แมลงหัวใจทับทิม
ภายในทับทิมขนาดใหญ่นั้นดูด้วยตาเปล่าจะไม่เห็นอะไรแต่ถ้าโจวเหวินเปิดใช้วิญญาณชีวิตราชานรกเขาก็พบได้ทันทีว่าภายในทับทิมนั้นตรงกลางมีอะไรบางอย่างเหมือนแมงมุมฝังอยู่ในนั้น
“อะไรหน่ะ วิญญาณเหรอ”โจวเหวินถามหยาเอ๋อ
“แมลง”หยาเอ๋อตอบ
“ในนี้มีแมลงด้วยเหรอโจวเหวินตกใจนิดหน่อย เขาไม่คิดมาก่อนว่าจะมีแมลงแฝงตัวอยู่ในอัญมณีแบบนี้ด้วย”
แต่พอลองคิดดูดีๆแล้วแมลงภายในนั้นอาจจะไม่มีวิญญาณแล้ว อาจจะเป็นแค่ซากแมลงเฉยๆ
“ก็ว่าอยู่ว่าทำไมหยาเอ๋อถึงเอาสร้อยนี้มา กลายเป็นว่ามีแมลงแปลกๆอยู่ในนี้ด้วย แต่ไม่รู้ว่ามันระดับไหนเนี่ยซิ”โจวเหวินหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วลองถ่ายรูปมันดูแต่โจวเหวินก็ต้องตกใจเพราะมันมีข้อมูลปรากฏขึ้นมา มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตต่างมิติแต่เป็นสัตว์อสูร
แมลงหัวใจทับทิม ระดับเร้นลับ
พลังชีวิต แม่หม้าย
วิญญาณชีวิต ราชินีหัวใจ
กรงล้อแห่งโชคชะตา แมลงความรัก
พลัง 72
ความเร็ว 80
ร่างกาย 71
พลังงานลมปราณ 80
สกิล พิษทำลายประสาท
สถานะสวมใส่ สร้อย
“มันเป็นสัตว์อสูรที่ฟักออกมาแล้วนี้ ทำไมมาอยู่ที่นี้ได้ละ แล้วเจ้าของมันไปไหน”โจวเหวินสงสัย ตามปรกติแล้ว ถ้าเกิดเจ้าของสัตว์อสูรตาย สัตว์อสูรก็จะหายไปพร้อมๆกับเจ้าของด้วย
แต่แมลงหัวใจทับทิมนี้ถ้าจะให้พูด มันถูกฟักออกมาแล้ว และถูกกักขังอยู่ในสร้อยคอ ส่วนเจ้าของก็ไม่รู้หายไปไหนซึ่งมันแปลกเอามากๆ โจวเหวินอยากจะตามหาตัวหลิวหยุนเพื่อถามเรื่องสร้อยคอนี้เพิ่มเติม แต่ดูเหมือนว่าเขาจะหาตัวหลิวหยุนไม่เจออีกแล้ว เขาเลยเข้าไปหาในเน็ตเพื่อดูข้อมูลด้วยตัวเอง หลังจากที่หามาได้วักพัก โจวเหวินก็เจอ “นี้มันสร้อยคอที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยโบราณก่อนหน้าที่จะมีพายุต่างมิตินี่ แปลกแหะ สัตว์อสูรมีตั้งแต่สมัยนั้นเลยเหรอ”
โจวเหวินคิดแล้วถาม หยาเอ๋อ “เธอควบคุมแมลงข้างในนี้ได้ไหม”โจวเหวินถถามหยาเอ๋อ
หยาเอ๋อพยักหน้า เอาจริงๆแล้ว ที่หลิวหยุนดวงซวยมาตลอดทั้งวันนั้นจริงๆแล้วเป็นเพราะสร้อยคอนี้มากกว่า
“ถ้างั้นเธอเก็บไว้เองเถอะ เผื่อว่าถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาในอนาคตจะได้ปกป้องตัวเองได้ไง”โจวเหวินคืนสร้อยให้หยาเอ๋อ
แต่หยาเอ๋อส่ายหัว แล้วพูด “ให้นาย เลี้ยงฉัน อย่า ทิ้งฉัน…ไปไหนอีก…”
พอโจวเหวินได้ยินแบบนั้น เขาก็คิดขึ้นมาได้ทันทีว่าจริงๆแล้วหยาเอ๋อเป็นคนๆหนึ่ง เธอไม่ใช่สิ่งของหรือสัตว์อสูร เธอมีความคิดและความรู้สึก การที่เขาทิ้งหยาเอ๋อไว้แบบนั้นมันทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นคง
โจวเหวินหยิบสร้อยคอขึ้นมาแล้วสวมให้หยาเอ๋อ เขาแตะหัวของหยาเอ๋อก่อนจะพูด “ฉันเป็นคนตั้งชื่อให้กับเธอนะ รู้ไหมว่าคนที่ตั้งชื่อให้ใครซักคนนึงได้ คนนั้นต้องเป็นอะไร”
หยาเอ๋อส่ายหัว เธอยังไม่เข้าใจเรื่องนี้
โจวเหวินพูด “มีแค่ญาติเท่านั้นแหล่ะที่จะตั้งชื่อเด็กในครอบครัวได้ ชื่อของเธอ ฉันเป็นคนตั้งใจให้เอง เธอเป็นเหมือนญาติ เหมือนน้องสาวของฉันมากกว่า เพราะงั้น ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะทิ้งเธอไปไหนอีกนะ เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอนเข้าใจไหม”
หยาเอ๋อมองโจวเหวินแล้วส่ายหัวเธอดูจะไม่เข้าใจคำพูดพวกนั้นเท่าไร
“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวต่อไปเธอก็จะเข้าใจเอง ฉันไม่ต้องการอะไรจากเธอหรอก แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็จะเลี้ยงดูเธอ ฉันจะอยู่กับเธอ สุขกับเธอและเศร้าไปพร้อมเธอนะ…”โจวเหวินพยายามจะคิดหาทางให้หยาเอ๋อเข้าใจ แต่เขาเองก็เป็นคนที่EQต่ำทำให้เขาเองก็ลำบากเหมือนกันในการรีดประโยคออกมาพูดได้
และเพราะสร้อยคอนี้มันดูดึงดูดสายตาเกินไป โจวเหวินเองก็ไม่ใช่คนชอบของเก่าด้วยเขาเลยแยกชิ้นส่วนของสร้อยออกมา ภายนอกของสร้อยนั้นเป็นของประดับตกแต่งมากมาย มีเพียงแค่ทับทิมขนาดใหญ่และใจกลางของมันเท่านั้นที่เป็นแมลงหัวใจทับทิม โจวเหวินเอาทับทิมนั้นติดกับสร้อยแล้วห้อยคอของหยาเอ๋อไว้ ส่วนเครื่องประดับอย่างอื่นไม่จำเป็นก็เก็บไว้แยกกันเพื่อป้องกันปัญหาที่ไม่จำเป็น
ด้วยความที่ว่าโจวเหวินสังเกตได้ถึงสภาพทางจิตใจของหยาเอ๋อที่ผิดปรกติไป โจวเหวินเลยงุ่นง่านพยายามอยากจะทำให้หยาเอ๋อรู้สึกดีขึ้นแต่เขาเองก็ไม่รู้จะทำยังไงดี
เดิมทีโจวเหวินเป็นคนที่เลี้ยงดูตัวเองมาตั้งแต่เด็กเขาเลยไม่รู้ว่าความรักจากพ่อแม่มันเป็นยังไงหรือการขาดความรักมันเป็นยังไง เขายิ่งไม่รู้เลยด้วยว่าจะดูแลคนอื่นให้ดีได้ยังไง
โจวเหวินเลยพยายามใช้เวลาอยู่กับหยาเอ๋อให้ได้มากที่สุด พาหยาเอ๋อไปเดินเล่น ไปซื้อของกินอร่อยๆ ไปซื้อของเล่น แต่โจวเหวินเองก็ไม่รู้ว่าเด็กผู้หญิงเขาเล่นอะไรกัน เอาจริงๆ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเด็กผู้ชายเล่นอะไรกัน เพราะเขาเองก็ไม่เคยเล่นของเล่นเหมือนกันตอนเขายังเด็ก
หลังจากที่คิดแบบนั้นแล้ว โจวเหวินเลยซื้อมือถือให้หยาเอ๋อเครื่องนึงแล้วสอนเธอใช้งานมัน สมัครอีเมลและแอคเค้าทุกอย่างให้ เผื่อว่าในอนาคตต้องห่างกันไกล หยาเอ๋อจะได้โทรหรือส่งข้อความมาหาเขาได้
หยาเอ๋อเองก็ดีใจมาก เธอนั่งจิ้มโทรศัพท์อยู่นานสองนานเลย
แต่ถึงอย่างนั้น เธอกลับไม่ได้สนใจพวกเกมส์หนังหรือรายการทีวีเลยแม้แต่น้อย แต่เธอกลับเรียนรู้วิธีการใช้เพื่อส่งข้อความหาโจวเหวินล้วนๆ เธอยังไม่สามารถพิมหรือเขียนได้ จะใช้ส่งข้อความเสียงเธอก็พูดมากไม่ค่อยได้อีกมันจึงเป็นปัญหามาก
แต่ถึงอย่างนั้นหยาเอ๋อยังพยายามเต็มที่เพื่อเรียนรู้วิธีการพิมพ์
โจวเหวินเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาฟาร์มในระหว่างนั้น วันนี้เขาดวงดีมากจริงๆ หลังจากที่เขารีเกมส์ทะเลใต้ดินแล้ว เขาก็ฆ่ามังกรเลือดอสูรและดรอปไข่ออกมาอีกครั้ง
มังกรเลือดอสูร (เฉิน) ระดับเร้นลับ
วิญญาณชีวิต เลือดมังกรอสูร (ไม่สมบูรณ์
วิญญาณชีวิต มังกรเฉิน (ไม่สมบูรณ์)
กรงล้อแห่งโชคชะตา เชื่อมมังกร(ไม่สมบูรณ์)
พลัง 80
ความเร็ว 80
ร่างกาย80
พลังงานลมปราณ 80
สกิล ไฟมังกร กายมังกร ร่างมังกรแท้จริง มังกรเกรี้ยวกราด
สถานะเกราะเกล็ดมังกร(ไม่สมบูรณ์)
ถ้าไม่นับคำว่าเฉินข้างหลัง มังกรดำตัวนี้แทบจะเป็นตัวเดียวกับตัวที่แล้วเลย ทั้งสกิลทั้งค่าความสามารถเหมือนกันเป๊ะ
“ไม่รู้ว่ามันรวมร่างกันได้ไหมนะ”โจวเหวินลองกดรวมร่างมันดูแล้วพบว่ามันเข้ากันได้มากถึง99% หมายความว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพลาด
โจวเหวินลองรวมร่างมันดู ยังไงเขาก็ใส่ชุดเกราะเกล็ดมังกรได้แค่อันเดียวอยู่แล้ว เขาเลยอยากลองรวมร่างมันก่อน
แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ขึ้นในเกมส์”การรวมร่างไม่สมบูรณ์ ไม่สามารถรวมร่างได้”
“หมายความว่าไงหน่ะ”โจวเหวินไม่เข้าใจคำว่ารวมร่างไม่สมบูรณ์เท่าไร แต่เขาเดาว่าเขาต้องเก็บมังกรให้ครบ9ตัวก่อนถึงจะรวมร่างได้
ทางฝั่งภูเขาต้าหลูโจวเหวินก็ไปฟาร์มอีกครั้งแต่เขาไม่เจอสัตว์อสูรอะไรเลย
ยาชุบชีวิตเองก็สุ่มดรอปมากๆ โจวเหวินจนถึงตอนนี้ก็ยังฟาร์มไข่สัตว์อสูรไม่ได้เลย
