God of Fishing - ตอนที่ 22

Chapter 22: วิวัฒนาการของหม้อชำระล้างของปีศาจ

ไม่มีใครสามารถได้สมบัติล้ำค่าใดๆโดยไม่ต้องเสี่ยง หานเฟย กลับไปที่หอยใบมีดผีและเอามุกออกมา

จากนั้นเขาก็มาที่ไผ่สีม่วงด้วยความตื่นเต้นและดึงมันออกมา มันเหมือนแท่งไม้ตรงๆมากกว่าต้นไม้

มันไม่ยากอย่างที่หานเฟยคิด เขาเทพลังวิญญาณลงในมือของเขาและใช้พลังทั้งหมดของเขา ในที่สุดเขาก็สามารถทำได้

ผลและกิ่งไผ่สีม่วงร่วงหล่นในขณะที่เขาถอนต้นไผ่ หานเฟยรู้สึกมึนเล็กน้อย กลิ่นหอมเข้มข้นของไม้ติดผิวของเขาผ่านน้ำและซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาทำให้เขารู้สึกถึงกลิ่นหอม

อย่างไรก็ตามหานเฟยตื่นตระหนกเกินไปที่จะสนุกกับมัน กลิ่นนั้นรุนแรงเกินไปสำหรับเขา แล้วปลาใต้ทะเลอื่น ๆ ล่ะ? นอกจากนี้เขายังมีเลือดอยู่ทั่วตัว เขาเห็นปูเขียวหลายสิบตัวอยู่ไม่ไกล

หานเฟยยัดผลไม้เข้าปากและตั้งใจจะหนี

อย่างไรก็ตามในขณะที่ผลไผ่สีม่วงเข้าสู่ร่างกายของเขาหานเฟยรู้สึกเหมือนถูกต้ม ผิวของเขาแดงขึ้นแต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกร้อนใด ๆ

พลังงานที่แผดเผาทำให้น้ำเต้าที่ข้อมือของเขาเรืองแสง พลังงานจำนวนมหาศาลหลุดรอดเข้าไปในข้อมือของเขา

กล้ามเนื้อของหานเฟยกระชับขึ้นจนเขาแทบจะได้ยินเสียงเลือดสูบฉีด

เขาเห็นปูเขียวหลายร้อยตัวยกก้ามปูใส่เขาพร้อมจู่โจม

จากหานเฟยรู้สึกว่าเขามีพัฒนาการที่ก้าวหน้าและสภาพร่างกายของเขาก็ดีขึ้น

ขณะนี้ปูเขียวจำนวนมากกำลังมาที่เขา

หานเฟยรู้สึกกลัว พลังงานในร่างกายของเขายังคงอาละวาด บางส่วนเข้าที่ข้อมือของเขาและบางส่วนก็ไหลผ่านร่างกายของเขา

แม้ว่าหานเฟยจะไม่ได้อยู่ในสถานะที่ดีที่สุด แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถเคลื่อนไหวได้ในตอนนี้ ไม่มีเวลาคิดแล้วในตอนนี้เขาเหวี่ยงเบ็ดไปที่ปลาสีดำขนาดใหญ่หลายสิบเมตรเหนือเขา ทำให้หานเฟยสามารถพุ่งตัวหนีไปพร้อมกับปลาตัวนั้น

หลังจากนั้นปลาตัวนั้นก็หันกลับมาและพุ่งใส่หานเฟย เขารู้ตัวว่ามันไม่สามารถหนีทันแล้ว

โครม…

หานเฟยแทบจะกระเด็นเพราะการปะทะกัน เขาไม่สามารถกลั้นหายใจได้อีกต่อไป

ฉันต้องสูดอากาศบริสุทธิ์ตอนนี้

หานเฟยพยายามกอดปลาสีดำตัวใหญ่ เขาวางมือบนเกล็ดโดยไม่ได้ตั้งใจและนิ้วของเขาก็ถูกตัด

หานเฟยแทงกริชของเขาเข้าที่หัวของปลา ปลาสีดำว่ายหนีไปอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด แต่เนื่องจากหัวของมันถูกควบคุมโดย หานเฟยมันจึงสามารถว่ายขึ้นไปข้างบนได้เท่านั้น

หานเฟยมองย้อนกลับไปและเห็นว่าปลาทุกชนิดไล่ตามเขา เขาแทบฉี่รดตัวเอง

ปลาสีดำว่ายน้ำได้เร็วมาก หลังจากนั้นเพียงนาทีเดียวมันก็พุ่งกระโดดขึ้นจากน้ำ

หานเฟยสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ จากนั้นเขาก็เห็นเรือของเขาอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรโดยที่มันไม่เสียหาย

ด้วยกริชบนหัวปลาสีดำไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากบังคับให้มันไปในทิศทางที่หานเฟยต้องการ

“เร็วเข้า! เร็วเข้า!”

ปลาตัวหนึ่งกัดน่องหานเฟยอย่างจัง

“โอ๊ยย!”

หานเฟยร้องไห้อย่างน่าเวทนา แต่เขาไม่มีเวลาที่จะกำจัดผู้โจมตีเขา เขามุ่งความสนใจไปที่การจับกริชไม่ให้ตัวเองหลุดจากปลาสีดำ

เมื่อเขาอยู่ห่างจากเรือหนึ่งร้อยเมตรหานเฟยก็โยนเบ็ดไปที่เรือและดึงตัวเองขึ้นไปบนเรือในที่สุด

โครม!

เขากระแทกเข้ากับเรือเต่ก่อนหน้านั้นเขาฟันหลายสิบครั้งและฆ่าปลาที่กัดเขา จากนั้นเขาจึงโยนปลาทิ้ง

…

“เห้อ…เห้อ…เห้อ…”

หานเฟยนอนบนเรือโดยเหยียดแขนขาออก พร้อมทั้งหายใจแรงราวกับว่าเขากลัวจะไม่ได้หายใจอีกแล้ว นั่นมันเกือบไปแล้ว เขารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่เขารอดชีวิตจากการผจญภัยนี้มาได้!

หลายนาทีต่อมาหานเฟยลุกขึ้นนั่งด้วยความตื่นเต้น เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง

หานเฟยมองไปที่ข้อมือของเขา น้ำเต้ายังคงกะพริบแสง แต่ไม่มีอะไรใหม่เปิดเผย เขาตรวจสอบข้อมูล

เจ้าของ: หานเฟย

ระดับ: ห้า (นักตกปลาระดับกลาง)

พลังวิญาณ: 682 (159)

มรดกทางจิตวิญญาณ: ระดับหนึ่งคุณภาพสูง (อัพเกรดได้)

ความสามารถหลัก: ตกความว่างเปล่า ความสามารถที่ 1: ตะขอจูบ (ระดับทั่วไปคุณภาพระดับเทพ)

ด้วยความตะลึงหานเฟยหายใจเข้าลึก ๆ ฉันสูญเสียพลังวิญญาณไปแปดร้อยแต้มแล้วหรือยังเนี่ย

เขาอ้าปากค้าง ถ้าเขาหมดพลังทางวิญญาณเขาก็คงตายไปแล้ว นอกจากนี้เขายังมีผลไผ่สีม่วงที่ต้องมีพลังวิญญาณมหาศาล แต่เขามีพลังวิญญาณเหลือเพียงไม่ถึงเจ็ดร้อยแต้มหรอ

หานเฟยชั่งไม้ไผ่สีม่วงในมือของเขาและสงสัยว่ามันดีแค่ไหนเมื่อเทียบกับเบ็ดไม้ไผ่ที่เขาใช้ก่อนหน้านี้

ทันใดนั้นหานเฟยรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากที่ฝ่ามือของเขา

น้ำเต้าสีเขียวงอกออกมาจากร่างกายของเขาจากฝ่ามือของเขา มันบอบบางและเล็กกว่าแอปเปิ้ลเล็กน้อยโดยมีใบสีเขียวสดอยู่ด้านบน

น้ำเต้าจริงหรอ

ตาของหานเฟยเบิกกว้าง น้ำเต้างอกออกมาได้อย่างไร แล้วน้ำเต้าดูเหมือนจะติดอยู่ที่มือของเขา

เขาสังเกตมัน ทันใดนั้นมันก็สว่างวาบและหานเฟยพบว่าตัวเองอยู่ในความว่างเปล่าอันมืดมิดที่รายล้อมไปด้วยอักขระที่ซับซ้อนนับไม่ถ้วน ต่อหน้าเขามีเส้นแนวตั้งสองเส้น

หานเฟยไม่เข้าใจอักขระเหล่านี้ แต่เขาจำทั้งสองบรรทัดตรงหน้าเขาได้

การกลั่น

การหลอมจักรวาล

นอกเหนือจากสองคำนี้แล้วหานเฟยสามารถมองเห็นคำอื่น ๆ ได้มากกว่านี้ แต่เขารู้สึกเหมือนพวกมันไม่มีความหมายและไม่สามารถจดจำได้

การกลั่นงั้นหรอ

เขาต้องการพลังวิญญาณ 2,000 จุดเพื่อเปิดใช้งานฟังก์ชันนี้

หานเฟยรู้สึกโล่งใจ สองพันจุดไม่ไกลเกินไปสำหรับเขา

จากนั้นหานเฟยมองไปที่ “การหลอมจักรวาล” ถ้า “การกลั่น” หมายถึงการสร้างอาวุธ “การหลอมจักรวาล” จะหมายความว่าอะไร

ให้ตายเถอะ พลังวิญญาณหมื่นแต้ม คุณกำลังปล้นฉันแล้วเนี่ย

มันหมายถึงซุปกลืนวิญญาณมากกว่าสองร้อยชาม

เค้าหมดคำพูด แต่เขาก็รู้สึกตื่นเต้นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของหม้อชำระล้างของปีศาจนี้หลังจากดูดซับพลังงานของผลไผ่สีม่วง แต่มันก็ยังต้องการพลังวิญญาณ

เนื่องจากเขาไม่มีพลังวิญญาณเพียงพอหานเฟยจึงตัดสินใจที่จะเพิกเฉย เมื่อเขาลืมตาขึ้นน้ำเต้าก็หายไปแล้ว แต่เมื่อเขาคิดเรื่องนี้มันก็โผล่ออกมาอีกครั้ง

… น่าสนใจ ฉันต้องรักษาความลับให้ดีซะแล้ว

ในที่สุดหานเฟยก็มองไปที่ปลาสีเหลืองตัวใหญ่ข้างๆเขา

ปลาหัวเหล็ก

แปด

ปกติ

42 จุด

สามารถเพิ่มความแข็งแรงทางกายภาพได้เป็นระยะเวลานานหากรับประทาน

สมองของปลาหัวเหล็กสามารถเร่งการดูดซึมพลังวิญญาณ

ปลาหัวเหล็ก ฉันอยู่ในเขตการประมงระดับหนึ่งหรอ

ปลาหัวเหล็กมักปรากฏในแหล่งประมงระดับหนึ่ง พวกมันอันตรายและชอบชนคนหรือเรือมาก อย่างไรก็ตามปลาหัวเหล็กตัวนี้มีขนาดเล็กกว่าที่เขาเห็นมาก่อนมาก

ภายใต้สถานการณ์ปกติกระดูกจะหักหลังจากถูกปลาตัวนี้กระแทกเข้าไป

หานเฟยจำความผิดพลาดในมหาสมุทรซึ่งเกือบจะบีบอวัยวะภายในของเขาออก

เขาเคาะหัวปลาด้วยไม้ไผ่สีม่วง…

หานเฟยเคาะมันอีกครั้งด้วยความแรงที่มากขึ้นและในที่สุดก็โล่งใจหลังจากที่มันแน่นิ่งจริงๆ ถ้ามันเป็นตัวโตเต็มที่เขาคงตายไปแล้ว เมื่อพิจารณาจากรูปลักษณ์ของมันเขายังคงอยู่ในเขตการประมงทั่วไป

หานเฟยได้รับบาดเจ็บสาหัสส่วนใหญ่เกิดจากกรดในกระเพาะอาหารของมังกรทะเล บาดแผลทั้งหมดของเขามีเลือดออกอย่างหนัก

ฮะ? มันรักษาตัวเองงั้นหรอ

หานเฟยตรวจสอบรอยกัดที่น่องของเขา แต่พบว่าแผลเล็กกว่าเดิมมาก

หลังจากนั้นอีกครู่หนึ่งบาดแผลก็ยิ่งเล็กลงและเนื้อส่วนที่เสียหายกำลังได้รับการฟื้นตัว

เป็นเพราะถุงน้ำดีหรือเปล่า หรือผลไผ่สีม่วงกันนะ

หลังจากผ่านไปหลายนาทีหานเฟยก็สงบลงและรู้สึกว่าประสาทสัมผัสของเขาคมชัดขึ้น ร่างกายของเขายังสบายมากขึ้นด้วย..

…

หนึ่งชั่วโมงต่อมาหานเฟยลุกขึ้นยืนและทำตัวให้อบอุ่นเพียง และตระหนักได้ว่าบาดแผลของเขาหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง ด้วยความเร็วในการฟื้นตัวแบบนี้น่าจะกลับสู่สภาพสูงสุดในอีกสองชั่วโมง

อย่างไรก็ตามหานเฟยก็รู้สึกแย่ในวินาทีถัดไป เขาสูญเสียเบ็ดปะการังเบ็ดเหล็กกระดองเต่าและหนังมังกรทะเล เขามีมุกที่เก็บได้จากหอยใบมีดผี เขาควรกินเพื่อช่วยในการฟื้นตัวดีมั้ยนะ

ฉันควรเก็บไว้ก่อนดีกว่า ฉันควรใช้มันเมื่อร่างกายของฉันดีขึ้น

หานเฟยนึกถึงสมบัติที่ก้นมหาสมุทร หอยกาบเขียว หอยเล็บสังข์ ปะการังต่างๆ…

เมื่อฉันไปถึงระดับที่สูงขึ้นฉันจะลงไปที่นั่นอีกครั้งหลังจากสะสมพลังวิญญาณได้หลายพันจุด

ถ้าคนอื่นรู้แผนของเขาพวกเขาจะคิดว่าเขาเป็นคนบ้า แม้แต่ปรมาจารย์การตกปลาผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่มีพลังวิญญาณนับพันแต้ม! หานเฟยไม่รู้ว่ากระดูกที่เขาเห็นที่ก้นมหาสมุทรนั้นพวกเขาตายเพียงเพราะพลังวิญญาณของพวกเขาหมดลงหรือยังไง ที่ด้านล่างของมหาสมุทรแม้แต่งูเข็มขัดก็สามารถฆ่าชาวประมงที่ไม่มีพลังวิญญาณได้

หลังจากที่บาดแผลของเขาหายดีแล้วหานเฟยมองไปรอบๆ เขาไม่เห็นเรือรอบๆ มีเพียงนกบางตัวบนท้องฟ้า

ฉันต้องการคำอธิบายจากท่าเรืออย่างแน่นอน พวกเขาให้เรือที่กังให้ฉันได้ยังไง

อย่างไรก็ตามการเดินทางครั้งนี้ก็มีข้อดีอย่างมาก ไม่เพียงแต่เขาจะก้าวหน้าเท่านั้น แต่เขายังได้รับไผ่สีม่วงซึ่งเป็นพืชที่ดีที่สุด!

หลังจากพักผ่อนชั่วครู่หาเฟยก็เริ่มตกปลาและฝึกตะขอจูบอีกครั้ง มันเป็นความสามารถที่น่าทึ่งจริงๆที่สามารถเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นสไปเดอร์แมนที่ก้นมหาสมุทรได้…