Dragon tamer - ตอนที่ 232

บทที่ 232: ผู้แข็งแกร่งย่อมเป็นที่เคารพนับถือ

“อะแฮ่ม ปรมาจารย์หอหลิน เขาไม่ได้ใช้เฟยเจียนเจี้ยนซัว เขาแค่นำมังกรวิญญาณดาบกลับคืนสู่อาณาจักรจิตวิญญาณ” ในเวลานี้ ไป่ฉิน ก็ทนไม่ไหวแล้ว และนางก็เตือนว่า หลินมินเจียง อาจารย์แห่งหอวินัย หลบอยู่ในความว่างเปล่า

ในที่สุดอาจารย์หอวินัย หลินมินเจียง ก็หยุดและตรวจดูบริเวณโดยรอบอย่างระมัดระวังด้วยดวงตาเหล่านั้น

ไม่มีดาบบินเลย และไม่มีเทคนิคที่ยอดเยี่ยมใด ๆ ในการซ่อนมัน!

นางถูกหลอก!
“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าคิดว่าเซียวชิซู จะฉลาดเกินไป เขาตะโกนดังมากในตอนนั้น ข้าคิดว่ามีเทคนิคดาบที่น่าเกรงขามออกมาจากฝัก!” เสี่ยวชิเมยจ้าวยิง ยังคงหัวเราะ

หวูเฟิง ส่ายหัว ทำงานอย่างหนักเพื่อกลั้นรอยยิ้มของเขาไว้
หยุนจงเหอและห่าวเย่ ต่างก็เบิกตากว้าง พวกเขายังเล่นแบบนี้ไม่ได้? ?

“ไอ้บ้า!!” หลินมินเจียง เหงื่อออกด่าอย่างเย็นชา

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดเกี่ยวกับดาบบินและดาบทั่วไปไม่ได้อยู่ที่ตัวดาบสั่นไหว แต่หากไม่รู้ทิศทางและมุมที่ดาบบินกำลังจะมา มักจะสามารถทำลายจุดสำคัญได้โดยตรงด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

หลินมินเจียง ตกใจกับการหายตัวไปของ มังกรวิญญาณดาบ ของคู่ต่อสู้ และ จู มิงหลาง ก็ตะโกนว่า ” ส่องแสง ” เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และเขาก็ทำตัวเหมือนจริงมาก!

“จู มิงหลาง พบมังกรวิญญาณดาบที่ถูกทอดทิ้ง ตอนนี้เขาเป็นผู้เลี้ยงมังกร อาจารย์หอวินัย หลินมิน ดาบบินที่เขามีนั้นเป็นมังกรที่มีพลังดาบหายาก หลอมรวมด้วยหัวใจและความคิดของเขา และสามารถใช้ได้อย่างแน่นอน รูปแบบดาบที่บินได้มากที่สุดของความเป็นนักดาบ” เหวินเหมิงรู รู้สึกว่านางควรได้รับการเตือน ดังนั้นเขาจึงกล่าวเสริม

“พี่เหวินพูดถูก ข้าเพิ่งทำเรื่องตลกกับอาจารย์หอวินัย หลินมินเจียง ครั้งนี้ข้าจะแสดงศิลปะดาบเหมียนซานของจริงอาจารย์ หลินมินเจียง อย่าประมาท!” จู มิงหลาง หัวเราะ

เมื่อเปิดฝ่ามือ มีเพียงช่องว่างที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นในอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณ และมังกรวิญญาณดาบก็ค่อยๆ บินออกมาและปรากฏขึ้นข้าง จู มิงหลาง!

จู มิงหลาง ไม่ได้ถือดาบ เพราะเขาไม่มีทักษะการฝึกฝนดาบในขณะนี้ และการถือดาบก็ไม่มีความหมาย

อย่างไรก็ตาม ดาบบินได้ซ่อมแซมดาบบิน และซ่อมแซมวิชาดาบด้วยตัวมันเอง อะไรอีกในโลกนี้ที่ดาบบินได้สมบูรณ์แบบกว่ามังกรวิญญาณดาบ? ?
“นิกายข้างเคียงบางสำนักอยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง วิชาดาบบินของ เหมียนซาน เจียนสง นั้นลึกซึ้ง เจ้าเด็กที่เพิ่งขึ้นไปบนภูเขา คิดว่าเจ้าสามารถควบคุมแก่นแท้ของเจียนสง ของพวกเราได้ มันไร้สาระ!” ใบหน้าของ หลินมินเจียง จากหอวินัย มืดลง

ตอนนี้นางโกรธและรำคาญ ไม่ว่าในกรณีใด แม้แต่ผู้เฒ่า หัวหน้า และเจ้าของเขตของประเทศต่างจับตามอง และนางก็ถูกผู้ชายคนนี้ล้อเลียน!

“ดังนั้นอาจารย์หลิน ดูให้ดีและรอบคอบเพื่อดูว่าดาบหิ่งห้อยของข้าเป็นของจริงหรือไม่!” จู มิงหลาง ค่อยๆ ยกมือขึ้นไว้ราวกับดาบ

ดูเหมือนว่าจะมีลวดที่มองไม่เห็น และปลายอีกข้างผูกไว้กับมังกรวิญญาณดาบที่ห้อยอยู่ด้านข้าง
ไม่ต้องถือดาบ ดาบก็โบยบิน!

มังกรวิญญาณดาบพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าของดวงอาทิตย์ที่แรง และในขณะที่ปลายนิ้วของ จู มิงหลาง ตกลงมาอย่างรวดเร็ว ปลายดาบก็เหมือนไฟ และมันก็ยังคงสว่างและเด่นมากในดวงอาทิตย์!

ปลายดาบปกคลุมอย่างหนาแน่นเหมือนหิ่งห้อยนับไม่ถ้วนในป่ายามพลบค่ำ เงียบสงัด งดงาม ท้องฟ้าเหนือศาลาดาบยังนำเสนอฉากดังกล่าวอยู่ในขณะนี้ ไม่ใช่หิ่งห้อยในป่าที่รวบรวมไว้ แต่ส่วนปลาย ของมังกรวิญญาณดาบถูกับอากาศทำให้เกิดประกายไฟของปลายดาบ!

“เฮ้อ!!!!!!”

เทคนิคดาบหิ่งห้อย! ! !

ไฟดาบที่หนาแน่นตกลงมาไม่ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่เหมือนฝน แต่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหิ่งห้อยรวมตัวกันราวกับว่าพวกเขาถูกนำทางและกลายเป็นแม่น้ำแห่งหิ่งห้อย แม่น้ำสายยาวของดาบบินที่ประกอบด้วยเงาดาบ ดาบไฟ และแสงดาบทำให้สถานที่ซึ่ง อาจารย์หลิน อยู่นั้นรับพลังรุนแรงอย่างบ้าคลั่ง! !
หลินมินเจียง ตกตะลึง

เหล่าสาวก ปรมาจารย์แห่งห้องโถง และผู้อาวุโสของสำนักดาบเหมียนซานก็แสดงท่าทีตกตะลึง บางคนถึงกับถอดหมวกคลุมออกโดยไม่ได้ตั้งใจ ดูเหมือนว่าจะคิดว่าการบังแสงส่งผลต่อการมองเห็นของพวกเขา!

มันคือดาบหิ่งห้อยบินได้! !

และเป็นหิ่งห้อยที่บินได้ในระดับที่สูงมาก! !

ภูเขาเต็มไปด้วยรู และอาจารย์หลินมิน พยายามปัดป้องอย่างดีที่สุด นางถอยแล้วถอยอีก ดาบหิ่งห้อยก็เหมือนสายน้ำไหลต่อเนื่อง ดาบที่ไม่มีที่สิ้นสุดทำให้นางต้องตั้งรับอย่างรุนแรง แขนของนางชาและฝีเท้าของนางเลอะเทอะ

“รู้สึกว่า มิงหลาง และมังกรวิญญาณดาบจะแข็งแกร่งขึ้นมากจริงๆ” หวูเฟิง รู้สึกประหลาดใจอย่างลับๆ

เมื่อเขาอยู่ในเมืองสถาบัณ มังกรวิญญาณดาบของ จู มิงหลาง แสดงพลังทำลายล้างอย่างสมบูรณ์ แต่เห็นได้ชัดว่ารวมกับอาณาจักรดาบของ จู มิงหลาง

ตอนนี้ฐานการฝึกฝนมังกรวิญญาณดาบแตกต่างจากเมื่อก่อน แม้ว่าจะไม่มีดาบให้ปลุก แต่มันก็ทรงพลัง!

จู มิงหลาง อาจได้รับผลกำไรมหาศาลในระหว่างขั้นตอนการปีนเขาหรือไม่? ?

แม่น้ำหิ่งห้อยที่โบยบิน โมเมนตัมราวกับสายรุ้ง จู มิงหลาง ยังคงยืนอยู่ตรงจุดนั้นโดยไม่ขยับแม้แต่ครึ่งก้าว แต่ดาบบินที่เขาควบคุมได้บังคับน้าดาบแห่งโถงวินัยให้ถอยหนีและหยาดเหงื่อไหลหยดลงมา
ตามที่ หวูเฟิง คาดเดา

ฐานการฝึกฝนมังกรดาบวิญญาณได้พุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน

นั่นเป็นเพราะมังกรวิญญาณดาบกลืนดาบโบราณทั้งหมดในสุสานดาบเหมียนซาน!

หลังจากกลืนลงไป ระดับการฝึกฝนของมังกรวิญญาณดาบก็ใกล้เคียงกับระดับราชาสูงสุด บวกกับทักษะดาบบินที่ จู มิงหลาง ได้เรียนรู้จากดาบเหล่านั้น หากระดับราชาระดับบนปรากฏขึ้น จู มิงหลาง ก็กล้าที่จะต่อสู้กับพวกมันด้วย!

ประเภทดาบบินยังมีอาณาจักรดาบ

ฐานการฝึกฝนของมังกรวิญญาณดาบ บวกกับอาณาจักรดาบที่ข้า จู มิงหลาง เข้าใจ

ซ้อนทับและปรับปรุง!

ตามที่ จู มิงหลาง กล่าว เขาไม่จำเป็นต้องขยับครึ่งก้าว

และสิ่งที่ทำให้ หลินมินเจียง อับอายที่สุดคือ จู มิงหลาง ใช้เทคนิคดาบดาบบินของนิกายดาาบเหมียนซาน ดาบหิ่งห้อยบิน
“ไป่ฉิน เจ้าสอนดาบหิ่งห้อยให้เขาหรือเปล่า” ในเวลานี้ เหวินเหมิงรู ถาม ไป่ฉิน ข้างๆนางด้วยเสียงต่ำ

ไป่ฉิน ส่ายหัว

เมื่อนางอยู่ในเป่ยเฉิง ไป่ฉิน ได้เห็นความเข้าใจของ จู มิงหลาง แม้ว่านางอาจจะรู้ว่า จู มิงหลาง สามารถเรียนรู้วิชาดาบมากมายจากบันไดดาบ แต่ในช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้นที่วิชาดาบ ที่ยากมากที่จะตระหนักถึงสถานะของเทคนิคดาบเพลิงนี้ช่างอุกอาจจริงๆ!

แค่ดูวิชาดาบก็แข็งแกร่งได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

มีฝีมือดาบอยู่บ้าง ไม่ว่าพวกเขาจะฉลาดแค่ไหน พวกเขาก็ยังต้องการคำแนะนำและการสาธิตจากผู้เชี่ยวชาญ จู มิงหลาง สามารถเรียนรู้ดาบหิ่งห้อย ไป่ฉิน ไม่แปลก แต่เขาสามารถแสดงดาบแม่น้ำหิ่งห้อยบินได้ มันยังค่อนข้างน่าเหลือเชื่อเล็กน้อย ปรมาจารย์ห้องโถงของพวกเขาบางคนที่นี่ยังไม่เข้าใจความหมายที่สูงกว่าของดาบหิ่งห้อย!

“ดาบชูโอ!”

จู มิงหลาง แสดงดาบบินชูโอ ของจริงในครั้งนี้!

ดาบหายไปภายใต้ท้องฟ้าแจ่มใส แต่ปรากฏอยู่ข้างหลั งหลินมินเจียง โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

เร็วราวสายฟ้าฟาด มันแยกป่าบนภูเขาอันเงียบสงบนี้ออก และดาบเรืองแสงกะพริบ ทำให้ผู้คนกลัวที่จะกระพริบตา!

ครั้งแรกที่หิ่งห้อยบินแม่น้ำแล้วดาบวาบฟ้าผ่า ดาบบินทั้งสองนี้ได้มาจากนิกายดาบ เหมียนซาน หมวกของ หลินมินเจียง
ถูกเลื่อนเปิดโดยดาบที่กระพริบและแบ่งออกเป็นสองชิ้น ค่อยๆร่วงลงสู่พื้น
หน้าผากและแก้มของนางเต็มไปด้วยเหงื่อ แม้ว่านางจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความสยดสยอง
และความเจ็บปวด!

นางแพ้

มันไม่ใช่แค่ความล้มเหลว

อีกฝ่ายไม่ขยับแม้ครึ่งก้าว

อีกฝ่ายยังคงใช้ทักษะดาบของ เหมียนซาน เจียนสง!

ความอัปยศที่สุด! !

“ตอนนี้ข้าสามารถนั่งในที่ ที่ข้าต้องการนั่งได้หรือไม่” จู ยิ้มและเดินไปใต้เต็นท์อันแสนสบาย

ผู้แข็งแกร่งย่อมเป็นที่เคารพนับถือ!

ในเวลานี้ นักดาบหญิงที่ภาคภูมิใจของสำนักดาบ เหมียนซาน ไม่กล้าพูดจาไร้มารยาทต่อ จู มิงหลาง