตว์อสูรของเขาไม่สามารถรับมือแมวดำตัวนี้ได้ การจะรับมือสัตว์อสูรธาตุเงานี้จำเป็นต้องใช้ธาตุแสงหรือการโจมตีประเภทธาตุใส่มัน การชกดื้อๆแบบนี้ทำอะไรมันไม่ได้หรอก

จู่ๆ แมวดำก็เดินความมืดและร่างของมันก็หายลับไปกับตา

เฮอหมิงได้รู้สึกถึงจิตสังหารจากด้านหลังของเขา เขาได้พุ่งตัวหลบแต่มันก็ได้สายไปแล้ว

“บาเรียพลังงาน”

มีม่านพลังสีเหลืองอ่อนๆ แผ่ออกมรอบตัวเขา ในขณะเดียวกันก็มีกรงเล็บที่ฟาดจากด้านหลังของเขา

*ตูม*

เฮอหมิงถูกซัดไปกระแทกกับเก้าอี้

บาเรียพลังงานที่ปกคลุมร่างของเขาอยู่ รอยร้าวของมันได้พื้นฟูกลับสู่ปกติ

แต่ก่อนที่บาเรียจะฟื้นตัวเสร็จ ก็มีการโจมตีอีกระลอกมาเรื่อยๆ

*ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว*

*เพล้ง*

บาเรียพลังงานก็แตกในที่สุด เลือดของเขาสาดกระเซ็น เขากุมบาดแผลที่ขาของเขาพร้อมคลานหนีไปตามพื้น

จากนั้นแมวดำก็ได้หายตัวไป

ผ่านไปสักพักสถานการณ์ก็กลับมาเป็นปกติ ดูเหมือนว่าแมวดำจะไปแล้ว

ใบหน้าของเฮอหมิงชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขารู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่ฝ่ายตรงข้ามไม่ต้องการจะเอาชีวิตเขา

เฮอรู้สึกได้ว่าเอ็นร้อยหงายของเขาถูกตัดขาด เขาจึงรีบโทรเรียกรถพยาบาลทันที อาจจะมีโอกาสต่อมันกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง

เขาไม่รู้ว่าใครมาทำร้ายเขา เขาไม่เคยได้ยินว่าที่เมืองฉางอาน มีผู้ฝึกสอนสัตว์อสูรระดับสูงที่มีสัตว์อสูรแมวธาตุเงาครอบครองอยู่ในเมืองนี้