GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 528

EP 528

By loop

การผ่าตัดที่ใช้เวลานานกว่าสามชั่วโมงเสร็จสิ้นโดยวังไห่หยางนั้นไม่ได้หยุดพักเลย และเขารู้สึกราวกับว่าเขายังไม่พอใจอย่างเต็มที่

เขาเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาและเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ สำหรับเขาที่กำลังจะถึงวัยเกษียณกาผ่าตัดแบบนี้มันหาได้ยากมาก มันเหมือนกับการขอให้เขานอนกับภรรยาโดยไม่ต้องกินยากระตุ้นใด ๆ ในวัยของเขาซึ่งหายากมาก เขาต้องการเวลาที่เหมาะสมสถานที่ที่เหมาะสมและคนที่ใช่ก่อนที่เขาจะทำสิ่งนี้ได้

วังไห่หยางพอใจมากจนเขาแทบอยากจะตะโกนออกไปดัง ๆ

“ หัวหน้าแพทย์วังคุณอยากนั่งพักสักหน่อยไหม” กวนเฟยเพิ่งออกจากห้องผ่าตัดไปพักหนึ่งก่อนที่เธอจะหายจากการถูกดุทันที ในเวลานี้เธอถือโอกาสเข้าไปและพร้อมที่จะรักษาภาพลักษณ์ของเธอต่อหน้าหัวหน้าแพทย์วัง

ในโรงพยาบาลหัวหน้าแพทย์ทุกคนเป็นสมบัติของผู้มีอำนาจที่จำเป็นต้องได้รับการปกป้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักศึกษาฝึกงาน หากพวกเขาสามารถขอรับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากผู้อำนวยการแผนกใด ๆ หรือแม้แต่หัวหน้าแพทย์ก็เป็นสิ่งที่หายากและมีค่ามาก

กวนเฟยใช้เมคอัพเบา ๆ อีกครั้งและใช้สครับบาง ๆ ซึ่งทำให้ตอนนี้เธอดูมีใบหน้าวิบวับ เธอยิ้มหวานจนทำให้หมอหนุ่มสองสามคนมึนงง

อย่างไรก็ตามหัวหน้าแพทย์วังไห่หยางไม่พอใจมาก เมื่อเขามองไปที่เธออีกครั้งเขาก็รู้ว่านั่นเป็นเพียงกวนเฟยอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “เมื่อกี้ฉันนั่งอยู่และฉันนั่งมาสามชั่วโมงแล้วทำไมฉันต้องนั่งอีก!”

เมื่อกวนเฟยเห็นสิ่งนี้เธอก็เดาได้ทันทีว่าเธออาจถูกเขาด่าอีกครั้ง

ซู่เจียฟู่ที่อยู่เคียงข้างก็ไม่รู้สึกมีความสุขเช่นกัน เขายืนขึ้นและพูดว่า “หมอกวนคุณต้องการให้ฉันนั่งให้คุณพักผ่อนหรือไม่”

“ไม่จำเป็นไม่จำเป็น … ” กวนเฟยรู้สึกผิดในทันใด

ซูเจียฟูตะคอกและนั่งหันหลังในขณะที่อารมณ์ของเขาค่อยๆสั้นลง

เป้าหมายของการผ่าตัดในวันนี้คือเด็กและมีแพทย์หลายคนมาที่ห้องผ่าตัด ไม่ว่าพวกเขาจะเข้าใจหรือไม่ก็ตามพวกเขาก็ยังคงแสดงความคิดเห็นเมื่อมองไปที่จอภาพซูเจียฟู รู้สึกว่าเขารู้สึกเหนื่อยล้าและอยากจะตะโกนออกมาดัง ในเวลานี้เมื่อเขาได้ยินว่ามีใครบางคนที่ต้องการจะเอาเก้าอีของเขาไปและดูเหมือนเขาจะโมโหกับเรื่องนี้เอามากๆ

กวนเฟยเองก็แถบอยากจะตะโกนดังๆออกมาเช่นกัน นับตั้งแต่เธอเริ่มโตเป็นสาว น้อยครั้งมากที่เธอจะได้รับการปฏิบัติด้วยถ้อยคำที่ไร้หยายคายเช่นนี้เมื่อเธอคุยกับผู้ชาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เธอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยและรู้วิธีแต่งหน้า หากเธอรู้สึกว่าต้องการให้ใครสักคนมาสนับสนุนเธอ เธอก็แค่เพียงเอยปากเบาๆ เพียงแค่นั้นชายผู้นั้นก็เต็มไปด้วยร้อยยิ้มที่สุดแสนจะชื้นมื่น

ก่อนหน้านี้ความประทับใจที่วังไห่หยาง มอบให้กับกวนเฟน คือหัวหน้าผู้มีรอยยิ้มตลอดเวลา แต่การกระทำนั้นเธอรับรู้เลยว่าเขาเป็นพวกไม่ค่อยจริงใจและดูไม่เป็นมิตรอย่างรูปลักษณ์ภายนอกของเขาเอง แต่ก็ยังดีที่เขาไม่ได้แสดงพฤติกรรมแย่ๆออกมาขนาดนั้น

อย่างไรก็ตามหัวหน้าแพทย์วังไห่หยางดูเหมือนตั้งใจจะทำให้กับกวนเฟยเสียหน้าในวันนี้

มีพยาบาลสาวสวยหลายคนเข้าร่วมหรือออกจากโรงพยาบาลแบบไม่หยุดพัก หัวหน้าแพทย์วังไห่หยางมักจะชอบดูพยาบาลสาวสวยและช่วยงานในห้องผ่าตัดเพราะมันจะทำให้เขามีความสุข เขาชอบพยาบาลสาวหน้าใหม่ๆเป็นพิเศษเพราะเขาสามารถเล่าเรื่องตลกเก่า ๆ ที่เขาเล่าในอดีตให้พวกเขาฟังและทำให้พวกเขาหัวเราะอย่างมีความสุขไม่ต่างจากพยาบาลเก่า เขาต้องมีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นเพื่อที่จะทำให้พวกเธอหัวเราะออกมา ซึ่งนั้นมันเป็นเรื่องที่เหนื่อยเอามากๆเลย!

อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับหญิงสาวที่น่ารักแล้วการผ่าตัดในวันนี้ทำให้หัวหน้าแพทย์วังไห่หยางมีความสุขมากขึ้น “มันมากกว่าสามชั่วโมงฉันต้องบอกว่าความเร็วนี้ค่อนข้างดีใช่มั้ย?”

“มันสุดยอดมาก” หมอที่ทำหน้าที่ช่วยเหลือเองก็ชื่นชมออกมา

“ความเร็วปกติน่าจะเกินสี่ชั่วโมงใช่ไหม”

“อย่าลืมจะสี่หรือห้าชั่วโมงแพทย์คนอื่น ๆ จะรู้สึกมีความสุขมากถ้าพวกเขาสามารถผ่าตัดได้สำเร็จ”

หมอคนอื่น ๆ ก็อาจไปงานปาร์ตี้ช้าลงเล็กน้อย ดังนั้นพวกเขาสามารถเข้าใจโครงสร้างของเวลาในการผ่าตัดและการผ่าตัดได้ก่อนที่พวกเขาจะคิดหาวิธีที่จะยกย่องวังไห่หยาง

เสียงหัวเราะของวังไห่หยาง ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อกวนเฟยได้ยินเสียงหัวเราะของเขาเธอก็อดคิดไม่ได้ว่า ‘การผ่าตัดจะเป็นอย่างไรเมื่อเขาปฏิบัติต่อผู้หญิงด้วยถ้อยคำหยาบคายในขณะที่เขาผ่าตัด?

… ..

วังไห่หยางทำการผ่าตัดต่อไปจนสิ้นสุด เขายังเย็บแผลด้วยตัวเองก่อนที่จะปล่อยให้ทุกคนจากไป

เขาบอกได้ว่าหมอบางคนไม่เต็มใจที่จะให้ตัวเองถูกกักขังแบบนี้ แต่ใครจะสนล่ะ วังไห่หยางเป็นหมอมานานหลายสิบปี เขารู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงเรื่องราวของการปลูกถ่ายนอกมดลูกในเด็กอายุ 10 ปีจะแพร่กระจายในโรงพยาบาลในไม่ช้า แพทย์ที่ถูกกักขังไว้ก็ยังคงให้ข้อมูลเพิ่มเติมในเรื่องนี้

มิฉะนั้นแพทย์เหล่านี้จะเสียเวลามากกว่าเวลาที่เสียไป

หลิงรันและหัวหน้าแพทย์วังไห่หยางโต้ตอบกันสักพักก่อนที่เขาจะครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ระหว่างทางกลับไปที่ห้องรอ

จะต้องใช้เวลามากในการพัฒนาทักษะตั้งแต่เริ่มต้นโดยเฉพาะทักษะเช่นการปลูกถ่ายนอกเนื้อเยื่อซึ่งผู้ป่วยมีน้อยความต้องการก็ยิ่งน้อยลงดังนั้นโอกาสที่เขาจะได้รับประสบการณ์โดยตรงก็จะน้อยลงเช่นกัน . เพื่อให้เชี่ยวชาญทักษะนี้เขาไม่สามารถปฏิบัติตัวเหมือนที่เคยมีการผ่าตัดถุงน้ำดีซึ่งเขาค้นหาโอกาสในการผ่าตัด แต่เขาต้องมุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจและอ่านงานวิจัยตามหลักฐานจากอดีต โอกาสในการผ่าตัดที่หายากจะเหมาะกว่าในการตรวจสอบทฤษฎีเหล่านั้น

“หมอหลิงคุณกลับมาแล้ว” พ่อของ จินซูเจิงยังคงรออยู่ในห้องรอ

เขาเป็นพี่เขยของผู้อำนวยการโรงพยาบาลและเขาสามารถเข้าสู่พื้นที่ปฏิบัติการได้เพียงไม่กี่คำ

หลิงรันยังประทับใจในความมุ่งมั่นของเขา ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “คุณรอผมจนถึงตอนนี้จริงๆหรอ?”

พ่อของจินซูเจิง หัวเราะ “นี่ไม่ใช่อะไรหมอหลิงคุณต้องรู้ว่าในฐานะคนที่ทำงานรับเหมาด้วย เมื่อเราต้องรอให้คนมาจ่ายเงินให้เราอย่าลืมรอทั้งวันเราอาจต้องรอทั้งสัปดาห์ด้วยซ้ำ”

หยูหยวนออกมาจากด้านหลังหลิงรัน “ คุณไม่ได้ตั้งแคมป์ในจุดที่รอใครบางคนหรือ?”

พ่อของ จินซูเจิงตกใจ “สิ่งที่คุณกำลังทำคือสิ่งที่เราคิดว่าตั้งแคมป์และรอใครบางคนใช่ไหม”

หยูหยวนขมวดคิ้วและย่นจมูก “ กลิ่นอะไรนะ”

“เนื้อแกะหม้อเหล็ก” พ่อของจินซูเจิงร้องเสียงหลงและพูดว่า “ผมคิดว่าทุกคนจะรู้สึกหิวหลังการผ่าตัดดังนั้นผใจึงซื้อเนื้อแกะมาหนึ่งหม้อและนำมาที่นี่”

พื้นที่ปฏิบัติการในโรงพยาบาลมักจะมีโรงอาหารขนาดเล็กและห้องโถงสำหรับให้แพทย์รับประทานอาหาร อย่างไรก็ตามอาหารที่โรงพยาบาลจัดให้มักจะค่อนข้างจำเจ ในการเปรียบเทียบหม้อเนื้อแกะจะดึงดูดแพทย์และสามารถเปรียบเทียบได้กับ ร้านอาหารรุ่งเรืองน้ำพุ ที่เป็นร้านระดับภัตาคารกันเลยที่เดียว

“เชิญทุกคนทางนี้เลยนะครับ” พ่อของจินซูเจิง โบกมือและขอให้ทุกคนมาหาเขา

เนื่องจากเขาเป็นน้องเขยของผู้อำนวยการโรงพยาบาลและได้นำอาหารกลิ่นหอมของเนื้อแกะปรุงในหม้อเหล็กมาด้วย ดังนั้นทำให้เขาได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

หยูหยวน และคนอื่น ๆ เดินเข้าไปหาเขาโดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้การผ่าตัดใช้เวลามากกว่าสี่ชั่วโมง แพทย์หรือพยาบาลที่ทารอาหารมาก่อนการผ่าตัดเองก็ไม่ได้หิวขนาดนั้นไม่เช่นนั้นตอนนี้พวกเขาคงจะกระโจนไปหาหม้อไฟหม้อนั้นแล้ว

ภาระงานในการผ่าตัดน้อยกว่าคนงานที่ต้องแบกของหนักๆมาก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับปริมาณงานของผู้ที่ควบคุมเครื่องกลึงในโรงงานด้วยเครื่องจักรแล้วปริมาณงานของพวกเขาก็ไม่ได้น้อยไปกว่างานที่แพทย์ทำอยู่เลย

แม้แต่หลิงรันเองก็ยังให้ความสนใจเนื้อแกะหม้อไฟด้วย

หม้อขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับเด็กอายุสิบขวบได้มันมีสีดำและใหญ่เอามากๆ สามารถมองเห็นชิ้นเนื้อแกะชิ้นใหญ่สองถึงหกชิ้นที่มีขนาดเท่ากับวอลนัทได้ ในหม้อมีน้ำอยู่ครึ่งหม้อและมันก็ยังเดือดอยู่ อีกทั้งมันยังดูสะอาดและน่าอร่อยอีกตั้งหาก

“ผมเองไม่รู้ว่าคุณจะออกมาห้องผ่าตัดกี่โมงดังนั้นผมจึงทำอาหารช้าหน่อยกว่าว่าน้ำจะระเหยหมด” พ่อของจินซูเจิงหัวเราะเบา ๆ หยิบชามออกมายืนคู่กับพ่อครัวที่มีสีขาวและพวกเขาก็ยื่นชามที่เต็มไปด้วยเนื้อแกะให้แพทย์ทุกคน พวกเขากล่าวว่า “อาหารจานหลัก ได้แก่ ข้าวซาลาเปาและแพนเค้กอบทุกคนสามารถกินอะไรก็ได้ที่ชอบยิ่งดีถ้ากินเนื้อแกะอย่างเดียวมันมาจากเนื้อแกะทั้งตัวแค่ตัวเดียวก็เพียงพอแล้ว”

พ่อของจินซูเจิง หันกลับมาและถามหลิงรัน ว่า “คุณหมอหลิง คุณชอบกินส่วนไหน”

“ หน้าท้องแกะ” หลิงรันไม่ได้แสดงเจตนาที่จะเสียมารยาทเช่นนั้นออกมา

พ่อของจินซูเจิงเองเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็หยิบเนื้อแกะมาหลายชิ้นและใส่ลงในชามทันทีก่อนที่เขามอบมันให้หลิงรัน

“ขอบคุณมาก.” หลิงรันถือชามแล้วเดินจากไป จากนั้นเขาก็หาที่นั่งและเริ่มรับประทานอาหาร

พ่อของจินซูเจิงรีบตามเขาไป จากนั้นเขาก็ให้ซุปเนื้อแกะหลิงรัน หนึ่งชามยิ้มและพูดว่า “ดื่มซุปหลังจากที่คุณกินเนื้อแกะแล้วมันจะช่วยในการย่อยอาหารได้โอ้ใช่ผมไม่รู้ว่าแพทย์ผ่าตัดย่างคุณให้ความสำคัญกับเรื่อง นี้.”

“เรียกเราว่าศัลยแพทย์ก็เพียงพอแล้ว” หลิงรันพูดแก้ไขให้กับเขา

“ค่ะศัลยแพทย์” พ่อของ จินซูเจิงไม่กลัวที่จะทำผิดในคำพูดของเขา จากนั้นเขาก็พูดติดตลกและพูดอีกครั้งว่า “หมอหลิงคุณช่วยเด็กไว้แล้วหรือยังเด็กในวัยนั้นคือชีวิตของครอบครัวถ้าคุณจัดการเพื่อรักษามันก็จะเหมือนกับว่าคุณเพิ่ง ช่วยชีวิตทั้งครอบครัว… “

หลิงรันเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร จากนั้นเขาก็ใช้ตรรกะของตัวเองและปรับความคิดของเขาใหม่ก่อนที่เขาจะถามว่า “ลูกชายของคุณตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง”

พ่อของจินซูเจิงรู้สึกครียดเมื่อถูกถามคำถามนั้น จากนั้นเขาก็ยิ้มเพื่อสงบสติอารมณ์ “ หมออย่างคุณเป็นคนตรงที่ไปตรงมามากลูกชายของผม…ผมรู้ว่าหมอต้องพยายามเต็มที่ แต่ยังไงผมก็คิดว่าฝีมือของคุณนั้น…”

พ่อของจินซูเจิงยกนิ้วให้หลิงรันแล้วพูดอีกว่า “ผมยังอยากให้คุณ….”

“ ผมเข้าใจแล้วผมจะแวะไปดูลูกชายของคุณให้” หลังจากที่หลิงรันพูดสิ่งนี้เขาก็ก้มศีรษะลงและเริ่มกินเนื้อแกะ เขากินเนื้อแกะสามชิ้นและจิบซุปเนื้อแกะ จากนั้นเขารู้สึกว่าเขาอิ่มแล้ว

ในเวลานี้พ่อของจินซูเจิง ยังคงมึนงง เมื่อหลิงรันลุกขึ้นยืนเขาก็พูดขึ้นด้วยความเสียใจ “คุณอาจคิดว่าผมอาจจะผ่านการผ่าตัดอันแสนยาวนานจนไม่ทันระวังการตอบรับคำขอของคุณสินะ”

“จริงๆแล้วถ้าคุณต้องการให้ผมดูแลลูกชายของคุณตลอดไปทางผมไม่คิดว่ามันจะเป็นได้ แต่แค่ให้แวะดูเป็นครั้งคร่าวๆก็น่าจะโอเคแล้ววันนี้ผมจะทำการตรวจวอร์ดอีกรอบ” ขณะที่หลิงรันพูดเขาเรียกและรวบรวมแพทย์ในทีมรักษาหลิง พวกเขาทั้งหมดลุกขึ้นยืนทันทีและเช็ดปากราวกับว่าพวกเขาเป็นลูกหมาป่าที่เพิ่งกินลูกแกะเสร็จ

มีเพียงหยูหยวนดูเป็นลูกหมาป่าที่ตัวเล็กเป็นพิเศษ