I Am A Prodigy ฉันนี่แหละอัจฉริยะ! - ตอนที่ 19

ร่างกายของซู่เจินแข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัดเหมือนเธอได้ยินว่าพวกเขากำลังจะดูคะแนนของเหย่หลิงเฉิน เธอกำหมัดแน่นและดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

เหย่หลิงเฉินไม่ได้ตอบโต้อะไร เพียงแต่มองไปที่เหตุการณ์นั้นอย่างเงียบ ๆ

“หมายเลขผู้สมัครของเหย่หลิงเฉินคือ 1****” หือฉีอ่านหมายเลขผู้สมัครของเหย่หลิงเฉินอย่างช้า ๆ

ชูห่าวกดเบอร์โทรศัพท์โทรหาพ่อของเขา “พ่อครับ ผมอยากให้ช่วยเช็คคะแนนของเพื่อนผมอีกคน”

“ได้สิ ส่งเลขมาเลยลูก”

“อย่างไรก็ตาม ชูห่าวรอการตอบกลับของพ่อเขานานมาก ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ จากปลายสายเลย ดูเหมือนเขาได้ยินเสียงแว่ว ๆ ดังออกมาจากปลายสายเหมือนเสียงอื้ออึงและร้องเชียร์อะไรสักอย่าง”

“พ่อครับ ได้หรือยัง?” ชูห่าวอดไม่ได้ที่จะถามพ่อของเขา

ทุกคนที่อยู่โดยรอบรออย่างใจจดใจจ่อ ฝ่ามือของซู่เจินเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แม้ว่าเธอจะทราบดีถึงผลการเรียนของลูกชายว่าที่ผ่านมาไม่ค่อยดีนัก แต่ในฐานะของพ่อแม่เธอก็ยังคงมีความหวังว่าจะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นกับลูกชายของเธอ

“เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยว คนในกระทรวงศึกษาธิการกำลังตรวจสอบอยู่ ดูเหมือนพวกเขากำลังปรึกษาหารืออะไรกันบางอย่าง” พ่อของชูห่าวกล่าว หนึ่งนาทีต่อมา เสียงพอของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ลูกเอ๋ย ตอนนี้ลูกกับเพื่อน ๆ อยู่ที่ไหน อย่าเพิ่งไปไหนนะ ผู้อำนวยการกระทรวงต้องการไปแสดงความยินดีเป็นการส่วนตัว รวมไปถึงอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนลูกด้วย!”

“อะไรนะ?!”

ชูห่าวหายใจเร็วขึ้นด้วยความตื่นเต้น เขามองไปที่ผู้คนรอบ ๆ ที่กำลังตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เขาตอบพ่อของเขาไปอย่างกระตือรือร้นว่า “ตอนนี้เราอยู่ที่หมู่บ้านเถ่าหลิน เมืองรูเกา เดี๋ยวก่อนนะพ่อ เดี๋ยวผมส่ง location ให้ครับ!”

“ได้ลูก! อย่าเพิ่งไปไหนนะ พวกเรากำลังจะไปที่นั่น!” พ่อของชูห่าววางสายทันทีที่เขาพูดจบ

“ชูห่าว ฉันได้ยินมาว่าอาจารย์ใหญ่และคนจากกระทรวงกำลังจะมา จริงเหรอ?!” ใครบางคนถามขึ้นมาอย่างไม่เชื่อ

ชูห่าวก็รู้สึกตื่นเต้นมากเช่นเดียวกัน ใบหน้าของเขาแดงก่ำ “ใช่! พวกเขากำลังมาแล้ว!!”

ว้าววว

พวกเขากำลังจะมาจริง ๆ!!!

ทุกคนตกตะลึงด้วยความประหลาดใจ เหตุการณ์เริ่มวุ่นวายมากขึ้น

พวกเขาทั้งหมดเป็นชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ ถึงแม้ว่าในปัจจุบันจะมีรถยนต์ใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ชาวบ้านที่นี่จำนวนไม่น้อยก็ยังไม่เคยเดินทางออกจากหมู่บ้าน ผู้อำนวยการกระทรวงศึกษาธิการและอาจารย์ใหญ่ถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในสายตาของชาวบ้านเหล่านี้อย่างแน่นอน พวกเขาเคยเห็นคนตำแหน่งระดับนี้แต่ในรายการโทรทัศน์เท่านั้น จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมจึงตื่นเต้นและวุ่นวายกันถึงเพียงนี้

“ไม่ได้การ ฉันต้องกลับบ้าน กลับไปเปลี่ยนชุดและทำตัวเองให้ดูดีกว่านี้!”

“ฉันด้วย!”

“ฉันมีแม่ไก่ตัวอวบอ้วนเนื้อเยอะอยู่สองสามตัว ฉันจับมันและนำมาทำอาหารให้เขาได้ไหม?”

จากนั้นไม่นานข่าวก็แพร่สะพัดไปถึงหูของหัวหน้าหมู่บ้าน หัวหน้าหมู่บ้านอายุเกือบจะหกสิบปีแล้ว แต่เขายังแข็งแรงและดูมีพลังอยู่ เขารีบก้าวยาว ๆ และเตรียมการตามลำดับ

“อย่าตื่นตระหนกกันไปทุกคน นี่ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีที่ท่านผู้อำนวยการจะมาที่หมู่บ้านของเรา เราจะพยายามตั้งป้ายเพื่อต้อนรับการมาถึงของเขาอย่างโดยเร็วที่สุดเพื่อสร้างความประทับใจ!”

ประสิทธิภาพในการทำงานของพวกเขาดีขึ้นและก้าวหน้าขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมีคนมาคอยกำกับดูแลเรื่องการเตรียมการ

“พวกเขายังไม่ได้บอกคะแนนของลูกเลย!”

ซู่เจินอดผิดหวังไม่ได้เพราะเธอรู้สึกกลุ้มใจและอยากรู้ผลสอบของลูกชายเต็มแก่ นี่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ทุกคนลืมไปเลยว่ากำลังรอคะแนนของเหย่หลิงเฉินอยู่เมื่อผู้อำนวยการกำลังจะมาที่นี่ ทุกคนไม่ใส่ใจและพูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป

“ชูห่าว เธอรู้ไหมว่าทำไมผู้อำนวยการถึงจะมาที่นี่ด้วยตัวของท่านเอง?!” มีคนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ชูห่าวส่ายหัว ไม่นานเขาก็บอกว่า “ถ้าให้ฉันเดานะ ฉันว่านี่จะต้องเกี่ยวกับผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างแน่นอน! พวกเขาจะมาที่นี่หลังจากที่เราถามคะแนนของเรา!”

ชูห่าวยิ้มกว้างเมื่อเห็นฝูงชนพยักหน้าเห็นด้วย “ฉันช่วยพวกนายในการเช็คคะแนนสอบ คนที่มีผลการเรียนแย่ที่สุดมีสิทธิ์สมัครเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชั้นหนึ่งเหมือนกัน ไม่เถียงหรอก แต่ว่านะ ที่สำคัญก็คือมีพวกเราห้าคนที่ได้คะแนนสูงกว่า 640 คะแนน! ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกระทรวงถึงให้ความสำคัญกับเรา ฉันมั่นใจเลยว่าเขาจะต้องเดินทางมาเพื่อแสดงความยินดีกับพวกเราแน่ ๆ!!”

“ฉันว่าที่คุณชูพูดน่ะถูกต้องแล้ว!” หือฉียังคงพูดต่อ “อย่างไรก็ตามคะแนนของเราไม่ได้มีผลอะไรกับพวกเขาหรอก ฉันคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือคะแนนของคุณชูต่างหากที่จะนำมาซึ่งชื่อเสียงมากมาย!”

“ถูกต้อง! 660 คะแนน!! ฉันมั่นใจเลยว่าชูห่าวจะต้องติดท็อป 15 คนแรกของทั้งโรงเรียนแน่”

“นอกจากนี้ยังมีจางหยุนซีที่ได้ 659 คะแนน ไม่น่าแปลกใจเลยที่คนจากกระทรวงจะให้ความสำคัญกับเด็กที่ได้คะแนนสูงแบบนี้”

20 นาทีต่อมา

“หยุนซี รถของกระทรวงเข้ามาในหมู่บ้านแล้ว ออกไปข้างนอกเร็ว!”

“ไม่ล่ะแม่ หนูจะนั่งอยู่นี่”  จางหยุนซีส่ายหัว

“ลูกแม่ ลูกเป็นอะไรไปจ๊ะ? ลูกทำคะแนนได้ดีมากในการสอบเลยนะ ผู้อำนวยการเขามาที่นี่เพื่อแสดงความยินดีกับลูก ออกมาเร็ว มากับแม่!!”

จางหยุนซีถูกแม่ของเธอดึงออกไปอย่างช่วยไม่ได้

หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงของเครื่องยนต์รถดังขึ้น รถ Mercedes Benz รุ่นท็อปราคาแพงสองคันขับเข้ามาในหมู่บ้านอย่างช้า ๆ จากนั้นก็มีคนลงมาจากรถแต่ละคน สองคนเป็นชายชราผมหงอกและชายวัยกลางคน สี่คนแต่งตัวเต็มยศ ผู้ชายคนหนึ่งมีใบหน้าเหลี่ยมสวมแว่นกรอบสีดำ

“พ่อ!”

ชูห่าวเรียกชายวัยกลางคนคนหนึ่งออกมา ชายวัยกลางคนนั้นมีสายตาที่สงวนเอาไว้เล็กน้อยในขณะที่เขามองไปยังคนอื่น ๆ

“ชูห่าว มานี่สิ นี่คืออาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 1 ของลูก” ชายวัยกลางคนยิ้มและโบกมือให้ชูห่าวก่อนที่เขาจะกล่าวกับชายชราที่อยู่ข้าง ๆ อย่างเคารพว่า “อาจารย์ใหญ่เฉิน นี่คือชูห่าวลูกชายของผม เขาได้คะแนน 660 คะแนนในการสอบครั้งนี้ครับ”

“อื้ม! ช่างน่าประทับใจมาก! เลี้ยงลูกเก่งจริง ๆ คุณชู” อาจารย์ใหญ่เฉินยิ้มให้ชูห่าวอย่างกรุณา “นี่แหละอนาคตของชาติ!”

“ไม่ต้องกังวลครับอาจารย์ใหญ่เฉิน ผมจะตั้งใจและทำให้ดีที่สุดครับ!” ชูห่าวพูดดัง ๆ อย่างภาคภูมิ

“จางหยุนซีคือใคร” อาจารย์ใหญ่เฉินถามออกมา

“ลูกสาว ลูกสาวดิฉันเองค่ะ!” แม่ของจางหยุนซีกล่าวอย่างตื่นเต้น เธอดึงจางหยุนซีออกมาข้างหน้า

“อื้ม! นี่มันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยที่จะได้คะแนนสูงขนาดนี้ ทำได้ดีมาก!” อาจารย์ใหญ่เฉินยิ้มกว้างให้ จากนั้นเขาก็มองไปที่นักเรียนที่อยู่รอบ ๆ ณ ขณะนั้น “พวกเธอทุกคนก็ทำได้ดีเช่นเดียวกัน!”

ในขณะเดียวกันชายวัยกลางคนที่สวมแว่นตาก็เดินไปข้างหน้าช้า ๆ เขากวาดสายตาไปทั่วบริเวณก่อนที่เขาจะถามว่า “ใครพอจะบอกฉันได้ไหมว่าใครคือนักเรียนเหย่?”

นักเรียนเหย่…?

ผู้คนยืนจ้องหน้ากันด้วยสีหน้าสับสน

ชูห่าวพูดดัง ๆ “มีใครในชั้นเรียนของเราใช้นามสกุลเหย่บ้างไหม? ออกมาข้างหน้านี่ที”

“ไม่ใช่โรงเรียนของเธอ! เขาเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมหมายเลข 3 นักเรียนเหย่หลิงเฉินอยู่ที่นี่ไหม?!” เห็นได้ชัดว่าชายขราอีกคนกล่าวขัดขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น

เหย่หลิงเฉิน???

ผู้คนทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะหันร่างไปด้านข้างและมองไปยังแม่และลูกชายที่นั่งอยู่ตรงมุมหนึ่งอย่างพร้อมเพรียงกัน

ชายชราเดินไปด้วยความรวดเร็ว “เธอคือนักเรียนเหย่หลิงเฉิน ใช่ไหม?”

“ครับ ผมเอง”

“ฉันเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 3 ชื่อชิรัน” ชายชรายื่นมือออกไปเพื่อจับมือของเหย่หลิงเฉินอย่างกระตือรือร้น

“อาจารย์ใหญ่ชิ ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เหย่หลิงเฉินยืนขึ้นด้วยท่าทางสงบและนอบน้อม

หากเป็นอดีตเขาคงจะตื่นเต้นเกินกว่าจะเปรียบเทียบกับนักเรียนคนอื่น ๆ ได้อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาได้รับพรสวรรค์จากระบบอัจฉริยะแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขายังสามารถเล่นเกมกับสตรีมเมอร์เกมชื่อดัง ให้บริการนวดผิวให้กับดาราดังและมีแฟน ๆ หลายพันคน การวางแนวตัวเองของเขาเปลี่ยนไปแล้ว อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมรูเกาไม่สามารถทำให้เขาเครียดได้อีกต่อไป

“ดีดีดี!” อาจารย์ใหญ่ชิพูดคำว่า ‘ดี’ สามครั้งติดต่อกัน การจ้องมองของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชมมากยิ่งขึ้นเมื่อเขามองไปที่เหย่หลิงเฉิน “เธอนี่สามารถรักษาอาการสงบนิ่งเหมือนน้ำนิ่งได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่น่าแปลกใจที่เธอเป็นผู้ทำคะแนนสูงสุดของทั้งจังหวัด ฉันอยากจะแสดงความขอบคุณสำหรับความพยายามของเธอในการให้เกียรติโรงเรียนทั้งโรงเรียนในนามของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 3!”

เมื่อพูดอย่างนั้นอาจารย์ใหญ่ชิก็โค้งคำนับอย่างสุดซึ้งที่เหย่หลิงเฉิน

ด้วยพรจากสวรรค์ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโรงเรียนมัธยมหมายเลข 3 เป็นเหมือนค่ายกักกันสำหรับนักเรียนขี้เกียจ นอกจากผู้ทำคะแนนสูงสุดของจังหวัดแล้วครูใหญ่ชิยังเล่นดอกไม้ไฟเพื่อเฉลิมฉลองให้กับผู้ทำคะแนนสูงสุดของเมืองจากโรงเรียนของเขาด้วย เหย่หลิงเฉินสร้างความประหลาดใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก อาจารย์ใหญ่ชิเกือบจะหมดสติไปเพราะความตื่นเต้นเกินเหตุเมื่อเขารู้เรื่องนี้

“ อาจารย์ใหญ่ชิครับ ผมไม่คู่ควรกับคำชมแบบนั้น” เหย่หลิงเฉินโค้งคำนับตอบกลับทันทีด้วยท่าทีไม่ถ่อมตัวหรือหยิ่งผยอง

เขาเป็น…ผู้ทำคะแนนได้สูงสุดของจังหวัด????

เหตุการณ์พลิกผันเกิดขึ้นเร็วเกินไปจนทุกคนรู้สึกเหมือนถูกทำให้ไม่สามารถคาดเดาเหตุการณ์ได้ พวกเขาอ้าปากค้างในขณะที่จิตใจของพวกเขาเป็นกระดานชนวนที่ว่างเปล่า

ซู่เจินรู้สึกกังวลเล็กน้อยในตอนแรก อย่างไรก็ตามทั้งคนของเธอเต็มไปด้วยความตกใจตื่นเต้นวิตกกังวลและไม่น่าเชื่อเมื่อเธอได้ยินคำว่า ‘ผู้ทำคะแนนสูงสุดของจังหวัด‘ “นี่ลูกชายของฉันได้คะแนนสูงสุดของจังหวัดจริง ๆ หรือคะ”

“ถูกต้องที่สุด! ลูกชายของคุณเป็นผู้ทำคะแนนได้สูงสุดของจังหวัด คุณเป็นแม่ที่น่าทึ่งมากที่สามารถปลูกฝังลูกที่โดดเด่นเช่นนี้ได้+” อาจารย์ใหญ่ชิพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ฉันอยากเป็นตัวแทนของโรงเรียนเพื่อแสดงความขอบคุณสำหรับความสามารถของคุณในการปลูกฝังและเลี้ยงดูเด็กที่มีความโดดเด่นเช่นนี้!”

ซู่เจินปิดปากของเธอและรู้สึกได้ถึงอาการอิจฉาตาร้อนของผู้คนนับไม่ถ้วน จากนั้นเธอมองไปที่ลูกชายของเธออีกครั้งและรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

หลังจากช็อกไปชั่วขณะ ชูห่าวส่ายหัวและคำรามลึก “นั่นเป็นไปไม่ได้! เขาจะเป็นผู้ทำคะแนนสูงสุดของจังหวัดได้ยังไง!”

“นี่เธอสงสัยในคำพูดของฉันเหรอ” อาจารย์ใหญ่ชิขมวดคิ้วและแสดงความเอาแต่ใจของอาจารย์ใหญ่ เขามองไปที่ชูห่าวด้วยท่าทางไม่พอใจ

“เขาเข้ามาเป็นอันดับสุดท้ายในการสอบของทั้งโรงเรียน แถมยังได้ที่โหล่มาตลอด เขาจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วยคะแนนที่ดีขนาดนี้ได้อย่างไร? นี่มันไร้เหตุผลอย่างยิ่ง!” ชูห่าวกล่าว

“ความจริงแล้วลูกศิษย์เหย่ปกปิดความสามารถของเขามาโดยตลอดก่อนการสอบครั้งที่สาม หลังจากการทดสอบครั้งที่สามเขาเปิดเผยตัวเองและแสดงความสามารถที่น่าตกใจของเขา! อาจารย์ใหญ่ชิพูดช้า ๆ “ลองคิดดูสิ ใครจะสามารถหลีกเลี่ยงคำตอบที่ถูกต้องได้อย่างสมบูรณ์แบบเมื่อได้รับคำถามแบบปรนัยหลายร้อยข้อ”

ผู้คน ณ ที่นั้นอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

“เหย่หลิงเฉินเขาทำได้!” อาจารย์ใหญ่ชิพูดด้วยน้ำเสียงที่ก้องกังวาน “เขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร? โดยอาศัยความสามารถของเขายังไงล่ะ!”

“ลูกศิษย์เหย่ช่างมีพรสวรรค์ที่หาได้ยาก แต่เขาก็สามารถปกปิดตัวเองได้ เขาอดทนกับสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ เป็นเกียรติของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 3 ของฉันที่มีนักเรียนเช่นเธออยู่ในโรงเรียน!” อาจารย์ใหญ่ชิตื่นเต้นมาก เขาหวังว่าเขาจะสามารถสรรเสริญเหย่หลิงเฉินไปจนถึงสวรรค์

“ฉันเป็นรองผู้อำนวยการสำนักการศึกษาซีจ่าว” ชายวัยกลางคนที่มีแว่นตาเดินมาข้างหน้าอย่างช้า ๆ เช่นกัน เขายิ้มให้เหย่หลิงเฉินอย่างกรุณา “นักเรียนเหย่หลิงเฉิน เธอได้คะแนน 145 คะแนนสำหรับภาษาจีน 145 คะแนนสำหรับคณิตศาสตร์ 145 คะแนนสำหรับภาษาอังกฤษ 295 คะแนนสำหรับความสามารถที่ครอบคลุมด้านวิทยาศาสตร์ คะแนนรวมของเธอคือ… 725 คะแนน!!!”

เขายื่นมือออกไปเพื่อจับมือของเหย่หลิงเฉินอย่างเร่งรีบ “เหย่หลิงเฉิน! ครูขอแสดงความยินดีด้วย!”

คะแนนที่ได้นั้นน่าตกใจมากจนทำให้ทุกคนในที่เกิดเหตุสูดลมหายใจเย็น ชูห่าวหน้าซีดอย่างน่ากลัว ความเย่อหยิ่งดั้งเดิมของเขาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์และถูกบดขยี้อย่างไร้ความปราณี จางหยุนซีแดงก่ำจากความตื่นเต้นในทางตรงกันข้าม เธอปรบมือให้กับเหย่หลิงเฉินอย่างตื่นเต้นและเต็มใจ

เนื่องจากทางกระทรวงศึกษาธิการได้ออกมาประกาศเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ดังนั้นคะแนนของเหย่หลิงเฉินจึงเป็นจริงอย่างแน่นอน!

“นักเรียนเหย่ เธอขาดอีก 5 คะแนนของแต่ละวิชาเท่นั้นก็จะได้เต็มแล้ว! เก่งจริง ๆ!” อาจารย์ใหญ่ชิมองไปที่เหย่หลิงเฉินอย่างยิ้มแย้ม

“นั่นมันง่ายมากครับ ผมแค่ไม่ใส่คำตอบข้อสุดท้ายของทุกวิชาแค่นั้นเอง…”