หลินฮวงต่อสู้กับสายพันธุ์ผิดปกติอย่างดุเดือด
พื้นที่ที่ทั้งคู่สู้กันเต็มไปด้วยปรากฏการณ์คลื่นดาบสีแดงและดำจากการปะทะ
ขณะที่การต่อสู้ดำเนิน เขาสาารถได้รับความคิดคร่าวๆถึงพลังของสายพันธ์ุผิดปกติ พลังมันเทียบเท่าได้กับมอนสเตอร์ชั้นห้า พร้อมกับแก่นแท้เต๋าดาบระดับจิตแท้ มันยังใช้พลังกฏเทพได้ถึง40 ประเภท บางอันยังถึงระดับควบคุม ในแง่ของความสามารถโดยรวม มันถือว่าเก่งกาจในหมู่เทพแท้จริง ในความเป็นจริง พลังโดยรวมของมันยังไม่ด้อยไปกว่าเถิงหรานจากนิกายพันงู
ความจริงที่คนมากความสามารถแบบนี้ไม่สามารถทนการปนเปื้อนของพลังงานหุบเหวได้ทำให้หลินฮวงแปลกใจ
มันยากสำหรับหลินฮวงที่จะพบยอดฝีมือเต๋าดาบเช่นนี้ ดังนั้นเขาจึงตั้งใจเรียนรู้ทุกอย่างที่สามารถเรียนได้จากการปะทะ แม้การโจมตีของศัตรูเขาจะมีข้อบกพร่องเยอะ แต่สำหรับหลินฮวง มันก็ยังถือเป็นโอกาส เขาจำกัดพลังกฏเทพของเขาให้อยู่ระดับเดียวกันกับอีกฝ่าย
เขายังสามารถสัมผัสได้ว่ามียอดฝีมือรอบ ๆ ที่เริ่มให้ความสนใจกับการต่อสู้ แต่เขาไม่สนใจ
การต่อสู้กินเวลากว่าสามชั่วโมงจนกระทั่งคู่ต่อสู้เขาไม่เหลืออะไรให้แสดง เมื่อเขาพบว่าไม่มีกระบวนท่าใหม่อะไรจากอีกฝ่าย หลินฮวงก็เริ่มเอาจริง
พลังกฏเทพระดับควบคุม 28 ชั้นผสานกับบนดาบสีแดงเลือด ด้วยการผสานของเต๋าดาบระดับจิตแท้ วินาทีที่ดาบผ่าลง แม้กระทั่งสีของสวรรค์และโลกก็ยังหม่นลง
ทั่วจักรวาลดูเหมือนจะถูกย้อมด้วยแสงสีแดงเลือด
สายพันธ์ุผิดปกติสะบัดต่อมันถี่ยิบเพื่อต่อต้าน แต่ทว่า มันก็สูญเปล่า ตัวของมันถูกกลืนด้วยคลื่นดาบสีแดงเลือด…
มีคนจำนวนหนึ่งที่เฝ้าดูการต่อสู้จากระยะใกล้ที่เห็นฉากนี้ และรูม่านตาของพวกเขาก็หดลง
แต่ทว่า ยังมีบางคนที่อยากรู้เกี่ยวกับหลินฮวง
การต่อสู้รุนแรงกินเวลากว่าสามชั่วโมง แถม การโจมตีสุดท้ายของหลินฮวงยังดูเหมือนเป็นการเปิดเผยไพ่ตายสุดท้ายของเขา สำหรับบางคน นี่เป็นสัญญาณว่าพวกเขาควรฉวยโอกาส
เงาหลายร่างปรากฏบนสนามรบที่หลินฮวงเพิ่งสู้จบ
แน่นอน หลินฮวงสังเกตเห็นสิ่งกวนใจเหล่านี้ จิตเทวะของเขาสัมผัสได้ถึงมอนสเตอร์หลายตัวที่กำลังใกล้เข้ามา และมุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้น
“ชั้นกลางเป็นสถานที่ที่เยี่ยมจริงๆ!ข้าไม่คิดเลยว่ามื้ออาหารจะมาเสิร์ฟให้ถึงที่!”
หลินฮวงตระหนักว่ามีนักล่าหุบเหวสามตัวกำลังเข้ามาหาเขา
“โอ้!มันดูเหมือนเหยื่อรายนี้จะให้ผลตอบแทนสูงเลยทีเดียว”หนึ่งในมอนสเตอร์หัวเราะ มันดูเหมือนลิงยักษ์ แต่มีหกหัวและแขนขาสิบแปดข้าง เมื่อมันพูด หัวทั้งเก้าจะพูดพร้อมกันด้วยน้ำเสียงที่ต่างกัน
“เหยื่อรายนี้ดูอร่อยมาก ข้าอยากกินมัน กินมัน กินมัน…”ทารกยักษ์ท้องโตน้ำลายไหลไม่หยุด หัวของมันใหญ่ผิดปกติ และมันก็มีตาสีดำแค่ดวงเดียว รวมถึงปากใหญ่ที่ครอบครองถึงครึ่งหน้า
ไม่ใช่แค่นั้น ท้องของมันยังดูใหญ่เหมือนคนท้อง ความแตกต่างที่มากสุดระหว่างทารกยักษ์กับมนุษย์คือปีกสีดำขนาดใหญ่สองปีกบนหลังมัน แต่ในความเป็นจริง ถ้ามองใกล้ๆ คนจะพบว่าพวกมันทำจากแขนหลายรูปทรงหลายขนาดนับพัน
“ในเมื่อเรามีเหยื่อเหมือนกัน และก็ไม่อยากปล่อยมันไป งั้นก็มาแบ่งกัน!”ตนสุดท้ายที่พูดคือมอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ เกล็ดสีดำ
รูปลักษณ์มันคล้ายกับมนุษย์ตัวโตสวมเกราะเกล็ดเต็มตัว เกราะเกล็ดยังปกคลุมทั้งหน้ามันอีกด้วย ทำให้มันดูเหมือนกำลังสวมหมวก
แต่ทว่า ถ้ามองใกล้ๆ เกล็ดนั้นไม่ใช่เกล็ดจริงๆ แต่เป็นผลึกสีดำชนิดหนึ่งที่ซ้อนทันกันหนาแน่นจนเป็นเกล็ด
เห็นได้ชัดว่ามอนสเตอร์ทั้งสามรู้จักกัน
สายตาของหลินฮวงมองกวาดพวกมัน หยุดอยู่ที่ตัวสุดท้ายนานกว่าเพื่อนเพราะเขารู้สึกว่ามันคือมนุษย์ที่เปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตหุบเหว แต่ทว่า เขาก็หยุดแค่ชั่วขณะก่อนละสายตา
กลิ่นอายของพวกมันเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ทรงพลังน้อยกว่าสายพันธ์ุผิดปกติก่อนหน้านี้เลย บางทีอาจแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำไป ทั้งหมดคือเทพแท้จริง เกือบจะถึงขึดจำกัดของเทพแท้จริงขั้นสูงสุดแล้ว
แต่ทว่า หลินฮวงไม่ตกใจ เขากลับตื่นเต้นเพราะมันผ่านมานานแล้วที่เขาไม่พบเจอเรื่องท้าทายแบบนี้
“หยุดพูดไร้สาระ แล้วเข้ามาพร้อมกันเลย!”
ก่อนทั้งสามจะได้พูดไปมากกว่านี้ หลินฮวงก็กล่าวแทรก
“ฮี่ๆๆ อวดดีเสียจริง…”ลิงเก้าหัวหัวเราะ มันไม่หงุดหงิดแต่พูดด้วยรอยยิ้ม”ถ้าเจ้าสามารถใช้พลังเต็มที่กับเราได้ บางทีเราอาจกังวล แต่ตอนนี้…”
หลินฮวงอดหัวเราะไม่ได้ตอนได้ยิน”ข้าว่าข้ามีความสามารถพอจะฆ่าพวกเจ้า!”
เมื่อเขาสู้กับสายพันธ์ุผิดปกติ เขาใช้ความสามารถแค่สามส่วนเท่านั้น
เหตุผลที่การต่อสู้กินเวลากว่าสามชั่วโมงเพราะเขาอยากฝึกทักษะดาบ
แต่ทว่า คนอื่นไม่รู้ พวกเขาสันนิษฐานว่าหลินฮวงได้ใช้พลังจนหมดในการต่อสู้ก่อนหน้าและที่เขาชนะมาได้ก็เพราะเขาใช้ไพ่ตาย
เช่นนั้น พวกเขาจึงประเมินความสามารถเขาผิดและคิดว่าพวกเขาสามารถคว้าโอกาสนี้ได้
แต่ทว่า หลินฮวงดีใจที่พวกมันคิดผิดเพราะมอนสเตอร์ทั้งสามเป็นเหยื่อคุณภาพสูงมาก
‘มันแย่ที่ข้าสามารถดูดซับไฟเทวะได้แค่หนึ่ง..’หลินฮวงรู้สึกเสียใจ
หลังล่ามอนสเตอร์ผิดปกติ เขาก็ได้สะสมไฟเทวะขั้นเก้าครบเก้าแล้ว ตามประสบการณ์ของเขาจากขั้นหนึ่งถึงแปด กงล้อชีวิตของเขาสามารถจุไฟเทวะได้แค่สิบ ถ้ามากกว่านั้น พวกมันจะดูดซับไม่ได้
แต่ทว่า ร่วมกับความเสียใจของเขา หลินฮวงยังรู้สึกโล่งใจเพราะนี่หมายความว่าเขาจะออกจากสนามรบโบราณมังกรหุบเหวได้เร็วขึ้นและกลับไปกลั่นไฟเทวะเขา
“ฆ่าเรา…ข้าอยากกินเจ้า กินเจ้า กินเจ้า…”มอนสเตอร์ทารกลืมตามันกว้าง มองหลินฮวงด้วยความตื่นเต้นกว่าเดิม มันตะโกนเสียงดังขึ้นจนแสบแก้วหู
เสียงมันข้ามระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร ทุกที่ที่เสียงมันผ่าน เว้นแต่เทพแท้จริงขั้นเก้า ร่างกายของทุกสิ่งมีชีวิตจะระเบิดด้วยคลื่นเสียง
ยอดฝีมือที่เฝ้าดูจากระยะไกลหน้าเปลี่ยนสี
“ปีศาจทารกนั่นดูเหมือนกำลังจะเป็นบ้า..”
“ตอนนี้ จากแววตาของปีศาจทารก ลิงเก้าหัวและมอนสเตอร์เกล็ดดำ ข้าเกรงว่าพวกมันคงจะแบ่งชิ้นเนื้อกันได้แล้ว”
“มนุษย์นั่นต้องตายแน่ แต่มันยากจะพูดว่าใครคือผู้ชนะคนสุดท้าย…”
บนสนามรบ มีแค่มอนสเตอร์เกล็ดดำถึงเงียบ
หลินฮวงรอให้มอนสเตอร์ทั้งสองพูดจบ จากนั้นก็มองมอนสเตอร์เกล็ดดำด้วยรอยยิ้ม”พวกมันสองตัวพูดคำสั่งเสียแล้ว เจ้าไม่คิดจะพูดด้วยงั้นหรือ?”
