God of Fishing - ตอนที่ 88

Chapter 88: ร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้

หานเฟยครุ่นคิดซ้ำๆ เกี่ยวกับข้อมูลนี้

ประการแรกมรดกทางจิตวิญญาณของเขาอาจไม่สามารถอัพเกรดได้ในขณะนี้ ดูเหมือนว่ามันจะถูกจำกัดด้วยพลังที่ไม่รู้จัก เขาพยายามอัพเกรดมันด้วยพลังวิญญาณ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในระดับของเขา ต้องใช้พลังวิญญาณจำนวนมากเพื่อยกระดับเป็นปรมาจารย์ตกปลาและปรับปรุงความแข็งแกร่งของเขาเพื่อให้อยู่ในจุดสูงสุดของนักตกปลาขั้นแรก มันเป็นตัวเลขที่ทำให้เขานึกถึงบางสิ่ง …

ในสายตาของทุกคนปรมาจารย์ตกปลาไม่ได้มีความแตกต่างในด้านคุณภาพเพียงอย่างเดียว แต่ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ในระดับ 13 มันไม่ได้แสดงถึงคุณภาพที่เฉพาะเจาะจงของเขา สิ่งนี้สำคัญมากซึ่งหมายความว่าอาจมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างปรมาจารย์ตกปลาขั้นแรก แม้ว่าขีดจำกัดสูงสุดของพลังวิญญาณของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็น 559 จุด แต่เขาก็รู้สึกว่าเขายังมีช่องว่างให้ปรับปรุงอีกมาก อย่างไรก็ตามเขายังไม่เสร็จสิ้นการฝึก 108 วิธีในการฝึกร่างกายและร่างกายของเขาก็ยังไม่ถึงจุดสูงสุด

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้หานเฟยรู้สึกว่ามันจำเป็นสำหรับเขาที่จะต้องสร้างรากฐานของเขาให้มั่นคงในตอนนี้ การเร่งรีบมากขึ้นแม้ว่าจะเป็นเรื่องดีที่จะแข็งแกร่งขึ้น แต่ถ้าความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเร็วเกินไปก็จะมีปัญหาอย่างแน่นอน

แน่นอนว่าหานเฟยไม่ได้วางแผนที่จะฝึก 108 วิธีในการฝึกร่างกายที่นี่เพราะเขายังสำรวจถ้ำไม่เสร็จ

หานเฟยมองลงไปและเห็นว่าเจ้าดำและเจ้าขาวเปล่งประกายด้วยพลังวิญญาณ หนูน้อยทั้งสองอัพเกรดเร็วแน่นอน! แม้แต่ท้องของพวกเขาก็โป่งอยู่เลย

แน่นอนสิ่งที่ทำให้หานเฟยประหลาดใจที่สุดคือของเหลวสีขาวในสระน้ำนี้ ตอนนี้มันหายไปอย่างสมบูรณ์ มันคงจะถูกใช้ไปหมดแล้วเมื่อเขาขยายหลอมจักรวาลมิฉะนั้นพลังวิญญาณในของเหลวสีขาวจะเพียงพอที่จะระเบิดร่างของเขาได้หลายสิบครั้ง

หานเฟยเรียกเจ้าดำและเจ้าขาวกลับมาและพวกเขาก็เริ่มสำรวจพื้นที่นี้

นอกจากเตียงโต๊ะแล้วยังมีสถานที่สำหรับฝึกฝนอีกด้วย เมื่อเห็นแล้วหานเฟยรู้ว่าเขาใช้ที่ฝึกฝนที่ไม่ถูกต้อง แม้แต่เจ้าของก็ไม่ได้นั่งในสระนั้นเพื่อฝึก เขาช่างโง่นักที่ทำเช่นนั้น

เมื่อเดินผ่านสถานที่ที่เจ้าของถ้ำฝึกฝนเฟยพบกระเป๋าหลายใบบนกำแพงหินและเมื่อเขาเดินผ่านไปเขาก็พบหนังสือสองเล่ม

หานเฟยหยิบหนังสือที่ไม่มีชื่อขึ้นมาและมองมัน มันเป็นบันทึกการฝึกฝน

บันทึกย้อนกลับไปเมื่อบุคคลผู้นี้ค้นพบถ้ำใต้น้ำ หน้าแรกเขียนไว้ว่า:

“ฉันพ่ายแพ้และตกลงมาที่นี่ ฉันคิดว่าฉันจะตายที่นี่ อย่างไรก็ตามฉันพบน้ำพุแห่งจิตวิญญาณในเขตการประมงธรรมดานี้ น่าเสียดายที่อาการบาดเจ็บของฉันร้ายแรงเกินไปและน้ำพุวิญญาณน้อยเกินไปที่จะชดเชยความสูญเสีย ฉันรู้ว่าฉันเหลือเวลาไม่มาก แต่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย”

หน้าที่สอง:

“รากฐานการฝึกฝนของฉันได้รับความเสียหายและฉันไม่สามารถฝึกฝนได้อีกต่อไป ดีเลย ขอให้ถ้ำนี้เป็นสุสานของฉัน!”

หน้าสาม:

“ในวันที่เจ็ดฉันนอนอยู่ที่นี่และรอความตาย พลังวิญญาณในร่างกายของฉันหมดลงและฉันไม่สามารถดูดซับพลังวิญญาณใด ๆ จากน้ำพุแห่งจิตวิญญาณได้ ฉันรู้ว่าฉันถึงวาระแล้ว”

หน้าสี่:

“ทะเลบริเวณนี้มีกั้งจำนวนมาก รสชาติดี ฉันกินมันทุกวัน”

หน้าห้า:

“ทำไมฉันถึงยังมีชีวิตอยู่กันนะ ฉันรอความตายที่นี่มาหนึ่งเดือนแล้ว ทำไมฉันถึงยังมีชีวิตอยู่”

หน้าหก:

“ฉันได้พบบางอย่างที่น่าทึ่ง ผู้ฝึกฝนต้องการพลังวิญญาณเท่านั้นหรอ ผิด ผิดเต็ม ๆ …หลังจากกินกั้งเป็นเวลานานฉันพบว่าตัวเองมีพลัง พลังใจและพลังงานของฉันเกี่ยวพันกัน หากไม่มีพลังวิญญาณฉันยังสามารถอ้อนวอน…เทพแห่งท้องทะเล! ฉันพบความลับที่ยิ่งใหญ่ การฝึกฝนต้องการเพียงพลังวิญญาณหรือไม่ ไม่การใช้พลังวิญญาณเป็นเพียงวิธีหนึ่งในการฝึกฝน มันยังมีวิธีอื่นอีก”

เมื่อหานเฟยอ่านสิ่งนี้หัวใจของเขาก็เต้นแรง เจ้าของถ้ำหมายถึงอะไร เขาไม่มีพลังวิญญาณอีกต่อไป แต่เขายังสามารถฝึกฝนได้ สิ่งนี้หมายความว่ายังไงกันนะ

หานเฟยอ่านต่อไปอย่างกระตือรือร้น

หน้าเจ็ด:

“ฉันใช้เวลาหนึ่งปีในการสร้างวิธีการฝึกร่างกาย ตอนนี้ฉันมั่นใจว่าแม้แต่นักตกปลาลึกลับก็ไม่สามารถเอาชนะฉันได้หลังจากที่ฉันทำให้ร่างกายของฉันดีขึ้นด้วยวิธีนี้ แต่ทักษะนี้ก็ยังมีจุดอ่อน ฉันรู้ว่าพลังจิตของฉันได้รับความเสียหายอย่างหนัก…ฮ่าฮ่าเดี๋ยวก่อนรอฉันหาวิธีฟื้นฟูความแข็งแกร่งทางจิตใจ เมื่อฉันกลับไปได้ฉันจะกวาดล้างเมืองพันดาราทั้งเมือง…”

หานเฟยรีบพลิกหน้าต่อไป แต่พบว่ามันไม่มีอีกแล้ว นี่หมายความว่าเจ้าของได้จากไปเพื่อหาวิธีฟื้นฟูความแข็งแกร่งทางจิตใจของเขางั้นหรือไม่?

ให้ตายเถอะยังอ่านเพลินๆ อยู่เลย

หานเฟยอ่านหนังสืออีกเล่มต่อไป เมื่อพลิกหน้าแรกเขาเห็นคำตัวใหญ่: “ร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้”

หานเฟยตกใจ เขาพบว่าคนคนนี้ทิ้งวิธีฝึกร่างกายให้เขา..งั้นหรอ?

หานเฟยพลิกอีกหน้าอย่างตื่นเต้น แต่หน้านี้ไม่เกี่ยวกับวิธีการฝึก เปลือกตาของหานเฟยกระตุกเมื่อเขาอ่านเนื้อหา:

“ฉันไม่รู้ว่าใครจะสืบทอด “ร่างกายที่ทำลายไม่ได้” ของฉัน แต่คุณสามารถเข้ามาที่นี่ได้เมื่อคุณยังเป็นนักตกปลาแสดงให้เห็นว่าคุณมีความสามารถมากทีเดียว คุณมีทางเลือกสองทาง อย่างแรกคือการยอมแพ้และทิ้งทักษะ “ร่างกายที่ทำลายไม่ได้” ไว้ที่นี่ อย่างที่สองคือการฝึกฝนมัน แม้ว่าคุณจะเป็นเศษขยะคุณก็สามารถเป็นพระเจ้าได้ตราบเท่าที่คุณเต็มใจที่จะฝึกหนัก อย่างไรก็ตามหากคุณเลือกที่จะฝึกฝนร่างกายที่ทำลายไม่ได้คุณก็เป็นศิษย์ของฉัน อย่าลืมบอกใครว่าคุณเป็นสาวกของ เร็นเถียนเฟย เมื่อคุณไปที่เมืองพันดารา คุณอาจถูกศัตรูของฉันฆ่า แน่นอนว่าเป็นไปได้เช่นกันว่าคุณเป็นขยะที่ยังตายเร็วอยู่แม้ว่าคุณจะฝึกฝนร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้ก็ตาม แต่มันไม่สำคัญ ฉันได้ทิ้งแผนที่ไว้ให้คุณ หากคุณสามารถไปตั้งหลักในการประมงระดับสามคุณสามารถใช้แผนที่ได้ … หากคุณไม่สามารถแม้แต่จะไปในการประมงระดับสามหรือหาขุมทรัพย์ของฉันได้แสดงว่าคุณเป็นขยะและไม่สมควรที่จะเป็น ศิษย์ของฉัน…”

แน่นอนว่าหานเฟยพบแผนที่หนังปลาในตอนท้ายของหนังสือเล่มนี้ มันเป็นแผนที่ของพื้นที่ทะเลที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ภูมิประเทศมีความซับซ้อนมากและมีจุดสีแดงเป็นวงกลม

หานเฟยพบว่าผู้ชายคนนี้ทั้งตลกและน่ารำคาญ เขาหยิ่งผยองมากจนอยากจะกวาดล้างเมืองและกลายเป็นพระเจ้าด้วยซ้ำ แต่หานเฟยชอบแบบนั้น!

หานเฟยฮัมเพลงขณะพลิกดูหนังสือ ฉันจะไม่เป็นสาวกของคุณ คุณมีศัตรูมากมาย ฉันไม่อยากมีปัญหา! แต่ฉันเป็นหนี้คุณหนึ่งครั้ง

เขาเปิดหน้าออกมาและอ่านว่า “โดยพื้นฐานแล้วร่างกายของมนุษย์สามารถแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ ผิวหนังเนื้ออวัยวะภายในกระดูกและไขกระดูก หากคุณปรับสภาพผิวของคุณเสร็จแล้วไม่มีอาวุธใดสามารถเจาะผิวหนังของคุณได้ หากคุณทำการฝึกฝนเนื้อของคุณเสร็จแล้วร่างกายของคุณจะมีความยืดหยุ่นอย่างมาก หากคุณฝึกอวัยวะภายในของคุณเสร็จเรียบร้อยแล้วบาดแผลใด ๆ ที่คุณมีสามารถหายได้เอง หากคุณฝึกกระดูกเสร็จแล้วหมัดของคุณจะหนักยิ่งกว่าอาวุธที่ดีที่สุดที่มี ถ้าคุณฝึกกระดูกเสร็จแล้วร่างกายของคุณจะไม่สามารถถูกทำลายได้และคุณจะเป็นพระเจ้า…”

น้ำลายที่ปากของหานเฟยแทบจะไหล นั่นคือสมบัติที่มีค่าที่สุดที่ฉันเคยเห็น! มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับหนังสือขยะในห้องสมุดของหมู่บ้านน้ำสวรรค์นี่คืองานทักษะที่มีมนต์ขลังอย่างแท้จริง! และผู้เขียนก็เป็นอัจฉริยะตัวจริง!

หานเฟยดูข้อมูลร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้

“ร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้” (ระดับเก่าแก่, คุณภาพที่ไม่มีใครเทียบได้)

<หมายเหตุ>: อัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้แห่งเมืองพันดาราได้สร้างวิธีการฝึกฝนทางกายภาพนี้ “ร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้” ในจุดที่ต่ำที่สุดในชีวิตของเขาซึ่งอยู่ห่างจากงานทักษะคุณภาพระดับเทพเพียงหนึ่งก้าว

<ทักษะที่ได้>: “ร่างของราชาที่ทำลายไม่ได้”

<พลังวิญญาณที่ต้องการ>: 100 ล้านจุด

หานเฟยตกตะลึงและตื่นตาขณะที่เขาขยี้ตา

ไร้สาระ! เอาจริงดิ?! 100 ล้าน!

หานเฟยไม่รู้จะพูดอะไร 100 ล้านจุด! เอกสารที่ไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับ 108 วิธีในการฝึกร่างกายก็อยู่ในระดับเก่าแก่เหมือนกันไม่ใช่หรอ ทำไมอันนี้ถึงพิเศษแบบนี้? ต้องใช้ 100 ล้านจุดเพื่อที่จะฝึกฝนงั้นหรอ

แต่หานเฟยยังคงมีความสุขมากที่ได้รับงานทักษะชิ้นนี้ ท้ายที่สุดทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นมือไร้เงานั้นเป็นเพียงระดับ ระดับมนุษย์คุณภาพระดับพระเจ้า ในขณะที่ ร่างกายที่ไม่สามารถทำลายได้ นี้อยู่ถึงระดับเก่าแก่ซึ่งต้องเป็นทักษะขั้นสูง

แม้ว่าเขาจะยังไม่ชัดเจนเกี่ยวกับลำดับชั้นของทักษะที่แตกต่างกัน แต่เขาก็มีความคิดคร่าวๆ ว่าทักษะนี้มีค่าเพียงใดจากพลังวิญญาณที่จำเป็นในการฝึกฝน ถ้านี่ไม่ใช่ทักษะที่ยอดเยี่ยมมันจะต้องใช้พลังวิญญาณมากมายขนาดนั้นเพื่อเรียนรู้ได้งั้นหรอ

หานเฟยโยนหนังสือเข้าไปในหลอมจักรวาลทันที เขาจะไม่ทิ้งมันให้คนอื่นในตอนนี้ที่เขาได้รับมันมา ถ้ามันถูกคนอื่นเขาจะร้องไห้จนตายแน่

หานเฟยสำรวจรอบ ๆ ถ้ำและไม่พบอะไรอีก จากนั้นเขาก็เดินออกไปอย่างไม่ลังเล

เมื่อเขาจากไปเขาพูดกับอากาศว่า “ฉันจะเอาสมบัติชิ้นนี้ไป แต่ฉันจะไม่หยุดที่จะหาสมบัติชิ้นต่อไป สมบัติชิ้นต่อไปรอฉันก่อนเถอะ ฉันจะใช้เวลาไม่นานหรอก!”