I บทที่ 958
“นายหมายความว่ายังไง ฉันไม่เข้าใจ” ลี่ซวนมองไปที่เฟิงฉีหยานด้วยสีหน้างงงวย ดังนั้นเฟิงฉีหยานจึงอธิบายว่า “เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเราในตอนนั้นมันดีมาก ฉันกับเธอรู้จักกันมานานมากแล้ว ครั้งหนึ่งฉันตามหลิงหลิงไปที่ชายทะเลใกล้ ๆ ในเวลานั้นอสูรทลายผนึกแทบจะไม่ปรากฏ ดังนั้นเรา 2 คนจึงไปเล่นกันที่ชายหาด “
ลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เฟิงฉีหยานจะกล่าวต่อไปว่า “ฉันจำได้แค่ว่า อสูรทลายผนึกมันขึ้นมาจากทะเลและพุ่งมาหาเราบนชายหาด ตอนนั้นกลิ่นคาวของมันคลุ้งไปทั่ว แค่ฉันได้กลิ่น หัวของฉันก็แทบจะว่างเปล่าอยู่แล้ว ตอนที่ฉันมัวแต่ตกตะลง ก็ได้หลิงหลิงนี่แหละ ราวกับว่าเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน น่ากลัวจนแทบจำไม่ได้ เธอจัดการมันจนสิ้นซากด้วยตัวคนเดียวก่อนที่ฉันจะหมดสติไป “
“เมื่อตื่นขึ้นมาฉันก็เห็นหลิงหลิงอยู่ข้าง ๆ ส่วนอสูรทลายผนึกก็ได้หายไปแล้ว เมื่อฉันพูดถึงมัน หลิงหลิงก็ทำท่างุนงง เธอว่าฉันคิดมากไปเองจนเห็นภาพหลอน” มาถึงตรงนี้ ท่าทีของเฟิงฉีหยานก็เริ่มแปลก ๆ “แต่ฉันไม่คิดว่ามันเป็นความฝันหรอกนะ แต่เพราะตอนนั้นฉันไม่พบร่องรอยของมันเลย ดังนั้นจึงได้แต่เก็บมันไว้ในใจเงียบ ๆ โดยไม่ได้บอกใคร“
“ตอนนั้นนายอายุเท่าไหร่?”ลี่ซวนถาม
“น่าจะสามขวบ” เฟิงฉีหยานพูด
“แล้วฉินหลิงล่ะ?” ลี่ซวนถามอีกครั้ง
“สิบสาม ไม่ก็สิบสี่” เฟิงฉีหยานคิดสักพักก่อนที่จะตอบ
“เด็กเล็กอายุเพียง 3 หรือ 4 ขวบนี่ถือเป็นเรื่องปกติที่จะคิดเพ้อเจ้อ บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องในหัวของนายเองก็ได้ ถ้าฉินหลิงอายุสิบสามสิบสี่ปีจริง เธอก็ไม่ควรจะมีพลังระดับตำนานตอนอายุเพียงแค่นั้นนะ โดยพื้นฐานแล้วไม่มีความเป็นไปได้ที่จะใช้สัตว์เลี้ยงคู่หู…“ ลี่ซวนวิเคราะห์
“แต่ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง” การแสดงออกของเฟิงฉีหยานดูหนักแน่น
“ถ้านายมั่นใจล่ะก็ แสดงว่าเธอคนนั้นมีปัญหาแล้วล่ะ” โจวเหวินพูด
เฟิงฉีหยางกล่าวว่า “ฉันไม่แน่ใจว่าตอนนั้นมันเป็นเรื่องจริงรึเปล่า เพราะฉะนั้นฉันอยากจะให้ช่วยหาความจริงให้หน่อย”
“แล้วจะให้ทำยังไงเล่า ? อย่าบอกนะว่าจะดึงตัวฉินหลิงมาถามว่าเธอรู้เรื่องอสูรตนนั้นรึเปล่า ? ต่อให้เรากล้าถาม แต่เธอก็คงไม่ยอมบอกหรอก? “ลี่ซวนกล่าว
“ฉันรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ตอนนี้ฉันมีแค่พวกนายเท่านั้น” เฟิงฉีหยานกล่าว
“เราจะพยายามให้มากที่สุด แต่คงรับประกันไม่ได้ว่าจะได้เรื่องอะไรกลับมาหรือเปล่านะ” โจวเหวินคิดสักพักก่อนตอบ
เฟิงฉีหยานดีใจมาก แต่เขายังไม่กำชับโจวเหวิน “อาจารย์ ฉันหวังว่าสิ่งนี้จะเก็บไว้เป็นความลับ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร อย่าให้คนอื่น ๆ นอกจากพวกเรารู้อย่างเด็ดขาด”
“ฉันเข้าใจ” โจวเหวินรับคำ
“พี่โจว มีแผนอะไรไหม” เฟิงฉีหยานคิดว่าจะจัดการให้พวกเขาอยู่กับคนสองคนโดยอ้างว่าจะไปหาผู้อาวุโสที่บ้าน แต่เขาไม่มั่นใจนักจึงเลือกที่จะถามโจวเหวินก่อน
“ฉันไม่รู้ เอาเป็นว่าไปลองดูก่อนละกัน ไม่ใช่ฉีหยานบอกว่าจะจัดการให้เราติดต่อฉินหลิงหรอกเหรอ ? ถึงเวลาก็น่าจะพอมีทางเองแหละ” โจวเหวินกล่าว
“ฉันได้แมลงพิษจากย่านการค้าใต้มา หากเราสามารถติดกับผู้คนได้ก็จะส่งผลต่อเจตจำนงของพวกเขาได้ อยากลองไหม” หลี่ซวนกล่าวพร้อมหรี่ตา
“ ไม่ ไม่จำเป็น เราเป็นแขก แล้วถ้าเกิดโดนจับได้ล่ะก็เป็นเรื่องแน่” โจวเหวินส่ายหัว
“ ฉันจะไปฮุ่ยไห่เฟิง นายอยากไปกับฉันไหม” โจวเหวินถามหลี่ซวน
“ ฉันไม่คุ้นเคยกับเขา มันไม่สมเหตุสมผลที่จะไปที่นั่น ไปเองเถอะ ฉันจะไปดูรอบๆ ” ลี่ซวนกล่าว
หลังจากทั้งสองแยกจากกัน โจวเหวินก็พาหยาเอ๋อไปที่บ้านของฮุ่ย ครอบครัวของฮุ่ยนั้นเป็นครอบครัวใหญ่ในกุ้ยไห่ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาไม่จำเป็นต้องสอบถาม ใช้เวลาไม่นานก็พบบ้านของพวกเขาแล้ว
ก่อนที่จะมาถึง โจวเหวินได้เรียกหาฮุ่ยไห่เฟิงให้มาพบเขาที่ประตูก่อนแล้ว
“ ฉันไม่ได้คาดหวังว่านายจะมาเร็วขนาดนี้” ฮุ่ยไห่เฟิงกอดโจวเหวินด้วยรอยยิ้ม
โจวเหวินดูจะไม่คุ้นเคยกับความกระตือรือร้นเช่นนี้เท่าไหร่ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่แสดงอาการอะไร “ทุกอย่างยังราบรื่น แต่สถานการณ์ทางฝั่งกุ้ยไห่เลวร้ายมาก”
ฮุ่ยไห่เฟิงพยักหน้า “ มันแย่จริง ๆ เดือนนี้ยังไม่จบ มีการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กในทะเล 2 มิติ แม้ว่าโดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีผู้เสียชีวิต แต่หากเป็นเช่นนี้ทุกเดือนต้องลำบากแน่ มันเหนื่อยมากและผิดพลาดได้ง่าย ตอนนี้สิ่งมีชีวิต 2 มิติจากทะเลอยู่ในระดับมหากาพย์ก็จริง แต่ใครจะรู้ว่าจะมีโอกาสที่พวกสิ่งมีชีวิตระดับตำนานจะมาขึ้นฝั่งในอนาคตหรือเปล่า สถานการณ์ของไฮ่เฉิงถือได้ว่าลำบากมากทีเดียว”
“ นายเคยคิดที่จะย้ายไปอยู่ในประเทศหรือเปล่า” โจวเหวินถาม
“การย้ายไปมาไม่ใช่เรื่องง่าย เรายังมีบ้านและงานในกุ้ยไห่ แม้ว่าเราจะละทิ้งธุรกิจที่บ้านและไปเมืองอื่นได้ แต่ทุกคนต้องกินดื่มและฝึกฝน ถ้าแล้วทรัพยากรของเราล่ะ? “ ฮุ่ยไห่เฟิงดึงโจวเหวินเข้าใกล้มากขึ้น “หยุดพูดเรื่องนี้เถอะ ฉันจะแสดงอะไรดี ๆ ให้นายดู “
ตระกูลฮุ่ยมีขนาดใหญ่มาก ในความเป็นจริงมันไม่ใช่บ้านธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นเหมือนฐานทัพเลยมากกว่า
เมื่อมาถึงสถานที่คล้ายโกดัง ฮุ่ยไห่เฟิงก็เปิดประตูก่อนจะชี้เข้าไปข้างในแล้วพูดว่า “รู้จักเจ้าสิ่งนี้ไหม”
ภายในนั้น โจวเหวินได้เห็นเข้าเครื่องจักรขนาดใหญ่ภายในโกดัง มันเต็มไปด้วยเครื่องยนต์แบบใช้จักรและเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ทุกชนิด ทางด้านซ้ายของโกดังมีอุปกรณ์มากมายเช่นลู่วิ่งที่พวกสัตว์เลี้ยงหลายตัวกำลังเดินอยู่บนนั้น
“สัตว์เลี้ยงคู่หูยังฝึกแบบนี้ได้ด้วยเหรอ” โจวเหวินกล่าวด้วยสายตาประหลาดใจที่ได้เห็นสัตว์เลี้ยงคู่หูพวกนั้น
“นี่คือเครื่องกำเนิดไฟฟ้า มันใช้พลังของสัตว์เลี้ยงคู่หูเพื่อขับเคลื่อนกลไกดังกล่าว และทำการกักเก็บพลังงานที่สร้างไว้ นี่เป็นเพราะพวกสัตว์เลี้ยงคู่หูไม่จำเป็นต้องต่อสู้ตลอดเวลา และเมื่อพวกมันไม่มีอะไรต้องทำ ดังนั้นเราจึงใช้ประโยชน์จากมันให้ทำอย่างอื่นแทน ด้วยวิธีนี้ ความแข็งแกร่งของพวกนี้จะทำให้เกิดประโยชน์ และถือว่าเป็นการออกกำลังกายไปในตัว” ฮุ่ยไห่เฟิงกล่าว
โจวเหวินเคยได้ยินมาก่อนว่าสัตว์เลี้ยงคู่หูกำลังผลิตกระแสไฟฟ้าได้ในหลาย ๆ ที่ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นมันจริงๆ
“สิ่งนี้ถือได้ว่าเป็นพลังงานใหม่ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหรือไม่” โจวเหวินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหรือเปล่า แต่สัตว์เลี้ยงคู่ใจสามารถฟื้นฟูความแข็งแรงทางกายภาพโดยอัตโนมัติ และไม่ต้องเติมพลังงาน ดังนั้นมันจึงง่ายมาก” ฮุ่ยไห่เฟิงกล่าว ก่อนจะพาพวกเขาเข้าไปข้างในโกดังต่อ
ด้านในสุดของโกดังมีห้องกระจกกั้นอยู่ ภายในนั้นจะเห็นได้ว่ามีเครื่องมือที่มีความแม่นยำสูงอยู่ภายในและเจ้าหน้าที่หลายคนที่ยุ่งอยู่
ฮุ่ยไห่เฟิงและโจวเหวินเปลี่ยนเป็นชุดพิเศษก่อนที่จะเข้าไปในห้องกระจก จากนั้นฮุ่ยไห่เฟิงก็ชี้ไปที่บางสิ่งในถังและพูดว่า“ ดูนี่สินี่คือแนวทางการวิจัยหลักของเราในตอนนี้”
โจวเหวินมองไปที่ถังเพาะเลี้ยง เขาเห็นเข้ากับวัตถุสีขาว ๆ ที่อยู่ข้างในซึ่งดูเหมือนกับชิ้นส่วนของไขมันและคล้ายกับเชื้อราเล็กน้อย
“นี่คืออะไร?” โจวเหวินถามอย่างไม่เข้าใจ
