Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 640 ปีศาจสี่แขน

บทที่ 640 ปีศาจสี่แขน

“ปีศาจสี่แขน? ฟังแล้วดูน่ากลัวแปลก ๆ บอกมาได้เลยว่าเธอมีแผนการยังไง?” เจ่าไห่ถามลิซซี่ยิ้ม พร้อมกับพูดว่า “พี่ไห่ พี่มองเห็นจุดอ่อนของศัตรูไหม? พวกเขามีจุดที่อ่อนแอมาก ๆ ด้วย”

“จุดอ่อน? จุดอ่อนอะไร? แผนการรบที่พวกเขาใช้มาหลายครั้งจะมีจุดอ่อนได้ยังไง? บอกพี่หน่อยว่ามันคือส่วนไหน?” เจ่าไห่ถามต่อ

ลิซซี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ชี้ไปที่จอภาพ เธอขยายแบบแผนการรบของมังกรทะเลหลังจากดูรูปแล้ว ลิซซี่ก็บอกว่า “พี่ไห่ ดูนี่สิแม้ว่าแบบกองทัพของพวกเขาจะดูแข็งแกร่งมาก และเคลื่อนไหวได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก แต่ก็ยังมีจุดอ่อนอยู่หนึ่งจุด เมื่อพวกเขาเคลื่อนทัพ ทัพที่อยู่ข้าง ๆ เหมือนจะเป็นเป้านิ่งอยู่ตลอดเวลา!”

เจ่าไห่รู้สึกมาตลอดว่ามีบางอย่างที่กองทัพของมังกรทะเลไม่สมบูรณ์ แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันไม่สมบูรณ์ตรงไหนกันแน่ ตอนนี้ลิซซี่ได้บอกเขาแล้ว นี่ทําให้เขารู้ทันทีว่าจุดที่เขากําลังมองหาอยู่นั่นมันอยู่ตรงไหน ดูเหมือนว่าจุดที่อยู่ตรงนั้นจะไม่ได้มีส่วนอะไรในการต่อสู้

เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งที่ลิซซี่เห็น ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นทันที ลิซซี่มองดูท่าทางของพวกเขาด้วยรอยยิ้ม “จุดตรงนั้นอาจดูไม่มีอะไร แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นสิ่งสําคัญมาก ๆ เลย เมื่อตัดขอบทั้งสี่นั้นออก ทัพของพวกเขาก็จะแตกออกทันที ฉันก็เลยคิดแผนนี้ขึ้นมา แผนปีศาจสี่แขนนี้ถูกคิดขึ้นมาเพื่อจัดการกับจุดอ่อนนั้น กองทัพหลังจะเป็นจุดที่คนควบคุมสนใจมากที่สุด และเมื่อถึงเวลานั้น พวกเราก็จะเล็งไปที่จุดอ่อนเหล่านั้น!”

ขณะที่พูดอยู่ ลิซซี่วาดภาพแบบแผนของเธอบนจอ ภาพที่ออกมาเหมือนกับคนที่มีสี่แขนกําลังอุ้มกล่องสี่เหลี่ยมอยู่ และพร้อมที่จะทําลายกล่องนั้นตลอดเวลา

เจ่าไห่ และคนอื่น ๆ มองลิซซี่ในมุมมองใหม่ แผนที่ลิซซี่และเมแกนคิดขึ้นมานั้นมันชั่งแตกต่างกันมาก แผนโจมตีของเมแกนเน้นไปที่การจู่โจมและการประลองยุทธ์ เป็นการประจันหน้ากับแผนการของศัตรู แต่ลิซซี่มองหาจุดอ่อนของศัตรูเพื่อใช้ประโยชน์ในการโจมตี เพื่อที่จะทําให้กองทัพของศัตรูแตกออกจากกัน

ถ้าดูตามแผนการของทั้งสองแล้ว เมแกนเป็นคนที่อยู่เหนือแผนการทั้งหมดเหมือนดั่งนักรบที่ต้องการต่อสู้ ลิซซี่เป็นเหมือนนักฆ่าผู้แข็งแกร่ง ซึ่งคอยมองหาจุดอ่อนของศัตรูเพื่อใช้ประโยชน์จากมัน

ลิซซี่หันไปหาเจ่าไห่ “พี่ไห่ แผนของฉันมันพอจะเป็นไปได้ไหม?”

เจ่าไห่หัวเราะ และพูดว่า “มันเป็นไปได้อยู่แล้ว ดูได้เลย” จากนั้นเจ่าไห่ก็โบกมือขณะที่กองทัพซอมบี้ของเขาก้าวไปข้างหน้า ซอมบี้ที่มาจากสัตว์เวทย์บางตัวค่อย ๆ คลานและรวมเข้าเป็นกองทัพที่อยู่ตามมุมของกองทัพเผ่ามังกรทะเล พวกซอมบี้พร้อมที่จะโจมตีทุกเมื่อ แต่กองทัพหลักของเจ่าไหไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหน เพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจจากอิลลัค

ตอนนี้อิลลัคเริ่มระวังตัวมากขึ้น การโจมตีของเจ่าไห่ทําให้เขาต้องคิดมากขึ้นก่อนที่จะสั่งให้กองทัพของเขาเคลื่อนไหว ไม่สําคัญว่าศัตรูของเขาจะเป็นเจ่าไห่หรือไม่ แต่ซอมบี้ที่ถูกสั่งการไม่ใช้ซอมบี้ที่อ่อนแอเลย อิลลัครู้สึกเป็นกังวลมาก แม้ว่าเจ่าไห่จะไม่ได้สั่งให้ซอมบี้เคลื่อนไหวไปไหน แต่อิลลัคก็ไม่กล้าที่จะละเลยในตัวของเจ่าไห่เลย ตอนนี้อิลลัคเตรียมพร้อมเคลื่อนไหวทุกเมื่อ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น

เจ่าไห่สั่งซอมบี้ไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็นกองทัพของเขาเคลื่อนไหว เจ่าไห่รู้ว่าการที่จะทําให้แผนของลิซซี่สําเร็จ เขาจะต้องเคลื่อนไหวด้วยที่ให้ใครรู้ โดยเด็ดขาด เจ่าไห่อยากให้ศัตรูสนใจไปที่กองทัพหลักของเขาเท่านั้น และนั่นจะทําให้ซอมบี้ที่อยู่ทั้งสี่มุมสามารถเข้าโจมตีได้

อิลลัคค่อนข้างสับสนกับกองทัพซอมบี้ที่ใกล้เข้ามาของเจ่าไห่ เขาไม่เข้าใจว่าเจ่าไห่กําลังจะ

ท่าอะไรกันแน่ ถ้าพวกเขารู้ พวกเขาก็น่าจะพอมีแผนเพื่อจัดการกับแผนของเจ่าไห่อย่างแน่นอน อิลลัคไม่รู้เลยว่าเจ่าไห่คิดยังไง เขาทําได้เพียงสั่งให้นักรบของเขาเตรียมความพร้อมอยู่เสมอ สําหรับการเปลี่ยนแปลงของซอมบี้ที่อาจเกิดขึ้น ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่กองทัพของเจ่าไห่ เขามองหาสิ่งที่จะบ่งบอกได้ถึงคําสั่งจากเจ่าไห่

เมื่อเห็นท่าทางของศัตรูแล้ว เจ่าไห่ก็ยิ้มออกมา และพูดว่า “เราควรจะแยกกองทัพของเราออกจากกันเพื่อสร้างความสนใจจากกองทัพของศัตรู จากนั้นเราจะเข้าโจมตีทั้งสี่ด้านของพวกเขา ลิซซี่เธอคิดว่ายังไงบ้าง?”

ลิซซี่พยักหน้าและพูดว่า “ได้เลย สิ่งที่สําคัญที่สุดในแผนของฉันคือการโจมตีที่ขอบทั้งสี่ด้าน หากเราเสียโอกาสในครั้งนี้ไป ศัตรูอาจคิดหาทางแก้ไขได้อย่างรวดเร็ว ศัตรูมีแม่ทัพที่มีประสบการณ์ในสงครามเยอะมาก”

เจ่าไห่พยักหน้า จากนั้นเขาก็โบกมือในขณะที่กองทัพของเขาค่อย ๆ แยกออกจากกัน

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะคร้บ บ๊าย…บาย