Dragon tamer - ตอนที่ 23

บทที่ 23: ไข่มุกปีศาจร้อยปี

มังกรน้ำท่วมขดหางรอบจิตวิญญาณจระเข้ตัวน้อยและส่งมันไปที่ด้านหน้าของจู้หมิงหลาง

วิธีที่มันปฏิบัติต่อวิญญาณจระเข้ตัวน้อยนั้นแตกต่างจากวิธีที่มันปฏิบัติกับปลาดุกที่มีความรุนแรงอย่างเห็นได้ชัด น้ำตกมังกรน้ำท่วมอ่อนโยนเป็นพิเศษ

“ วูววววว…” วิญญาณจระเข้น้อยทำหน้าราวกับว่ามันรู้สึกเสียใจเมื่อเห็น จู มิงหลาง

จู มิงหลางนั่งอยู่หน้าศีรษะของวิญญาณจระเข้ตัวน้อยใบหน้าของเขาค่อยๆเผยให้เห็นรอยยิ้ม

“ ดูจระเข้น้อยแม้แต่มังกรน้ำท่วมก็มองเจ้าในแง่ใหม่ เจ้าทำได้ดีมาก!” จู มิงหลาง กล่าวพร้อมกับชี้ไปที่ มังกรน้ำท่วม

วิญญาณจระเข้น้อยได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ด้วยความพยายามอย่างมากมันเงยหน้าขึ้นและสังเกตเห็นคอและหัวของ มังกรน้ำท่วม ชูตั้งขึ้นอย่างภาคภูมิใจที่ด้านข้างร่างกายของมันกว่าครึ่งยังคงอยู่ใต้น้ำ

ดูเหมือนจะรู้ตัวว่ามันไม่ควรแสดงออกอย่างน่าสมเพชหากเป้าหมายของมันคือการกลายเป็นมังกรที่ทรงพลังพอ ๆ กับมังกรแม่น้ำลึกวิญญาณจระเข้ตัวน้อยก็คลานขึ้นมาด้วยตัวเองและวางหน้าดื้อ ๆ ดูเหมือนว่ามันจะไม่พ่ายแพ้ อย่างง่ายดาย
วิญญาณจระเข้ตัวน้อยอาจพยายามใส่ข้อความที่ว่าการฆ่าปลาดุกที่มีความรุนแรงทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณความร่วมมือของพวกเขา!

“ ถ้าอย่างนั้นอาจารย์ ดวนหลาน …” จู มิงหลาง กำลังจะอำลา แต่เขาเห็นนางยืนอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่หันหน้าไปทางกำแพงหินที่ ปลาดุกรุนแรง พบจุดจบของมัน

หมอกลอยอยู่ในอากาศทำให้สภาพแวดล้อมเบลอ ร่างกายของ นายมังกรน้ำท่วมดูสง่างามยิ่งขึ้นภายใต้ม่านหมอก แม้ว่าน้ำตกจะส่งเสียงดังรบกวน แต่ก็ไม่สามารถปกปิดความงามที่โดดเด่นของนางได้

นางยกมือขึ้นดูเหมือนจะจับสารบางอย่างในอากาศ

นางยังคงอยู่ในท่าทางนี้อย่างเงียบ ๆ เป็นเวลาสองสามนาทีก่อนที่จะได้รับบางสิ่งในที่สุด นางค่อยๆหันกลับมาและเดินไปหา จู มิงหลาง และวิญญาณจระเข้ตัวน้อยที่ได้รับบาดเจ็บ

“ ปรากฎว่าปลาดุกรุนแรงเจ้าเล่ห์ตัวนี้ได้รับการปลูกฝังมาเกือบสองร้อยปีแล้วในขณะที่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่! นี่คือ ไข่มุขปีศาจ ของมัน ถือว่ามันเป็นยาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บจากวิญญาณจระเข้ตัวน้อยของเจ้า มันควรจะสามารถเร่งการมังกรของวิญญาณจระเข้ของเจ้าได้” ดวนหลาน กล่าวพร้อมกับมอบไข่มุกสีแดงเข้มที่ขุ่นมัวให้กับ จู มิงหลาง

มุกไม่ได้ใหญ่ ขนาดเท่าหัวแม่มือเท่านั้น ดวนหลาน ดูเหมือนจะใช้พลังวิญญาณของนางเพื่อทำให้มันเสถียรเพื่อป้องกันไม่ให้มันสลายไป

นี่เป็นสิ่งที่ดี!

จู มิงหลาง ไม่ได้คาดหวังว่าอาจารย์ดวนหลาน จะใจกว้างขนาดนี้และไม่คิดว่าจะต้องเหนื่อยกับพลังวิญญาณจำนวนมากเพื่อให้เขาเก็บเกี่ยวมุกได้! การได้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ดวนหลานเป็นพรอย่างแท้จริง

จู มิงหลาง รู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้มา หลังจากได้รับไข่มุกปีศาจแล้วเขาก็ป้อนมันให้กับวิญญาณจระเข้ตัวน้อยทันที

นอกเหนือจากการเลี้ยงดูและฝึกฝนมังกร ผู้ฝึกมังกรยังมีความสามารถที่น่าทึ่งอีกอย่างหนึ่งนั่นคือการเก็บเกี่ยววิญญาณและกลั่นตัวเป็นไข่มุก

การเพาะปลูกของปีศาจเก่าอย่างปลาดุกที่รุนแรงนั้นเกินกว่าวิญญาณทั่วไปแล้ว แม้ในความตายจิตวิญญาณที่สลายไปของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา

ผู้ฝึกมังกรสามารถใช้พลังวิญญาณของตัวเองเพื่อรวมวิญญาณไว้ในมือของพวกเขาจากนั้นชำระล้างความดุร้ายและความแค้นจากตอนที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่เปลี่ยนเป็นไข่มุกปีศาจที่มีประโยชน์ต่อวิญญาณและลูกมังกรของพวกเขา!

โดยปกติแล้วยิ่งการบ่มเพาะของจิตวิญญาณปีศาจสูงเท่าไหร่ไข่มุกวิญญาณก็จะเก็บเกี่ยวได้ดีขึ้นหลังจากการตายของพวกเขา

ด้วยระยะเวลาเกือบสองร้อยปีของการเพาะปลูกแม้ว่าวิญญาณจระเข้ตัวน้อยจะไม่ได้รับมรดกทั้งหมดหลังจากบริโภคไข่มุกมันจะช่วยเร่งการเติบโตของมันอย่างมาก!

หลังจากย่อยไข่มุกปีศาจวิญญาณจระเข้น้อยจะกลายเป็นวิญญาณจระเข้ตัวใหญ่ เขาจะอยู่ไม่ไกลจากประตูมังกรของเขา! …

เมื่อ จู มิงหลาง ได้รับน้ำหวานจากต้นไม้หิมะอันเยือกเย็นจากอาจารย์ดวนหลาน แล้วเขาจะสามารถแก้ไขปัญหาการปันส่วนของทารกมังกรสองตัวของเขาได้อย่างสมบูรณ์สำหรับอนาคตอันใกล้นี้ เขาคงไม่ต้องทำงานคุ้มกันอย่างหนักตลอดทั้งคืนอีกแล้ว…

เขาสามารถนอนหลับได้อย่างสงบสุขสักครั้ง สิ่งที่ตามมาสำหรับเขาคือการรอให้ ไป๋ฉี ตัวน้อยและ จระเข้ดำตัวน้อยเติบโตขึ้นอย่างช้าๆ

การเติบโตของพวกเขานั้นรวดเร็วมากในอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของเขา ปีศาจและสัตว์ป่าเหล่านั้นอาจต้องพึ่งพาการต่อสู้กับผู้อื่นโดยอ้างว่าผลไม้วิญญาณเพื่อตัวเองเพื่อเพิ่มการเพาะปลูกของพวกเขาหรือค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละวัน

อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของ ผู้ฝึกมังกร ไม่ได้เพิ่มการเติบโตทางกายภาพของมังกรเท่านั้น นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มอัตราการเพาะปลูกของมังกรได้หลายเท่า!

การใช้เวลาหนึ่งปีในอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของผู้ฝึกมังกร นั้นดีพอ ๆ กับการฝึกฝนมังกรเป็นเวลาสิบปี เมื่อผู้ฝึกมังกร แข็งแกร่งขึ้นตัวคูณก็จะเพิ่มขึ้นต่อไป

น่าเสียดายที่ จระเข้ดำตัวน้อยยังไม่ได้เป็นมังกร มิฉะนั้นเขาจะเหนือกว่าวิญญาณเพื่อนร่วมชั้นของ จู มิงหลาง ได้อย่างง่ายดายเพียงแค่นอนหลับอยู่ในอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณ …

——

ส่วนที่ดีที่สุดเกี่ยวกับ สถาบันฝึกมังกร คือพวกเขามีห้องสมุดที่กว้างขวางเกี่ยวกับวิวัฒนาการมังกร ซึ่งมีข้อมูลเกี่ยวกับสายพันธุ์มังกรจำนวนมาก เพื่อให้เข้าใจการเติบโตของ ไป๋ฉี ได้ดีขึ้น จู มิงหลาง จึงไปที่ห้องสมุดเพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า

ห้องสมุดเป็นสถานที่ที่สง่างาม ทั้งพื้นหรือชั้นวางไม้ได้รับการทำความสะอาดอย่างทั่วถึงโดยไม่ให้มีฝุ่นละอองให้เห็น แสงยามบ่ายอันอบอุ่นในฤดูใบไม้ร่วงที่หนาวเย็นส่องผ่านหน้าต่างหวายที่เปิดอยู่ปกคลุม จู มิงหลางเหมือนผ้าห่มสีทองหลวม ๆ …

ด้วยหนังสือสองสามเล่มและน้ำหนึ่งถ้วยโรงเรียนฟุ่มเฟือยมาก แม้แต่พื้นที่สาธารณะของพวกเขาก็ดูดีมาก เมื่อเทียบกับ หวู่ตู ที่ยากจนและถอยหลังแล้ว พวกเขาดูเหมือนจะอยู่ในโลกสองใบที่แตกต่างกัน

“ ไม่ว่ามันจะเป็นมังกรปีกพระจันทร์เงินหรือมังกรน้ำแข็งลมดาว ก็ตามมันใช้เวลาเพียงหนึ่งปีครึ่งในการเติบโตจากช่วงวัยแรกเกิดจนถึงระยะการเจริญเติบโตของพวกมัน พวกมันไม่เพียง แต่ไม่ได้อยู่ในสายพันธุ์มังกรที่มีอัตราการเติบโตที่ช้า แต่ยังเร็วอีกด้วยในทางกลับกัน!” จู มิงหลาง ถือหนังสือสองเล่มต่อหน้าเขาเปรียบเทียบพวกมัน

“ กล่าวอีกนัยหนึ่ง มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่มีสายเลือดของพวกมันทั้งคู่ควรใช้เวลาประมาณหนึ่งปีครึ่งในการเจริญเติบโต”

ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า มากนัก โดยธรรมชาติแล้ว จู มิงหลาง สามารถวิเคราะห์ข้อมูลจากสายเลือดของมันเท่านั้น

“ ถ้าเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่งก็ต้องใช้เวลาเพียงไม่เกินหนึ่งเดือนเท่านั้นหากได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยจิตวิญญาณ …

“ ถ้ามันได้รับน้ำหวานอย่างเพียงพอระยะเวลาอาจสั้นลงเหลือเพียงหนึ่งเดือน…

“ ช่างน่าเสียดาย หากอาหารเป็นน้ำหวานของต้นไม้หิมะที่หนาวจัดระยะเวลาอาจลดลงได้อีกเป็นยี่สิบวันและขนที่เย็นเฉียบของ ไป่ฉี รวมถึงเวทมนตร์น้ำแข็งของเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น”

น้ำหวานของต้นไม้หิมะที่หนาวจัดมีราคาอยู่ที่เม็ดทรายสีทองห้าเม็ดต่อกระป๋องซึ่งเป็นราคาที่สูงถึงห้าเท่าของน้ำหวานธรรมดาไม่ต้องพูดถึงอุปทานที่ต่ำเป็นพิเศษ

“ เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ความอยากอาหารของจระเข้น้อยก็เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวหลังจากบริโภคไข่มุกปีศาจ หนอนไหมขนาดใหญ่ที่ข้าเตรียมไว้ก็ไม่เพียงพอแล้ว…”

จู มิงหลาง คำนวณด้วยนิ้วของเขาในขณะที่เขาศึกษาหนังสือและในไม่ช้าเขาก็ตกอยู่ในความคิดที่ลึกซึ้งที่สุดในชีวิตของเขา: เขาควรจะหาเงินได้จากที่ไหนและอย่างไร?

สิ่งหนึ่งนำไปสู่อีกสิ่งหนึ่งและ จู มิงหลาง ก็ไปรับหนังสือเกี่ยวกับการเงิน เมื่อเขาอ่านข้อเสนอแนะที่น่าทึ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยระบุว่าถ้ำมังกรใหญ่มักเต็มไปด้วยสมบัติและการปล้นสะดมมังกรเป็นวิธีการหาเงินที่เร็วที่สุดเขาก็ปิดหนังสือทันที

– ข้าจะหาบันทึกเกี่ยวกับ จระเข้น้ยดีกว่า อาจารย์ดวนหลานย้ำว่ามันมีจิตวิญญาณที่มีศักยภาพสูงมาก ในฐานะเจ้านายของมัน ข้าควรวางแผนชีวิตของมันในฐานะมังกร! –

เมื่อเดินไปตามชั้นจัดวางหนังสือยาว ๆ แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาจากทิศตะวันตกผ่านไปทีละแถวชั้นหลังชั้นวางและถูกแบ่งออกเป็นเส้นรังสีสีทองจำนวนนับไม่ถ้วน

ระหว่างรังสีหญิงสาวที่สง่างามนั่งคุยกันไปมาระหว่างชั้นหนังสือดวงตาที่วิบวับของนางซึ่งสุกใสยิ่งกว่าแสงตะวันสีทองก็ดูไม่ไยดี

นางเดินผ่านชั้นหนังสือที่มีขั้นบันไดเบา ๆ มือที่ยื่นออกไปของนางหยุดชงักบนเงี่ยงของหนังสือโบราณสองสามเล่ม อย่างไรก็ตามนางไม่ได้หยิบหนังสือเหล่านั้นขึ้นมาในตอนท้ายและค่อยๆดึงมือออก

ไม่มีหนังสือที่นางต้องการและดูเหมือนว่านางจะไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะอ่านด้วย
จู มิงหลาง อยู่ที่จุดตัดระหว่างชั้นวางการจ้องมองของเขาดึงดูดนางอย่างไม่สามารถควบคุมได้แม้กระทั่งลืมไปว่าการจ้องมองไปที่ผู้หญิงแบบนั้นมันดูหยาบคายเช่นเดียวกับสิ่งที่เขากำลังมองหา

– นางมาที่นี่ทำไม?

– น่าน หลิงชา…

หรือนางคือหลี่หยุนซี? –

หลังจากการเผชิญหน้ากันครั้งสุดท้าย จู มิงหลางเริ่มสงสัยว่าเขาถูกอาคมหรือไม่ ทำไมเขาถึงคิดผิดกับผู้หญิงคนอื่นเป็น หลี่หยุนซี?

อย่างไรก็ตามหลังจากพบนางอีกครั้ง จู มิงหลาง ก็ยังคงมั่นใจในความคิดของเขาว่านางคือ หลี่หยุนซี

วันนี้นางดูเย็นชาและแข็งกร้าวน้อยลงแถมยังดูเป็นผู้หญิงและมีการวางตัวมากขึ้น

“ ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ เราพบกันอีกครั้ง” จู มิงหลางเริ่มกล่าวทักทายเมื่อเห็นนางเดินไปตามทางของเขาอย่างช้าๆ

ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะสังเกตเห็นเขามานานแล้วดวงตาที่สวยงามของนางมองไปที่ชั้นหนังสือ แต่นางตอบเขาว่า“ เจ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆเหรอ”

“ หยุนซี?” จู มิงหลาง รู้สึกถึงความสุขภายใน