Dragon tamer - ตอนที่ 142

บทที่ 142: ผู้กลืนดาบ

“จารึกแต่ละอันมีผลของมัน ที่มาและเรื่องราวของมัน”

“ยกตัวอย่างจารึกผู้ปกครอง จารึกผู้ปกครองจะรับรู้สถานการณ์ของเจ้าของ หากเจ้าของไม่สังเกตุเห็นการระเบิดร้ายแรงจากมุมตาย คำจารึกผู้พิทักษ์จะเรืองแสงด้วยตัวเองและเปลี่ยนเป็นชุดเกราะเพื่อปกป้องเจ้าของ ของมัน”
“และจารึกการต่อสู้ผสานกับจิตวิญญาณการต่อสู้ของเจ้าของ มันจะตื่นขึ้นเมื่อเจ้าของกระหายชัยชนะอย่างมากและจิตวิญญาณการต่อสู้ล้นหลามและจะทำให้เรือมีกำลังที่ตรงกับการต่อสู้ในเวลานั้น และแม้กระทั่งทักษะลับโบราณบางอย่าง”

“โดยทั่วไป ยิ่งอุปกรณ์มีประวัติยาวนานเท่าใด ลวดลายจารึกก็ยิ่งง่ายขึ้นเท่านั้น อุปกรณ์เหล่านี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เช่น การเปลี่ยนแปลงทางครอบครัว การขึ้นและลงของนิกาย และการเปลี่ยนแปลงการถือครองประเทศ หลังจากทั้งหมดนี้ และดูดซับความหมกมุ่นของผู้คนเหล่านั้น ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในจิตวิญญาณของเขาเอง”

“แต่ไม่ใช่ว่าจารึกวิญญาณทั้งหมดจะทำงานได้ มันต้องการสภาพแวดล้อมที่สอดคล้องกัน เหตุการณ์ที่สอดคล้องกัน เจ้าของที่เกี่ยวข้องสามารถเปล่งประกายได้อย่างสมบูรณ์”

จูติงกวน อธิบายว่ายังคงเป็นการแนะนำสั้น ๆ แต่ จู มิงหลาง ไม่เคยได้ยินใครในกลุ่มพูดถึงรูปแบบการจารึกมาก่อน

ลองคิดดูสิ หลังจากเรียนรู้ศิลปะการหล่อในระดับสูงสุดแล้ว และปล่อยให้อุปกรณ์แสดงความพิเศษเพียงเล็กน้อย ลานด้านในของ จูเหมิน จะสอนคำจารึกนี้ และปล่อยให้เรือปลอมแปลงที่สมบูรณ์แบบในตอนแรกดำเนินต่อไป การเปลี่ยนแปลงก็ตามมา!

ไม่น่าแปลกใจที่นิกายดาบทั้งหมดเคารพจูเหมิน

อาวุธดาบของการซ่อมแซมดาบมีความสำคัญมาก ด้วยอาวุธดาบขนาดพกพาที่มีลวดลายจารึก ความแข็งแกร่งสามารถเพิ่มขึ้นได้มาก และในบางสถานการณ์ ความสามารถที่ไม่ธรรมดาก็สามารถระเบิดได้

“สิ่งที่เจ้าเห็นในตอนนี้คือชิ้นส่วนของลายจารึก ข้าซ่อมแซมพวกมันและรวมเข้าด้วยกัน โดยเปลี่ยนให้เป็นรูปแบบจารึกไฟต่อสู้ ประทับบนเกราะอกในตอนนี้” จูติงกวน กล่าวต่อ

จู มิงหลาง พยักหน้า

ดูเหมือนว่า จูติงกวน จะยืนกรานที่จะสร้างตัวเองให้เป็นเกราะหนักของมังกรและสัตว์ร้าย

เกราะหนักนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ฟันดำขนาดใหญ่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังสามารถเปลี่ยนเป็นชุดเกราะเงาในช่วงเวลาวิกฤตเพื่อปกป้องชีวิตได้อีกด้วย
“ข้าทำให้พ่อเป็นห่วง” จู มิงหลาง มองไปที่ จูติงกวน และค่อยๆก้มตัวลง

ในความทรงจำของ จู มิงหลาง จูติงกวน เป็นคนที่ยุ่งมาก เมื่อเขามองเห็นได้ ก็มักจะเป็นเวลาที่เขาอิ่มท้อง

เขาอาจจะไม่เข้าใจมันมาก่อน

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่ากลุ่มที่ใหญ่โตนั้นใหญ่พอๆ กับความเจริญรุ่งเรืองของเผ่า และเล็กมากจนมีเด็กๆ เช่น จูถัง ที่ถูกรังแกและถูกทำร้าย และพวกเขาทั้งหมดต้องได้รับการจัดการ เวลาจะช่วยได้อย่างไร?
“โอ้ มารดาของเจ้าทิ้งธุลีเพื่อบวชเป็นพระ ข้านี้ช่างเป็นคนขี้เหงาจริงๆ ข้ายังหวังให้เจ้ามีโอกาสไปที่ เหมียนชานและขอร้องแทนข้า” จูติงกวน ถอนหายใจ

“ท่านพ่อ ไม่ต้องดิ้นรน แค่ดูว่ามีหญิงชราที่เหมาะสมในราชวงศ์ศาลใหญ่ หรือไม่ และเพียงแค่เริ่มต้นครอบครัว” จู มิงหลางกล่าว

“เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร? เมื่อข้าทำงานที่นี่เสร็จ ข้าจะไป เหมียนชาน ด้วยตัวเอง ถ้านางไม่กลับมากับข้า ข้าจะอยู่ในสำนักดาบเหมียนซาน!” จูติงกวน กล่าว

“พ่ออย่าไร้เดียงสามาก ผู้ชายไม่ควรเข้าไปที่นิกายดาบเมียนชาน มือและเท้าจะถูกหัก ส่วนอีกข้างเป็นง่อย ข้าบุกทะลุประตูภูเขาครั้งเดียวและเกือบตาย ไม่ใช่ว่าข้าไม่ใช่ผู้ใหญ่แต่ข้ากลัวว่าครึ่งหลังของชีวิตแม่ของข้าจะต้องนอนติดอยู่บนเตียง” จู มิงหลาง ส่ายหัวและกล่าว

“เมื่อนิกายจู แข็งแกร่งขึ้น ข้าจะเรียกกองกำลังทั้งหมด โจมตีนิกายดาบเหมียนชาน และทำลายล้างนิกายของพวกเขา เจ้าจะได้แม่ของเจ้ากลับมา” จู เทียนกวน กล่าว

“ปรากฎว่านี่เป็นแรงจูงใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพ่อของข้าที่จะประสบความสำเร็จในนิกาย จากนั้นพ่อก็จะทำงานหนักขึ้นเพื่อรวมพลังของราชวงศ์จีติง และข้าสามารถเป็นเจ้าชายที่แท้จริงได้ จู มิงหลางกล่าว
“นั่นคือสิ่งที่พ่อบอกปู่ของเจ้า”

เหมียนซานเจียนสง

มันถูกเรียกว่าภูเขาเจียนกู

ประตูทั้งบานมีแต่ผู้หญิงเท่านั้นถึงจะอยู่ที่นั่นได้ อาณาจักรนี้เรียกว่าอาณาจักรธิดา

ไม่ใช่ว่าไม่มีผู้ชายในประเทศนี้ แต่ผู้ที่มีอำนาจทั้งหมดเป็นผู้หญิง สถานะของผู้ชายที่นั่นต่ำมากและส่วนใหญ่เป็นทาสชาย

จู มิงหลาง ไม่ได้เจอแม่ของเขามากนักตั้งแต่เขาเริ่มฝึกในนิกายดาบเหยาซาน

ในความทรงจำของ จู มิงหลาง มารดาคนนี้ไม่สนใจความรักในครอบครัวมากนัก

ในสายตาของนางไม่มีความแตกต่างจากคนทั่วไปมากนัก

อายุสิบเจ็ดปีเขาบุกเข้าไปใน เหมียนซานเจียนสง
กลับออกมาแล้ว มีสองความคิด หนึ่งคือการพบกับแม่ที่ไม่ได้พบกันมานานหลายปี และสองคือการท้าทายอำนาจของสำนักดาบ เหมียนชาน

เป็นผลให้เขาได้รับการศึกษาอย่างจริงจังโดยป้าดาบที่มีความรู้ระดับสูง

ที่นั่นเจียนกู ซึ่งเป็นฐานการเพาะปลูกอะไร จู มิงหลาง ไม่ได้คิด

ในอนาคตเขาต้องมีโอกาส จู มิงหลาง จะกลับไปทวงหาใบหน้าของเขาที่หายไปตอนอายุสิบเจ็ดอย่างแน่นอน!

จูติงกวน อยู่ที่นั่นหลายครั้งในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่น่าเสียดายที่พวกเขาทั้งหมดถูกปฏิเสธจากคนเฝ้าประตู

ดังนั้นเหมียนชานเจียนสง จึงเป็นจุดเจ็บสำหรับ จู มิงหลาง และ จูติงกวน!

“มังกรดำของเจ้าไม่ได้มีระดับสูง วัสดุที่ดีที่สุดที่ข้าสามารถเลือกได้คือคริสตัลภูเขาไฟ ไม่ว่าแร่จะดีแค่ไหน ภาระก็สูงเกินไปสำหรับแร่นี้ แต่ก็ไม่อาจยับยั้งความดุร้ายของมันไว้ได้ “จูติงกวน กล่าว

“มันดีกว่าชุดเกราะหนักสีน้ำเงินที่ข้าเคยทำให้ฟันดำ” จู มิงหลาง เหลือบมองไปยังชิ้นส่วนเกราะหนักที่แช่ในแต่ละสระ

“เกราะหนักของภูเขาไฟสามารถต้านทานการโจมตีของสัตว์มังกรระดับล่างได้อย่างง่ายดาย ถ้าเจ้าสามารถปลุกคำจารึกการต่อสู้นี้ได้ ความแข็งแกร่งของมังกรดำของเจ้าสามารถแข่งขันกับปรมาจารย์มังกรระดับบนได้” จูติงกวน กล่าว

“การปรับปรุงค่อนข้างใหญ่!” จู มิงหลาง รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เกราะหนักสามารถทำให้มังกรอย่าง ฟันดำใหญ่ ต่อสู้กับปรมาจารย์มังกรบนได้ ไม่แปลกใจเลยที่เกราะมังกรจะแพงขนาดนี้!

“เจ้าเรียนรู้อย่างหนักในทุกวันนี้ ในอนาคต ความแข็งแกร่งของสัตว์มังกรของเจ้าจะยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นไปอีก เจ้าสามารถสร้างเกราะที่แข็งแกร่งขึ้นและใส่จารึกเพิ่มเติมลงไปได้ น่าเสียดายที่เวลามีจำกัด มิฉะนั้น เจ้าสามารถสร้างเกราะมังกรที่เหมาะสมสำหรับสัตว์มังกรทั้งหมดของเจ้าได้” จูติงกวน กล่าว

“ท่านพ่อ เกราะภูเขาไฟนี้ดีอยู่แล้วและประเมินค่ามิได้” จู มิงหลางกล่าว

มังกรและสัตว์ร้ายของเขายังอยู่ในช่วงของการเติบโต หากเขาสร้างเกราะที่ดีให้พวกมันก่อนเวลา พวกมันอาจถูกกำจัดในไม่ช้า

ดังนั้นก่อนที่ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะคงที่ จู มิงหลาง ยังคงไม่รีบเร่งที่จะร่ายเกราะมังกรให้พวกเขา

เสี่ยวไป๋ฉี คือตัวอย่าง มันจะเข้าสู่ระดับราชาในบางครั้ง

ในระดับหลัก คุณลักษณะจะคงที่ จากนั้นจึงใช้ชุดเกราะมังกรที่สมบูรณ์แบบ

“ที่จริงแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอะไร เจ้าก็สามารถใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบของจูเหมิน ได้อย่างเต็มที่ คนอื่นไม่สามารถ
เปรียบเทียบกับเจ้าในแง่นี้” จูติงกวน กล่าว

จู มิงหลาง ศึกษาอย่างหนัก จูติงกวน ยังบอกจู มิงหลาง เกี่ยวกับเงื่อนไขเบื้องต้นของการคัดเลือกชิ้นส่วน และได้แสดงให้
จู มิงหลางเห็นเป็นการส่วนตัวถึงการผสมผสานของชิ้นส่วนต่างๆ
การรวมกันของชิ้นส่วนมีความสำคัญมาก จำเป็นต้องคำนึงถึงร่างกายของสัตว์ร้ายมังกรเพื่อหลีกเลี่ยงการสวมชุดเกราะ
หนัก ซึ่งจะจำกัดความยืดหยุ่นของสัตว์มังกรแทน

ท้องฟ้ามืดครึ้มโดยไม่รู้ตัว จู มิงหลาง พยายามแทรกรูปแบบการจารึกอื่นโดยหวังว่าจะทำให้เกราะหนักของภูเขาไฟแข็งแกร่งขึ้น

แต่สุดท้ายการอัดลายจารึกนี้ล้มเหลว

และรูปแบบการจารึกนี้ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ แทบจะสลายไปโดยตรง

โชคดีที่ จูติงกวน สามารถรวบรวมชิ้นส่วนเหล่านี้ทันเวลาและซ่อมแซมอีกครั้ง

“ขีดจำกัดของเกราะหนักจากภูเขาไฟนี้คือรูปแบบการจารึก ข้าจะขอให้หัวหน้าห้องโถงของห้องชุดเกราะใส่ตะปูนำทางสายฟ้าเป็นวงกลมบนเกราะหนักของภูเขาไฟเพื่อให้สัตว์มังกรของเจ้าปล่อยสายฟ้า เวลาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า” จูติงกวน ปาดเหงื่อออกจากหน้าผากของเขาและชี้ไปยังตำแหน่งที่ชิ้นส่วนเกราะเชื่อมต่อกัน

จู มิงหลาง พยักหน้าและสังเกตุตำแหน่งของการเชื่อมต่อเหล่านั้น

ด้วยชุดเกราะหนักที่หรูหรานี้ ผู้ที่คิดว่าเขี้ยวดำใหญ่เป็นเพียงมังกรอาจจะโชคไม่ดี!

หลังจากเสร็จสิ้นการศึกษาศิลปะการคัดเลือกชิ้นส่วนในวันนี้ จู มิงหลาง ก็ตั้งใจจะทำเครื่องแต่งกายมังกรของ ไป๋ฉี , ชิงจั่ว และ โมเซ่ อย่างช้าๆ

ไป่ฉีและชิงจั่ว ไม่ว่าขนาดของพวกเขาจะไม่ใหญ่ขนาดนั้น อันที่จริง มันยากกว่าที่จะร่ายเกราะ และต้องคำนึงถึงความว่องไวของพวกเขาด้วย

ส่วนดาบและมังกรวิญญาณ

จู มิงหลาง ตกอยู่ในความคิดลึก

โดยพื้นฐานแล้ว มังกรวิญญาณดาบคือดาบ

ใส่ชุดเกราะมังกรได้ด้วยเหรอ?
ด้วยความสงสัยนี้ จู มิงหลาง จึงเดินออกจากห้องคัดเลือกชิ้นส่วน และเมื่อเขากำลังจะผ่านห้องหล่อดาบ มังกรดาบวิญญาณก็ส่งเสียงและเรียกร้องให้ มิงหลาง ไปที่ห้องหล่อดาบ

จู มิงหลาง ก้าวเข้าไปในห้องโถงและเรียกมังกรดาบวิญญาณ

ร่างสีแดงของมังกรวิญญาณดาบบินอยู่ข้างๆ จู มิงหลาง และหางของมันแกว่งไปมาเบาๆ

ทันใดนั้น มังกรวิญญาณดาบก็แวบวาบและบินไปในกองไฟในห้องโถงใหญ่ ราวกับว่ากำลังจ้องมองไปที่โต๊ะอาหารรสเลิศ หันกลับมาอย่างตื่นเต้น

เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนแล้วที่ เจียนสงแห่งเหยาซาน มาที่นี่

มังกรวิญญาณดาบโดยพื้นฐานแล้วไม่กินหรือดื่ม

ชั่วขณะหนึ่ง จู มิงหลาง คิดว่าเขาสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายของมังกรที่แข็งแกร่งได้ แต่ตอนนี้ จู มิงหลาง รู้สึกว่า
ความคิดเดิมของเขาค่อนข้างไร้เดียงสา

แน่นอนว่ามังกรวิญญาณดาบเริ่มพูด!

ตัวดาบของมันสั่นเล็กน้อย ทำให้เกิดระลอกคลื่นในอากาศโดยรอบ

เมื่อความถี่การสั่นของดาบเพิ่มขึ้น ดาบอารมณ์ในแอ่งไฟก็สั่นสะเทือนและก้องกังวานเช่นกัน จากนั้น ดาบอื่นๆ ในห้อง
โถงก็แสดงพฤติกรรมเช่นเดียวกัน รวมทั้งดาบที่ยังไม่เสร็จเหล่านั้น

ทันใดนั้น อาวุธดาบที่สะท้อนออกมาทั้งหมดก็บินขึ้น และพวกเขาก็ตกลงไปที่มังกรวิญญาณดาบอย่างเป็นระเบียบ

มังกรวิญญาณดาบกลายเป็นเงาวิญญาณดาบเหมือนภูเขา เขาเห็นดาบที่มีความซับซ้อน ยอดเยี่ยม และงดงามในห้อง
หล่อดาบ ทั้งหมดบินเข้าไปในเงาของ เจียนเฟิง และรวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วราวกับว่าพวกเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของ
ภูเขาเจียนเฟิง

มีดาบของนักดาบหลายร้อยคนในห้องโถงนี้

ส่วนใหญ่เป็นของโบราณซึ่งสามารถขายได้หลายหมื่นเหรียญ

แต่ด้วยการมองที่งุนงงเช่นนี้ มังกรวิญญาณแห่งดาบก็ถูกดูดเข้าไปในจุดสูงสุดของเงาดาบ

เมื่อเขาอยู่ที่โถงหล่อดาบ จู มิงหลาง ยังคงสงสัยว่าเขาต้องจ่ายเงินให้ จูติงกวน เพื่อชดใช้ค่าอาหารมังกรหรือไม่

เขาเห็นพฤติกรรมของดาบและมังกรวิญญาณ จู มิงหลาง รู้สึกว่ามังกรตัวเล็กทั้งสามนี้ควรแก้ไขด้วยตัวเอง

ดาบที่กลืนกินทำให้มังกรวิญญาณดาบแข็งแกร่งขึ้น

แต่มื้อนี้จะทำให้มังกรอีกสามตัวต้องเสียไปอีกหลายปี!

โชคดีที่เขาอยู่ใน จูเหมิน ของของเขาจะเรียกว่าขโมยได้อย่างไร?

เขาไม่ได้เปลี่ยนตระกูลนี่นา!