Dragon tamer - ตอนที่ 99

บทที่ 99: นายน้อยไป๋หลง

ลานบ้านมีความหนาแน่นและมีกำแพงสูง

หลังจากผ่านเส้นทางที่ลึกลงไป จะเห็นลานที่มีต้นไม้สีฟ้าคราม หลากสีสันและมีเสน่ห์เฉพาะตัวภายใต้ท้องฟ้าที่มีเมฆครึ้ม
ด้านหน้าเปิดกว้าง มีศาลากลางน้ำ น้ำใส ศาลาที่สง่างาม ถ้าไม่ใช่เพราะสภาพอากาศ ก็สามารถอธิบายได้ว่าเป็นนกและดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมและทิวทัศน์ที่น่ารื่นรมย์

หลังจากผ่าน ลานต้นไม้ ก็จะเห็นลานสีเงิน

ดวงตาของชายที่สวมชุดปิดหน้าเริ่มร้อนขึ้นในขณะนี้ ราวกับว่าอดีตนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา ความคาดหวังและความกระตือรือร้นที่ครั้งหนึ่งก็หายไปที่นี่ กลายเป็นความเจ็บปวดและความบ้าคลั่ง เพื่อให้ดวงตาคู่นั้นได้แสดงออกมาในหัวใจ!

“ถ้าเป็นไปได้ โปรดทิ้งร่างของนางไว้ให้เป็นสมบัติของข้า” ในที่สุดชายที่ปิดหน้า ก็พูดขึ้น

ตู้เฉิงและหลี่คงซีตกตะลึง

ตู้เฉิงหัวเราะออกมาอย่างรวดเร็ว ตบมือชายคนนั้นแล้วพูดว่า: “ความปรารถนานี้จะต้องสำเร็จ ข้าไม่ได้คาดหวังให้เจ้าหมกมุ่นอยู่กับนาง แต่นางเป็นแค่ผู้หญิงที่มีอำนาจ หลังจากที่เข้ามาในวังของตระกูลของข้าแล้ว ก็มีสง่าราศีไม่มีที่สิ้นสุดของเจ้า!”

หลี่คงซี มองไปที่ชายปิดหน้าคนนี้ แต่ใจของนางเต้นแรงเล็กน้อย

ทำไมเสียงของบุคคลนี้จึงฟังดูคุ้นหูนัก?

“มีชายคนหนึ่งอยู่ที่ศาลาริมทะเลสาบ” ในขณะนี้ ชายคนนั้นกล่าว

ศาลาริมน้ำอยู่ไกลออกไปมาก หากไม่มองใกล้ ๆ จะไม่สามารถสังเกตุเห็นร่างในศาลาริมทะเลสาบได้ เขาเห็นชายผู้นั้นยืนอยู่ที่นั่นราวกับชายหนุ่มในฤดูใบไม้ผลิที่เดินไปรอบ ๆ ดูทิวทัศน์ สวมชุดที่สะอาดและมีหัวสีดำของเส้นผม.

สิ่งที่โดดเด่นคือมีมังกรสีขาวราวกับหิมะและมังกรที่สวยงามอยู่บนไหล่ของเขา
ชายผู้นี้สง่าและสงบ ในขณะที่มังกรขาวมีเกียรติและไม่ธรรมดา ผู้ชายคนนี้ยืนอยู่ท่ามกลางศาลาและทะเลสาบ ชายผู้นี้มีบทกวีและสุนทรียภาพเล็กน้อย

เพียงแต่ว่า ไม่ว่าจะเป็นชายหรือมังกรขาว แสงจากดวงตานั้นอ่อนโยนกว่าที่เห็นมาก

“ในที่สุด พวกมันบางคนน่าจะมาเพื่อฆ่าผู้หญิงของข้า” ชายคนนั้นเดินไปตามสะพานศาลาไปหาคนเหล่านี้

ขณะที่เขาเดิน กำมะหยี่คริสตัลที่สวยงามนับไม่ถ้วนก็ค่อยๆ ตกลงมาจากท้องฟ้าที่มืดครึ้ม ชิ้นส่วนของหิมะที่ดูเหมือนขนนกศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งไหลท่วมศาลาในราชสำนักของราชวงศ์หลี่

ใช้เวลาไม่นานสำหรับชายคา โดม และขั้นบันไดหินที่จะปกคลุมไปด้วยหิมะอันเงียบสงบนี้

ต่อไป น้ำแข็งที่เย็นยะเยือกรอบๆ มังกรขาวหนุ่มตัวนี้กลายเป็นวิญญาณน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนที่โบยบินราวกับผีเสื้อ พวกเขาศักดิ์สิทธิ์และบริสุทธิ์ และบางส่วนของพวกเขาล้อมรอบพวกเขา เช่นเดียวกับยามหิมะลึกลับ ส่วนหนึ่งของมันบินหนีไปอย่างไร้ความปราณี และสัมผัสเบา ๆ ของน้ำในทะเลสาบแพร่กระจายและบานกล้วยไม้น้ำแข็งที่เงียบสงบและสวยงาม

กล้วยไม้น้ำแข็งและน้ำในทะเลสาบสัมผัสกัน และทะเลสาบติ่งหู ไม่รู้ว่ามันกลายเป็นภาพวาดเมื่อใด ยกเว้นชายบนสะพานริมทะเลสาบที่เดินช้าๆ ดูเหมือนทุกอย่างจะหยุดนิ่ง
“ข้าขอให้ จู มิงหลางมีอนาคตที่สดใส!” เมื่อชายคลุมหน้า พูดชื่อเขาดูเหมือนวิญญาณชั่วร้าย

“เจ้าคือขอทานที่มีความสุขในคุกใต้ดินกับราชาหญิง ดูเหมือนว่าข่าวลือจะผิด” ตู้เฉิงจ้องที่ จู มิงหลาง ด้วยน้ำเสียงขี้เล่นเล็กน้อย “แต่มันเป็นเรื่องธรรมดา สำหรับรุ่นของข้า”

จู มิงหลาง ยิ้ม
ท้องฟ้าและโลกถูกแช่แข็ง และทุกสิ่งถูกแช่แข็ง ออร่าดินแดนแห่งเทพนิยายและงดงามเช่นนี้เรียกอีกอย่างว่าไม่ธรรมดา

“นายน้อย สถานการณ์ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป อย่าเข้าไปพัวพันกับรุ่นน้องที่ไม่รู้จักที่นี่ แม้ว่าท่านจะจัดการกับหลี่หยุนซีก็ตาม” ในเวลานี้ ผู้หญิงคนเดียวในชายสี่คนกล่าวว่า

ผู้หญิงคนนี้ดูราวกับอายุ 30 ปี ใบหน้าของนางซีด ริมฝีปากของนางเป็นสีแดงสด และในสภาพอากาศที่ร้อน นางยังคงถูกห่อด้วยผ้าหลายชั้นที่ไม่ทราบจำนวน นางดูบวมและแปลกไม่น้อย

“หลัวเสี่ยว คนนี้เป็นของเจ้า ข้าเชื่อว่าเจ้าจะปล่อยให้เขาลิ้มรสชีวิตที่ดีกว่าความตาย เพราะเขาเป็นคนที่ทำลายเทพธิดาของเจ้า!” ตู้เฉิงหัวเราะ

หลังจากพูดจบ ตู้เฉิงก็เป็นผู้นำของมหาอำนาจทั้งสี่และเดินต่อไปที่ลานสีเงิน

ชายที่ปิดหน้าก็เดินไปหา จู มิงหลาง ทีละก้าว ดูเหมือนว่าเขาจะมีของเหลวหลอมเหลวไหลอยู่บนร่างกายของเขา และมันก็ใช้เวลาไม่นานสำหรับของเหลวสีแดงที่ลุกเป็นไฟจะแพร่กระจายบนพื้น ชายหาดขนาดใหญ่

เมื่อของเหลวเช่นน้ำมันไปชนกับไฟ มันจะลุกไหม้อย่างรุนแรง และเปลวไฟก็สูงพอที่จะข้ามรั้วได้

ในไฟที่โหมกระหน่ำ สิ่งมีชีวิตสีน้ำตาลทองดูเหมือนจะถูกเรียกออกมาจากนรก ร่างกายที่สง่างามของมันยืนอยู่ในเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ และรัศมีที่น่าสะพรึงกลัวของมันก็เหมือนกับการอุ้มผีนับร้อยในนรก มันน่ากลัวมาก !

“ดูให้ดีว่าข้าเป็นใคร!!” หลัวเสี่ยวอันพลุ่งพล่านออกมาจากใจ เขายืนอยู่บนเขาของมังกร
หลัวเสี่ยวกำลังจ้องมองที่ จู มิงหลาง เมื่อถอดผ้าคลุมบนใบหน้าออก

แต่บนท้องฟ้าเหนือสะพาน จู มิงหลาง ซึ่งอยู่ข้างหน้าเขาก่อนที่จะเรียกมังกรไฟก็หายตัวไปในบางจุด รู้สึกเหมือนเป็นเรื่องชั่วขณะ

นี่คือการหลบหนี? ? ?

เมื่อ หลัวเสี่ยว อยู่ในความงุนงง ตู้เฉิง และ สงกง ขมวดคิ้วทีละคนบนเส้นทางริมทะเลสาบจ้องมองที่ จู มิงหลาง และ มังกรขาว ซึ่งยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขา

หลัวเสี่ยว หันศีรษะและเห็นว่า จู มิงหลาง เพิกเฉยต่อการดำรงค์อยู่ของเขา เขากำลังจะระเบิดเหมือนภูเขาไฟ! ! !

นรกหลอมเหลว!

เขาหลบหนีไปในภูเขาโบราณและได้กลิ่นชำระล้างที่ไม่มีใครเทียบได้ มังกรไฟทองเป็นมังกรไฟชำระแล้ว วันนี้เขาแตกต่าง! !

เขาต้องการให้ มิงหลางเป็นคนที่บูชามังกรไฟ! !

“จงจำตัวเองให้ดี สำหรับพวกเราทุกคน บางคนไม่ดีเท่าขอทาน พวกเขาเป็นสุนัขที่กระดิกหางเพื่อหาอาหาร!” ตู้เฉิงเห็น จู มิงหลาง หยุดอีกครั้งและดวงตาของเขาดูถูกมากขึ้น

“ผู้อาวุโสสี่ท่านไปจัดการกับ หลี่หยุนซี, หลัวเสี่ยว และข้าจะจัดการกับสุนัขที่วิ่งขวางทางก่อน”
ชายทั้งสี่แยกย้ายกันไปทันทีและมุ่งหน้าไปยังลานอื่นในสถานที่ต่างๆ

จู มิงหลาง ไม่ได้ตั้งใจที่จะปล่อยให้ใครผ่านไป เขาใช้ฝ่ามือลูบผมที่ราวกับขอบที่คอของ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า อย่างเบามือ ราวกับว่าเขาได้ตั้งตาข่ายไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

“ดินแดนน้ำแข็งและท้องฟ้า!”

ด้วยเสียงคร่ำครวญเบา ๆ โลกที่งดงามของน้ำแข็งและหิมะก็สั่นสะเทือน และทันใดนั้นก็มีน้ำตกสีเงินตกลงมาจากท้องฟ้าที่มีเมฆครึ้มและสิ่งที่ไหลอยู่อย่างช้าๆโดยไม่มีผลึกน้ำแข็งเหมือนปรอทไหลริน

อนุภาคน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนเชื่อมต่อกันเป็นน้ำตกและม่านท้องฟ้าห้อยลงระหว่างลานภายในและทะเลสาบศาลา ผลึกที่ใสสะอาดสามารถทะลุม่านน้ำแข็งได้ แต่เขาสัมผัสได้ถึงบาเรียนั้น เหมือนโลกที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ถูกแบ่งออกจากกัน!

ชายสี่คนหยุดอยู่ใต้ท้องฟ้าที่เย็นยะเยือก จ้องมองไปที่ม่านน้ำแข็งของน้ำตกสีเงินที่ไม่อาจทะลุผ่านได้ด้วยความประหลาดใจ จากนั้นสายตาของพวกเขาก็จ้องมองไปที่ชายมังกรขาว

“ฝีมือไม่ด้อย ระวัง!” ชายกล้ามใหญ่ในชายทั้งสี่กล่าว

“จากนั้นก็ตัดหัวของเขาเสียก่อน และแสดงความเสียใจกับ หลี่หยุนซี!” ตู้เฉิงกล่าวอย่างเย็นชา

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ฮีโร่ทั้งสี่จะลงมือ หลัวเสี่ยว ผู้ซึ่งขี่มังกรชำระล้าง ต้องการฆ่าอย่างโกรธเคืองแล้ว!

เขาเห็นมังกรสีน้ำตาลทองผู้ดุร้ายเงยหน้าขึ้น ขณะที่พุ่งเข้าหา จู มิงหลาง และพ่นลาวาชำระล้างราวกับระเบิด! !