Dragon tamer - ตอนที่ 97

บทที่ 97: จิตวิญญาณจิตรกรรมมังกรบรรพบุรุษ

ในห้องโถงเหล็ก มีความยุ่งเหยิงในทันที

น่านไท่กง, หลี่ยิง, กงตง, พี่ชายฟาน และคนอื่นๆ ต่างก็รู้จัก น่านหลิงชา เป็นอย่างดี
จู่ๆนางทำแบบนี้ได้ยังไง! !

“น่านหลิงซา!!!” น่านไท่กง ตะโกนด้วยความโกรธ

น่านหลิงชา ไม่สนใจ นางปิดประตูเหล็กอีกครั้ง และปล่อยให้หมึกสาดอย่างอิสระในห้องโถงเหล็ก และปล่อยให้ผู้ที่เขียนชื่อต่อสู้บนพื้น

“ลูกชั่ว!!! ลูกชั่ว!!!” หลี่ยิงยังคำราม ในขณะที่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ มันช่างเหลือเชื่อ!

หลี่หยุนซี ขัดแย้งกับ น่านหลิงชา นี่คือข้อเท็จจริงที่ทุกคนรู้ รวมทั้ง หลี่ยิง พ่อและน่านไท่กง จะไม่มีข้อสงสัยแม้แต่น้อย

ท้ายที่สุด หากพวกเขารวมพลังกัน หลี่หยุนซี จะเหยียบย่ำบนเส้นทางที่เหยียบย่ำได้ราบรื่นกว่า!

แต่ทำไม?

ทำไม น่านหลิงชา ถึงทรยศในตอนนี้! !

ตั้งแต่แรกเริ่ม เป็นการยากที่จะพูดว่าความบาดหมางระหว่างพี่-น้องของพวกเขาคือภาพลวงตา

นักฆ่าที่แท้จริงของ หลี่หยุนซี คือ น่านหลิงชาพี่สาวของนาง

บรรพบุรุษเมืองมังกรนี้อยู่ในมือของ หลี่หยุนซี มานานแล้ว และความบาดหมางและข้อพิพาทกับ น่านหลิงชา หลายปีกับเขานั้นเป็นเพียงภาพลวงตาที่ หลี่หยุนซี มอบให้ทุกคนที่พยายามโค่นล้มนาง!
มันเป็นเพียงการกำจัดพวกกบฏทั้งหมดหรือไม่? เพียงเพื่อให้คนเข้าใจผิดคิดว่ารากฐานของนางในเมืองซูหลง ไม่มั่นคง?

อย่างไรก็ตาม น้องสาวของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นมาหลายปีแล้ว เข้ากันได้ดี ตอนนั้นพวกนางเป็นแค่เด็กผู้หญิง

หลี่ยิง และน่านไท่กง มีความชัดเจนที่สุด

พวกเขายังเด็กมาก พวกเขาจับมือกันได้อย่างไร? !

พี่น้องทะเลาะกัน การหลอกลวงผู้อื่นเป็นเรื่องง่าย

นางต้องหลอกลวงคนที่นางรักเว้นแต่ความคิดนี้จะถูกฝังอยู่หลายปี! !

เพื่อให้รู้ว่าพี่น้องเหล่านี้มีความขัดแย้ง ในสายตาของ หลี่ยิง, น่านไท่กง รวมถึง กงตง ทุกคนในห้องโถงเหล็กอาจลี้ภัยไปอาศัย หลี่หยุนซี แต่ น่านหลิงชา ไม่สามารถทำได้!
ท้ายที่สุดถ้า น่านหลิงซาต้องการลี้ภัยในหลี่หยุนซี พวกเขาก็เทียบเท่ากับอำนาจทั้งหมดของตระกูลหลี่และตระกูลน่าน ไม่มีใครในรัฐซูหลง ที่กล้าตั้งคำถามกับการตัดสินใจของพวกนาง

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” ดวงตาของ หลี่ยิงแดงก่ำ

แก้มของเขา เส้นเลือดสีฟ้ารุนแรง และหมึกที่อันตรายถึงชีวิตกำลังพุ่งเข้าใส่หัวใจของเขาด้วยพลังชั่วร้ายที่ไม่อาจต้านทานได้
ประสาทสัมผัสทั้งห้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด

อวัยวะภายในกำลังจะตายมากขึ้นไปอีก

เขาฝันมานับครั้งไม่ถ้วนว่ากำลังหลับและหลี่หยุนซี ก็แทงดาบเข้าที่คอของเขา แต่เขาไม่เคยคิดว่าคนที่แทงจะเป็นน่าน หลิงซา

นี่เป็นความเจ็บปวดมากกว่าการถูก หลี่หยุนซีแทงด้วยดาบเป็นพันเท่า เพราะเขาไม่เคยสงสัยในความสัมพันธ์แบบพ่อ-ลูก เขาเอาแต่ใจลูกสาวตัวน้อยของเขาโดยหวังว่านางจะได้รับมรดกรัฐบรรพบุรุษเมืองมังกรนี้ทั้งหมด , เขาคิดว่าโชคดีที่นางยืนอยู่ข้างเดียวกับเขา ยับยั้งความทะเยอทะยานที่ไม่รู้จบของลูกสาวคนเล็ก หลี่หยุนซี

สุดท้ายก็ทรยศพ่อกันหมด!

“ปัง!!!”

หลี่ยิงแกว่งไปแกว่งมา กระแทกกล่องหินตรงหน้าเขา และเขาก็เริ่มสับสน

เขาเห็นกำแพงโดยรอบและเปลี่ยนให้เป็นกำแพงของ ยินคาว

กล่องหินทั้งสองด้านถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบของโต๊ะฮาเดส

ผู้คนรอบๆ กลายเป็นวังสิบแห่งของนรกที่มีใบหน้าสีฟ้าและเขี้ยวภายใต้หมอกหมึก
ผู้พิพากษาอยู่ที่หัว

เป็นผู้หญิง

ไม่ใช่ หลี่หยุนซี หรือ น่านหลิงชา นับประสาอะไรอย่างอื่น

เป็นภรรยาคนเดิม

นางมีตาเหมือนกับลูกสาวของนาง

นางมองดูหลี่ยิง

หลี่ยิง เต็มไปด้วยความโกรธและการกล่าวหา แต่ต้องเผชิญกับผู้หญิงคนนั้น แต่เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองนางโดยตรง

เขาทรยศนาง

ธรรมดา เขาลืมหัวใจของเขาไปแล้ว เพราะเขารู้สึกขุ่นเคืองต่อการยึดอำนาจของ หลี่หยุนซี เพราะความแข็งแกร่งของภรรยาของเขา เขาจึงฝังความไม่พอใจไว้เพราะทุกสิ่ง

ผู้พิพากษามาส่งกระดาษมังกรโลหิตให้ หลี่ยิง
หลี่ยิง ไม่กล้าที่จะดูมัน เพราะเขาเขียนชื่อของเขาด้วยมือ ดังนั้นพ่อของนางจะมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีได้อย่างไร

เขายินดีที่จะไปนรกนี้

เขา

ถูกไล่ออก!

ขับไล่! !

หลี่ยิงเห็นชื่อของเขาในการตำหนิตนเองและการทรมานและเขียนไว้ภายใต้การขับไล่

เป็นเพราะหยุนซี และ หลิงชา ทิ้งความรักเล็กน้อยสำหรับพ่อของพวกนางหรือไม่?

บ่วงไม่รัดแน่น หลี่ยิงรู้สึกเพียงว่าเขาหายใจลำบาก เมื่อจิตใจของเขาค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เขาพบว่าตัวเองแทบจะเป็นอัมพาตนอนอยู่บนพื้นห้องโถงเหล็กที่รกร้าง

มีคนมากมายอยู่รอบๆ และเขาไม่รู้ว่ามีคนล้มไปกี่คน พวกเขามีดวงตาที่กลมโต ใบหน้าที่ดูน่ากลัวและน่าสะพรึงกลัว ส่วนใหญ่ไม่มีลมหายใจ แต่จากการตายครั้งนี้ พวกเขาสัมผัสได้ถึงการต่อสู้ดิ้นรนและสิ้นหวังในชีวิต!

หลี่ยิงตัวสั่น ร่างกายของเขาไม่มีเรี่ยวแรง
ในสายตาที่คลุมเครือ เขาเห็น กงตง ใบหน้าที่น่าเกลียดของนาง รักษาบรรยากาศของความไม่เต็มใจและความขุ่นเคือง ไม่ต่างจากคนอื่นๆ และไม่มีสัญญาณแห่งชีวิต!

หนานไท่กงส่ายไปมา

เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สามารถยืนหยัดได้

ที่ด้านข้าง ผู้เฒ่าฟานถือเคสด้วยมือของเขา หายใจหนักมาก เช่นเดียวกับน่านไท่กง ร่างกายของเขาถูกมัดด้วยบ่วงหมึก เหงื่อออกและเจ็บปวด

อาจเป็นเพราะพลังแห่งการวาดภาพแห่งชีวิตและความตายของน่านหลิงชา กระจายไปยังคนอื่น ๆ และโรงไฟฟ้าทั้งสองนี้รอดชีวิตมาได้ แต่จากใบหน้าที่ไร้เลือดพวกเขาไม่ใช่เรื่องง่าย

ความแข็งแกร่งของ น่านหลิงชา นั้นยากจะหยั่งถึง ไม่มีใครเคยเห็นใครที่สามารถยืนหยัดต่อสู้กับนางได้ บรรพบุรุษมังกรพระเจ้า เขาเกรงว่านางจะเป็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในรัฐบรรพบุรุษเมืองมังกร แล้ว!

“เป็นพระคุณที่จะไม่ฆ่า เป็นพระคุณที่จะไม่ฆ่า เป็นพระคุณที่ไม่ต้องฆ่า” บนพื้นดิน ชายคนหนึ่งสวมหงอนขนนกมีฟองที่ปากและถึงกับเป็นอัมพาตที่ใบหน้า เขายังพูดคำบ้าๆ นั้นซ้ำๆ

คนนั้นคือหยางซิ่ว

ตัวแทนของเมืองหลิงเซียว

สิ่งที่เขาเขียนก็ถูกเนรเทศเช่นกัน

เขาจึงเอาตัวรอดได้

คนที่ต้องการให้หลี่หยุนซีตาย!

ไม่มีทางที่พวกเขาจะรอด!

แต่ในโถงเหล็กนี้ งานเขียนส่วนใหญ่เป็นความตาย! !

ประตูเหล็กปิดลง และแสงขุ่นจากภายนอกก็เย็บเป็นเส้นผ่านประตู เหมือนลวดดาบ
น่านไท่กง และพี่ชายฟาน ส่ายไปมา

บางคนที่อยู่เบื้องหลังพวกเขายังสนับสนุนพวกเขา ดวงตาของพวกเขาเป็นสีดำ ร่างกายของพวกเขาช้ำ และวิญญาณของพวกเขาได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง

แต่พวกเขารู้ดีว่าผู้พิพากษาตัวจริงยังอยู่หลังประตู

นางแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีกุหลาบ และดวงตาที่สวยงามของนางเหมือนดวงดาวและดวงจันทร์ ภายใต้พุ่มไม้ของนาง นางเป็นคนที่เดินออกจากห้องโถงเหล็กนี้ทั้งเป็นจริงๆ!

ในที่สุดประตูก็ถูกผลักเปิดออก

อย่างที่นางพูด

น่านหลิงชา กำลังรออยู่ที่ห้องโถง

อารมณ์ที่ไหลในดวงตาของนางนั้นคาดเดาไม่ได้ แต่แน่นอนว่านางไม่มีแผนที่จะปล่อยให้ใครก็ตามสามารถมีชีวิตรอดออกไปได้

“ผู้หญิงที่ชั่วร้ายและเลวทราม!”

“ไม่ตาย!!”

ผู้เฒ่าฟานชี้ไปที่ น่านหลิงซา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

“ข้าได้ยินมาว่าผู้อาวุโสฟานเป็นผู้เลี้ยงแกะผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถเรียกมังกรสวรรค์ห้ากรงเล็บได้ ข้าสงสัยว่ามันสามารถเทียบกับมังกรไฟที่ข้าวาดได้หรือไม่” น่านหลิงซากล่าว

“ผู้เฒ่าฟาน อย่าต่อสู้กับนาง นางสามารถวาดมังกรบรรพบุรุษได้!” ในขณะนั้น น่านไท่กง กล่าวอย่างเร่งรีบ

เมื่อผู้อาวุโสฟานได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้วิญญาณได้รับบาดเจ็บ แม้ว่ามันจะไม่บุบสลาย แต่เขาก็ไม่มีความมั่นใจเต็มที่ ที่จะแข่งขันกับจิตวิญญาณแห่งการวาดภาพ มังกร!