Dragon tamer - ตอนที่ 222

บทที่ 222: โยนเจ้าชายออกไป

ชายผู้นี้มีพลังมากจนสามารถป้องกันการกัดของไทแรนโนซอรัส ด้วยมือของเขา และบีบกรามของมังกรดำใหญ่ทำให้กัดไม่ได้
ผู้คุ้มกัน จางจี้ ทรุดตัวลงและผลัก ไทแรนซาซอรัสสายฟ้า ออกไปด้วยแรงผลัก
ร่างขนาดใหญ่ของไทแรนโนซอรัสสายฟ้า แทบสั่นเกือบตกลงสู่พื้น
มันยืดตัวและกระแทกไปข้างหน้าอีกครั้ง โดยไม่คาดคิด จางจี้ ไม่รู้ว่ามันใช้วิธีการอะไร แต่มันใช้ไหล่แล้วจับตัวของ ไทแรซาซอรัส ด้วยมือทั้งสองข้าง ไทแรนซาซอรัส ขนาดใหญ่ถูกยกขึ้น!
ไทแรนซาซอรัส ถูกขว้างออกไป
ฟันดำใหญ่ ลุกขึ้นด้วยความโกรธและก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง
แต่ จางจี้ เตรียมพร้อมที่จะรับมือ อีกครั้งเพื่อคลี่คลายการรุกรานของไทแรนโนซอรัสสายฟ้า จากนั้นจึงกวาดไทรันโนซอรัส
สายฟ้า ล้มลง
เมื่อเห็นเช่นนี้ จู มิงหลาง ก็นำ ฟันดำใหญ่ กลับเข้าสู่อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของเขา
พบกับคู่ต่อสู้ที่ถูกคุมขัง!
เห็นได้ชัดว่าปรมาจารย์แห่งพลังนี้เก่งในการใช้ความแข็งแกร่ง และคู่ต่อสู้มักจะต่อสู้กับมังกรโบราณที่ดุร้ายในวันธรรมดา
และเขารู้จุดอ่อนบางอย่างของมังกรโบราณ
ในความเป็นจริง เขี้ยวดำขนาดใหญ่สามารถมีข้อได้เปรียบในการต่อสู้ระดับหลักได้ โดยอาศัยเกราะหนักของไฟ
หลอมเหลว และสัตว์มังกรระดับหลักส่วนใหญ่ไม่สามารถทำลายโลหะหลอมเหลวที่สร้างโดย จูติงกวน ได้
เมื่อพบกับนักมวยปล้ำคนนี้ เกราะหนักจะกลายเป็นภาระของมังกรโบราณ ทุกครั้งที่มันล้มลงกับพื้นเกราะจะทำร้าย
ตัวเอง
อย่างไรก็ตาม คนเลี้ยงมังกร มีข้อได้เปรียบของคนเลี้ยงมังกร
ต่างจากเทพเจ้าบางองค์ เมื่อเหล่าทวยเทพพบกับตัวซวย พวกเขาจะไม่สามารถใช้พวกมันได้
คนเลี้ยงมังกร จะเปลี่ยนไปเป็นมังกรตัวอื่นแล้วต่อสู้อีกครั้ง
จู มิงหลาง เรียก เฉินมู่ฉิงเฉิงหลง

เมื่อเผชิญหน้ากับอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรือง เฉินมู่ฉิงเฉิงหลง ดูเหมือนผู้ที่มีทักษะและความชำนาญในการต่อสู้กับมังกรจะ
ถูกปราบปรามจนตาย เฉินมู่ฉิงเฉิงหลง ไม่จำเป็นต้องทำเองด้วยซ้ำ ด้วยแรงขับเคลื่อนจากทุกสิ่ง เขาดึงพลังธรรมชาติ
บางส่วนจากต้นเมเปิลในร่มในห้องโถงใหญ่

ผ่านไปครู่หนึ่ง ครูฝึกกำลังถูกเฆี่ยนตีไปทั้งตัว ราวกับสุนัขบาดเจ็บ ซ่อนตัวอยู่ห่างไกล
“จางปา เจ้าไปเถอะ” องค์ชายเหลียงไม่สนใจและสั่งผู้พิทักษ์อีกคนหนึ่งที่ตามหลังเขา
ความแข็งแกร่งของ จางปา นั้นดีกว่า จางเจี้ย มากและการเพาะปลูกของเขาได้มาถึงระดับหลักบนแล้ว
เขาเป็นครูสอนความแข็งแกร่งด้วย แต่มวยปล้ำไม่เก่ง แต่มีกำลังแขนค่อนข้างมาก!
เมื่อแขนของเขากระแทกพื้น หลุมขนาดใหญ่ก็สามารถปรากฏขึ้นได้ แม้ว่าห้องโถงใหญ่จะเป็นสนามรบที่มังกรแข่งขัน
และต่อสู้กัน เมื่อเห็นกระเบื้องปูพื้นเหล่านั้นแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หญิงสาวสวยก็ยังเศร้าอยู่เล็กน้อย
พวกนางพญามังกรนั่งเรียงกันเป็นแถว ทุกคนมองอย่างตั้งใจ
ในการสรรหาญาติคือการชมการแข่งขันของอาจารย์จากทุกสาขาอาชีพ ในฐานะที่เป็นปรมาจารย์เลี้ยงมังกรของวัดชาง
หลง พวกเขาชอบมังกรโดยธรรมชาติและชอบที่จะเห็นความสามารถต่างๆ ที่แสดงโดยมังกร
ความแข็งแกร่งของ จางบา นั้นดี แต่น่าเสียดายที่เขายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ เฉินมู่ฉิงเฉิงหลง ไม่นานนัก อาจารย์จางบา ก็ถูก
มัดไว้กับเกี้ยวและถูกโยนออกจากห้องโถงใหญ่
“อาจารย์ จู ท่านมีเวลาพูดคุยเกี่ยวกับวิธีการเลี้ยงมังกรตอนดึกกับน้องสาวหรือไม่?” ผู้หญิงเซ็กซี่ที่ล้อเลียน จู มิงหลาง
เมื่อครู่นี้กล่าว

เมื่อเห็นว่าผิดหวังจาก จางบา เจ้าชายเหลียงก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยบนใบหน้า ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างเย็นชา: “จางฉี เจ้าไปเถอะ!”

จางฉีเป็นหนึ่งในผู้เลี้ยงมังกรที่มีชื่อเสียง เขาเรียกสัตว์มังกรของเขาออกมา

มังกรที่สวมชุดเกราะเหล็กหนานั้นยาวกว่าและเต็มไปด้วยหนามแหลม เหมือนกับเต่าอายุนับพันปีที่มีความดุดันอย่างแรงกล้า

มังกรเต่าโคนเหล็กไม่กลัวเถาวัลย์และรากเก่าแก่เหล่านั้นเลย และเฉินมู่ฉิงเฉิงหลง ในห้องโถงที่กว้างขวางเช่นนี้ แรงผลักดันมากมายนั้นยากที่จะแสดงออกมา

เฉิงมู่ฉิงเฉิงหลง ต่อสู้กับมันมาเป็นเวลานาน วิธีการของ เฉินมู่ฉิงเฉงหลง ไม่สามารถทำร้ายมังกรเต่าแก่ได้และมังกรเต่าเก่าไม่สามารถทำร้าย เฉิงมู่ฉิงเฉิงหลง ได้
จู มิงหลาง เรียก ไทแรนโนซอรัสสายฟ้า อีกครั้งและทำให้ ไทแรนโนซอรัสสายฟ้า สวมชุดเกราะหนักที่หลอมละลาย
ในเวลานี้ เกราะหนักที่หลอมละลายได้ออกแรงป้องกันอย่างสมบูรณ์ เมื่อมันชนกับมังกรอายุนับพันปีที่มีกระดองเต่า
เกราะที่หลอมละลายไม่ได้รับความเสียหายใดๆ แต่มันทำให้มังกรเฒ่าเต่าไม่สามารถต้านทานได้
“จางหลิว เอามันมาให้ข้า!!!” องค์ชายเหลียงกล่าวอย่างโกรธเคือง
เจ้าชายเหลียงไม่สนใจกฎของการต่อสู้ เขาแค่ต้องการจัดการกับคู่ต่อสู้ สำหรับคนจำนวนมากนั่นเป็นข้อได้เปรียบของเขาในฐานะเจ้าชาย
“จางหวู่ จางซี อย่าดูอยู่เฉย เจ้าชายผู้นี้ไม่มีความอดทน!” องค์ชายเหลียงตรัสกับองครักษ์สองคนสุดท้ายที่อยู่ข้างหลังเขา
เมื่อเห็นเช่นนี้ หยุนจงเหอ ก็ลุกขึ้นยืนและสกัดกั้น จางหวู่ และ จางซี
เขาไม่สามารถปล่อยให้ จู มิงหลาง ต่อสู่คนเดียวได้ เขาต้องได้หัวใจของสาวมังกรบริสุทธิ์อยู่ดี
นอกจากนี้ จู มิงหลาง ยังฝึกฝนมังกรอย่างหมดจด เขายังมีมังกรระดับราชาอีกสองตัว และเขาไม่มีเจตนาที่จะเรียกพวกมันออกมา
“บัดซบ เจ้าชายองค์นี้ไม่ได้พาจางซาน จางเอ๋อ และจางยี่มาในวันนี้ ไม่เช่นนั้นเจ้าทั้งสองก็แค่ขยะเล็ก ๆ น้อย ๆ มาแข่งขันกับเจ้าชายองค์นี้ได้อย่างไร!” องค์ชายเหลียงเต็มไปด้วยความโกรธ
“ในเมื่อองค์ชายเหลียงยังมีลูกน้องที่มีอำนาจมากกว่าสามคน ทำไมไม่นำเขามาวังสาวมังกร? เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าชาย
เหลียงจะกินชามและดูหม้อ ที่อยากไปจริงๆคือหลัวซุ่ย คฤหาสน์ของเจ้าหญิง?” วูร่า คนสวยถามด้วยรอยยิ้ม
“แล้วไง!” องค์ชายเหลียงไม่ได้ปิดบังความคิดของเขาเลย
“มันจะเป็นไปได้อย่างไร? องค์ชายเหลียงกลัวที่จะถูกกระทำในวันนี้” หลัวเหมี่ยวหยู่ กล่าว
จู มิงหลาง เป็นผู้ฝึกมังกรอย่างแท้จริง อันที่จริง ทุกวัน เจ้าชายเหลียง ผู้ไม่อดทนกับความแข็งแกร่งแบบนี้จะกระโดด
ออกมาและกรีดกรงเล็บของเขากับมังกรสองตัวของเขา มันยังคงสะดวกสบายมาก
อย่างไรก็ตาม จู มิงหลาง ก็แค่ต้องอยู่ข้างสนาม กินผลไม้ที่ปอกเปลือกแล้วพร้อมกับชี้นิ้วสั่งสักคำสองสามคำ
“ฟันดำใหญ่ โยนเจ้าชายนี้ออกจากวังและอยู่ห่าง ๆ ข้าไม่ชอบกลิ่นที่ครอบงำของเขา” จู มิงหลาง กล่าว
คนของ เจ้าชายเหลียง ทั้งหมดพ่ายแพ้
มิงหลาง จะไม่สุภาพกับองค์ชายเหลียงองค์นี้

ฟันสีดำขนาดใหญ่ยิ้ม และมังกรก็จะทำร้ายเจ้าชาย

“ปล่อยเจ้าชายคนนี้ ปล่อยเจ้าชายนี้ซะ หากเจ้ากล้าที่จะทำร้ายเจ้าชายองค์นี้ เจ้าชายจะสั่งให้กองทัพชุดเกราะ 200,000 กองของข้า ก้าวข้ามสู่เก้าเผ่าพันธุ์ของเจ้า และไม่ปล่อยแม้แต่สุสานบรรพบุรุษ!!” เจ้าชายเหลียง เปรียบเสมือนลูกไก่ยกขาขึ้นแล้วและเท้าของเขาก็วิ่งอย่างดุเดือด

เห็นได้ชัดว่า เจ้าชาย คนนี้ไม่ใช่คนเลี้ยงมังกรหรือมนุษย์ หลังจากที่ลูกน้องของเขาถูกฆ่าตาย ตัวเขาเองก็ไม่สามารถต้านทานได้

เมื่อเห็นว่าเจ้าชายเป็นเพื่อนที่ตลกมาก เหล่าสาวมังกรนั่งเรียงกันเป็นแถวก็ปิดปากและหัวเราะ สาวมังกรก่อนหน้านี้ที่ยังคงสนใจเจ้าชายก็ปรากฏตัวขึ้น เหลือกตาขึ้นเล็กน้อย

นอกจากความโดดเด่นแล้ว ไม่มีอะไรดีเลย!
สู้ใครก็ไม่ได้ !
เจ้าชายถุงฟางแบบนี้ แม้แต่ความสุขเล็กๆน้อยๆก็ดูน่าเบื่อ
“นายน้อย จู ผู้หญิงคนนี้ต้องการท่าน พี่น้องทั้งหลาย ค่อยๆดูเถอะ ผู้ชายคนอื่นๆ รออยู่” ในเวลานี้ มังกรสาวที่ดูบริสุทธิ์ลุกขึ้นยืน ใช้นิ้วของนางเพื่ออวยพร จู มิงหลาง

คางของ หยุนจงเหอ เกือบจะหลุดออกไป และเขาก็มองไปที่ จู มิงหลาง อย่างไม่เชื่อ

ทำไมเขาถึงถูกเลือก?

เขาเพิ่งอัญเชิญมังกรสองตัว!

มังกรสองตัวนี้ไม่ได้ทรงพลังเท่ากับ หยุนจงเหอ ของเขา!

จริงหรือไม่ที่ไม่มีสาวๆ มอง? ?