Dragon tamer - ตอนที่ 229

บทที่ 229: แผลไฟไหม้และไฟลุกโชน

โชคดีที่ดาบโบราณเจียนหยิง และ เจียนสง เหล่านี้ไม่ได้มาเพื่อตัวเอง

บนร่างของมังกรวิญญาณดาบ มีเงาวิญญาณนับร้อยปรากฏขึ้น และเงาวิญญาณแต่ละอันเป็นตัวแทนของดาบโบราณที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน

เขาเห็น เจียนหยิง ที่ถือดาบกองดาบโบราณและวิญญาณเงาดาบโบราณบนดาบมังกรวิญญาณต่อสู้ด้วยกันภายใต้หมอกแปลก ๆ จู มิงหลาง รู้สึกว่าเขาบังเอิญบุกเข้าไปในอีกพันปีข้างหน้าในสนามรบโบราณเสียงของ ใบมีดสงครามปะทะกันมีเสียงดัง

จู มิงหลาง สังเกตุว่าไม่ว่าจะเป็นดาบโบราณ เจียนหยิง หรือ เงาดาบโบราณ พวกเขาทั้งหมดต้องการที่จะรวมเข้ากับความชำนาญในการใช้ดาบของพวกเขา ราวกับว่ามีนักดาบที่ทรงพลังจริงๆ ควบคุมพวกเขาด้วยจิตใจของพวกเขา ดังนั้น!
ภาพแบบนี้หายากจริงๆ จู มิงหลาง ยืนอยู่ในใบมีดที่เชื่อมต่อกัน ดวงตาของเขากวาดไปทั่วดาบโบราณต่างๆ

ก่อนหน้านี้ เขากำลังดูภาพสเก็ตช์บนบันได แต่ตอนนี้เขาเห็นแล้วว่าเงาเรียบง่ายเหล่านั้นเป็นเหมือนคนในสมัยโบราณที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา และได้แสดงให้เขาเห็นเป็นการส่วนตัวต่อหน้า แม้แต่ดาบหลายเล่มที่สูญหายไปนานแล้ว ปรากฏในสิ่งที่เรียกว่า “สนามรบอสูรดาบ”

ในขณะที่ จู มิงหลาง รู้สึกทึ่งกับรูปลักษณ์ จารึกบางคำที่หลับใหลของมังกรวิญญาณดาบก็เปล่งประกาย พวกเขาทำการเปลี่ยนแปลงบางอย่างกับตัวดาบของมังกรวิญญาณดาบ และพื้นผิวของลวดลายดาบบนมันก็ชัดเจนขึ้น ราวกับว่ามีร่องรอยของของเหลวไฟไหล ตราบใดที่มันสัมผัสอากาศ มันจะเผาไหม้ทันที!

“ดาบเพลิง?”

จู มิงหลาง เห็นไฟผีชนิดหนึ่งค่อย ๆ ลุกไหม้บนร่างของมังกรวิญญาณดาบและดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นในทันใด

เป็นดาบโบราณใหม่ที่ตื่นขึ้นใน มังกรวิญญาณดาบ ซึ่งหมายความว่า จู มิงหลาง จะได้รับพลังปลุกดาบอีกอัน!

ดาบโบราณเหล่านั้น บางเล่มเป็นดาบหัก บางเล่มเป็นดาบเน่า และบางเล่มขึ้นสนิมราวกับว่าไม่ได้ถูกคม แต่การปะทะและการเผชิญหน้าทุกครั้งดูเหมือนจะถูกหลอมขึ้นใหม่ ขัดเกลา และยิงออกไป ใส่ลงในเตาเผาเพื่อให้ตัวดาบทนต่อความร้อนที่แผดเผา ขจัดสิ่งสกปรกทั้งหมด และได้รับการขัดเกลาอย่างมาก!

และการจารึกเครื่องหมายอัคคี เป็นการเผชิญหน้าอันดุเดือดที่ตื่นขึ้นอย่างต่อเนื่องอย่างแม่นยำ และในที่สุด ตัวดาบทั้งหมดของมังกรวิญญาณดาบก็กลายเป็นสีแดง ราวกับว่าเพิ่งถูกนำออกจากเตาหลอม ดาบถูกสักบนร่างกายเหมือนไฟผีพันปีซึ่งทำให้มังกรวิญญาณดาบดูชั่วร้ายและลึกลับมากขึ้น!

เปลวเพลิงเป็นสีแดงวาว ดุร้าย และรุนแรง ราวกับว่าตราบใดที่ของเหลวไฟสีแดงหยดหนึ่งแตะพื้นโลก ก็สามารถทำให้ภูเขาและป่าไม้กลายเป็นเถ้าถ่านได้

เปลวเพลิงจะค่อย ๆ เงียบลงอีกครั้ง แปรสภาพเป็นไฟกลางคืนที่น่าสยดสยอง เหมือนเปลวไฟที่ลุกโชติช่วงภายใต้เก้าเนเทอร์ มันเป็นไฟแห่งหยินและความชั่วร้ายที่สุด แต่เมื่อเปรียบเทียบกับไฟสีแดงแล้ว ไฟชนิดนี้ก็จาง ๆ ไฟนั้นไม่เสถียรยิ่งกว่าเดิม มักปรากฏขึ้นชั่วครู่และจากนั้นก็แทนที่ด้วยไฟที่ลุกโชนป่าเถื่อนพลุ่งพล่านในทันที

“มันเป็นรูปแบบการจารึกอีกแบบหนึ่ง เหมือนกับดาบหวงฉวน” จู มิงหลาง มองไปที่มังกรวิญญาณดาบ แทนที่เปลวไฟ และใบหน้าของเขาค่อยๆ แสดงความประหลาดใจ
ดาบหยก ดาบแผลไฟ และดาบหวงฉวน

ดาบเหล่านี้เป็นดาบที่ถูกทิ้งร้างซึ่ง จู มิงหลาง คุ้นเคยเป็นอย่างดี พวกเขามีชื่อเป็นของตัวเอง แต่ขึ้นสนิมมานานแล้ว เมื่อฝึกฝนในป่าดาบที่ถูกทิ้งร้าง จู มิงหลาง รู้สึกประทับใจกับพวกเขามาก!

แน่นอนว่าในสมัยนั้นโดยพื้นฐานแล้วพวกมันเหมือนกับดาบเสีย ดาบเลือดหยกไม่ได้ดื่มเลือดเพื่อเปิดดาบ ตัวดาบเป็นสีแดง เหล็กถูกตัดเหมือนโคลน และคมก็เผยออกมา ดาบแผลเป็นไฟไม่มีไฟป่าคลั่งไคล้ ดวงตะวันที่พลิ้วไหว เฉกเช่นดวงตะวันที่เจิดจ้า ก็เพียงพอแล้วที่จะเผาผลาญโลกทั้งใบ

ในทำนองเดียวกัน ดาบหวงฉวน ไม่มีไฟที่น่ากลัวนี้ ตัวดาบเต็มไปด้วยภูตผีปีศาจ และเต็มไปด้วยบรรยากาศที่แปลกประหลาด ราวกับว่ามันถูกแช่อยู่ในสระเพลิงอันเงียบสงบทั้งเก้าใต้น้ำพุเหลือง!
วิญญาณดาบดาบโบราณทั้งสองถูกปลุกให้ตื่นในครั้งเดียว และได้รับรูปแบบการจารึกสองแบบ มิงหลางมีความสุขมากๆ

เขาไม่ได้คาดหวังว่า เขาจะได้กำไรมากขนาดนี้เมื่อเขาหลงเข้าไปในกองดาบเหมียนซาน

“เขาไม่รู้ว่ามีดาบโบราณเล่มอื่นที่ปลุกขึ้นมา ลองดูไหม?” จู มิงหลาง ไม่ตื่นตระหนกอีกต่อไป

ดาบและดาบโบราณที่มีชื่อเสียงเหล่านี้ต่อสู้กลับ แต่พวกเขาไม่ได้ทำร้ายต้นไม้แม้แต่ต้นเดียว จู มิงหลาง ก็หมกมุ่นอยู่กับพวกเขา ด้านหนึ่งเขาเรียนรู้วิชาดาบเหินเวหาและพยายามฝ่าฟันด้วยตัวเอง อาณาจักรดาบที่ไม่เคยไปถึงในอดีต

แน่นอน ถ้าเขาสามารถปลุกรูปแบบการจารึกได้อีกหนึ่งหรือสองรูปแบบ เขาจะได้รับเงินเป็นจำนวนมาก!
ศาลาดาบอาทิตย์อุทัย

เหมียนซาน แห่งเจียนสง เป็นหัวหน้า ผู้อาวุโสสามคน เจ้าเหอห้าคน และกลุ่มสาวกหญิงที่นุ่งโสร่งรออย่างเงียบ ๆ ต่อหน้า

ผู้หญิงที่แต่งตัวหรูหรา เจ้าหญิง และหญิงสาวหลายคนนั่งอยู่ใต้ศาลาในร่มสีขาวซึ่งมีสมบัติและเครื่องประดับอันตระการ
ตามากมาย พวกนางกำลังดื่มไวน์และผลไม้ระหว่างรอเข้าสู่ระบบที่นี่ ผู้คนบนภูเขาเหมียนซาน
ในขณะนี้ ห่าวเย่ สมาชิกของ นิกายดาบ ใน เหยาซาน ที่เดินขึ้นมาถึงที่นี่ในตอนนี้ เขาเหลือบมองไปที่ นิกายดาบเหมียน
ซาน และมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

ดูเหมือนว่า เหมียนซาน เจียนสง และบุคคลสำคัญของอาณาจักรเหมียนซาน ให้ความสำคัญกับการแลกเปลี่ยนทักษะการใช้ดาบนี้อย่างมาก

เขามองไปรอบๆ เล็กน้อย โดยคิดว่าไม่มีใครก้าวเข้ามาในศาลาดาบแห่งนี้เร็วกว่าตัวเขา

“จ้าวซาน เจี้ยนจง หยุนโหยว ปรมาจารย์ดาบ ห่าวเย่!” ผมยาวของห่าวเย่ค่อนข้างสุ่มและเกะกะ ราวกับวัชพืชที่เลอะเทอะ อาจเป็นเพราะรูปร่างหน้าตาของเขาหล่อจริงๆ ดังนั้นจึงเผยให้เห็นการแบ่งลมหายใจของบุตรน้อยหลงทาง

“เชิญนั่ง ” ไป่ฉิน ชี้ไปที่ฟูกอันละเอียดอ่อนใต้เต็นท์สีขาว

“ข้าเป็นคนแรกที่ปีนขึ้นมาบนภูเขา ข้าสงสัยว่าเวลาปีนเขาของข้าจะเร็วกว่าคนอื่น ๆ ที่เคยเยี่ยมชม นิกายดาบเหมียนซาน มาก่อนหรือไม่? ห่าวเย่ ถาม

“ พวกเรามีผู้เยี่ยมชมจากนิกายดาบเหมียนซานไม่มาก ข้าจำอดีตไม่ได้ แต่ผู้หญิงคนนี้เร็วกว่าเจ้า” เหวินเหมิงรู กล่าว
ห่าวเย่ หันศีรษะและเห็นผู้หญิงคนหนึ่งสวมผ้าคลุมหน้าสีฟ้าอ่อน

ตอนนี้เขาคิดว่าอีกฝ่ายคือ เจียนกู่!

หลังจากมองเข้าไปใกล้ ๆ ห่าวเย่ ก็ตระหนักว่านี่คือเด็กผู้หญิงที่ตามพวกเขาขึ้นไปบนภูเขา

ห่าวเย่ รู้สึกลำบากใจ

เขาคิดว่าสามารถเร็วกว่าทุกคน มีเพียง จู มิงหลาง เท่านั้นที่เป็นคนบิดเบือน

“ข้าไม่มีเวลาแนะนำตัวมาก่อน ห่าวเย่ นักดาบพเนจรของ นิกายดาบเหยาซาน ” ห่าวเย่ กอดอกของเขาและพูด

“จิตรกร น่านหลิงซา ” น่านหลิงซา ตอบอย่างแผ่วเบา

ห่าวเย่ มาถึงเมืองหลวงเมื่อคืนนี้ และปีนขึ้นไปบนภูเขาในเช้าวันรุ่งขึ้นทันที มันเป็นความจริงที่เขาไม่มีเวลาทำความรู้จักกับคนเดินถนนคนนี้

เหตุผลหลักคือการแลกเปลี่ยนทักษะดาบนี้ พวกเขายังต้องรองรับใบหน้าของพวกเขา แม้ว่า หยุนจงเหอ จะเป็นหัวหน้าสาวก แต่ หยุนจงเหอ ก็แย่ที่สุดที่ หวูเฟิง เคยนำมา ห่าวเย่ ตกอยู่ในอันตรายเป็นครั้งแรก

หลังจากนั่งพักสักครู่ ร่างของ หวูเฟิง ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนเส้นทางเดินป่า
เขามีใบหน้าที่ร่าเริง ราวกับว่าเขามีสิ่งที่จะได้จากการก้าวขึ้นเขาของพลังดาบ

เมื่อเห็นว่า ห่าวเย่ มาถึงแล้ว หวูเฟิง ก็ไม่แปลกใจ ห่าวเย่ เป็นลูกศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของสำนักดาบแห่งขุนเขาในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา นอกเหนือจาก จู มิงหลาง แม้ว่าเขาจะแยกตัวออกจากระดับสาวกไปในที่ ที่หลงทาง

แต่ น่านหลิงซา มาถึงแล้ว หวูเฟิง คาดไม่ถึง ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญดาบ แล้วนางจะดูหนังสือดาบเหล่านี้ให้ละเอียดยิ่งขึ้นได้อย่างไร?