Dragon tamer - ตอนที่ 3

บทที่ 3 ประตูมังกร

เขาถอนหายใจ เขาเป็นเพียงเกษตรกรเลี้ยงไหม

ใช้ชีวิตด้วยการขายผ้าไหมเลี้ยงชีพ ไม่น่าแปลกใจที่เขาควรจะแต่งงานกับเซี่ยวหยันซึ่งเป็นคนที่เหมาะสมที่จะทำผ้าไหมไว้ขายในปีหน้า นางจะใช้ชีวิตธรรมดาและเรียบง่ายเหมือนชาวบ้านทั่วไป

เขาหวังว่าจิตใจของเขาจะราบรื่นเหมือนในช่วงหลายปีที่ผ่านมาและเขาไม่คาดหวังความรุ่งโรจน์ในอดีตอีกต่อไป เขาแค่อยากปลูกต้นหม่อนตามหน้าที่และเลี้ยงหนอนไหมในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเขา
ใครจะรู้ว่าจะมีวันดังกล่าวที่จู่ๆก็นอนหลับไปพร้อมกับวัลคิรีที่พราวเสน่ห์ผู้ปกครอง เมืองทั้งห้าในคุกใต้ดิน มันเป็นชีวิตที่ไม่ปลอดภัยจริงๆ

หลับตาลง จู มิงหลางก็เริ่มรู้สึกสับสนและง่วงนอน

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็หลับไปอย่างเหนื่อยล้า

……

“ ซี่ซี่..”

กลิ่นหอมจังเลยทอด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

จู มิงหลาง ตื่นขึ้นมาและในไม่ช้าก็ได้กลิ่นหอมของทอด

วักน้ำเย็นล้างหน้าของเขาและจู้หมิงหลางก็พบว่ากลิ่นหอมนั้นมาจากห้องครัว

วัลคีรี่?
นางอยู่ในครัวเหรอ?

นางรู้วิธีทำอาหาร!

มันวิเศษมากนางสามารถไปที่คุกใต้ดินไปที่ห้องโถงไปที่ห้องครัว!

เมื่อเดินเข้าไปในครัวเรียบง่ายจูหมิงหลางก็เห็นหม้อไม้ไผ่ข้างหม้อใบใหญ่ ข้างในหม้อไม้ไผ่วางม้วนเล็ก ๆ ที่ทอดจนเหลืองทองและมันเยิ้ม พวกมันดูกรอบและน่าอร่อย !
และแล้ว จู มิงหลางก็ได้เห็นฉากที่พังทลายอีกครั้ง!

วาลคิรีใช้ตะเกียบยาว ๆ คีบหนอนไหมไขมันคลุกผงมันเทศอย่างชำนาญแล้วโยนลงในกระทะน้ำมันโดยตรงซึ่งกลิ่นหอมสดชื่นอบอวลขึ้นมาทันที

“ หนอนไหมเนื้อใหญ่ !!!” จู มิงหลางคร่ำครวญ

“ ขัาหิวครัวของเจ้าไม่มีอาหารอื่น”

หนอนไหมน่ารักขนาดนี้ กินหนอนไหมได้ยังไง!

มิงหลาง สาวไหมเนื้อใหญ่ทำงานหนักมานานกว่าหนึ่งเดือน เขาสามารถแลกเป็นเม็ดทรายสีเงินและแต่งงานกับภรรยาในเมืองโดยอาศัยหนอนไหมเนื้อตัวใหญ่ที่มีราคาแพงที่สุดเหล่านี้ …

“ มองนางเหมือนอารมณ์ที่ธรรมดาดูจะมีความสุขกับกลิ่นหอม ทำขนาดนี้ได้อย่างไรเมื่อนางระเบิดหนอนไหม…นางทำมัยถึงโหดร้ายขนาดนี้!” จู มิงหลาง กล่าวร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา
“ข้าได้เห็นหนอนไหมเนื้อตัวใหญ่ของเจ้าแล้ว คนที่รับใช้ก็ทำแบบนี้ ข้ากัดแล้วมันก็เลี่ยนเกินกว่าจะชอบ” วัลคิรี่ห่อตัวหนอนไหมเนื้อตัวใหญ่ที่ทอดแล้วโดยห่อกับผักสด ส่งให้มิงหลางกัดแล้วกลืนลงไปเบา ๆ พร้อมกับคิ้วที่ขมวด

กินเข้าไปแล้วก็ยังต้องบอกว่ามันเลี่ยนแถมต้องทำหน้าตาแบบนั้นด้วย…

แต่…เห็นได้ชัดว่าอร่อยมาก!

จู มิงหลาง ยังคงคีบชิ้นส่วนในตอนท้ายวางไว้บนใบผักสดแล้วม้วนเบา ๆ ใส่เข้าปากของเขา

“ เจ้าหนูอย่ากลัวข้าไม่กินเจ้า เจ้าพวกนี้มันเป็นหนอนไหมเนื้อตัวใหญ่ แต่เดิมพวกมันถูกเลี้ยงมาเพื่อกินเป็นอาหาร” จู มิงหลางปลอบโยนหนอนน้ำแข็งตัวน้อยที่นอนอยู่บนไหล่ของเขาขณะรับประทานอาหาร

“ มีข่าวลือในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาว่ามังกรหนุ่มชอบกินหนอนไหมเนื้อตัวใหญ่ หากมีลูกไหมที่กินหนอนไหมเนื้อจะต้องถูกจับ ความน่าจะเป็นในการแปลงร่างมังกรจะสูงมาก” วัลคีรี่กล่าว

“ ไม่น่าแปลกใจที่หนอนไหมเนื้อใหญ่ขายดีมากเมื่อเร็ว ๆ นี้และสินค้าก็ขาดตลาด ข้าคิดว่าเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยที่ต้องการแต่งงานและต้องการหนอนไหมจำนวนมากมาปั่นไหมเพื่อทำเสื้อผ้า แต่กลายมาเป็นเนื้อสัตว์ ข้าไม่ยินดี”

“ ถ้าเจ้ากินหนอนไหมมังกรนับหมื่นดวงก็ไม่ผิด” วัลคีรี่กล่าว

“ มังกรมันมีเกียรติไหม”

“มีคุณธรรมสูง.”

“ เทียบกับเจ้า?”

“ ข้าไม่เก่งเท่ามังกร”

โลกนี้มีพลังวิเศษกล่าวคือไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตใดก็มีโอกาสที่จะกลายร่างเป็นมังกรได้

เป็นเพียงมังกรที่หายากมีเกียรติมีอำนาจและไม่มีใครเทียบได้และมีเพียงไม่กี่พันล้านชีวิตที่กลายเป็นมังกร
ตำนานกล่าวว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีประตูมังกรของตัวเอง

หลังจากกระโดดข้าม เขาก็กลายเป็นมังกร

มังกรเป็นเหมือนดวงอาทิตย์ดวงจันทร์และดวงดาวที่แขวนอยู่สูงบนท้องฟ้าสุกใส

สัตว์ร้ายและวิญญาณปีศาจที่แย่งชิงอาหารและยึดครองดินแดนก็เหมือนกับปลาและกุ้งในสายตาของสัตว์มังกร

“ เนื่องจากมังกรมีพลังมากจุดที่จะต่อสู้กันเองคืออะไร?” จู มิงหลาง ถาม

“ มนุษย์ฉลาด มีปัจจัยที่ไม่แน่นอนมากมายในการเปลี่ยนแปลงของมังกร ต้องใช้โชคจำนวนหนึ่งและยังต้องใช้ความยากลำบากอีกนับไม่ถ้วน มีบุคคลประเภทหนึ่งที่มองหากฎแห่งการแปลงร่างมังกรโดยมองหาผู้ที่อาจแปลงร่างเป็นมังกรได้ แต่ขาดเงื่อนไขอื่น ๆ มังกรหนุ่มสร้างมันขึ้นมาและช่วยมันกระโดดข้ามประตูมังกรนั่น!”

“ คนเลี้ยงแกะมังกร?”

“ คนเลี้ยงแกะมังกรได้”

“เจ้าคิดยังไงกับข้า?” จู มิงหลาง ถามอย่างมีความสุข

“ เจ้าเลี้ยงหนอนไหมได้ดีและอ้วนมาก”

เอ่อวิธีที่ วัลคิรี ไม่ชอบโกหกก็สวยงามเช่นกัน

……

หย่งเฉิง.

ยังคงเป็นเวลาเช้าดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น แต่ท้องฟ้าถูกแต่งแต้มด้วยเมฆสีแดงที่งดงามกลุ่มเปลวไฟที่เหมือนจริงสะท้อนไปทั่วถนนในเมืองแม้แต่มุมที่มืดที่สุดก็ยังสว่างมาก!

“ วิ่งหนีหนี !!”

“ ไฟไหม้ใหญ่ไฟไหม้ !!!”

จู่ๆก็มีเสียงดังมาจากด้านหน้าถนน จากระยะไกลและใกล้ สามารถเห็นคนกลุ่มใหญ่วิ่งไปที่นอกเมืองด้วยความตื่นกลัว ราวกับว่ามีสัตว์ร้ายไล่ตามอยู่ข้างหลัง

“ ตูมสนั่น !!!”

ทันใดนั้นไฟและสายฝนขนาดใหญ่ก็พัดไปทั่วส่งผลกระทบต่อบ้าน ที่พักอาศัยและสนามหญ้าบนถนนถูกทำลายทันทีกลายเป็นซากปรักหักพังจำนวนนับไม่ถ้วนและกวาดไปทั่วถนน

กลุ่มคนบนท้องถนนที่ถูกทับด้วยซากปรักหักพังจากเปลวไฟเหล่านี้ ร่างกายของพวกเขาก็ถูกเผาไหม้อย่างน่าอนาถ!


เจ้าหน้าที่และทหารที่รับผิดชอบถนนสายนี้ ผงะและรีบชักดาบยาวออกมาโดยคิดว่ากลุ่มโจรบางกลุ่มเข้ามาในเมืองเผาฆ่าและปล้นสะดม

“ คำราม..ครีน..ครืน !!!”

ด้านหลังเป็นอาคารสูงของเจ้าเมืองและบุคคลสำคัญ เหนือมุมชายคาจู่ๆศีรษะที่มีลักษณะคล้ายหลังคาขนาดใหญ่ก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นร่างกายที่ยาวและแข็งแรงขึ้นมาและเกล็ดไฟที่พร่างพราวก็เอ่อล้นออกมาพร้อมกับเปลวไฟที่ร้อนระอุอยู่ตลอดเวลา …

“ยาว!!!!”

เจ้าหน้าที่และทหารตกใจมาก เมื่อเห็นมังกรเพลิงสีทองที่ค่อยๆลอยขึ้นไปในอากาศเพื่อระบายความโกรธของมันเห็นได้ชัดว่าความร้อนโดยรอบนั้นร้อนมาก แต่ทุกคนเต็มไปด้วยความกลัวและหนาวสั่น!

มังกรไฟสีทอง! !

กำลังนำความวิบัติมาให้กับฝูงชนด้วยเปลวไฟที่โปรยลงมาบนถนนในเมือง หย่งเฉิง

มันเงยหน้าขึ้นและพ่นของเหลวออกจากปากผู้คนที่มีชีวิตบนถนนทั้งหมดก็กลายเป็นขี้เถ้า!

ร่างของมันกระโดดไปทางไหนที่นั่นก็พังไม่นานตึกสูงทั้งหมดบนกำแพงเมืองและบ้านเรือนก็พังทลายลง!

บ้านไม้เหล่านั้นเมื่อเปื้อนเกล็ดไฟก็จะติดไฟทันทีและจะกลายเป็นซากปรักหักพังภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที!

เพียงครึ่งนาทีถนนสายยาวก็ยุ่งเหยิง

นอกจากนี้ยังมีทหารบางส่วนที่ติดอาวุธด้วยดาบและชุดเกราะ พวกเขาดูได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีและไม่เกรงกลัว

แต่เมื่อมังกรเพลิงสีทองคำรามเจ้าหน้าที่และทหารก็แสบแก้วหู ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ต่อสู้ พวกเขาปิดหูและกลิ้งไปบนพื้นกรีดร้อง

เมืองถูกถล่มโดยมังกรเพลิงสีทองด้วยกรงเล็บเดียวเจ้าหน้าที่และทหารเหล่านี้ไม่มีโอกาสใช้กำลังเลยและพวกเขาทั้งหมดกลายเป็นเนื้อย่างเกรียม!

ไม่มีเจ้าหน้าที่และทหารคนใดสามารถต่อสู้กับมังกรเพลิงตัวนี้ได้นับประสาอะไรกับชาวบ้าน
เมืองกลายเป็นทะเลเพลิงและกองกำลังหย่งเฉิงที่เจริญรุ่งเรืองก็อ่อนแอลง ใช้เวลาไม่นานนักในการเห็นทหารในชุดเกราะของเมืองที่เริ่มหนีไปเช่นเดียวกับผู้คน