“เพื่อนหรือไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับ คุณสามารถเลือกได้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง และอีกอันจะถูกทําลาย คุณจะเลือกอะ ไร” โจวเหวินเห็นคําถามนี้และนิ่งไปครู่หนึ่ง
ขอบเขตของคําว่าเพื่อนนั้นกว้างมาก แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนที่ดี แต่บางครั้งเมื่อต้องเจอกับความสนใจที่มากพอ คน ส่วนใหญ่ก็จะเลือกทิ้งเพื่อนของตน ธรรมชาติของมนุษย์มักไม่สามารถทนต่อการทดสอบได้
“โจวเหวิน กลับมาเถอะ คําถาม ยากที่จะตอบให้ถูกต้อง” หลาน พูดทันที
หากโจวเหวินมีความสนใจเพียงเล็กน้อยในไข่ระดับเร้นลับ การที่เขาตอบเพื่อนก็จะทําให้เขาตาย และการเลือกไข่สัตว์ อสูรระดับเร้นลับจะทําให้ผู้คนรู้สึกว่าโจวเหวินไม่เห็นค่าของเพื่อน
“มีเพื่อนหลายประเภท เขาจะสรุปได้ยังไง คําถามนี้เป็นกับดัก อย่าตอบเลย ค่อยลองอีกครั้งในวันพรุ่งนี้” กรีฟอธิบายเพิ่ม
“ไม่เป็นไร ไม่ต้องรอพรุ่งนี้หรอก มันเสียเวลา” โจวเหวินเปิดใช้ไทลางไม่เที่ยงจิงและเลือกไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับ โดย ทั่วไปแล้วโจวเหวินเลือกเพื่อน
หลานไม่รู้ว่าโจวเหวินมีความสามารถในการยับยั้งข้อห้ามต่างๆ เมื่อเห็นโจวเหวินเลือกไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับ พวก
เขาต่างพากันเหงื่อตกกับเขา เพราะมันอาจจะทําให้เขาตาย
ส่งผลให้โจวเหวินเดินเข้าไปในเขาวงกตแห่งการหลอกลวงโดยไม่เป็นอันตรายและไม่ตาย
ผู้ควบคุมที่อยู่ด้านข้างพูดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เขาเต็มใจที่จะละทิ้งไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับ เขาไม่มีความลัง เลใจเลยแม้แต่น้อย คนแบบนี้ยากที่จะเจอ”
“ด้วยความแข็งแกร่งของเขา ไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับไม่ใช่ของที่มีค่าอะไรกับเขา และเป็นเรื่องปกติที่จะเลือกเพื่อน”
กรีฟกล่าว
เพิ่งชิวเยี่ยนกล่าว “แม้ว่าโค้ชจะไม่มีไข่สัตว์อสูรระดับเร้นลับ แต่ฉันก็เชื่อว่าเขาจะเลือกเพื่อน”
“อย่างไรก็ตาม ฉันเชื่อว่าโจวเหวินเป็นเพื่อนที่หายาก” หลานฉีกล่าว
หลี่ชวนรู้ความสามารถของโจวเหวิน แต่ไม่ได้พูดอะไร
อันที่จริง โจวเหวินเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะเลือกอะไร ท้ายที่สุดแล้ว สถานการณ์ แตกต่างออกไป เขาไม่กล้าเลือกเพื่อน ดังนั้น
เพื่อความปลอดภัย เขาจึงใช้ไท่ฉางไค่เทียนจิง
คนต่อไปคือเฟิงชิวเยียน คําถามของเฟิงชิวเยียนไม่ได้ยาก ง่ายต่อการตอบ
ผู้ควบคุมเสียงและหลานก็เข้าไปด้วยกัน และคําถามของพวกเขาก็ไม่มีกับตักอะไรมาก พวกเขาต้องตอบด้วยการโกหก
เท่านั้น
หลังจากเข้าไปในเขาวงกตแห่งการหลอกลวงแล้ว ผู้ควบคุมเสียงก็ใช้ความสามารถกับโจวเหวินเพื่อสั่งห้ามไม่ให้พูด ด้วย
เกรงว่าพวกเขาจะพูดอะไร
เนื่องจากเป็นวันพฤหัสเท่านั้น แม้ว่าจะมีสิ่งมีชีวิตต่างมิติหลายประเภท แต่ก็ยังไม่พบสิ่งมีชีวิตระดับเร้นลับ พวกเขาใช้
เวลาครึ่งวันในการเคลียร์เขาวงกตแห่งการหลอกลวง
มีหลานฉีและผู้ควบคุมเสียงที่คุ้นเคย ดังนั้นจึงไม่มีปัญหา
หลังจากออกจากเขาวงกตแห่งการหลอกลวงหลานพูดกับโจวเหวิน “วันศุกร์และวันเสาร์เราสามารถไปทําความคุ้น เคยกับสถานการณ์ที่นี้ได้ แต่ในวันอาทิตย์อย่าเข้าไป เมื่อเราพร้อมเราจะเข้าไปด้วยกัน”
“ฉันสามารถดูแลตัวเองได้ นายไม่จําเป็นต้องสนใจฉัน สนใจเรื่องของตัวเองก็พอ” จริงๆแล้วโจวเหวินก็ไม่อยากไป เขา
แค่ต้องการดาวน์โหลดสาเนาของวันอาทิตย์ไว้ในเกม
หลานเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของโจวเหวินเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้บังคับโจวเหวินไปกับเขา
โจวเหวินมาที่นี่ในวันศุกร์ วันเสาร์ และวันอาทิตย์เพียงลําพัง แต่เมื่อเขาเห็นคําถามอยู่ที่ประตูก็เดินกลับไปโดยไม่ตอบ
เมื่อคนอื่นถามก็บอกแค่ว่าไม่แน่ใจกับคําถามตรงประตูเลยไม่เข้าไป
ในที่สุดก็ดาวน์โหลดสาเนาวันอาทิตย์ หลังจากกลับมา โจวเหวินแทบรอไม่ไหวที่จะเปิดสาเนาในวันอาทิตย์ เขาต้องการ เห็นความแตกต่างในสาเนาวันอาทิตย์นี้
ในที่สุดก็ดาวน์โหลดสาเนาวันอาทิตย์ หลังจากกลับมา โจวเหวินแทบรอไม่ไหวที่จะเปิดสําเนาในวันอาทิตย์ เขาต้องการ เห็นความแตกต่างในสาเนาวันอาทิตย์นี้
เมื่อเปิดเกม วายร้ายสการ์เล็ตที่ยืนอยู่หน้าประตูรู้สึกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย ประตูเขาวงกตมีหน้าตัวตลกเหมือนเดิม แต่คราวนี้ทําจากกระโหลก ค่า มีออร่าบนใบหน้าตัวตลกของกะโหลก มีเลือดไหลในดวงตาของมันซึ่งทําให้ดูน่ากลัว
สําหรับคําถามที่ประตู โจวเหวินใช้ไฟฉางไม่เทียนจึงเพื่อประหยัดเวลา
ทันทีที่ประตูเปิดออก หลังจากที่โจวเหวินเดินเข้ามา จากที่เขาเห็นต่างจากเขาวงกตแห่งแห่งการหลอกลวงที่เขาเคยเห็น
มาค่อน
แม้ว่าลักษณะจะดูไม่แตกต่างมากนัก แต่ในเขาวงกต เปลวไฟโลหิตแปลกๆกําลังไหม้ ม้าหมุนนั้นสร้างจากกระ ดูกอย่างสมบูรณ์ และเปลวไฟโลหิตก็กําลังลุกไหม้อยู่บนนั้น
สิ่งที่เห็นคือ มีกระดูกนับถ้วนและเปลวไฟโลหิตอยู่ทุกที่ราวกับนรก
ตัวตลกเล่นตลกปรากฏขึ้นบนม้านั่ง ใบหน้าของมินดูชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิม และร่างกายที่เดิมมี กลายเป็นชาวต่า สีทึบนี้หา ให้ดูแปลกตายิ่งขึ้น
ลูกบอลสาม กลายเป็นขาว า ลูกบอลแต่ละลูกกลายเป็นสีขาวต๋า แตกต่างจากที่โจวเหวินเคยเห็นมาก่อนอย่างสิ้นเชิง เมื่อตัวตลกเล่นตลกเห็นวายร้ายสการ์เล็ต มันก็ตายในทันทีและหายตัวไปบนม้านั่งกลางอากาศ เขายังไม่รู้อะไร
เกี่ยวกับตัวตลกเลย ดังนั้นโจวเหวินจึงต้องการที่จะเข้าใจความสามารถของมันก่อนเป็นอย่างแรก
ตัวตลกที่หายตัวไปราวกับผีปรากฏตัวต่อหน้าทรราชเบม่อน ขว้างลูกบอลใส่ทรราชเบม่อนโดยตรง
ทรราชตอบสนองในทันที ชกใส่ลูกบอลขาวต๋า
แต่จู่ๆ ลูกบอลสีขาวต๋าก็หายไปต่อหน้าหมัดของบีมอนผู้ทรราช จู่ๆโจวเหวินก็รู้สึกแย่ และควบคุมวายร้ายสการ์เล็ตเพื่อ
เทเลพอร์ตออกไปอย่างรวดเร็ว
ลูกบอลขาว ดูเหมือนจะมีพลังในการทะลุ โผล่ออกมาด้านหลังทรราชเบม่อน และลอยตรงไปยังระยะไกล
ถ้าโจวเหวินไม่หลบในตอนนี้ ลูกบอลขาว น่าจะโดนเขา
“นั่นมันความสามารถอะไร? มันดูแตกต่างไปจากตัวตลกทั่วไป” โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
แต่ตัวตลกไม่ได้ให้เวลาเขาคิด และลูกบอลขาว าที่อยู่ในมือของมันก็ถูกปาออกมา
ไม่เหมือนกับตัวตลกทั่วไป มันไม่ได้มีลูกบอลยาวค่าแค่สามลูก แต่มีทั้งหมดหกลูก ลูกบอลขาว าแต่ละลูกมีความ
สามารถเหมือนกัน
ลูกบอลที่ขว้างไปจะกระเด้งกลับแม้ว่าจะไม่โดนเป้าหมาย และลูกบอลขาวต๋าที่กระเด้งออกมาจะเร็วขึ้นกว่าเดิม
ลูกบอลทั้งหกกระเด็นออกมาในบริเวณใกล้เคียง และทุกครั้งที่ทรราชเบม่อนต้องการจะโจมตีลูกบอล ลูกบอลก็จะหายไป และปรากฏขึ้นในตําแหน่งอื่น
เป้าหมายของลูกบอลเหล่านั้นมีเพียงวายร้ายสการ์เล็ต ดูเหมือนว่าตัวตลกเล่นตลกในวันอาทิตย์ไม่ได้มีเพียงความ สามารถที่น่ากลัว แม้แต่ความฉลาดก็ดูเหมือนจะดีขึ้นมาก
