บุคคลในเผ่าอายัน เผ่าที่บริสุทธิ์สุด มีความปรารถนาน้อยสุดกลับกลายเป็นวิบัติที่ยากจะเข้าถึงสุดอย่างความโลภ
ถ้าพวกเขาไม่เห็นมันด้วยตาตัวเอง ทุกคนอาจไม่เชื่อว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
แม้กระทั่งเวอชุโอโซกับจิ่วเจี้ยน ผู้มีประสบการณ์และความรู้ก็ยังตกตะลึงตอนเห็นความโลภ แต่ทว่า หลังจากนั้น สีหน้าพวกเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เผ่าอายันคือผู้บ่มเพาะสันโดษที่บริสุทธิ์สุด
พวกเขามีเจตจำนงแกร่งกล้า ซึ่งหมายความว่าความสามารถพวกเขาทรงพลังมาก
แม้ความโลภเผ่าอายันตรงหน้าพวกเขาจะเป็นแค่เทพสวรรคขั้นเจ็ด กลิ่นอายที่แผ่จากมันก็น่ากลัวมาก
นอกจากนี้ มันโจมตีเต็มกำลังทันทีที่มันมาถึง แขนทั้งหกของมันโจมตีพร้อมกัน เปลี่ยนเป็นภูเขาสูงเหลือเชื่อหกลูก
ภูเขาแต่ละลูกเหล่านี้ประกอบด้วยพลังลำดับเทพอย่างน้อยเก้าชนิด
แค่การโจมตีนี้อย่างเดียวก็สามารถโค่นเทพสวรรค์ขั้นเก้าได้แล้ว
จิ่วเจี้ยนกับเวอชุโอโซหน้าเปลี่ยนสี
ทั้งคู่โจมตีทันที พยายามขวางการโจมตีนี้
ค่ายกลกระบี่กว่าร้อยส่องสว่างเหมือนคลื่นแสงสีทองตรงหน้าจิ่วเจี้ยน ซ้อนทับกัน คลื่นกระบี่ทองนับล้านเปล่งแสงจากค่ายกลกระบี่ หนาแน่นจนเหมือนดวงอาทิตย์
เขาปล่อยการโจมตีเต็มกำลัง แทบไม่รั้งอะไรไว้
แม้กระทั่งหลินฮวงก็ยังตกใจ
แต่ทว่า สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาทำให้เขาตกใจยิ่งกว่า
เวอชุโอโซทำแบบเดียวกับจิ่วเจี้ยน ค่ายกลกระบี่นับร้อยควบแน่นอย่างรวดเร็วต่อหน้าเขาและคลื่นกระบี่ทองกว่าล้านก็ส่องสว่างเหมือนดาวบนท้องฟ้า
“เกิดอะไรขึ้น?!”
ดวงตาของหลินฮวงเบิกกว้าง ในฐานะผู้บ่มเพาะดาบ เขาไม่พบกลิ่นอายของผู้บ่มเพาะกระบี่บนตัวเวอชุโอโซเลยตั้งแต่ต้น
แต่ทว่า ปัจจุบัน เวอชุโอโซกำลังแสดงวิชาเดียวกับจิ่วเจี้ยน ไม่ใช่แค่นั้น หลินฮวงสามารถสัมผัสได้ชัดว่าค่ายกลกระบี่และคลื่นกระบี่ที่เวอชุโอโซสร้างเป็นของจริง ไม่ใช่ภาพลวงตา
ถูทงที่ยืนอยู่ด้านข้างดูเหมือนจะสังเกตความสับสนของหลินฮวงได้ จากนั้นเขาก็อธิบายผ่านคลื่นเสียง”นี่คือผลของห่วงโซ่ลำดับเทพเลียนแบบที่อาจารย์เราเชี่ยวชาญ เขาสามารถเลียนแบบและคัดลอกวิชาของคนอื่นได้”
หลินฮวงเพิ่งสังเกตเห็นว่าภายใต้หน้ากากของเวอชุโอโซ อักขระสีแดงเลือดกำลังหมุนวนในรูม่านตาเขา
ภายใต้พลังประสานของจิ่วเจี้ยนและเวอชุโอโซ คลื่นกระบี่นับไม่ถ้วนโจมตีใส่ฝ่ามือใหญ่ของความโลภ
มันเหมือนฝนดาวตกที่ปะทะกับกำแพงจิต
กระแสแสงสีทองไร้สิ้นสุดระเบิด ปะทะกับฝ่ามือคล้ายภูเขายักษ์
ทันใดนั้น แสงก็เลือนหายไป ภูเขาพังถล่ม
ภายใต้พลังประสานของเวอชุโอโซและจิ่วเจี้ยน การโจมตีของเผ่าอายันโดนขวางไว้ได้
ตัดสินจากสิ่งนี้ ความสามารถของความโลภเผ่าอายันถือว่าเป็นแค่เฉลี่ย
เมื่อการโจมตีมันโดนปิดกั้น ความโลกเผ่าอายันก็ตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนมันจะโจมตีด้วยฝ่ามือทั้งหกอีกครั้ง
การโจมตียิ่งเกรี้ยวกราดขึ้น และมันก็กรีดร้องไม่หยุดขณะโจมตี
“ข้าจะกวาดล้างพวกเจ้าให้หมดต่อให้ข้าต้องตาย เจ้าสัตว์ร้าย!”
ความโกรธในดวงตาทั้งสามยิ่งเพิ่มพูน
หลินฮวงไม่โจมตีขณะมองดูจิ่วเจี้ยนกับเวอชุโอโซต้านรับฝ่ามืออันทรงพลังของเผ่าอายัน
เขากลับดูเหมือนจะไตร่ตรองขณะจ้องมอนสเตอร์ตรงหน้า
“เจ้าหมอนี่ไม่ดูเหมือนจะรู้ตัวเลยว่ามันเปลี่ยนเป็นความโลภ..”
“เจ้าไม่คิดจะช่วยเหรอ?”หลานหลิงที่อยู่ด้านข้างอดถามไม่ได้เมื่อเห็นพวกจิ่วเจี้ยนกำลังลำบาก
“ข้ากำลังรอโอกาสโจมตี”หลินฮวงตอบกลับ
เหตุผลที่เขาไม่เข้าร่วมในการต่อสู้เพราะเขาตระหนักดีว่าต่อให้เขาเข้าร่วม มันก็ยากมากที่จะจบการต่อสู้ในเวลาอันสั้น มันยากมากสำหรับพวกเขาที่จะหลบหนีก่อนมอนสเตอร์ตัวต่อไปมาถึง
เขาไม่พูดอะไรต่อ
ในขณะเดียวกัน บนสนามรบ เวอชุโอโซพูดกับความโลภเผ่าอายันระหว่างการต่อสู้
“เจ้าเรียกเราว่าสัตว์ร้าย แต่เจ้าไม่ดูเหมือนจะรู้เลยว่าเจ้าเป็นแค่สัตว์ร้ายตัวเดียวที่นี่ เราเป็นคนธรรมดาที่ยังไม่ปนเปื้อนด้วยพลังงานหุบเหว”
“ไร้สาระ!”ความโลภทุบฝ่ามือลงอีกครั้ง
“เจ้าเป็นพระจากเผ่าอายัน อย่าบอกข้านะว่าเจ้าไม่รู้ถึงความผิดปกติในตัวเจ้าเลย?หรือบางทีเจ้าอาจรู้ แต่เลือกไม่สนใจมัน?!”
“เจ้ากำลังพยายามหลอกข้าด้วยคำโกหกของเจ้า!”ความโลภกระแทกฝ่ามืออีกครั้ง
“เจ้ารู้อยู่เต็มอกว่าเราหลอกหรือเปล่า ข้าไม่เชื่อว่าในฐานะพระชื่อดัง เจ้าจะไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานหุบเหวและอารมณ์ด้านลบในตัว”
“ถ้าเจ้าไม่เชื่อก็แสดงมันต่อหน้ากระจกความจริงสิ มาดูว่าตอนนี้มันเป็นยังไงและนั่นควรยุติได้”หลินฮวงอดพูดไม่ได้
“นั่นเป็นความคิดที่ดี!’เวอชุโอโซอุทาน ทันใดนั้น เขาก็หยิบเอากระจกจากช่องเก็บของเขา เปลี่ยนมันเป็นหน้าของความโลภเผ่าอายัน
แม้มันจะไม่เชื่อสิ่งที่หลินฮวงกับเวอชุโอโซพูด มันก็อดมองเข้าไปในกระจกไม่ได้
แค่เหลือบมัน มันก็เห็นหน้าตามันในปัจจุบัน
มันผอมแห้งเหมือนมัมมี่ ไม่เพียงแค่นั้น มันยังมีหกแขนสามตา และก็ดูน่ากลัวมาก
“นี่เป็นกลลวง มันไร้สาระสิ้นดี!’ความโลภโหยหวน
“นี่ไม่ใช่กลลวงแน่ นี่คือหน้าตาของเจ้า”เวอชุโอโซอธิบาย”เจ้าตามืดบอดด้วยพลังงานหุบเหวและอารมณ์ด้าสนลย เจ้าจึงไม่สามารถมองเห็นความจริงของเรื่องนี้ได้”
“ในสายตาเจ้า เจ้าปกติ ขณะที่เราคือสัตว์ร้าย แต่ทว่า ในความเป็นจริง มันตรงกันข้าม ภาพที่แสดงในกระจกแห่งความจริงได้พิสูจน์แล้ว”
“กระจกแห่งความจริงสามารถปลอมได้!”
“เจ้าควรรู้ดีว่ามันปลอมหรือไม่ปลอม!”เวอชุโอโซโยนกระจกใส่ความโลภเผ่าอายัน
ความโลภรับกระจก สิ่งแรกที่มันเห็นคือใบหน้าผอมแห้ง
จากนั้นมันก็ใช้กระจกส่องส่วนอื่นของร่างมัน และคิ้วมันก็เริ่มขมวด
ในฐานะสมาชิกเผ่าพุทธอายัน พลังเจตจำนงของมันเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตระดับเทพสวรรค์ขั้นเจ็ด จนถึงจุดที่ถึงมาตรฐานของขั้นเก้า มันเป็นไปไม่ได้สำหรับใครก็ตามที่ต่ำกว่ากึ่งจ้าวเทวะที่จะดึงมันเข้าสู่ภาพลวงตา
ดังนั้น กระจกแห่งความจริงที่มันมองต้องเป็นของจริง
ความโลภเผ่าอายันพบว่ามันยากที่จะยอมรับความคิดเหล่านี้และยืนนิ่ง
มันใช้เวลาหลายปีเข่นฆ่าสัตว์ร้าย แต่มันไม่เคยคิดเลยว่าสัตว์ร้ายจะเป็นตัวมันเอง
ตอนนั้นเอง คลื่นดาบสีแดงเลือดพลันส่องสว่าง
มันคือหลินฮวงที่เตรียมการโจมตีมาระยะหนึ่งแล้ว
นี่คือโอกาสที่เขากำลังรอคอย
เขาไม่ออมพลังเลย เขารวมกฏสวรรค์เต๋าดาบกับห่วงโซ่ลำดับเทพเก้าชนิด
คลื่นดาบเหมือนเคียวแห่งความตาย มันยังคล้ายกับจันทร์เสี้ยวสีแดงเลือด
มันเฉือนผ่านร่างของความโลภในชั่วพริบตา…
ความโลภไม่มีเวลาหลบ หรือไม่สามารถป้องกันตัวมันได้ ทั้งหมดที่มันเห็นคือคลื่นสีแดงที่พุ่งใส่มัน และตัวมันก็กลายเป็นศพไร้หัว..
