GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 443
EP 443
By loop
หลิงหรันเดินไปที่โต๊ะประชาสัมพันธ์ด้วยท่าทางที่สง่างาม เขามองออกไปนอกประตูขณะที่เขารอรถพยาบาล
ตอนนี้การจราจรในเมืองแย่เอามากๆ รถพยาบาลมักต้องใช้เวลาบนท้องถนนนานกว่าครึ่งชั่วโมง สิ่งนี้ทำให้บรรยากาศในแผนกฉุกเฉินนั้นตึงเครียดน้อยลง
หมอโจวสั่งให้แพทย์หนุ่มในสังกัดเขาตรวจสอบว่าอุปกรณ์ฉุกเฉินและยาทั้งหมดพร้อมก่อนที่จะนัดประชุมทีม จากนั้นเขาก็ยืนพิงโต๊ะพยาบาลแล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า“ หมอหลิงนายไม่ได้อยากดื่มน้ำชายามบ่ายแบบอังกฤษบ้างหรอ? ทำไมเราไม่ไปที่สำนักงานของฉันก่อนล่ะ “
“ผมไม่เคยพูดแบบนั้น.” หลิงรันไม่สนใจกลเม็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้จากหมอโจวพูดเลย
หมอโจวยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า“ ฉันรู้ว่านายอยากดื่มมัน แต่คงจะไม่กล้าพูดออกมา”
“ผมไม่.” หลิงหรันไม่แม้แต่จะหันไปมองหมอโจว
พยาบาลสาวที่อยู่หลังแผนกต้อนรับหัวเราะและพูดว่า“ หมอโจวคุณเป็นคนที่อยากดื่มชาเองตั้งหากใช่ไหม”
“ หลิงรันตั้งหากที่พูดไม่ใช่ฉันสักหน่อย” หมอโจวกล่าว
“ หมอหลิงเป็นคนตรงไปตรงมา” พยาบาลสาวหัวเราะเบา ๆ สองสามครั้ง เธอมองหมอโจวด้วยการแสดงออกที่แสดงให้เห็นว่าเธอสามารถมองเห็นเล่ห์เหลี่ยมของเขาออกและพูดว่า“ นอกจากนี้ถ้าหมอหลิงรู้สึกอยากดื่มชาเขาก็จะใช้คำว่า ‘ชา‘ เขาจะไม่พูดอะไรบางอย่างเช่น ‘ชาอังกฤษ‘”
หมอหลิงหัวเราะเบา ๆ สองสามครั้งเช่นกัน
พยาบาลอีกสองคนที่อยู่หลังโต๊ะของพยาบาลต่างปรบมือให้กับพยาบาลสาวที่สามารถเอาชนะหมอโจวได้
สามวินาทีห้าวินาทีสามสิบวินาที …
พยาบาลสาวที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์หยุดทำงานกะทันหันและพูดว่า“ เรายังไม่มีอะไรทำแล้วทำไมเราไม่ชงชาสักหม้อล่ะ”
“ หมอหลิงไม่ชอบสิ่งแปลกใหม่เช่นชาอังกฤษ”
“ นายได้ข้อสรุปอย่างไร”
“ ผมจะถามในแชทกลุ่มของเราว่าใครอยากทานอะไรบ้าง”
“ ผมของอย่างเช่นชาแดงและนมด้วย”
“ เป็นแบบถ้วย. นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด”
พยาบาลสาวสามคนสนทนากันเองและไม่ถึงสิบนาทีต่อมาชาอังกฤษก็ปรากฏขึ้น
หม้อและถ้วยน้ำชามาจากหญิงสาวคนหนึ่งที่ทำงานในแผนกธุรการ เป็นของขวัญที่ได้รับการสนับสนุนจาก บริษัท ทางการแพทย์ แม้ว่าจะไม่ได้ใช้งานมาระยะหนึ่ง แต่ก็ผ่านการฆ่าเชื้อภายใต้อุณหภูมิสูงก่อนที่จะเก็บไว้ในกล่อง เมื่อนำออกมาทำความสะอาดแล้วลวดลายของดอกไม้เคลือบก็ยังดูสดใสและสวยงาม
ถ้วยกระดูกจีนที่มีขนาดเท่ากำปั้นก็สวยงามมากเช่นกัน ไข่ขาวพอร์ซเลนสีขาวบางมากจนเกือบจะโปร่งแสงและเมื่อรวมกับชาแดงแล้วมันก็มีความสวยงาม
“ หมอหลิงดื่มชาหน่อย รถพยาบาลเกิดติดอยู่ที่สัญญาณไฟอยู่ เราต้องรออีกประมาณสิบนาที” พยาบาลสาวหลังโต๊ะต้อนรับยื่นถาดพร้อมน้ำชาอังกฤษยามบ่ายทั้งชุดให้หลิงหรัน นอกจากนมเหยือกเล็ก ๆ แล้วยังมีจานเล็ก ๆ ที่มีมัฟฟินแฮนด์เมดสองใบ
หลิงรันลังเลเพียงสองวินาทีก่อนที่เขาจะหยิบถาดและขอบคุณพยาบาล น้ำชายามบ่ายของอังกฤษดูเป็นพิธีรีตองมากจนรสชาติของชานั้นไม่สำคัญเลยจริงๆ ความอบอุ่นของชาเองก็มีผลต่อการผ่อนคลายของผู้คน
หมอโจวหัวเราะเบา ๆ และถามว่า“ แล้วฉันล่ะ?”
“ คุณมีกระติกน้ำร้อนใช่ไหม” พยาบาลสาววางมือบนสะโพกของเธอและมองไปที่หมอโจว
หมอโจวยื่นกระติกน้ำร้อนให้พยาบาลอย่างเชื่อฟังและพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า“ ข้างในมีผลวูลเบอร์รี่จีน…”
“ คุณต้องการชาหรือปล่าว?”
“ผมต้องการ.”
พยาบาลสาวเทน้ำร้อนและวูล์ฟเบอร์รี่จีนในกระติกน้ำร้อนลงในอ่างและรินชาแดงข้างใน
“ เติมนมลงไปด้วย” หมอโจวยิ้ม “ มันคือน้ำชายามบ่าย ฉันต้องเติมพลังให้เต็ม”
พยาบาลสาวทำตามที่บอกและเทนมใส่กระติกเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ส่งกระติกน้ำร้อนคืนให้กับหมอโจวพร้อมกับกาน้ำชา จากนั้นเธอก็หันกลับมาและไม่สนใจเขา
หมอโจวไม่ได้รังเกียจการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมเลย เขาถือกระติกน้ำร้อนและเริ่มจิบชาแดงข้างใน
หลิงรันยกถ้วยกระดูกจีนสีขาวขึ้นและดื่มชาอย่างเงียบ ๆ
แสงแดดที่ส่องเข้ามาจากชั้นสองตกลงมาเบา ๆ ที่ประตูแผนกต้อนรับชั้นล่างทำให้ใบหน้าของหลิงรันและกระเบื้องที่อยู่ด้านหลังเขาสว่างไสว มันเป็นภาพที่น่ากลัวเอามากๆเลย
เถาวัลย์ของไม้เลื้อยกระถางบนโต๊ะประชาสัมพันธ์เกี่ยวพันกัน แม้ว่าจะอยู่ห่างกัน แต่มันก็อยู่ใกล้กันมาก
มีกระถางต้นไม้อยู่ขอบหน้าต่าง ใบไม้ทั้งหมดห้อยลงต่ำและเงียบเหมือนต้นวิลโลว์ ดูเหมือนว่ามันกำลังสังเกตไม้เลื้อยบนโต๊ะประชาสัมพันธ์อย่างเงียบ ๆ
รถพยาบาลเพิ่งผ่านทางแยกข้าม จะอยู่ที่นี่ภายในสามสิบวินาที” พยาบาลที่แผนกต้อนรับวางเครื่องรับโทรศัพท์กลับที่ที่วางโทรศัพท์และแจ้งให้คนอื่น ๆ ฟังด้วยเสียงแผ่วเบา
เคสเช่นนี้ที่ผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เป็นเรื่องปกติธรรมดาในแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาล หยุนหัว
หลิงรันวางถ้วยน้ำชาที่ว่างเปล่าไว้ที่โต๊ะประชาสัมพันธ์ เขายืดเสื้อคลุมสีขาวตัวใหญ่ของเขาให้ตรงและสวมถุงมือ เขาแต่งเองเหมือนกัน
เนื่องจากหลิงรันเพิ่งเรียนรู้วิธีการผ่าตัดตับเขาจึงจำเป็นต้องเตรียมตัวเตรียมใจก่อนการผ่าตัดทุกครั้ง
“ ผู้ป่วยเป็นชายอายุสี่สิบแปดปี เขารู้สึกตัวและมีบาดแผลที่แขนขาและหน้าท้องส่วนล่าง ความดันโลหิตของเขาอยู่ที่ 106/75 อัตราชีพจรของเขาอยู่ที่เจ็ดสิบเจ็ดและอัตราการหายใจของเขาอยู่ที่ยี่สิบสี่…” แพทย์ที่กำลังเข็นเตียงเข้ามาในโรงพยาบาลรายงานเสียงดัง
หมอโจวเดินตามหลังหลิงรันขณะที่พวกเขาเดินไปยังเตียงผู้ป่วย
ผู้ป่วยลืมตาขึ้นและเขาก็ทักทายพวกเขา “สวัสดี. แพทย์เดียวนี้ยังหนุ่มๆกันอยู่เลยเนาะ…”
“ขอผมดูหน่อย.” หลิงรันตรวจดูบาดแผลที่หน้าท้องของผู้ป่วยและตามที่คาดไว้มีรอยแผลที่น่าจะเป็นสาเหตุของการบาดเจ็บที่ตับ
“ ฉันดูอาการมาในรถพยาบาล ฉันคิดว่าตับแตกและจำเป็นต้องผ่าตัดทันที” สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยที่มาพร้อมกันรีบออกจากรถพยาบาลและแนะนำ
หลิงรันมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ
“ ฉันเป็นรองศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยการแพทย์จีนและสอนวิทยาศาสตร์สุขาภิบาล” สมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยกล่าวว่า“ ผู้ป่วยคือสามีของฉัน”
หลิงรันพยักหน้าให้เธอแล้วพูดว่า“ เรากำลังจะตรงไปที่โรงละคร”
พยาบาลเดินไปข้างหน้าทันทีและเรียกผู้รับผิดชอบโรงละคร
“ ผมขอตรวจดูอีกที หมอโจวช่วยผมด้วย” หลิงรันสั่งคนรอบข้างขณะที่เขาขยับตำแหน่งของผู้ป่วยเล็กน้อย
“ ระวังตับด้วย” ภรรยาของผู้ป่วยพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ที่รัก.” ริมฝีปากของผู้ป่วยสั่นสะท้านเนื่องจากเสียเลือดมากเกินไปและการจ้องมองของเขาก็ดูไร้ชีวิตชีวาเล็กน้อย เขาจับมือภรรยาอย่างอ่อนแรงและพูดว่า“ อย่าตะโกนแบบนี้ข้างนอก เราอายุมากแล้วอายคนอื่นเขาบ้าง”
“ ไม่มีใครตะโกนใส่คุณ…” ภรรยาของเขาพูดไม่ออก “ ฉันกำลังเตือนหมอ”
“ ยิ่งไปกว่านั้นคุณไม่ควรตะโกน…ไอไอ…” ผู้ป่วยพ่นเลือดสีแดงฉานออกมาเต็มปากแล้วยิ้มให้กับวันวาน “ โอ้ที่รักฉันกำลังไอเป็นเลือด”
หมอโจวตรวจคนไข้ทันทีด้วยแสงไฟและร่างกายที่เกร็ง แต่เดิมของเขาก็ผ่อนคลายอีกครั้ง “ เนื้อในปากของคุณฉีกขาด”
หลิงรันได้ระบุจุดเลือดออกแล้ว เขาใช้แรงกดเล็กน้อยที่กล้ามเนื้อใกล้จุดบาดเจ็บและผู้ป่วยที่เพิ่งเปลี่ยนตำแหน่งจะหยุดเลือดทันที
ภรรยาของผู้ป่วยรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง “ คุณหยุดเลือดได้ไหม”
“ มันเป็นมาตรการควบคุมการตกเลือดชั่วคราว”หลิงรัน ตอบด้วยความมั่นใจ
“คุณทำได้อย่างไร?”
“ โดยใช้แรงกดดันจากภายนอก บางครั้งวิธีนี้สามารถหยุดเลือดได้ชั่วคราว” หลิงรันตอบ
ภรรยาของผู้ป่วยจ้องมองไปที่หลิงรันด้วยความงุนงงสองสามวินาทีก่อนที่เธอจะตระหนักถึงบางสิ่ง “ นามสกุลของคุณคือหลิงไม่ใช่เหรอ? คุณเป็นหมอหลิงจากโรงพยาบาลหยุนหัวใช่ไหม”
“ ผมเอง” หลิงรันตอบโดยไม่ลังเล เขาเป็นแพทย์คนเดียวที่มีนามสกุลหลิงในโรงพยาบาลหยุนหัว
“ ฉันได้ยินมาว่าคุณทำการผ่าตัดรักษาเอ็นร้อยหวายให้กับ หลิวเหว่ย” ในขณะที่ภรรยาของผู้ป่วยก็เป็นส่วนหนึ่งของแวดวงการแพทย์ของหยุนหัวเธอเคยได้ยินเรื่องราวในตำนานมากมายเกี่ยวกับหลิงรันในขณะนี้การดำเนินการของหลิวเหว่ เป็นสิ่งแรกที่เข้ามาในความคิดของเธอ
หลิงรันพยักหน้า “ ใช่คุณควรลงนามในแบบฟอร์มความยินยอมทันที”
“ ได้เลย” ภรรยาของผู้ป่วยเพียงแค่มองดูแบบฟอร์มก่อนที่จะลงลายเซ็นของเธอในเอกสารทั้งหมด มีทั้งหมดหกหรือเจ็ดแบบฟอร์มและเธอเซ็นชื่อทั้งหมดในคราวเดียว
เธอรู้ดีว่ายิ่งเธอเซ็นแบบฟอร์มทั้งหมดเสร็จเร็วเท่าไหร่ก็จะยิ่งดีสำหรับผู้ป่วยเท่านั้น
“ เข้าห้องผ่าตัดกันเถอะ” หลิงรันและหมอโจวรู้สึกค่อนข้างผ่อนคลายเมื่อเห็นว่าเธอลงนามในแบบฟอร์มขอความยินยอมได้อย่างง่ายดายเพียงใด พวกเขาเปลี่ยนเป็นสครับหลังจากแจ้งภรรยาของผู้ป่วยว่าจะส่งผู้ป่วยเข้าห้องผ่าตัด
ภรรยาของผู้ป่วยที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องผ่าตัดลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า“ หมอหลิงใครจะเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์”
หมอโจวตอบโดยไม่ลังเล“ หลิงรัน”
“ แต่หมอหลิง…คุณไม่ใช่หมอกระดูกเหรอ” ภรรยาของผู้ป่วยถามขณะที่เธอยืนอยู่นอกประตู
“ ผมเก่งเรื่องการตัดตับด้วย” หลิงรันไม่มีอะไรต้องซ่อนในตอนนี้และพูดทันทีว่า“ ผมมีความเชี่ยวชาญในการควบคุมเลือดออกการตัดตับการตัดม้ามและการตัดกระดูก”
เมื่อภรรยาของผู้ป่วยได้ยินตัวอย่างสุดท้ายเธอก็เบิกตากว้างอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นเธอก็กลืนน้ำลายและพูดว่า“ ถ้าอย่างนั้น…โปรดดูแลสามีของฉันให้ดีด้วยค่ะ”
“ครับ.” หลิงหรันพยักหน้าและมุ่งหน้าไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
ภรรยาของผู้ป่วยจ้องมองไปที่กำแพงสีน้ำเงินด้วยความงุนงงสองสามวินาทีก่อนที่เธอจะกลับมามีสติอีกครั้งในขณะที่เธออยู่นอกประตู เธอชักโทรศัพท์ออกมาและนิ้วสั่นเรียกหมายเลขล่าสุดในประวัติการโทร
“ ศาสตราจารย์หวางสามีของฉันได้เข้าห้อวผ่าตัดแล้ว…ใช่หลิงรันจากโรงพยาบาลหยุนหัวหมอที่ผ่าตัดหลิวเหว่ย …ควรจะเป็นคุณไม่จำเป็นต้องรีบร้อนแล้ว…”
YOU MAY ALSO LIKE
