Dragon tamer - ตอนที่ 60

บทที่ 60: แม่ทัพมังกร

มังกรทุกตัวมียศเป็นลูกมังกรเป็นอย่างน้อยและทุกตัวล้วนมีรัศมีอันทรงพลังของมังกรที่แท้จริง เทียบไม่ได้กับปีศาจตัวน้อยในบ่อน้ำใต้น้ำตก จากมุมมองของ โมซาซอเร็กส์แบล็ค ทุกตัวมีความแข็งแกร่งที่จะต่อสู้กับเขาเพียงลำพัง

“ อุ๊… ??”

โมซาซอเร็กส์แบล็ค ไม่กล้าคำรามอีกต่อไป เขาหันศีรษะไปรอบ ๆ ดูเหมือนว่าเขากำลังถาม จู มิงหลาง ว่าพวกเขาควรวิ่งไปที่ไหน

“ เจ้าหมายถึงอะไรวิ่ง! นี่คือการฝึกของเจ้าสำหรับวันนี้!” จู มิงหลาง ตำหนิ โมซาซอเร็กส์แบล็ค – กระดูกสันหลังของเจ้าลูกเลือดผสมของ ไทรแรนโนซอร์ และ โมซาซอร์ อยู่ที่ไหน –

“ โอ๊ย !!” โมซาซอเร็กส์แบล็ค… ร้องไห้ด้วยความเศร้า

– แค่พูดกับข้าตรงๆถ้าเจ้านายต้องการทิ้งข้า มากที่สุดข้าสามารถไปป่าหรือทะเลด้วยตัวเอง แค่ไว้ชีวิตของข้า! –

“ ออร่าของเจ้าเฮยยะจงสนใจออร่าของเจ้า! เจ้าไม่เชื่อในตัวข้าหรือ ยิ่งไปกว่านั้นทำไมข้าถึงปล่อยให้เจ้าจัดการทั้งหมดด้วยตัวเอง? ไม่มี ไป๋ฉี เหรอ!” จู มิงหลาง กล่าวต่อ

โมซาซอเร็กส์แบล็ค มองกลับไปที่เจ้านาย ที่ไม่น่าเชื่อถือของเขาอีกครั้ง
– มันคือมังกรจริงยี่สิบตัวที่เรากำลังพูดถึง!

– แม้ว่า ไป๋ฉี จะอยู่รอบ ๆ แต่พวกเราก็ไม่สามารถจัดการกับพวกมันมากมายได้! –

“เจ้าไปยั่วโมโหพวกเขาก่อน อย่าปล่อยให้พวกมันกระจัดกระจายมากเกินไปมิฉะนั้นเวทมนตร์ของ ไป๋ฉี จะไม่สามารถจับได้ทั้งหมด” จู มิงหลาง สั่ง

“อุ๊ย…!” – ข้าทำหน้าที่เป็นเหยื่อล่อเท่านั้น! –

เขาคุ้นเคยกับการเป็นเหยื่อล่อ…

เพื่อรักษาออร่าที่คาดหวังของ ไทรแรนโนซอร์ เฮยย่า เริ่มก้าวออกไป เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่ก้าวก่อนที่จะตระหนักว่ามีบางอย่างดับลง

ไม่ว่าจะเป็นถ้าเขาต้องทำหน้าที่เป็นเหยื่อล่อในตอนที่เขายังไม่ได้มังกรและยังเป็นเพียงจระเข้สีดำตัวเล็ก ๆ

เหตุใดจึงยังคงเป็นชะตากรรมของเขาหลังจากที่เขากลายเป็น โมซาซอเร็กส์แบล็ค? เขาเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่าง โมซาซอร์ และ ไทรแรนซาซอร์! สุดยอดนักล่าทั้งบนบกและในน้ำ!

“ ไปเร็ว ๆ . อย่าลืมใช้ประโยชน์จากสตรีมให้เป็นประโยชน์ บางตัวว่ายน้ำไม่เป็น!” จู มิงหลาง กระตุ้น เฮยย่า

โมซาซอเร็กส์แบล็ค เดินออกไปอย่างลังเลเดินไปอีกฝั่งของแม่น้ำ

เมื่อมาถึงแม่น้ำสายกว้าง โมซาซอเร็กส์แบล็ค ก็ลงน้ำโดยตรงและใช้หางที่หนาและความสามารถตามธรรมชาติของมังกรจระเข้ว่ายน้ำได้อย่างอิสระในแม่น้ำ

ไม่เพียงแค่นั้นเขายังแตกต่างจากสัตว์ทะเลขนาดมหึมาเช่นปลาวาฬและฉลาม ด้วยแขนขาทั้งสี่เขาจะไม่ติดอยู่ในน้ำตื้น

โมซาซอเร็กส์แบล็ค ว่ายน้ำข้ามแม่น้ำและค่อยๆลอยขึ้นจากน้ำ

มังกรที่กดขี่ข่มเหงตัวนี้ได้ปลดปล่อยออร่าที่รุนแรงตั้งแต่เขาเริ่มเข้าใกล้พวกมัน เมื่อเขาเข้ามาใกล้มากขึ้นเมื่อเห็นน้ำในแม่น้ำไหลลงมาด้านหลังของเขาและที่ซ่อนสีดำที่แข็งแกร่งของเขา เขาดูเหมือนภูเขาเหล็กสีดำในขณะเคลื่อนที่!

เป็นที่ยอมรับว่าสายเลือดของ เฮยย่า เพียงอย่างเดียวนั้นเหนือกว่ามังกรหลายสายพันธุ์ ตัวอย่างเช่นเสือมังกรกระบี่ฟันไม่สามารถปลดปล่อยแรงกดดันใด ๆ ต่อหน้า โมซาซอเร็กส์แบล็ค ได้นับประสาอะไรกับมังกรสายพันธุ์อื่นที่อ่อนแอกว่า

มังกรป่าเขียวที่โตเต็มวัยได้รับการพิจารณาว่ามีความโดดเด่นในแง่ของร่างกาย แต่มันก็ยังคงหัวที่สั้นกว่า โมซาซอเร็กส์แบล็ค ไม่ต้องพูดถึงตัวหลังมีเขามังกรที่น่ากลัว!

เนื่องจากเขาเป็นเหยื่อล่อและต้องกระตุ้นความโกรธของทุกตัว โมซาซอเร็กส์แบล็ค จึงมีวิธีการวาดภาพของตัวเอง

เขาเดินเข้าสู่ฝั่งอีกด้านหนึ่ง เมื่อเห็นมังกรตัวอื่น ๆ ต่างก็ถูกเจ้านายของพวกเขาควบคุมไว้และมังกรโรคระบาดเล็บแดงก็แสดงท่าทีกระสับกระส่ายอยู่ที่มุม …

พัฟพัฟ! …ปล่อยไอจำนวนมากออกจากจมูกของเขา โมซาซอเร็กส์แบล็ค หันก้นมังกรอ้วนของเขาไปทาง มังกรเด็ก ทั้งยี่สิบตัวจากนั้นก้มตัวลงเล็กน้อยบิดใบหน้าของเขา

คูเรอาาาาา! …

อุจจาระของมังกรจำนวนมากตกลงบนหญ้าสีเขียว และมีกลิ่นเหม็นกระจายไปทั่วทันที สายลมแห่งแม่น้ำพัดมา และกลิ่นก็โชยไปทางมังกรโรคระบาดเล็บแดง มังกรพยัคฆ์เขี้ยวกระบี่ มังกรสแปร์โรว์…

เขาถ่ายอุจจาระต่อหน้ามังกร 20 ตัว!

โมซาซอเร็กส์แบล็ค ตัวนี้…

นักเรียนที่มาชมการต่อสู้ต่างตกตะลึงในทันที มังกรก็เหมือนกับเจ้านายของเขาหยิ่งผยองอย่างไร้ขีด จำกัด ! พวกเขาคิดว่า หยินเหยาซู, เฉินเล่ยหลู และมังกรของคนอื่นต่ำแค่ไหน!?

ใบหน้าของปรมาจารย์มังกรในเวทีทั้งหมดกลายเป็นสีดำด้วยความอัปยศอดสู!

ในขณะเดียวกันมังกรของพวกเขาที่ยังคงดูเหมือนจะปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้านายของพวกเขาก็บินเข้าสู่ความโกรธทันทีหลังจากถูก โมซาซอเร็กส์แบล็ค เย้ยหยันต้องการที่จะหลุดพ้นจากพันธนาการและฉีกสิ่งมีชีวิตที่น่าเกลียดชังนั้นออกจากกัน!

นั่นเป็นความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับมังกรโบราณ!

มังกรโบราณส่วนใหญ่ใช้มูลของพวกมันเพื่อทำเครื่องหมายดินแดนของพวกมันเพื่อเตือนไม่ให้นักล่าที่หลงทางไม่ให้เข้ามาในดินแดนของพวกมันและเพื่อป้องกันการต่อสู้ที่ไม่จำเป็น

อย่างไรก็ตามการถ่ายอุจจาระต่อหน้าพวกเขาไม่ได้เป็นการบอกให้พวกเขาอยู่ห่างกันอย่างแน่นอน แต่ส่งข้อความว่า“ ที่ใดก็ตามที่เจ้ายืนอยู่คือดินแดนของข้า ข้าสามารถครอบครองได้ทุกที่ ที่ข้าต้องการ!”.

“ช่างเป็นมังกรที่หยาบคายและเป็นคนหยาบคายอะไรเช่นนี้!” หยินเหยาซู สาบานด้วยความโกรธ ความอดสูครั้งแล้วครั้งเล่าความอดทนของเขาถึงขีด จำกัด

ในตอนนี้ เฉินเล่ยหลู ร้องว่า“ ทำไมต้องมาทะเลาะกับคนแบบนี้ เขาไม่รู้ว่าการเป็นสุภาพบุรุษคืออะไร! พากันเข้าไปพร้อมกัน!”

หยินเหยาซู มองไปที่ เฉินเล่ยหลู อย่างสงสัยไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น ไม่ใช่ข้อตกลงที่จะให้เขาจัดการกับ จู มิงหลาง เพียงอย่างเดียวและทุกคนก็ทุบตีเขาในภายหลัง?

“ มังกรตัวนั้นมีสายเลือดของไทแรนโนซอร์ มังกรโรคระบาดเล็บแดงของเจ้าอาจไม่สามารถสู้กับมัน” เฉินเล่ยหลู กระซิบกับหยินเหยาซู อย่างเร่งรีบ

แม้ว่า หยินเหยาซู จะรู้สึกไม่ชอบใจกับเรื่องนี้มากนัก แต่เขาก็ไม่ได้ตำหนิ เฉินเล่ยหลู

อันที่จริง จู มิงหลาง เรียก โมซาซอเร็กส์แบล็ก ทำให้เขาประหลาดใจ เขาไม่ได้คาดหวังว่าเพื่อนคนนี้จะเป็น ผู้ฝึกมังกร ตัวจริง แล้วข่าวลือที่อ้างว่าเขาเป็นคนเร่ร่อนคืออะไร?

เช่นเดียวกับมังกรโบราณกระบี่ฟันเสือมังกรเป็นตัวแรกที่คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

มันดุร้ายและดุร้าย แม้ว่าอาจารย์ของมันจะคอยตรวจสอบครั้งแล้วครั้งเล่า แต่กระบี่ฟันเสือมังกรก็ไม่สามารถควบคุมธรรมชาติของมันได้อีกต่อไป ท้ายที่สุดมีการถ่ายอุจจาระต่อหน้ามัน!

“ อี้! …”

นกกระจอกมังกรเป็นสัตว์ที่หงุดหงิดง่ายเช่นกัน แม้ว่ากระบี่ฟันเสือมังกรจะอยู่ข้างหน้า แต่ก็เร็วกว่ากระบี่ฟันเสือมังกรมาก มังกรสแปร์โรว์ฟาดปีกอย่างโกรธเกรี้ยวกรงเล็บอันแหลมคมของมันพุ่งตรงไปยังดวงตาของ โมซาซอเร็กส์แบล็ค!

โมซาซอเร็กส์แบล็ค ไม่ได้วางแผนที่จะต่อสู้เลย เขาวิ่งไปที่แม่น้ำทันทีด้วยการก้าวยาว ๆ

ในแง่ของความเร็วในการเคลื่อนที่เขาช้ากว่ากระบี่ฟันเสือมังกรและมังกรนกกระจอกอย่างแน่นอน ในไม่ช้าเขาก็ได้รับความสนใจจากมังกรที่เร็วที่สุดสองตัว

อย่างไรก็ตาม โมซาซอเร็กส์แบล็ค ไม่ใช่แกะที่รอการฆ่าบนบกเช่นกัน เขาใช้กรงเล็บด้านหน้าของเขาคว้าลงบน มังกรนกกระจอก ที่ดำน้ำมาที่เขาจากนั้นก็เหวี่ยงมันอย่างแรงไปที่กระบี่ฟันเสือมังกร!

มังกรนกกระจอกกับกระบี่ฟันเสือมังกร ถูกส่งให้กลิ้งไปมาเป็นหลายเมตร

ในไม่ช้ามังกรตัวอื่น ๆ ก็จับตัวไว้ได้ พวกเขามีแรงผลักดันที่รุนแรงสำหรับพวกเขาความโกรธของพวกเขาไม่สามารถยับยั้งได้ พวกเขาทุกตัวดูเหมือนพวกเขาต้องการกิน โมซาซอเร็กส์แบล็ค ที่ยังมีชีวิตอยู่!

โมซาซอเร็กส์แบล็ค กระโดดลงไปในแม่น้ำอย่างเด็ดขาดทำให้เกิดคลื่นขนาดใหญ่และว่ายน้ำไปอีกด้านหนึ่ง

มังกรตัวอื่นไม่สามารถจับคู่กับเขาในน้ำได้ ไม่เพียงเท่านั้น มังกรสายพันธุ์เล็กอย่างมังกรโรคระบาดเล็บแดงไม่กล้าแม้แต่จะลงไปในน้ำ เนื่องจากมีโอกาสสูงที่กระแสน้ำจะพัดพาไป!

“ขึ้นฝั่งเถอะ เฮยยะ!” จู มิงหลาง ตะโกนเสียงดัง

หลังจากข้ามแม่น้ำมังกรตัวอื่น ๆ ก็อยู่ห่างออกไปพอสมควร มีเพียงนกกระจอกมังกรบินและมังกรเลือดที่ไล่ล่าเขาไปยังอีกฝั่ง

จู มิงหลาง มองไปที่มังกรบินสองตัวบนท้องฟ้าจากนั้นมองไปที่มังกรตัวอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ตามเขาลงไปในแม่น้ำ

ด้วยความที่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเป็นเพียง โมซาซอเร็กส์แบล็ค ตัวเดียวนักเรียนที่ต้องการเนรเทศ จู มิงหลาง จะไม่สนใจแม่น้ำที่ขวางทาง แม้แต่มังกรที่ว่ายน้ำไม่ได้ ก็วิ่งยังไล่ตามเขา …

ความแรงของกระแสน้ำในแม่น้ำนั้นแทบจะไม่มีอะไรเลยสำหรับมังกรตัวจริงที่ใหญ่กว่าหลายตัว

“ ไป๋ฉี ตรึงตัวที่อยู่ด้านหลัง!”

ในขณะนี้ จู มิงหลาง เปิดใช้งานสัญญาวิญญาณอื่น ๆ ของเขา แสงสีขาวพันกันเป็นรูปแบบที่สวยงามและมีน้ำค้างแข็งกระจายอยู่โดยรอบ

ขณะที่มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าบินออกจากอาณาเขตวิญญาณของเขา พายุหิมะก็เคลื่อนตัวขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือเวทีแม่น้ำกว้าง ทันใดนั้นก็ปกคลุมช่วงบ่ายฤดูหนาวที่มีแดดจ้าด้วยหมอกหิมะหนาทึบ!

นักเรียนบางคนที่เคยเห็นมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าในห้องบรรยายก่อนที่จะอุทานด้วยความตกใจ“ นั่นคือมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าใช่หรือไม่? ทำไมมันถึงพัฒนา?!”

ย้อนกลับไปตอนนั้น มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า มีขนาดเท่ากับนกอินทรีขาว เขามีขนาดใหญ่ขึ้นและปีกสีขาวที่กางออกของเขาก็สง่างามยิ่งกว่าขนนกอันงดงามของมังกรนกกระจอกไม่ต้องพูดถึงขนอ่อนนุ่มศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนปกคลุมร่างกายของเขา!

เนื่องจากเป็นฤดูหนาวจึงหนาวมาก ออร่าของมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้านั้นทรงพลังอย่างแท้จริงลดอุณหภูมิลงไปอีกและทำให้บริเวณนั้นหนาวจัดทันทีที่เขาปรากฏตัว

น้ำค้างแข็งปกคลุมเวทีแม่น้ำ ในขณะที่มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้ากระพือปีกสีขาวของเขาอย่างแรงกระแสน้ำเย็นที่รุนแรงก็วนเวียนอยู่ในลำธาร

ชั้นน้ำแข็งหนา ๆ ก่อตัวขึ้นปกคลุมพื้นราวกับเกราะสีขาว หลังจากนั้นทันทีกระแสน้ำที่ไหลอย่างรวดเร็วก็เงียบลงในเวลาอันสั้นชั้นน้ำแข็งหนา ๆ กลั่นตัวบนผิวน้ำ!

ชั้นน้ำแข็งตรึงมังกรที่กำลังข้ามแม่น้ำเข้าที่ ร่างกายของพวกเขาครึ่งหนึ่งอยู่ใต้น้ำแข็งอีกครึ่งหนึ่งเผยออกมาข้างนอก
ในความเป็นจริงเมื่อกระแสน้ำเย็นที่รุนแรงเริ่มปั่นป่วนพวกเขาพยายามอย่างมากที่จะออกจากแม่น้ำ อนิจจาแม่น้ำแข็งตัวเร็วเกินไป! พวกเขาพยายามใช้ร่างของพวกเขาเพื่อทำลายน้ำแข็ง แต่เนื่องจากความต้านทานของน้ำพวกเขาจึงไม่สามารถรวบรวมพละกำลังได้เต็มที่และทำได้เพียงเฝ้าดูขณะที่น้ำแข็งหนา ๆ ล้อมรอบพวกเขาอย่างช้าๆและขังพวกมันไว้ในแม่น้ำน้ำแข็ง!

“ แม่ทัพมังกร?!” อาจารย์ไป๋อี้ซู มองไปที่ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ด้วยความตกใจ

ไม่น่าแปลกใจที่นักเรียนคนนี้กล้าท้าทายนักเรียน ฝึกมังกร ยี่สิบคน ความแข็งแกร่งของมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าของเขาถึงระดับแม่ทัพมังกรแล้ว!

ไม่เพียงแค่นั้นเขายังใช้ประโยชน์จากแม่น้ำเพื่อดึงพลังเวทย์เยือกแข็งของเขาออกมาให้สุดขีด พวกเขาเพิ่งเริ่มการปะทะกันและมังกรแปดตัวก็สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้วติดอยู่ในแม่น้ำน้ำแข็ง!

“เห็นไหม? ข้าบอกเจ้าแล้วว่า มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ของ จู มิงหลาง พัฒนาขึ้นแล้ว ทำไมพวกเจ้าถึงไม่มีใครเชื่อข้าเลย!?” หงห่าว ตะโกนอย่างตื่นเต้นราวกับว่า มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า เป็นสัตว์เลี้ยงของเขาเอง

คนอื่น ๆ จ้องมองไปที่มังกรสีขาวที่ลอยอยู่ในอากาศอย่างว่างเปล่า พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยว่ามังกรตัวนี้เป็นของนักเรียนที่เพิ่งเข้าเรียนใน สถาบัน ได้ไม่กี่เดือน ท้ายที่สุด ผู้ฝึกมังกร กับ แม่ทัพมังกร ก็มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นอาจารย์ของพวกเขา!

“ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าของเขาไม่ได้อยู่ในช่วงการเติบโตก่อนหน้านี้เท่านั้นหรือ” นับเป็นครั้งแรกที่ น่านเย่ ได้เห็นการปรากฏตัวที่แท้จริงของ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ซึ่งเป็นหนทางไกลจากตอนที่มังกรป่าเขียว ของเขาต่อสู้กันที่ห้องบรรยาย

ขนที่เย็นเฉียบเป็นเหมือนชุดเกราะสีเงินสีขาวศักดิ์สิทธิ์ ปีกกำมะหยี่เยือกแข็งอันสูงส่งนั้นมีเวทมนตร์ที่เยือกเย็นและสามารถเรียกพายุหิมะได้โดยการกระพือปีกเบา ๆ …

“ ช่วงสำหรับผู้ใหญ่ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า มีพลังมากถึงขนาดสามารถดักจับมังกรจริงแปดตัวในการเคลื่อนไหวครั้งเดียวได้หรือไม่” หลี่เสี่ยวหยิง ไม่สามารถแยกระดับของมังกรได้ อย่างไรก็ตามเมื่อได้เห็นอากาศเยือกแข็งและพื้นดินเขาก็รู้ว่า มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า เป็นมากกว่าระดับที่แข็งแกร่งกว่ามังกรของผู้ท้าชิง

“ พวกเขาทั้งหมดอยู่ในอันดับของ ลูกมังกร ในขณะที่ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ของ จู มิงหลาง เป็นแม่ทัพมังกร!” น่านเย่ อธิบายให้เขาฟัง