Dragon tamer - ตอนที่ 86

บทที่ 86: ความยากลำบากของมังกร

พระอาทิตย์กำลังอบอุ่น และการได้รับรางวัลเป็นสิ่งที่น่ายินดี

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขายังได้รับรางวัลสองรางวัล อันแรกเป็นผลทางจิตวิญญาณในฐานะนักเรียนดีเด่น และอีกรางวัลหนึ่งมอบให้กับผู้สอนโดยสถาบันการศึกษา
ผลไม้อาณาจักรวิญญาณ จู มิงหลาง ไม่เคยเห็นผลไม้วิญญาณชนิดนี้มาก่อน และเขาไม่รู้ว่ามนุษย์ได้ลิ้มรสผลไม้ชนิดนี้หรือไม่ มันสามารถปรับปรุงการเพาะปลูกได้หรือไม่

หลังจากได้รับผลไม้อาณาจักรวิญญาณ แล้ว จู มิงหลาง ก็แทะผลไม้ในขณะที่ฮัมเพลงเล็ก ๆ ไปที่ลานเพื่อรับรางวัลสำหรับผู้สอน

“จู มิงหลาง สบายดีมั้ย?” นักเรียนหน้าตาดีเดินเข้ามาหาเขาและอดไม่ได้ที่จะทักทาย

“ไม่มีผลไม้จากหญิงสาวข้างสะพานขาย” จู มิงหลาง ตอบเบา ๆ

ใบหน้าของนักเรียนคนนี้เปลี่ยนเป็นสีดำทันที

ผลไม้โดเมนวิญญาณ กินแล้วมีรสนิยม!

จู มิงหลาง ไม่ได้ไปชิม แต่ปล่อยให้ผลไม้ย่อยช้าๆในร่างกาย เขาเชื่อว่าในฐานะคนที่มีความสามารถอย่างเขา สิ่งที่เขากินจะเพิ่มผล ดังนั้น จู มิงหลาง จึงไม่ชอบนักเรียนที่ยอดเยี่ยมคนอื่นๆ เผาเครื่องหอมเพื่อล้างมือ อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนกิน

เมื่อเขามาถึงลานบ้าน ผลไม้โดเมนวิญญาณถูกกินเหลือแค่แกนเท่านั้น จู มิงหลาง โยนมันทิ้งไปและพบว่าแกนกลางตกลงไปในดินและดินก็สั่นสะเทือน

จากนั้นต้นกล้าสีฟ้าอ่อนก็งอกออกมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งดูดซับสารอาหารจากดินโดยรอบอย่างรวดเร็ว และเติบโตเป็นต้นกล้าจิตวิญญาณที่สวยงามมาก!

จู มิงหลางเปิดปากกว้าง ปรากฎว่าแกนนี้ก็เป็นสิ่งที่ดีมากเช่นกัน มันเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยและสิ้นเปลือง?

ลืมมันไปเถอะ ทิ้งมันไป แค่มีส่วนทำให้สีเขียวที่สวยงามของวิทยาลัย และจากนี้ไป เขาสามารถบอกลาตัวเองที่น่าสงสารได้!
ยิ่งกว่านั้น มีมังกรที่แข็งแกร่งสามตัวอยู่รอบตัวเขา และพวกมันมีความสามารถกว่าเมื่อก่อนมากนัก

“เครดิตที่ได้รับก็เพียงพอแล้วสำหรับฟันดำที่จะกินหมูจนถึงฤดูใบไม้ผลิ เครื่องประดับทองคำและเงินในมือสามารถซื้อน้ำหวานราชินีน้ำแข็งราคาแพงได้ ดังนั้นวิธี ศาตร์อาคม ของไป๋ฉีจึงค่อนข้างแข็งแกร่ง ฤดูร้อนจะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่!”

ในฤดูร้อน ข้าคือผู้เลี้ยงมังกรผู้ประเสริฐอย่างแท้จริง ด้วยรัศมีอันเจิดจ้า อะไรก็ตามที่ตาไม่ยาวแล้วกล้าแสดงออกเหมือน น่านจ้าวปิง ข้าจะเหยียบใบหน้าเหม็นของเขาอย่างแน่นอน

มันคืออะไร? เมื่อเสี่ยวเย่เคยมีปัญหา เขาชอบคนอวดดีแบบนี้มากที่สุด และจะจัดให้เขามีลำไส้สีเขียวอย่างแน่นอน!

“ชั้นสามของบ้านขุมทรัพย์นี้ สามารถเลือกได้ตามต้องการ แต่ไม่สามารถเอามันขึ้นไปบนแท่นไม้สูงได้” หญิงชราที่เฝ้าบ้านสมบัติกล่าว

หญิงชราถักเสื้อกันหนาว ดวงตาของนางกลวง และนางไม่มีทัศนคติที่ดีเมื่อพูด

จู มิงหลาง ให้ของขวัญ โดยทั่วไป ยิ่งผู้เฒ่าผู้นี้ท้าทายมากเท่าไร เขาก็ยิ่งมีโอกาสเป็นผู้เชี่ยวชาญนอกโลกมากขึ้นเท่านั้น มันไม่ง่ายเลยที่จะปกป้องเจดีย์ทั้งองค์นี้
ชั้นหนึ่งและชั้นสองส่วนใหญ่เป็นรางวัลสำหรับนักเรียน ตราบใดที่เครดิตเพียงพอก็สามารถแลกเปลี่ยนได้โดยทั่วไป

จู มิงหลาง เพิ่งเดินขึ้นบันไดข้างนี้ และเห็นสิ่งดี ๆ มากมายที่เขาต้องการ เช่น ยาเม็ดที่สามารถทำให้กระดูกของมังกรโบราณเย็นลง นี่เป็นเรื่องดีจริงสำหรับ ฟันดำใหญ่

น่าเสียดายที่ จู มิงหลาง ไม่มีเครดิตเพียงพอ แลกคูปองบริการตนเองของฤดูกาลสำหรับฟาร์มปศุสัตว์
บนชั้นสาม จูหมิงหลางเห็นโต๊ะยาวเก่าๆ จำนวนมากพร้อมกล่องไม้จันทน์และเครื่องใช้บางอย่าง ส่วนใหญ่เป็นที่เก็บ

“นำลูกแก้วมารของแมงมุมปีศาจหญิงเพื่อลูกแก้วปีศาจมังกรโบราณ เขาควรจะได้คู่ที่ดีกว่า ลูกแก้วอสูรมังกรโบราณนี้ไม่เลว เป็นเพียงในช่วงต้นพันปีเท่านั้น” จู มิงหลาง ส่ายหัว ล้มเลิกความคิดที่จะเลือกลูกแก้วมังกรโบราณนี้

ยังคงมีระดับการเพาะปลูกที่แตกต่างกัน 600 ปีระหว่างยุค 1700 ถึง 1100 ช่องว่างนี้ทำให้เขาสามารถเลือกบ้านที่ดีภายในกำแพงเมืองได้

จู มิงหลาง ยังคงมองไปข้างหน้า สิ่งดีๆมักจะอยู่เบื้องหลัง

“หินละอองดาว?”

“มันยังเป็นสิ่งที่ดี เขาสามารถสร้างเกราะละอองดาวได้ น่าเสียดายที่วัสดุมีน้อย”

ไป๋ฉีน้อย สวมเกราะละอองดาว เทคนิคที่ลึกซึ้งของ มังกรฟ้า กลัวว่ามันจะเป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่ และแม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับปรมาจารย์ของมังกรก็ไม่กล้าที่จะรับการโจมตีนี้ง่ายๆ

มีวัสดุน้อยเกินไป และ จู มิงหลาง ยังไม่ได้ฝึกฝนฝีมืออย่างเต็มที่ในขณะนี้ และอาจไม่สามารถใช้เกราะมังกรระดับสูงนี้ได้

“ขนนกปีศาจพายุ?”

“สิ่งนี้ดูเหมือนจะดี มันสามารถติดกับขนของไป๋ฉี ควบคุมพายุโดยประมาท และเพิ่มวิธีการป้องกันลมอย่างมาก!” จู มิงหลาง เห็นสิ่งดี ๆ ที่ทำให้ดวงตาของเขาเปล่งประกาย
นั่นเป็นขนนกที่ไม่ธรรมดา…

ดูเหมือนว่าจะมาจากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์โบราณบางชนิด ขนที่เป็นเอกลักษณ์ของมันสามารถอาศัยอยู่กับสัตว์มังกรที่มีขนเป็นส่วนใหญ่และมอบพลังแห่งขนนกแห่งสายลมให้กับพวกมันได้!

แม้จะว่ากันว่า ไป๋ฉีจะพัฒนาเป็นปรมาจารย์มังกรไม่ช้าก็เร็ว แต่ด้วยขนนกชนิดนี้ไม่ว่าจะใช้วิชาลมปราณหรือแช่แข็งน้ำแข็งและปกป้องลมก็ยังเหนือกว่าสัตว์มังกรในสิ่งเดียวกัน!

นี้ดีมาก!

ลม น่าจะเป็นความสามารถที่อ่อนแอที่สุดของไป๋ฉี ด้วยขนนกนี้ มันก็เพียงพอแล้วที่จะเอาชนะแม่ทัพมังกรบน

“ไป๋ฉี อย่า อย่า อย่าทำอย่างนี้ ของที่นี่ค่อนข้างดี แต่พวกมันไม่สามารถถูกหยิบฉวยไปได้ มันจะฆ่าเจ้า!” ในที่สุด จู มิงหลาง ก็เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่พบว่า ไป๋ฉีได้มันไปแล้ว หาง.

นี่คือการปกปิดจักรวาล ดูเหมือนว่าจะไม่ทันใจกับทางเลือกที่ลังเลของ จู มิงหลาง และตั้งใจที่จะดำเนินการทั้งหมดกวาดของในครั้งเดียว

“วีด~~~~~~~” ไป๋ฉีกรีดร้องอย่างขมขื่น หมายความว่าไม่มีอะไรที่จะหยิบได้เลยเหรอ?

“อาณาจักรปัจจุบันแย่กว่าเมื่อก่อนมาก พวกเราไม่สามารถทำสิ่งต่าง ๆ เช่นการปล้นสะดมได้ในขณะนี้ หญิงชราที่เฝ้าประตูน่าจะทรงพลังมาก” จู มิงหลาง ยิ้มอย่างขมขื่นและอธิบายอย่างรวดเร็วกับ ไป๋ฉี

มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ตระหนักเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เด็กน้อยปล่อยหางเปียอย่างไม่เต็มใจ ดวงตาที่ใสสะอาดและสว่างไสวเหล่านั้นจ้องไปที่ขนนกตัวเล็กที่ จู มิงหลาง เลือก
นั่นหมดแล้วหรือ?

สิ่งที่เขาทำได้และจินตนาการมีความแตกต่างกันมากเกินไป เขาอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้เลย

จู มิงหลาง ถอนหายใจ

ไป๋ฉีน้อย ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตที่เปิดและปิดครั้งใหญ่ ชีวิตแบบนี้ที่ต้องการความสอดคล้องและการพัฒนาที่น่าอึดอัดไม่สามารถปรับตัวได้ในเวลาอันสั้น

“ไม่เป็นไร. อีกไม่นานพวกเราจะกลับไปแข็งแกร่ง หากสามารถหาทางกลับได้ บางทีอาจจะทำให้คู่ต่อสู้เก่าของพวกเราประหลาดใจได้” จู มิงหลาง ทำให้ ไป๋ฉีน้อย สงบลง

“เย่~~~” เสี่ยวไป๋ยกปีกขึ้นและบอกว่าเขาตั้งตารอ อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขาแสดงความเศร้าเล็กน้อยเมื่อมองไปที่ จู มิงหลาง และสำนึกผิด

จู มิงหลาง หยิบมันขึ้นมา และใช้มือลูบหัวเล็กๆ ของมันเบาๆ แล้วยิ้มและกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ดีมาก เจ้าเห็นไหม พวกเรามีฟันสีดำขนาดใหญ่และเพื่อนสองคน เสี่ยวชิงจั่ว”

“เจ้าคิดว่าพวกเราอ่อนแอในอดีต ถูกรังแก และบางครั้งพวกเราต้องวิ่งหนี ตอนนี้พวกเราได้กลายเป็นจริง จะมีพันธมิตรมากขึ้น เมื่อพวกเราพบปัญหากับผู้อื่น ข้าจะเรียกมันออกมาทั้งหมดในลมหายใจเดียวเพื่อให้พวกเขารู้ว่ามังกรคืออะไร”

“เจ้าจำได้ไหมว่าครั้งหนึ่งพวกเราถูกหลัวเสี่ยวไล่ตาม? เขามีมังกรที่แข็งแกร่งอะไรบ้างเจ้าจำได้ไหม”

“เย่~~~” เซียวไป่พยักหน้า เป็นการระลึกถึงอดีต ขึ้น.
“ตอนนี้เจ้าคือมังกรของข้า เจ้าแข็งแกร่ง ข้าก็แข็งแกร่ง” จูหมิงหลางกล่าว

“เย่…!!” ไป๋ฉี ดูเหมือนจะมีจิตวิญญาณการต่อสู้และบอก จู มิงหลาง ว่าเขาจะนอนหลับน้อยลงและแข็งแรงขึ้น! !

มิงหลาง ยิ้มบิดเบี้ยว

ดูเหมือนว่าเสี่ยวไป๋ฉีซึ่งเกิดใหม่หลังจากความเสื่อมนั้นมีความสามารถจริงๆ ฟันสีดำขนาดใหญ่ฝึกฝนอย่างหนักทุกวันพวกเขาไม่สามารถตาม มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ที่นอนหลับเกือบตลอดเวลาได้อย่างไร

แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิด ท้ายที่สุดแล้ว เสี่ยวไป๋จะสลายตัวเป็นหนอนน้ำแข็งตัวเล็ก ๆ เป็นเวลาหลายปีได้อย่างไร เหมือนมดในโลกที่สัตว์ยักษ์และมังกรอาละวาด การเอาชีวิตรอดขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่ง ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดจะประสบ

แต่ละคนมีแนวทางปฏิบัติของตนเอง รวมทั้ง จู มิงหลาง จากความรุ่งโรจน์สู่คนธรรมดา แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นจากสามัญชนทีละน้อย ชะตากรรมขึ้นๆ ลงๆ ชีวิตที่เข้มแข็งไม่จำเป็นต้องพูด มันมาพร้อมกับมนต์: หยิ่งผยองเมื่อแข็งแกร่งและ กล้าถ่มน้ำลายบนฟ้า สู้คนอ่อนแอ มั่นคงเหมือนหมาแก่!

ในฤดูร้อนให้พูดว่าใกล้หรือไกล

จู มิงหลาง รู้ดีว่าเขาจะไม่กลัวผู้มีอำนาจส่วนใหญ่ในรัฐ ซูหลง จนกว่าจะถึงฤดูร้อน

หลังจากเลือกวัตถุที่เขาต้องการแล้ว จู มิงหลาง ก็ออกจากบ้านสมบัติ อย่างไม่เต็มใจ

ในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ จู มิงหลาง ไม่ได้วิ่งไปรอบ ๆ อีกต่อไป เขาอุทิศตนเพื่อฝึกมังกรในสถาบันการศึกษา ในขณะที่เสริมทักษะการเลี้ยงมังกรที่เขาเคยเกียจคร้านและเรียนรู้ได้ไม่ดีในอดีต เขายังช่วย เฮยยะฟันดำ และ เสี่ยวชิงจั่ว ค้นหากฎแห่งวิวัฒนาการ

มีหลายวิธีในการเสริมความแข็งแกร่งของมังกร เมื่อพิจารณาถึงความเร็วในการแปลงร่างของ ไป๋ฉีแล้ว จู มิงหลางจะไม่พอใจที่มังกรของเขาอยู่ในระดับลูกมังกรหรือแม่ทัพมังกร

ประตูมังกรที่เรียกว่าไม่ใช่ประตูของพระเจ้าที่สามารถนั่งพักผ่อนได้หลังจากกระโดด

บทนี้เป็นประตูมังกร แต่เป็นการอนุญาตให้มนุษย์ข้ามและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สูงกว่าที่สามารถฝึกฝนและแปลงร่างได้ มันไม่เหมือนกับสัตว์เดรัจฉานเพียงเพื่อความสมบูรณ์อีกต่อไป เพียงเพื่อความอยู่รอด และมากกว่านั้นคือการพบเส้นทางของเขาอยู่เหนือทุกสิ่ง!

ไม่มีใครรู้ว่าประตูมังกรหนักแค่ไหน ไม่มีใครรู้ว่าประตูมังกรสูงแค่ไหน ไม่มีใครรู้ว่าประตูมังกรเป็นอย่างไร เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตจากทุกอาณาจักรที่เข้าใจว่าพวกมันได้ก้าวข้ามอาณาจักรแล้ว มีด้านหน้าและที่สูงตระหง่านยิ่งกว่า ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ยิ่งใหญ่ น้ำตกประตูมังกร
มีประตูมังกรที่ทุกวิญญาณ มีทุกวิญญาณ

จิตวิญญาณแห่งการฝึกฝน ประตูมังกรที่มีจิตวิญญาณแห่งการฝึกฝน ดูเหมือนจะเข้าใจยากและหาได้ยากกว่า จู มิงหลาง จำได้เพียงเลือนลางว่าผู้เฒ่าคนหนึ่งของ ซูเหมิน บอกตัวเองว่ามังกรในวัยผู้ใหญ่จะทำได้ หากเจ้าต้องการแปลงร่างอีกครั้ง เจ้าต้องเอาชนะความหายนะของ ประตูมังกร

ภัยพิบัตินี้ไม่ใช่พายุฝนฟ้าคะนอง หากทนได้ก็จะกลายเป็นอมตะ

ไป๋ฉี เสื่อมลง มันคือความทุกข์ยากของประตูมังกรใช่หรือไม่?

การตัดสินใจครั้งแรกที่เขาทำนั้นเท่ากับสร้างความทุกข์ทรมานให้กับมัน

น่าเสียดายที่เมื่อเขาค้นหาคลาสสิกของ สถาบันสอนคนฝึกมังกร มีเพียง ประตูมังกร แต่พวกเขาไม่เคยบันทึกบทที่สอง ความกล้าหาญของมังกรในการข้ามประตูมังกร

หากเขาพบความหายนะของมังกรฟันดำ และ ชิงจั่ว พวกเขาจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง!

หากความเสื่อมโทรมของ ไป๋ฉี เป็นความทุกข์ทรมานของมังกรจริง ๆ มันก็รอดพ้นจากความยากลำบากของมังกรแล้ว มันจะต้องเผชิญกับบทที่ 3 ประตูมังกร และประตูมังกรสามบทคืออะไร? ?

หรือความเสื่อมของ ไป๋ฉี เป็นเพียงความหายนะในชีวิต

ตอนนี้แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน มันได้กลายเป็น มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ด้วยเหตุผลอื่น

วิถีการเลี้ยงสัตว์ช่างยาวไกลจริงๆ

ชีวิตที่เหลือของเขาจะไม่น่าเบื่อ!