God of Fishing - ตอนที่ 99

Chapter 99: การต่อสู้ครั้งแรกในการประมงระดับหนึ่ง

หานเฟยเดินออกจากห้องฝึกฝนของปลามังกร

ชายสองคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกประตูทักทายเขาทันที “ลูกพี่ฝึกฝนเสร็จแล้วหรอ”

หานเฟยตอบว่า “ใช่แล้ว! ฉันไม่เคยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขนาดนี้มาก่อนเลย ฉันคิดว่าตอนนี้ไม่มีใครเอาชนะฉันได้แน่ๆ”

ชายทั้งสองคน: “…”

หนึ่งในนั้นกล่าวว่า “ลูกพี่ ในช่วงหลายวันนี้หัวหน้าหมู่บ้านได้มาหาคุณสองครั้งและพวกเขาบอกว่าจะกลับมาอีกในวันนี้”

” ทําไมล่ะ? พวกเขากลัวฉันหนีไปหรือเปล่านะ”

“ไม่หัวหน้าหมู่บ้านขอให้คุณไปที่บ้านทันทีที่คุณเสร็จสิ้นการฝึก”

หานเฟยพยักหน้า “เข้าใจแล้วเดี๋ยวฉันไป อ้อแล้วร้านหม้อไฟเป็นยังไงบ้างแล้วล่ะ”

เมื่อพูดถึงร้านหม้อไฟสองคนนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ลูกพี่คณต้องเดาไม่ถูกแน่ว่าวันนั้นมีคนมาร้านอาหารของเรากี่คนตั้งแต่เที่ยงถึงดึก ร้านหม้อไฟทุกแห่งเต็มไปด้วยผู้คนที่เต็มไปด้วยความชื่นชมในอาหารจนแทบอยากจะเลียหม้อไฟให้สะอาดเลยด้วยซ้ำ!”

อีกคนรีบพูดว่า “ลูกพี่ยอดรายได้นของวันเปิดทําการมาถึงจํานวนนี้แล้ว”

ชายคนนั้นยกฝามือที่เปิดขึ้นและแสดงนิ้วทั้งห้า

“ไข่มุกคุณภาพปานกลาง 500 เม็ด?”

ชายคนนั้นร้องอุทานว่า “ลูกพี่คุณนี้เป็นเทพเจ้ามาโปรดจริงๆ! เป็นไข่มุกคุณภาพปานกลาง 500 เม็ดและพี่น้องของเราทุกคนก็ทํางานเคียงข้างกันด้วยความปิติยินดี”

พั๊วะ…

หานเฟยตบศีรษะของชายคนนั้น “ครั้งหน้าก็แค่บอกฉันว่ามันเท่าไหร่ ทําไมคุณต้องขอให้ฉันเดาด้วยเนี่ย? ฉันเกือบจะคิดว่ามันคือ 5,000 เม็ดซะอีก!”

คนนี้รู้สึกทุกข์ใจมาก มันจะเป็น 5000 ได้ยังไง?! ไข่มุกคุณภาพปานกลาง 5,000 เม็ดนั้นมากเกินไปแล้วลูกพี่!

หานเฟยเดินออกจากปลามังกรอย่างมีความสุขและได้เห็นดวงอาทิตย์ข้างนอกทําให้เขารู้สึกสดชื่นและสงสัยว่าเขาควรจะเชิญ เฒ่าเจียงและพี่สาวซินไปกินหม้อไฟที่ร้านหม้อไฟในคืนนี้

แต่แล้วเขาก็ล้มเลิกความคิด ทั้งคู่ไม่ชอบสถานที่แออัด เขาอาจจะทําหม้อไฟสําหรับพวกเขาที่บ้านแทน

บ้านของผู้นําหมู่บ้าน

“คุณปู่ฉันมาแล้ว” หานเฟยประกาศ

หัวหน้าหมู่บ้านกําลังมองไปที่แผ่นกระดาษและได้ยินหานเฟยเข้ามาเขาพูดว่า “ในที่สุดคุณก็ฝึกเสร็จแล้วหรือ”

“ใช่! ตอนนี้ฉันพร้อมสําหรับการต่อสู้แล้ว”

หัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้าเห็นด้วย “ตกลง! ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ ในหนึ่งชั่วโมงคุณจะได้ไปร่วมกับปรมาจารตกปลาอีกสามคน”

“ หา? ทําไมเร่งด่วนจัง”

“ฉันไม่ได้วางแผนที่จะรอคุณหรอก แต่คุณบังเอิญมาที่นี่ ก็ไม่เลว คุณไม่สามารถอ่อนแอได้เนื่องจากคุณสามารถฆ่าหลี่จื๊อ ได้ คราวนี้ปรมาจารย์ตกปลาสามคนจากหมู่บ้านน้ำสวรรค์ของเราถูกฆ่าตายในการประมงระดับหนึ่งและตอนนี้เรากําลังเตรียมที่จะสนับสนุนคนของเรา” 

“ห้ะ?”

หานเฟยตกใจเล็กน้อย ปรมาจารย์ตกปลาสามคนถูกฆ่าตายอย่างง่ายดายขนาดนั้นเลยเหรอ?

หัวหน้าหมู่บ้านถอนหายใจ “พวกเขาติดกับดัก คุณจะไปไร่เพื่อบอกลาเฒ่าเจียงก่อนไหม”

หานเฟยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ดูเหมือนไม่จําเป็น เขาสามารถจินตนาการถึงปฏิกิริยาของเฒ่าเจียงได้ เขาคงจะอึดฮัดเป็นการตอบสนองโดยไม่ต้องยกเปลือกตาขึ้น

“ช่างเถอะ! ว่าแต่คุณปู่ คุณจะไม่ให้เรือประมงของฉันคืนหรอ”

หัวหน้าหมู่บ้านเห็นด้วย “แน่นอนพวกเขาคงใช้เรือหาปลาของคุณแม้ว่าจะไม่มีคุณก็ตาม”

หานเฟย: “…”

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหัวหน้าหมู่บ้านก็เรียกอีกสามคนมาและพวกเขาก็ออกเดินทางไปกับหานเฟยทันที

หลังจากนั้นประมาณสิบห้านาทีทั้งสี่คนก็อยู่บนท้องฟ้าแล้ว

เรือประมงสีขาวของหานเฟยนั้นเร็วมากเร็วกว่าเรือธรรมดาถึงสามเท่า แต่มีเพียงหานเฟยเท่านั้นที่รู้ว่ามันสามารถเร็วกว่าเรือประมงของหมู่บ้านน้ำสวรรค์สิบเท่า ชายวัยกลางคนกําลังบังคับเรือหาปลา อีกสองคนบนเรือเป็นชายและหญิงซึ่งเป็นวัยรุ่นอายุต่ำกว่า 25 ปีทั้งคู่

ในขณะนี้นอกจากคุณลุงวัยกลางคนแล้วอีกสองคนกําลังมองไปที่หานเฟย

หญิงสาวอุทานด้วยใบหน้ายิ้ม “ว้าว! คุณคือหานเฟยใช่มั้ยปรมาจารย์ตกปลาอายุ 12 ปีคุณดูน่ารักมาก…”

หานเฟย: “ ???”

จากนั้นเธอก็ลูบหัวของหานเฟยโดยตรง

ใบหน้าของหานเฟยเปลี่ยนเป็นสีดําทันที “พี่สาสาวโปรดระวังตัวด้วย”

“ขี้บ่นน่า”

“คุณกลัวว่าฉันจะกินคุณหรือเปล่า นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นปรมาจารย์อายุ 12 ปี คุณเจ๋งมาก!”

ชายหนุ่มยังมองไปที่หานเฟยขึ้นและลง เมื่อเห็นการแสดงออกที่ทําอะไรไม่ถูกของหานเฟย เขาก็แทบจะหัวเราะออกมา แต่เมื่อนึกถึงภารกิจของทริปนี้เขาก็อดขําไม่ได้

แน่นอนว่าไม่มีใครคิดว่าหานเฟยเป็นคนอ่อนแอ คนที่อ่อนแอจะฆ่าหลี่จื้อกวาดล้างพยัคฆ์และฆ่าปรมาจารย์ปลาของเสือต่อหน้าสาธารณชนได้อย่างไร?

หญิงสาวลูบหัวฮันเฟยอีกครั้งและพูดว่า “ฉันชื่อเฉินเจียเอ๋อร์ พี่ชายคนนี้ชื่อจางเผิงและเขาคือลุงเฉา เขาแข็งแรงมาก”

ชายวัยกลางคนหันศีรษะและยิ้ม “ฉันชื่อเฉาเฟย หานเฟยตัวน้อยนี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาที่การประมงระดับหนึ่ง คุณต้องติดตามเราอย่างใกล้ชิด นี่เป็นสถานที่ที่อันตรายกว่าการทดสอบตกปลาถึงสิบเท่า”

หานเฟยพูดกับเขาว่า “ลุงไม่ต้องห่วงฉัน ความแข็งแกร่งของฉันเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ ฉันมั่นใจว่าจะเอาชนะศัตรูได้อย่างง่ายดาย”

“โฮโฮ!”

เฉาเฟยพูดไม่ออก คุณพูดราวกับว่าศัตรูของเราคือปลาจวดเหลืองกลุ่มใหญ่ คุณยังเด็ก คุณยังมีเวลาเตะนิสัยขี้โม้!

จางเผิงส่ายหัวเล็กน้อย เด็กคนนี้มั่นใจเกินไป เขาไม่รู้เลยว่าการประมงระดับหนึ่งนั้นโหดร้ายแค่ไหน!

การเดินทางไกลนับพันไมล์นี้ควรใช้เวลา 6 ชั่วโมง แต่ด้วยเรือหาปลาของหานเฟยมันใช้เวลาเพียงไม่ถึง 2 ชั่วโมง

เมื่อพวกเขามาถึงแหล่งประมงระดับหนึ่งอย่างรวดเร็วอีกสามคนก็ตกใจ เรือประมงที่ทูตสวรรค์มอบให้นั้นยอดเยี่ยมจริงๆ!

เฉาเฟยกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เตรียมตัวให้พร้อมสําหรับการต่อสู้…จางเผิงปล่อยกุ้งไล่วิญญาณ”

เมื่อเห็นท่าทางงงงวยของหานเฟยเฉินเจียเอ๋อร์จึงอธิบายให้เขาฟังด้วยรอยยิ้มว่า “กุ้งไล่วิญญาณคือสัตว์วิญญาณของจางเผิง มันสามารถค้นหาตําแหน่งของบุคคลใดก็ได้ตามพลังงานทางจิตวิญญาณของเขา”

“เขาติดตามคนได้ด้วยหรอ? ที่น่าสนใจ”

หานเฟยตกใจเล็กน้อย โชคดีที่กุ้งชนิดนี้หายาก ถ้าทุกคนมีกันฉันคงจะถูกไล่ตามไปรอบ ๆ ถ้าฉันทําให้ใครไม่พอใจ?

เฉาเฟยสั่งว่า “เจียเอ๋อร์ ช่วยบอกหานเฟยเกี่ยวกับทักษะและสัตว์วิญญาณของเรา”

เฉินเจียเอ๋อหันมาจริงจัง “หานเฟยฟังให้ดี! ฉันเป็นปรมาจารย์ปลาขั้นแรกและสัตว์วิญญาณของฉันคือเครย์ฟิช หลังจากการหลอมรวมพลังการต่อสู้ของฉันแทบจะถึงจุดสูงสุดระดับกลาง”

เฉินเจียเอ๋อร์กล่าวโดยชี้ไปที่จางเผิงว่า “จางเผิงเป็นปรมาจารย์ตกปลาระขั้นแรก สัตว์วิญญาณของเขาคือปูสายฟ้า มันเร็วมากในการต่อสู้และมีพลังโจมตีที่รุนแรง นอกจากนี้ยังเป็นสัตว์วิญญาณเพียงตัวเดียวที่มีทักษะการต่อสู้เป็นของตัวเองในการประมงระดับหนึ่ง มันสามารถเปลี่ยนพลังวิญญาณเป็นกรงเล็บจากนั้นโจมตีอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดเพื่อสังหารศัตรูในทันที แต่มันจะใช้พลังวิญญาณจํานวนมากจางเผิงแข็งแกร่งกว่าฉันหลังจากการผสาน แต่ก็ไม่มากนัก”

หานเฟยประหลาดใจ สัตว์วิญญาณสามารถมีทักษะการต่อสู้ของตัวเองได้หรอเนี่ย? เปลี่ยนพลังวิญญาณเป็นกรงเล็บ? สัตว์วิญญาณของคนเหล่านี้ยอดเยี่ยมจริงๆ!

ในตอนท้ายเฉินเจียเอ๋อร์แนะนําว่า “นี่คือกัปตันของเราเฉาเฟย ปรมาจารย์ตกปลาขั้นสูงซึ่งอยู่ห่างจากจุดสูงสุดเพียงก้าวเดียว สัตว์วิญญาณของเขาคือนากที่มีพลังโจมตีที่ยอดเยี่ยม หากคุณตกอยู่ในอันตรายในการต่อสู้คุณสามารถวิ่งไปหากัปตันเพื่อขอความช่วยเหลือ แน่นอนว่าถ้ากัปตันกําลังต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญในระดับเดียวกันคุณก็ไม่ควรทําเช่นนั้น”

เมื่อเธอพูดจบทั้งสามก็มองไปที่หานเฟย

หานเฟยกระพริบตา “ฉันฮันเฟย อืมฉันเป็นปรมาจารย์ตกปลาขั้นแรก สัตว์วิญญาณของฉันคือปลากลืนวิญญาณและพลังการต่อสู้ของฉันจะไม่เพิ่มขึ้นหลังจากการผสาน”

“ฮะ? คุณเป็นปรมาจารย์ตกปลาขั้นต้นแล้วหรอ”

เฉาเฟยมองกลับไปที่หานเฟยด้วยความประหลาดใจ

หานเฟยเงยหน้าขึ้น “ใช่แล้ว และถ้าฉันเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับความสามารถในการต่อสู้ฉันจะเท่ากับระดับกลาง

ทุกคน: “…”

“ระดับ..กลาง?”

จางเผิงตะลึง “หานเฟยคุณแน่ใจเหรอ?”

เฉาเฟยพูดอย่างจริงจังว่า “ หานเฟยมันเป็นเรื่องของชีวิตและความตาย มันไม่ควรล้อเล่นนะ”

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น! พลังของฉันแข็งแกร่งมาก ถ้าฉันชกปรมาจารย์ตกปลาระดับสูง เขาอาจจะอาเจียนเป็นเลือดอย่างน้อยสามลิตร…”

ทุกคน: “???”

พวกเขาทั้งหมดพูดไม่ออก ทําไมต้องสามลิตร? มันมากหรือน้อย? แต่พวกเขาก็โล่งใจเช่นกัน มันเยี่ยมมากที่เขาไม่เป็นภาระ แม้ว่าพวกเขาจะตกใจกับความแข็งแกร่งของหานเฟย แต่พวกเขาก็ยังต้องเชื่อเขาในการต่อสู้จริง

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาหานเฟยเห็นเรือประมงห้าลําวิ่งไล่กันมา แต่ไกล

เฉาเฟยตะโกนว่า “เข้าสู่สนามรบ และมุ่งหน้าด้วยความเร็วเต็มที่”

อย่างไรก็ตามในขณะนี้หานเฟยกระซิบว่า“ ลุงเฉาคุณบอกได้ไหมว่าเรือลําไหนของศัตรูหรอ? พุ่งชนเรือของพวกเขาด้วยเรือของฉันได้เลย ไม่ต้องกังวล เรือของฉันจะไม่เสียหายอะไรแน่ๆ”

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : ว่างๆก็เลยเอานิยายมาแปลไทย