GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 578

EP 578

By loop

“ หมอหลิง…นี้คือหมอหลิงจริงๆหรอเนี่ย!”

ผู้ป่วยที่เดินทางมาในครั้งนี้อายุของผู้ป่วยน่าจะอยู่ราวๆสิบเจ็ดปีและเธอสวมแจ็คเก็ตไนกี้ สีขาว เธอนั่งอยู่ในห้องรักษาที่ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินในหยุนหัวและเธอก็ยื่นมือออกไปอย่างไม่รู้ประสีประสา เพื่อให้พยาบาลวัดความดันโลหิตของเธอในขณะที่ดวงตาของเธอยังคงจองมองหมอหลิงอยู่

“ ฉันต้องการให้หมอหลิงรักษาฉัน” ในขณะที่ผู้ป่วยเผชิญหน้ากับเหล่าทีมแพทย์และพยาบาลเธอไม่ได้แสดงอาการเจ็บป่วยๆใดๆออกมาเลย

แพทย์อาวุโสเจิ้งเป่ยซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามคนไข้ เขายิ้มและหันหน้าเพื่อแสดงด้านที่ดีกว่าของเขาให้กับผู้ป่วย เขากล่าวว่า“ ผู้คนบอกว่าผมมีตาโตและคิ้วหนาและผู้ป่วยส่วนใหญ่พอใจกับการรักษาของผม ทำไมคุณไม่สนใจมารักษากับผมล่ะ”

ผู้ป่วยหนุ่มมองไปที่เจิ้งเป่ยก่อนที่เธอจะพูดอย่างมีชั้นเชิงว่า“หน้าของคุณธรรมดาไปเหมือนพวกคุณปู่ยุค 70 และคุณเองไม่ได้ดูดีอะไรเลย”

“อะไร?” เจิ้งเป่ยถึงกับไม่พอใจ ลักษณะสำคัญของเขาคือดวงตากลมโตและคิ้วหนา นอกจากนี้เขายังดูเหมือนชายในยุค 70 อีกอย่างงั้นหรอ?

สาวน้อยที่เป็นคนไข้ในตอนนี้ดูไม่ลังเลเลย เธอดึงสายรัดความดันโลหิตออกแล้วรีบไปหาหลิงรันก่อนที่เธอจะพูดอย่างกล้าหาญว่า“ หมอหลิงคุณช่วยรักษาฉันได้ไหม”

จากนั้นเธอก็มองไปที่ฮันหยูที่อยู่ตรงหน้าเธอแล้วพูดว่า “เธอเป็นสตรีมเมอร์ใช่ไหมช่วยฉันด้วยสิ”

“ฮะ? เธอใช่ไหมที่เป็นคนที่บอกว่าอยากให้หมอหลิงรักษาและคอมเมนต์ใต้สตรีมฉัน?” ฮันหยูไม่ได้คาดหวังว่าผู้ชมของเธอจะอายุน้อยขนาดนนี้

เด็กสาวอายุสิบหกปีส่ายหัว“ ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงใคร ฉันเองทำดูคุณกินไก่ที่สนามบิน”

“ โอ้? โอ้…” ฮันหยูตะลึง คนไข้คนนี้ไม่ใช่คนเดียวกันกับที่ต้องการให้หลิงรันทำการรักษา ฮันหยูได้ยินชื่อแล้วอดไม่ได้ที่จะคิดว่า ‘ฉันสงสัยว่าระหว่างทั้งสองคนนี้ ใครจะบ้ากว่ากัน กันแน่?’

“ เดียวผมจัดการเรื่องนี้ให้” หลิงรันเองเป็นคนที่ไม่เรื่องมาก เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในตอนนี้หลิงรันจึงถามขึ้นมาทันทีว่า“ คุณชื่ออะไร”

“ คุณสามารถเรียกฉันตามยูเซอร์เนมที่ใช้บนออกไลน์ได้เลย ชาวเน็ตเรียกฉันว่าเจี๊ยบแถมยังมีเพื่อน ๆ เรียกฉันว่าสาวพอร์ต ” เด็กสาวตอบอย่างภาคภูมิใจ“ พวกมันอาจจะฟังดูเหมือนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน แต่เป็นคำพ้องเสียงในภาษาจีน มันพิเศษมาก”

“ ฮ่า ๆ ” พยาบาลสาวกล่าว“ จะดีกว่าถ้าคุณเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน”

“ ฮึ่ม” เด็กสาวตอบ“ งู้ว”

พยาบาลสาวที่ทำงานในโรงพยาบาลแห่งนี้เกือบห้าปีแล้ว ถึงกับทำหน้ามุ้ย

“ คุณลงทะเบียนบัตรประจำตัวประชาชนแล้วหรือยัง” หลิงรันเงยหน้าขึ้นถาม

“ ฉันไม่ต้องการ” เจี๊ยบหรือสาวพอร์ตลุกขึ้นยืนและส่ายหัว

“ คุณไม่สามารถใช้ชื่อผู้ใช้ของคุณในการลงทะเบียนการรักษาได้” พยาบาลยิ้มและหยิบแบบฟอร์มลงทะเบียนออกมา เธอมองไปที่ก่อนหน้านี้และพูดอย่างลังเลว่า“ คุณชื่อ หลิวคูฮุย เหรอ?”

ใบหน้าของเด็กสาวเปลี่ยนเป็นสีแดงเหมือนที่คาดไว้และเธอพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า“ แม่ของฉันตั้งชื่อให้ เธอนะเป็นคนงี่เง่าเพราะเธอชอบฟังพวกตะวันออกคุยกัน ทุกคนที่นั้นชื่อ เหลยเฟิงเธอจึงตั้งชื่อนี้ให้ฉัน…”

“ คุณเองก็เปลี่ยนชื่อได้นิ” ฮันหยูเดินไปข้างหน้าและพูดอย่างเห็นใจ

“ ฉัน…” เด็กสาวเม้มริมฝีปากแล้วพูดอีกครั้ง“ แม่ของฉันเสียชีวิตเนื่องจากการตรากตรำอย่างหนัก ปล่อยให้ฉันใช้ชื่อโง่ ๆ อยู่ต่อไปเพราะฉันก็จะใช้ชื่อนี้บนเว็บไซต์อื่นๆด้วย”

แพทย์และพยาบาลไม่สามารถพูดอะไรได้ในขณะนี้

เด็กสาวก็หัวเราะเบา ๆ “ ผู้ใหญ่ของคุณน่าเบื่อมากทุกครั้งที่ฉันพูดแบบนี้การแสดงออกของคุณจะเปลี่ยนไป หมอหลิงฉันต้องการให้คุณจับชีพจรของฉันดูหน่อย”

หญิงสาวเหยียดมือออกด้วยความคึกคะนอง

หลิงรันส่ายหัว “ ผมไม่รู้ว่ามันจะช่วยอะไรได้ไหม”

“ จากนั้นคุณสามารถวัดความดันโลหิตให้ฉันได้ไหม”

“ตกลง.” หลิงรันปล่อยให้เธอนั่งลงและพันแถบความดันโลหิตไว้รอบแขน เขาถามว่า“ มีอาการอย่างไร”

“ โรคหัวใจพิการ แต่กำเนิด…ใจของฉันอาจจะสั่นก็ได้” หลังจากที่เด็กสาวเปลี่ยนคำตอบใบหน้าของเธอก็ซีดลงและเธอก็ได้ยิน

เนื่องจากเธอมีโรคหัวใจพิการ แต่กำเนิดเธอจึงต้องไปโรงพยาบาลบ่อยมากดังนั้นเธอจึงคุ้นเคยกับห้องฉุกเฉินเป็นอย่างดี เธอรีบมาทันทีเพราะเธอเห็นหมอหล่อที่นี่ผ่านไลฟ์สตรีม แต่เธอแค่ไปบอกชื่อคนป่วยแทนอาการตรงๆ เมื่อเด็กสาวนึกถึงคำวิจารณ์ที่จะตามมาในภายหลังเธอก็รู้สึกไม่สบายใจ

หลิงรันเหลือบมองเธอเพียงครั้งเดียวก่อนที่เขาจะพูดกับโจวซินเยียนผู้ซึ่งเปิดบันทึกทางการแพทย์และเตรียมบันทึกไว้ “ เธอมีประวัติทางการแพทย์เกี่ยวกับโรคหัวใจที่มีมา แต่กำเนิด แต่เข้ารับการรักษาเพราะอาการหัวใจสั่น”

“ถูกต้อง.” เด็กสาวเงยหน้าขึ้นและดวงตาของเธอก็ส่องสว่าง “ ตอนแรกฉันเองก็จะพูดอย่างงั้นเหมือนกัน”

หลังจากที่หลิงรันวัดความดันโลหิตและทำการตรวจร่างกายอย่างง่ายเขาก็ถามเกี่ยวกับใบสั่งยาตามปกติของเธอและให้คำแนะนำทางการแพทย์ก่อนที่จะยุติการให้คำปรึกษาโดยไม่ต้องสั่งยาใด ๆ

เด็กสาวไม่สนใจเรื่องนั้น เธอจับฮันหยูเพื่อถ่ายภาพเซลฟี่ก่อนที่เธอจะซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้องเพื่อแอบจ้องไปที่หลิงรัน เธอดูเหมือนแฟนคลับที่ได้เข้ามาในห้องแต่งตัวของคนดัง

ในทำนองเดียวกันหลิงรันเองก็ไม่ได้สนใจเธอเลย

สำหรับหลิงรันการถูกสาว ๆ จ้องหรือสะกดรอยตามไม่ใช่เรื่องใหม่ เมื่อเขาได้ผู้ป่วยเขาจะปฏิบัติต่อผู้ป่วยและทำในสิ่งที่แพทย์ประจำบ้านหรือแพทย์มือใหม่จะทำ

ในพริบตาเขารักษาคนไข้ได้สี่ถึงห้าคน แต่ภารกิจ“ บรรเทาความเจ็บปวดของผู้ป่วย” เพิ่งถึง 3/300

หลิงรันเข้าใจทันทีว่าทำไม ภารกิจ“ บรรเทาความเจ็บปวดของผู้ป่วย” นี้ต้องการให้เขาลดความเจ็บปวดอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องสั่งยาหรือทำการเย็บแผล การกู้คืนรวมอยู่ในนั้นเช่นกัน

อย่างไรก็ตามคนอย่าง หลิวคูฮุยที่แสร้งทำเป็นคนป่วยหรือมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นการเกร็งนิ้วซึ่งจะช่วยให้เธอได้รับความสนใจจากหลิงรัน

หลิงรันยังคงสงบนิ่งและเขาไม่คิดมากเกินไป

เขาไม่ได้ขาดทักษะการผ่าตัดใด ๆ ในตอนนี้ เขายังไม่มีโอกาสใช้ทักษะเสมือนมนุษย์ที่เขาเพิ่งได้รับมาและถ้าเขาได้รับหีบสมบัติระดับกลางมาอีก … ก็คงจะดีเช่นกัน

“ ขอโทษนะ…” ฮันหยูคว้าโทรศัพท์แล้วเดินไปก่อนที่เธอจะยิ้มให้หลิงหรันแล้วพูดว่า“ นี่คือเรฟจนกว่าโลกจะพังทลายและเธอก็เป็นคนดูของฉันด้วย เธอพาคนสองสามคนมาหาคุณเพื่อรับการรักษา”

“ หมอหลิงสวัสดี ฉันหวังหยู่ฉันแค่เลือกชื่อผู้ใช้ของฉันเองโดยไม่ตั้งใจ” เรฟจนกว่าโลกจะพังทลาย เป็นผู้หญิงที่ดูน่าจะมีการศึกษาในวัยสามสิบ เธอแต่งกายคล้ายนักธุรกิจสาวและมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ เธอดูเหมือนผู้จัดการ

“ สวัสดี” หลิงรันเข้ารับประวัติการรักษาที่เธอมอบให้ เขาก้มศีรษะลงและถามว่า“ อาการของคุณเป็นอย่างไรบ้าง”

“ ฉันเจ็บคอในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาและฉันก็มีอาการคัดจมูกด้วย ฉันรู้สึกดีขึ้นหลังจากทานยาแก้ไข้หวัด แต่ก็ยังไม่หายดี มาเซลฟี่กันเถอะ” เห็นได้ชัดว่าหวังยูไม่ได้มาที่นี่เพื่อพบแพทย์ แทนที่จะบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างมีงานทีดีอีกทั้งยังเป็นแฟนคลับมืออาชีพอีกเวย

“ ให้ฉันดูต่อมทอนซิลของคุณ” หลิงรันฉีกเครื่องกดลิ้นและมองไปที่ลำคอของหวังหยูก่อนที่เขาจะให้พยาบาลวัดอุณหภูมิร่างกายของเธอและพูดว่า“ คุณเป็นไข้หวัดจริงๆ”

“ ไม่ใช่เหรอ? ฉันป่วยจริงๆ หมอหลิงคุณสามารถสั่งยาให้ฉันได้…”

“ ที่บ้านคุณมียาแก้ไข้หวัดอะไรบ้าง”

“ พาราเซตามอล 999 แกมโมลิน และอินดีโกเวิต …”

“ตกลง. คุณไม่จำเป็นต้องมีใบสั่งยา ทานยาต่อไป 999 แกมโมลิน” หลิงรันเขียนคำแนะนำทางการแพทย์ของเขาในสมุดบันทึกทางการแพทย์และส่งต่อให้ โจวซินเยียนจัดการส่วนที่เหลือ

“ คุณหวังโปรดตามผมมาตรงนี้”โจวซินเยียนพาตัวหวังยูเดินไปด้านข้างทันทีแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจที่จะจากไป

หวังยูเดินตามเขาอย่างเชื่อฟังและนั่งข้างฮันหยู และ หลิงคูฮุย

จากนั้นหวังหยูหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาและเปิด QQ ของเธอก่อนที่เธอจะเริ่มแชทกับเพื่อน ๆ อย่างจริงจัง

[หมอหลิงดูดีสุดๆ]

[หมอหลิงหล่อสุด ๆ และเขาหล่อกว่าในรูปถ่าย 100,000 เท่าหล่อกว่าในวิดีโอ 10,000 เท่า]

[หมอลิงแตะลิ้นและริมฝีปากของฉัน!]

หวังหยูพิมพ์สองสามประโยคในหนึ่งนัด จากนั้นการแชทเป็นกลุ่มของเธอก็ระเบิดขึ้นทันทีด้วยข้อความเหมือนกับภูเขาไฟที่กักขังมานาน

[ฉันไม่เชื่อเธอหรอก]

[ทำไมเขาถึงหล่อกว่าในวิดีโอถึงสิบเท่าเมื่อเทียบกับในรูปถ่าย?]

[หมอหลิงเป็นของฉัน!]

[ฉันอยากไปโรงพยาบาลหยุนหัวอย่าหยุดฉัน ไม่มีใครหยุดฉันได้…]