God of Fishing - ตอนที่ 7

Chapter 7: ปลายึดเรือ

เบ็ดตกปลาหักไปแล้ว

สิ่งเดียวที่ทิ้งไว้คือกริชที่แตกหักและครีบมีดระดับต่ำที่ติดอยู่ในไม้ หานเฟยหยิบปลาสีขาวออกมาและเริ่มกินมันดิบๆ

เห้ย รสชาติไม่แย่เลย เนื้อแน่นเหมือนเนื้อวัว

หานเฟยประหลาดใจเล็กน้อย เนื้อนี้สามารถทำเป็นซาซิมิได้ทั้งหมดเลย เขาคิดว่าปลาสีขาวรสชาติจะแย่กว่าปลาข้างเหลืองและปลาใบมีด แต่มันกลับดีอย่างน่าประหลาดใจ

เขากินปลาขาวไปครึ่งตัวอย่างรวดเร็ว สิ่งหานเฟยประหลาดใจคือพลังวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นจาก 20 เป็น 23 ปลาสีขาวมีพลังวิญญาณทั้งหมดสามแต้มไม่ใช่หรอ นี่เขากินไปแค่ครึ่งเดียวเอง

หานเฟยจัดการปลาอีกครึ่งหนึ่งจนหมด พลังวิญญาณของเขากลายเป็น 26 แต้ม นั่นทำให้เขาค่อนข้างประหลาดใจ

นี่เป็นเวลาเกือบรุ่งสาง เขารอดชีวิตมาได้ในคืนนี้ หานเฟยนั่งไขว่ห้างและฝึกฝนต่อไป

ข้อมือของเขาร้อนขึ้นอีกครั้งเป็นการบ่งบอกว่ามีพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกายของเขา แต่ปริมาณพลังวิญญาณนั้นน้อยกว่าครั้งก่อน

ทำไมตอนนี้มันน้อยลงกันนะ

หานเฟยลืมตาขึ้นด้วยความประหลาดใจและสังเกตว่าดวงจันทร์ทั้งสามกำลังจะหายไป

การดูดซับพลังวิญญาณมีส่วนเกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ทั้งสามหรือเปล่า

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมาดวงอาทิตย์ขนาดมหึมาก็เผยตัวขึ้นที่ขอบฟ้าพร้อมกับแสงแดดยามเช้า

หานเฟยรู้สึกว่าข้อมือของเขากำลังลุกเป็นไฟ เขาจึงหยุดการฝึกฝนและลืมตาขึ้น เขาพบว่าข้อมือของเขาเต็มไปด้วยควันที่มีแสงสีม่วง

ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นมีไฟลุกขึ้นที่ข้อมือของเขา

หานเฟยรีบก้มลงและยื่นมือลงไปในน้ำทันทีพร้อมกับตรวจสอบหม้อชำระของปีศาจ พลังวิญญาณของเขาเปลี่ยนจาก 26 เป็น 108 เขาประหลาดใจมาก มันเป็นเพราะแสงสีม่วงหรือเปล่า?

ขณะที่เขาคิดเพลินๆหานเฟยก็เกือบจะล้มลง มหาสมุทรในตอนนี้คลื่นกำลังสูงขึ้นทุกทีๆ

หานเฟยเห็นปลานับไม่ถ้วนว่ายเข้าหาเขาขณะที่พวกมันเริ่มกระโดดอย่างสนุกสนาน ในตอนแรกปลาสีขาวตัวเล็ก ๆ สองสามตัวตบหน้าหานเฟย

ไม่เพียงแค่นั้นปลาสีเหลืองตัวใหญ่ก็กระแทกเข้าที่ท้องของหานเฟยทำให้เขาเจ็บปวดเป็นสองเท่า หลังจากนั้นหานเฟยก็เหลือบไปเห็นกุ้งมังกรที่บินอยู่

“อะไรวะเนี่ย…”

หานเฟยพุ่งลงไปในที่เก็บปลาและปิดมันโดยใช้เวลาไม่นาน ไม่นานหลังจากที่เขาปิด…

ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง!

แตะ! แตะ! แตะ! แตะ!

มีปลาตกลงมาบนดาดฟ้าเรือมากเกินไป กุ้งก้ามกรามก็คลานขึ้นไปที่นั่นด้วย หานเฟยถึงกับมองเห็นหนวดของพวกเขาผ่านช่องว่าง

เมื่อหานเฟยพยายามมองอีกครั้งมีดก็ฟันลงมาในที่กำบังและเกือบจะแทงเขา

หลายนาทีต่อมาขาของกุ้งมังกรแทงทะลุฝาห้องโดยสาร

“เชี่ย! ได้โปรดไปเถอะ!”

หานเฟยกลั้นหายใจ ถ้าหนวดกุ้งก้ามกรามมาถึงเขาเขาจะถูกหั่นเป็นชิ้นๆ !

เอ๊ะเดี๋ยวก่อนนะ ฉันลองดูดซับมันดูได้มั้ยหว่า

หานเฟยจับขามันทันทีโดยไม่ปล่อย

“ดูดกลืนมัน! หม้อชะระของปีศาจดูดซับมัน!”

แบม!

ในตอนแรกกุ้งก้ามกรามพยายามอย่างหนักและเกือบจะพลิกเรือไปมาหลายครั้ง แต่มันก็ค่อยๆอ่อนแรงลง หานเฟยรู้สึกยินดีที่ ห้อของปีศาจนี้มีประโยชน์

ห้านาทีต่อมาหานเฟยรู้สึกว่าขากุ้งหยุดดิ้นในอ้อมแขนของเขา พลังวิญญาณของมันจะต้องถูกกลืนกินโดยเขาแน่ๆ..

..

ผ่านไปสองสามนาทีในที่สุดเสียงบนดาดฟ้าก็หยุดลง ปลาดูเหมือนจะกระโดดกลับลงไปในมหาสมุทร ในที่สุดหานเฟยก็เรียกความกล้าที่จะออกไป

สิ่งที่เขาเห็นคือปลาจำนวนมากรวมทั้งปลาใบมีดถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ

นอกจากนั้นเรือยังบรรทุกหินจากเต่าเขียว เท่าที่เขาเห็นพวกเขามันทั้งสามตัวตายบนดาดฟ้า

บางตัวถูกสับเละและบางส่วนถูกตัดเป็นครึ่งหนึ่ง

หานเฟยรู้สึกท้อแท้ หนวดของกุ้งก้ามกรามมีความคมขนาดไหนเนี่ย มันตัดเต่าเขียวจนเละเลย

หานเฟยหันกลับมาและมองไปที่กุ้งมังกรหนวดยาวสามเมตรซึ่งแน่นิ่งอยู่ มันมีหัวที่ใหญ่เป็นพิเศษและลำตัวสั้น

แต่ในไม่ช้าหานเฟยก็รู้สึกตื่นเต้น พลังงานทางจิตวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 156 ซึ่งหมายความว่าหนวดกุ้งให้พลังวิญญาณ 48 แต้มแก่เขาในปริมาณที่เท่ากันกับที่ซุปกลืนวิญญาณสามารถให้ได้

นอกจากนั้นที่เก็บปลาที่เขาซ่อนอยู่นั้นก็เต็มไปด้วยปลา

หานเฟยหัวเราะดังมาก นับนิ้วและพึมพำกับตัวเอง

ปลาเนื้อขาวมีเยอะมาก … ปลาสีเหลืองก็เยอะเหมือนกัน … เห้ยแล้วทำไมน้ำในที่เก็บปลาอันนี้ถึงเป็นสีแดงล่ะ?

เมื่อหานเฟยมองเข้าไปเขาก็เห็นบางอย่างว่ายผ่านไป

หานเฟยเตะฝาปิดและรีบปิดมันให้สนิทันที ถ้าเขาเดาถูกต้องมันต้องเป็นงูเข็มขัดแน่ๆ

งูเข็มขัดได้คร่าชีวิตผู้โดยสารบนเรือไปครึ่งหนึ่งเมื่อวานนี้ แน่นอนว่าเขาไม่สามารถเอาชนะมันได้ถ้ามันหลุดออกมา

หานเฟยตัดสินใจที่จะให้ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่านี้เปิดห้องที่นี้หลังจากที่เขากลับไป

ดังนั้นหานเฟยจึงถือปลาสีเหลืองไว้ในมือซ้ายและเต่าสีเขียวไว้ในมือขวา หลังจากดูดซับพวกมันแล้วเขาก็ถีบซากมันออกจากเรือ แม้ว่าปลาจะยังขายได้หลังจากตายไป แต่เงินก็ไม่สำคัญเท่ากับความลับของเขา

สิบนาทีต่อมาหานเฟยตกใจอีกครั้ง

หานเฟยมีพลังวิญญาณ 814 แต้ม!

หานเฟยหายใจแรงมาก การจัดเก็บหม้อชำระล้างของปีศาจ ไม่มีขีดจำกัด

หานเฟยเพลิดเพลินกับแสงแดดบนดาดฟ้าด้วยความยินดี เขาคิดว่าจะต้องใช้เวลานานก่อนที่เขาจะช่วยหาพลังวิญญาณได้หนึ่งพันแต้ม แต่นี่คืนหนึ่งก็เพียงพอแล้ว

ฉันควรทำอีกครั้งในคืนพรุ่งนี้ดีมั้ยนะ

สิ่งที่หานเฟยไม่รู้ก็คือถ้าเขาบอกคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้พวกเขาจะคิดว่าเขาบ้าที่จะฝึกตอนเช้าภายใต้ดวงอาทิตย์

เขาทำความสะอาดเรือและทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้โดยเจตนา นอกจากนี้เขายังตัดหนวดกุ้งก้ามกรามและเตะมันลงไปในน้ำเพราะเขาไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมกุ้งมังกรตัวใหญ่ถึงมานอนที่นี่เป็นชิ้นเดียว

..

ดวงอาทิตย์ขึ้นสูงแล้วเรือหลายลำกำลังลอยลงมาจากท้องฟ้า

หนึ่งในนั้นตรงไปยังที่ที่หานเฟยอยู่

หวังเจี๋ยมาพร้อมกับหัวหน้างานอีกสองคน

“ห้ะ”

หวังเจี๋ยไม่ได้ตรวจสอบว่าหานเฟยโอเคหรือไม่หรือสังเกตเห็นรอยคล้ำรอบดวงตาของหานเฟย เขาและผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาตกตะลึงที่เรือของหานเฟยยุ่งเหยิงขนาดนี้