Dragon tamer - ตอนที่ 20

บทที่ 20:หางเหล็กไนต่อย

“ โฮ่ !!” มังกรป่าเขียวอ้าปากใหญ่ อากาศจากลมหายใจของมันสามารถกวาดสิ่งของใกล้เคียงออกไปได้ ไป๋ฉียังคงตัวเล็กและรู้สึกเหมือนนกกระจอกที่บินอยู่ในพายุ

มังกรป่าเขียวเดินไปข้างหน้า พลังของสัตว์ร้ายที่ดุร้ายสามารถบดขยี้กำแพงหินได้อย่างง่ายดายไม่ต้องพูดถึงมันไม่ได้เชี่องช้าเลย !

คราวนี้มังกรป่าเขียวตั้งใจที่จะไม่ให้เวลามังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าเพื่อรวบรวมสายลม!

ปีกของมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าคล้ายกับผีเสื้อมาก ด้วยการปัดเบา ๆ ร่างสีขาวเล็กกระทัดรัดก็ลอยขึ้นไปสูงมากขึ้น

มังกรป่าเขียวกระโจนพร้อมกันและพร้อมที่จะขย้ำอย่างไร้ความปรานีที่ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า

ทันใดนั้นเถาวัลย์มันก็พุ่งไปที่มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าเถาวัลย์แสงสีเขียวรอบตัวของมันกลายเป็นปากที่ใหญ่กว่าของปีศาจปิดผนึกทุกทิศทางที่มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าสามารถหลบหนีไปได้! มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าจะต้องเข้าไปพัวพันกับเถาวัลย์เรืองแสงเหล่านั้นหรือถูกกลืนกินโดยมังกรป่าเขียว

มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าบินไปด้านข้างอย่างรวดเร็วและความเร็วของเขาก็พุ่งขึ้นอย่างไว
เมื่อฟาดปีกของเขาขนปุยที่เป็นน้ำแข็งที่ขอบของเขาก็กระจัดกระจายไป กระแสอากาศที่พลุ่งพล่านบินเข้าหาเถาวัลย์เรืองแสงที่ขวางกั้นมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า!

เถาวัลย์เรืองแสงกำลังแพร่กระจายอย่างรวดเร็วและกำลังจะพันเข้ากับมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า อย่างไรก็ตามในขณะที่ขนที่เป็นน้ำแข็งกระจัดกระจายเถาวัลย์ก็แข็งตัวอย่างรวดเร็วกลายเป็นเถาวัลย์ที่หนาวจัดและยังคงเยือกแข็ง

ไป๋ฉี บินผ่านเถาวัลย์เยือกแข็งเหล่านั้นและหลีกเลี่ยงกับดักเถาวัลย์มรณะของมังกรเขียวป่า …

“ ระวังพิษ!” ทันใดนั้นเสียงของ จู มิงหลาง ก็ตะโกนดังขึ้น

จู มิงหลาง สังเกตเห็นแล้วว่า มังกรป่าเขียวได้พัฒนาถุงพิษในระหว่างการวิวัฒนาการ มังกรป่าเขียวตัวนี้ไม่เพียงแต่มีความสามารถในการควบคุมเถาวัลย์เท่านั้น แต่ยังมีคุณสมบัติของพิษอีกด้วย!

ไป๋ฉี ละเลยประเด็นนี้อย่างแน่นอน รับรู้คำเตือนที่ทันท่วงทีของ จู มิงหลาง เขาได้เตรียมการรับมือได้ทัน!

มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าหันหลังกลับและบินกลับหัวปีกเสริมของเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็ว ไอระเหยที่หนาวจัดจำนวนนับไม่ถ้วนบินออกมาจากปีกของเขากระจายไปในอากาศและกลั่นตัวเป็นน้ำแข็งที่สวยงามมาก!

หน้าจอน้ำแข็งมีขนาดใหญ่และแผ่เป็นรูปพัดเหมือนนกยูงน้ำแข็งที่แผ่หาง พิษที่แพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้างได้พ่นออกมาในทิศทางของมัน แต่ส่วนหนึ่งของมันถูกกั้นด้วยหน้าจอน้ำแข็ง!

พิษกัดกร่อนกำแพงหินและโต๊ะไม้ในห้องเรียน สภาพของผนังและพื้นหินยังคงดีมีร่องรอยการกัดกร่อนเพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตามโต๊ะและเก้าอี้ที่ทำจากไม้ได้ถูกสลายไปอย่างรวดเร็ว หากแม้โดนร่างกายของใครบางคนแต่เพียงเล็กน้อยผิวหนังของพวกเขาก็จะถูกสลายโดยตรง!

มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า หลบอยู่หลังจอน้ำแข็งและไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม มังกรป่าเขียว ไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น มันเคลื่อนผ่านเถาวัลย์เรืองแสงสีเขียวและกระแทกเข้ากับหน้าจอน้ำแข็งอย่างรุนแรงแตกเป็นเสี่ยง ๆ และฟาดฟันด้วยกรงเล็บของมันซึ่งตอนนี้ถูกห่อด้วยเถาวัลย์พิษไปที่มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า

ห้องบรรยายมีเพดานค่อนข้างสูงแต่ก็ยังจำกัดการบินของ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า นอกจากนี้ความสามารถอันทรงพลังของมังกรป่าเขียว ก็ค่อยๆแสดงประสิทธิภาพของมัน พื้นผนังและเพดานตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์ที่มีหนามพิษและพวกมันยังคงเติบโตไม่หยุดครอบคลุมห้องโถงกว้างครึ่งห้องในเวลาอันสั้น …

มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าใช้ความว่องไวในการวนรอบมังกรป่าเขียว อย่างไรก็ตามพื้นที่ที่มันสามารถเคลื่อนเข้าไปได้นั้นค่อยๆถูกเถาวัลย์พิษเข้าครอบงำและเกือบจะถูกกรงเล็บของมังกรป่าเขียวฟาดอยู่หลายต่อหลายครั้ง

“ บินออกไปข้างนอก. อย่าอยู่ที่นี่”จู มิงหลาง บอก ไป๋ฉี

พื้นที่แคบ ๆ นี้เป็นข้อเสียเปรียบสำหรับ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ในการเริ่มต้นต่อสู้ จู มิงหลาง ค่อนข้างเสียใจในตอนนี้ แม้ว่าจะต่อสู้กัน เขาก็ควรเลือกสถานที่อื่น

มันสายไปแล้วสำหรับความเสียใจในตอนนี้ เถาวัลย์ปิดผนึกระเบียงทั้งสี่ด้าน การบินออกไปข้างนอกจะเหมือนกับไป๋ฉีจงใจก้าวไปสู่กับดักของมัน

หลังจากพัฒนาไปสู่ช่วงเติบโตมังกรป่าเขียวไม่ได้เป็นเพียงสัตว์ดุร้ายอีกต่อไป มันมีความเชี่ยวชาญในเวทมนตร์ของพืชและสามารถสร้างเถาวัลย์ได้อย่างต่อเนื่องในบริเวณโดยรอบ เถาวัลย์เหล่านั้นร้ายแรงเกินไปสำหรับสิ่งมีชีวิตที่ว่องไวเหมือนใยแมงมุมที่หนาแน่นและเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ !

ในที่สุด มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ก็ถูกบังคับให้เข้ามุม มังกรป่าเขียวพุ่งเข้ามาอย่างดุร้ายโดยใช้กรงเล็บที่มีหนามโจมตีจากซ้ายและขวาในขณะที่เถาวัลย์บนกำแพงปิดกั้นทางขึ้นและลง ปากที่ดุร้ายของมันกัดจากตรงกลาง ด้วยความสูงของมันมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าน่าจะพิการหรือตาย ถ้าถูกมันกัด!

–

จู มิงหลาง ขมวดคิ้วและเล็งฝ่ามือไปยังทิศทางของ ไป๋ฉี รอยประทับสว่างขึ้นบนฝ่ามือของเขา ถ้ามังกรป่าเขียวสัมผัสกับมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าเขาจะจับไป๋ฉี เข้าสู่อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของเขาได้ทันที …

ตราประทับเป็นเหมือนประตูอัญเชิญที่เชื่อมต่อกับจิตวิญญาณของผู้ฝึกมังกร ผู้ฝึกมังกรสามารถช่วยมังกรของพวกเขาหลีกเลี่ยงการโจมตีร้ายแรงจากศัตรูได้โดยการระลึกถึงพวกมันอย่างรวดเร็ว แต่การโจมตีของศัตรูจะเข้ามาที่ตราประทับและวิญญาณของผู้ฝึกมังกรจะต้องแบกรับคลื่นกระแทกที่เกิดขึ้น!

การบาดเจ็บที่จิตวิญญาณของพวกเขาสิบเท่าแม้จะเจ็บปวดกว่าการบาดเจ็บทางร่างกายร้อยเท่าไม่ต้องพูดถึงว่ายากที่จะฟื้นตัว

คลื่นกระแทกที่ทรงพลังมากเกินไปอาจสูญเสียชีวิตของผู้ฝึกมังกรได้โดยตรง!

–

มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้ากระพือขนสีขาวของมันเบา ๆ ลอยอยู่ในอากาศดูเหมือนว่าไม่มีทางถอยเหมือนลูกแกะที่รอการเชือด อย่างไรก็ตามหางที่บางและอ่อนนุ่มที่ด้านหลังของมันนั้นแข็งแกร่งขึ้นโดยไม่มีใครรู้ตัว …

ชั้ววว!

เช่นเดียวกับที่ จู มิงหลาง เตรียมพร้อมที่จะตราประทับในตำแหน่งมังกรของเขาหางถักที่สวยงามของ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า ก็กลายเป็นมังกรที่มีพิษร้ายแรง เมื่อมันโจมตีมันเหมือนกับข้อต่อหลาย ๆ ข้อที่ออกแรงในเวลาเดียวกันรวดเร็วและดุร้ายมากทำให้เกิดภาพเบลอที่น่าตกใจเหมือนเงาของเข็ม!

หางของ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า เจาะเข้าที่ดวงตาของ มังกรป่าเขียว บังคับให้เปิดทางออกด้วยหางที่พุ่งเข้ามาทำให้ มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า หลุดผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

ปัง!

มังกรป่าเขียวกระแทกเข้ากับกำแพงหินและห้องโถงทั้งหมดก็สั่นสะเทือน ปูนขาวบางส่วนตกลงมาจากกำแพงเหมือนทรายนักเรียนต่างตกใจมากจนหดตัวไปด้านหลังห้องโถง

“ วูอู … ! วูอู…!”

มังกรป่าเขียวกระแทกหัวอย่างแรงจนกะโหลกแตก แต่สิ่งที่เจ็บยิ่งกว่าคือตาของมัน!

เลือดไหลออกจากตา ในตอนแรกมันแค่รู้สึกเจ็บแสบ แต่ในไม่ช้าความเจ็บปวดก็แผ่ซ่านจากเบ้าตาไปทั่วร่างกายและสัตว์ร้ายที่ดุร้ายก็ล้มลงกับพื้นอย่างไร้ความสามารถ!

เมื่อเห็นมังกรป่าเขียวร้องไห้อยู่บนพื้นจากนั้นก็เห็นมังกรน้ำแข็งขาวกำลังร่อนลงบนหัวของมังกรป่าเขียวอีกครั้ง …

ราวกับว่า หนานเย่ถูกเหล็กไนของมังกรต่อยเช่นกัน เขากระตุกด้วยความเจ็บปวด!

พ่ายแพ้. เขาพ่ายแพ้อีกครั้ง!

มังกรป่าเขียว…อยู่ในช่วงการเติบโต…มังกรตัวจริงห่างจากประตูมังกรเพียงไม่กี่ก้าว…ได้สูญเสียวิญญาณไปยังถังขยะเช่นนี้จริงๆ!

“ หวา…มังกรตัวนั้นคืออะไร?!” หนานเย่ ผู้อับอายคำรามออกมาด้วยความโกรธ

จู มิงหลาง ยืนอยู่ที่นั่นและไม่ได้กังวลที่จะตอบคำถาม

เขาไม่ได้ใช้โอกาสที่จะทำตัวเหมือนผู้เชี่ยวชาญที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ แต่เขาก็ตกตะลึงเช่นกัน!

ระยะทารก …

พูดอย่างจริงจัง ไป๋ฉีเป็นเพียงลูกมังกรแรกเกิด… แต่เขาเอาชนะลูกมังกรที่โตแล้วครึ่งหนึ่งได้!

แม้แต่ จู มิงหลาง ก็ยังอยากถามว่า – มังกรตัวนี้คืออะไร!? –

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีระยะที่สำคัญ 4 ช่วง ได้แก่ ระยะทารก ระยะการเจริญเติบโต ระยะตัวเต็มวัยและระยะที่สมบูรณ์

สิ่งมีชีวิตและมังกรจะได้รับ“ วิวัฒนาการ” ทุกครั้งที่ข้ามขั้นตอน การวิวัฒนาการไม่เพียง แต่เพิ่มความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ร่างกายของมันจะเปลี่ยนแปลงไปและมันยังปลุกพลังบางอย่างที่ไม่อาจจินตนาการได้อีกด้วย!

ความแข็งแกร่งที่แสดงให้เห็นโดย ไป๋ฉี ในตอนนี้นั้นใกล้เคียงกับอันดับแรกของมังกรที่แท้จริงนั่นคืออันดับมังกรทารก

ปัญหาคือ…มังกรที่แท้จริงส่วนใหญ่จะมีความแข็งแกร่งของอันดับลูกมังกรในช่วงผู้ใหญ่เท่านั้น!

ตัวอย่างเช่นมังกรป่าเขียวของหนานเย่จะเป็นเพียงการดำรงค์อยู่ในระดับลูกของมังกรหลังจากเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ …

ไป๋ฉี ตัวน้อยกำลังแสดงความแข็งแกร่งเช่นนี้ในช่วงวัยแรกเกิด มันยังมีโอกาสอีกสามครั้งในการพัฒนา ถ้ามันมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างมากในทุกๆวิวัฒนาการความแข็งแกร่งที่มีจะไม่ได้อยู่ที่ลูกมังกรเท่านั้นหรือแม้แต่ตำแหน่งแม่ทัพมังกร !!

มันอาจจะเป็นผู้ปกครองมังกร…บางทีอาจจะเป็นราชามังกรก็ได้ !!

“ นั่นคือมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า สายเลือดหลักของมันคือมังกรพระจันร์ปีกสีเงินและสายเลือดรองของมันคือมังกรน้ำแข็งลมดาว มังกรที่แท้จริงทั้งคู่” เสียงที่นุ่มนวลและไพเราะดังมาจากทางเข้าประตู

แม้แต่ จู มิงหลาง เองก็ไม่สามารถยืนยันสายเลือดของ ไป๋ฉี ได้แต่ดูเหมือนว่าคน ๆ นี้จะมีความเข้าใจเกี่ยวกับสายพันธุ์มังกรหายากชนิดนี้และสามารถชี้ให้เห็นถึงสายเลือดหลักและสายเลือดรองได้

เมื่อมองไป จู มิงหลาง ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

แท้จริงแล้วคือหญิงมังกรน้ำท่วมที่ช่วยเขาและจระเข้ดำใต้น้ำตกฟีนิกซ์ เธอจะเป็นนักเรียนของชั้นเรียนนี้ด้วยหรือไม่?

“ อาจารย์ดวนหลาน!”

“ สวัสดีตอนเช้าคุณครูดวนหลาน!”

นักเรียนในห้องโถงลดศีรษะของพวกเขาเพื่อแสดงความเคารพต่อหญิงมังกรน้ำท่วม

ปากของ จู มิงหลาง เปิดกว้าง

-ครู?!-

– มีครูที่แข็งแกร่งและสวยเสียงหวานขนาดนี้จริงหรือ! –

มันสมเหตุสมผลเมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้คนที่มี มังกรน้ำท่วม จะเป็นนักเรียนแบบนี้ได้อย่างไร โดยอยู่ต่อหน้า ประตูมังกรของพวกเขา?

“ การแสดงบนเวทีของนักเรียนสองคนนี้ไม่เลวเลย กลับไปที่ที่นั่งของเจ้า”เดือนหลาน กวาดสายตามองไปยังห้องเรียนที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงโดยไม่สนใจและเรียนต่อในบทเรียนของเธอ

“ ศิษย์หนาน…อาจารย์ดวนหลาน ตามังกรป่าเขียวของข้า…” หนานเย่ยังคงรู้สึกโกรธและขุ่นเคืองอยู่ภายในไม่อยากปล่อยให้เรื่องนี้สงบลงเช่นนี้
“ ใช้สิ่งนี้กับ มังกรป่าเขียว ของเจ้าและมันจะฟื้นตัวในไม่ช้า เจ้าควรรู้สึกขอบคุณที่มันออมมือ มันสามารถเจาะรูม่านตาของมังกรป่าเขียว ของเจ้าได้โดยตรงและจัดการมันได้อย่างรุนแรง” ดวนหลาน จ้องไปที่ หนานเย่ แสดงความเข้มงวดและความยุติธรรมของนาง

– ไม่ตาบอดเหรอ! –

หนานเย่ รีบใช้ยากับดวงตาของ มังกรป่าเขียว ที่ทุกข์ทรมานตามคำแนะนำของครูดวนหลาน ตอนนั้นเองที่เขาตระหนักได้ว่าบาดแผลอยู่ที่มุมตาและรูม่านตาของมันไม่ได้รับอันตรายอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามหากเขาปล่อยให้แผลลุกลามดวงตาของมันก็คงไร้ประโยชน์!

“ กลับไปที่ ที่นั่งของทุกคน วันนี้จะมาพูดถึงสายเลือด มังกรถูกแยกออกเป็นสามสายเลือดที่ยิ่งใหญ่ ได้แก่ มังกรโบราณมังกรใหญ่และมังกรฟ้า!” ดวนหลาน ไม่รอให้นักเรียนกลับไปที่นั่งและเริ่มการบรรยายของนางโดยตรง

ทุกคนยังไม่ฟื้นตัวจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ด้วยความเคารพนักเรียนจึงคัดค้านและรีบจัดโต๊ะและเก้าอี้ที่ล้มแล้วกลับไปที่นั่ง

แน่นอนว่าการจ้องมองของพวกเขาที่มีต่อ จู มิงหลาง เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

นั่นเป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ หงห่าว, หลี่เสี่ยวหยิง และนักเรียนคนอื่น ๆ ที่อยู่ในลานที่พักเดียวกันกับ จู มิงหลาง!

“ มังกรโบราณมีทักษะในการต่อสู้มังกรใหญ่สามารถร่ายเวทมนตร์ได้และมังกรฟ้ามีศาสตร์ลึกลับ”ดวงหลาน ดูเหมือนจะมาถึงทางเข้าประตูก่อนหน้านี้และไม่ได้หยุดการต่อสู้ระหว่างมังกรทั้งสอง

นางกล่าวต่อว่า“ ยกตัวอย่างเช่นให้นักเรียน หนานเย่เป็น มังกรป่าเขียว มันเป็นมังกรใหญ่ดั้งเดิมและเถาวัลย์สีเขียวเรืองแสงเป็นเวทมนตร์ของพืชที่ใช้”