God of Fishing - ตอนที่ 44
Chapter 44: ช้าและมั่นคง
ทุกคนมองไปที่ผู้มาใหม่ซึ่งก็คือเสี่ยวซิน พนักงานต้อนรับที่ท่าเรือ
ชื่อจริงของเสี่ยวซินคือ ‘เจียงซิน’ เธอทำงานในท่าเรือมาเป็นเวลาสามปีแล้ว ทุกวันเธอจะไม่ออกไปจนกว่าทุกคนจะหมดเวร
ไม่มีใครรู้อดีตของเจียงซินและไม่มีใครสนใจเรื่องนี้ ท้ายที่สุดสิ่งที่เธอทำเป็นแค่งานประจำ
แน่นอนหานเฟยไม่ทราบเรื่องนั้น เขารู้เพียงว่าหญิงสาวมักจะทักทายหรือแจ้งข้อมูลเขาเล็กน้อยก่อนเขาออกเดินทางแม้ว่าเธอจะดูไม่สนใจใยดีก็ตาม
หานเฟยทักทายเธอ “เฮ้พี่สาวซินหรอ! รอสักครู่นะ เสี่ยวกังทำเพิ่มอีกซิ!”
เมื่อเห็นรายได้ของหานเฟย หวังเจ๋อก็ตระหนักได้ว่าเขาไม่สามารถวิพากษ์วิจารณ์หานเฟยได้อีกต่อไปเขาจึงดึงหานเฟยออกไปและพูดว่า “ทำไมนายถึงมาอยู่กับหลี่กังล่ะ เขาเป็นนักเลงที่ไร้ค่า”
หานเฟยกล่าวว่า “อาจารย์ครับเขาถูกพยัคฆ์ไล่ออกมาและกำลังขอร้องชีวิต ผมจะปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวได้ยังไง”
หานเฟยพูดเรื่องที่หวังเจ๋อเกือบจะเชื่อเขา แต่แก๊งหลี่กังไม่ได้ถูกไล่ออกจากพยัคฆ์เพราะเขาหรอ
ในท้ายที่สุดหวังเจ๋อกล่าวอย่างมีความคิดว่า “การฝึกอบรมต้องใช้ทรัพยากร แต่นายต้องไม่พึ่งพาพวกมันมากเกินไป มีเวลาเพียงเจ็ดวันก่อนที่จะมีการทดสอบตกปลา ทำในสิ่งที่คุณเห็นว่าเหมาะสมก็แล้วกัน”
หวังเจ๋อและเหอหมิงถังจากไป หลี่กังยื่นอาหารให้เจียงซิน
เจียงซินกัดกุ้งมังกรและส่งเสียงด้วยความสนใจ เธอกินกุ้งมังกรเสร็จอย่างรวดเร็ว
เธอมองไปที่หานเฟยอย่างครุ่นคิดและพูดว่า “ไปเดินเล่นกับฉันไหม”
หานเฟยตกตะลึง เขาพูดกับหลี่กังว่า “เสี่ยวกังนายทำความสะอาดเครื่องมือด้วย แล้วเอาไข่มุกคุณภาพต่ำไปเตรียมวัตถุดิบสำหรับวันพรุ่งนี้”
หลี่กังถามว่า “หือ หะ..ให้ฉันจะดูแลไข่มุกหรอ”
หานเฟยกล่าวว่า “แน่นอน! แต่ไข่มุกน่าจะหนักหน่อยนะ”
หลี่กังตกตะลึง หนักหรอ นั่นคือเงินนะ คุณบ่นว่าเงินหนักหรอ
…
เจียงซินสังเกตทุกอย่าง จนกระทั่งพวกเขาออกจากตลาดในที่สุดเธอก็ถามว่า “มันไม่มีกระแสน้ำปลาอะไรนั่นหรอก..ใช่มั้ย”
หานเฟยไม่สามารถยอมรับได้อย่างแน่นอน “มะ..มีแน่นอนสิ ฉันถูกกระแสน้ำปลาโจมตีสองครั้ง แม้แต่เรือของฉันก็เสียหายหนักมากเลยนะ”
อย่างไรก็ตามเจียงซินเปลี่ยนหัวข้อ “ดังนั้นคุณควรจ่ายสำหรับความเสียหายสิ”
หานเฟย: “???”
เจียงซินกล่าวว่า “ลืมไปเถอะ …ทุกคนมีความลับ คุณควรซ่อนของคุณไว้ให้ดีนะ ว่าแต่คุณได้ผลวิญญาณจากไร่ได้ยังไงหรอ”
หานเฟยกล่าวว่า “ง่ายนิดเดียว! ฉันให้เหล้าแก่ชายชราและเขาก็ให้ฉัน!”
ไม่มีการบอกว่าเจียงซินเชื่อหรือไม่ เธอมองไปที่หานเฟยและพูดว่า “ฉันบอกแล้วว่าคุณจะพัฒนาอย่างรวดเร็วแม้ว่าคุณจะแทบจะไม่ประสบความสำเร็จอะไรเลยในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา มรดกทางจิตวิญญาณของคุณคืออะไรหรอ”
หานเฟยตกใจ หญิงสาวคนนี้มีบางอย่างแปลกๆ เขารู้สึกว่าเขาถูกมองอย่างทะลุปรุโปร่ง
เขาตอบว่า “ระดับสองคุณภาพต่ำ”
เจียงซินขมวดคิ้วและพูดว่า “การโกหกไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ ..โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณโกหกผิดคน”
หานเฟยกล่าวว่า “พี่ซิน..ฉันเป็นระดับสองคุณภาพต่ำจริงๆ นะ อันที่จริงฉันเป็นระดับหนึ่งคุณภาพสูงในการทดสอบก่อนหน้านี้และฉันก็กลายเป็นระดับสองหลังจากเกิดเหตุการณ์นั่น”
หานเฟยไม่ได้ตั้งใจที่จะซ่อนสิ่งนั้น หลังจากนั้นผลการทดสอบของเขาก็เป็นที่รู้กันทั่วไป เขาหวังเพียงว่าหญิงสาวจะไม่ให้เขาทำแบบทดสอบอีก
เจียงซินหันกลับมาอย่างรวดเร็ว “มรดกทางจิตวิญญาณของคุณเปลี่ยนไปหรอ”
หานเฟยพูดอย่างรีบร้อน “ฉันมีผลวิญญาณที่พี่น้องของฉันทิ้งไว้ให้ฉันน่ะ”
เขาไม่รู้ว่าเจียงซินจะเชื่อหรือไม่ หลังจากเดินต่อไปอีกสิบนาที เจียงซินก็กล่าวว่า “เตรียมตัวสำหรับการทดสอบตกปลาเถอะ ยิ่งลำดับของคุณสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดีถ้าคุณต้องการผลไม้ทางจิตวิญญาณมากขึ้นจากไร่”
หานเฟยกล่าวว่า “โอเค!”
เจียงซืชินจากไปหลังจากนั้น หานเฟยรู้สึกงงงวย เธอหมายความว่าอย่างไรกับสิ่งที่เธอพูดกันนะ
หานเฟยตรวจสอบพลังวิญญาณของเขาหลังจากกลับถึงบ้าน มันมากกว่าเจ็ดพันจุดแล้ว อย่างไรก็ตามเขาไม่รีบร้อนที่จะสร้างความก้าวหน้า เขาตั้งใจที่จะอัพเกรดมรดกทางจิตวิญญาณของเขาเป็นระดับสามซึ่งต้องใช้พลังวิญญาณหมื่นแต้ม
…
วันรุ่งขึ้นที่แผงขายบาร์บีคิวในที่สุดหานเฟยก็เห็นเสี่ยวหงแฟนสาวของหลี่กังที่เขาพูดถึงตลอดเวลา
หลี่กังกล่าวว่า “เสี่ยวหงนี่คือลูกพี่ของฉัน เขาเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเลยนะ”
หานเฟยพยักหน้าอย่างสุภาพแม้ว่ามันจะซับซ้อนเกินไปสำหรับเด็กอายุสิบสองปี
อย่างไรก็ตามหานเฟยแอบหัวเราะเบาๆ เขาคิดว่าเสี่ยวหงเป็นสาวสวย แต่หลังจากได้เจอเธอเขาอยากจะบอกลี่กังว่าเขาไม่จำเป็นต้องกังวลว่าแฟนสาวของเขาจะหนีไปเพราะผู้ชายไม่กี่คนที่ชอบผู้หญิงที่มีน้ำหนักเท่ากับตัวเอง
ลี่กังหนักอย่างน้อยหนึ่งร้อยเจ็ดสิบกิโลกรัม แต่หานเฟยไม่คิดว่าเขาจะชนะเสี่ยวหงได้
หลังจากมอบเตาบาร์บีคิวให้เซียวหงและหลี่กังแล้วหานเฟยก็เป็นอิสระอีกครั้ง เขาเพียงแค่นั่งหลังด้านหลังและส่งอาหารทะเลให้หลี่กังหลังจากดูดซับพลังวิญญาณไปแล้ว
มีลูกค้าเพียงครึ่งเดียวในวันนี้ ท้ายที่สุดนักตกปลาส่วนใหญ่ไม่สามารถจ่ายเต็มราคาได้
โชคดีที่มีหลายคนเดินทางมาจากที่ไกลๆ หลังจากการโปรโมตเมื่อวานนี้
เมื่อพระอาทิตย์ตกหานเฟยมีพลังวิญญาณมากกว่าหมื่นจุด แต่เขาไม่รีบร้อนเลย มีสถานที่มากมายให้เขาใช้พลังวิญญาณ
หลี่กังตะโกนว่า “ลูกพี่ผลวิญญาณของพวกเรากำลังจะหมด! พรุ่งนี้พวกมันอาจจะหมดแล้ว!”
หานเฟยกล่าวว่า “เอาล่ะย่างทุกอย่างในเมนู ฉันจะไปหาผลวิญญาณ”
ตัวแทนจำหน่ายใกล้เคียงเดินเข้ามาหาเขาทันที “คุณสามารถหาผลวิญญาณสำหรับทำอาหารแบบนั้นได้รอ คุณสามารถหาให้ฉันบ้างได้ไหม”
หานเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างใจกว้าง “ลุงมีมุกคุณภาพระดับกลางเม็ดเดียว! อันที่จริงฉันมีรายได้ไม่มากนักแม้ว่าจะมีลูกค้าจำนวนมาก ฉันไม่กล้าไปที่ไร่จนกว่าฉันจะได้ไข่มุกคุณภาพดีถึงร้อยเม็ด”
“เชอะ…”
ตัวแทนจำหน่ายพบว่าราคานั้นสูงเกินไปไข่มุกคุณภาพปานกลางร้อยเม็ด มันเท่ากับไข่มุกคุณภาพสูงเลยทีเดียว มีกี่คนในหมู่บ้านน้ำสวรรค์ที่มีไข่มุกคุณภาพสูง
หลังจากเห็นพ่อค้าออกไปหานเฟยก็ไปที่ไร่พร้อมกับเหล้ายี่สิบกิโลกรัมและบาร์บีคิวหนึ่งห่อ
หานเฟยตกตะลึงเมื่อเห็นชายชรากำลังดื่มสุรากับถั่วลิสงที่เห็นได้ชัดว่าเพิ่งขุดออกมา
หานเฟยหมดคำพูด ชายชราได้เรียนรู้การผสมผสานแบบคลาสสิกด้วยตัวเขาเองหรอ หานเฟยทำมาหลายครั้งแล้ว เขามักจะเตรียมถั่วลิสงจำนวนมากเมื่อเขาออกเดินทางในชาติที่แล้ว
“หืม ไอ่หนุ่มมีอะไรมาเรอะ กลิ่นหอมเชียว”
หานเฟยมาพร้อมกับบาร์บีคิวและเหล้า “คุณปู่ก็อย่างที่บอกว่าฉันไม่เอาของของคุณไปโดยไม่ให้อะไรตอบแทนหรอก นี่คือบาร์บีคิว ทำไมคุณไม่ลองดูล่ะ”
ชายชรามองไปที่พวกมันและพูดว่า “หือ ปลาขาวปกติ กับ หอย…”
จากนั้นชายชราก็เปลี่ยนสีหน้า “คุณใส่ผลวิญญาณให้กับอาหารไร้ค่าเช่นนั้นหรอ แต่มันมีกลิ่นที่ดีเชี่ยว ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่ารสชาติมันจะเป็นอย่างไร”
หลังจากกัดหอยใบหน้าของชายชราก็เปลี่ยนไปอย่างมากจนหานเฟยรู้สึกขบขัน
“คือ…นี่คือผลไม้สีขาวเหรอ”
ชายชราเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ผลไม้สีขาวที่น่าเบื่อจะกลายเป็นอาหารเลิศรสได้อย่างไรกัน
หานเฟยชี้ไปที่กระเทียมและพูดว่า “มันรสชาติดีหลังจากที่ได้ถูกคั่วแล้วใช่ไหมล่ะ”
ชายชรากินหอยไปครึ่งตัวและในที่สุดก็มองไปที่หานเฟยอย่างครุ่นคิด “ไอ่หนุ่ม นี่ทำเองหรือเปล่า”
หานเฟยกล่าวว่า “ทุกสิ่งในโลกนี้มีประโยชน์สำหรับคนที่สามารถใช้มันได้นะ”
ชายชรากลืนเหล้าลงคอและมองไปที่หานเฟยด้วยวิธีที่ต่างออกไป
ชายชราพูดว่า “หนุ่มน้อยคุณเคยเสนอว่าจะดูแลสวนให้ฉันไหม”
หานเฟยถามว่า “เป็นไปได้ไหม”
ชายชราพูดว่า “ได้สิ แต่แค่เรื่องเหล้ากับเรื่องนี้…”
หานเฟยกล่าวเสริม “บาร์บีคิว”
ชายชรากล่าวว่า “คุณต้องจัดหาเหล้าและบาร์บีคิวให้ฉัน”
หานเฟยแสยะยิ้มและพูดว่า “เอาล่ะ ฉันจะดูแลสวนให้คุณหลังจากการทดสอบตกปลา อย่างไรก็ตามผลทางวิญญาณที่ฉันได้มาจากที่ของคุณเมื่อวันก่อนได้ถูกใช้ไปหมดแล้ว…”
ชายชราโบกมือราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ “คุณสามารถรับเอาไปมากกว่านี้ก็ได้ แต่อย่างละไม่เกินร้อยกิโลกรัมนะ”
ไม่นานหลังจากหานเฟยจากไปผู้หญิงคนหนึ่งก็ออกมาจากบ้าน
“คุณตกลงง่ายมากเลยนะคุณปู่นักชิม”
ชายชรากล่าวว่า “ก็เขาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร..”
ผู้หญิงคนนั้นพูดว่า “น่าสนใจ”
หานเฟยจะต้องแปลกใจถ้าเขาอยู่ที่นั่นและเห็นเจียงซิน..
YOU MAY ALSO LIKE
