Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 630 ถอยกลับ

บทที่ 630 ถอยกลับ

เจ่าไห่ให้ความสนใจกับการต่อสู้อย่างใกล้ชิด เขาไม่ได้คิดว่าปลาไหลไฟฟ้าจะสามารถควบคุมสายฟ้าได้ดีขนาดนี้ เมื่อใช้ไฟฟ้าใต้น้ํา โดยทั่วไปแล้วมันจะสลายไปในทันที การโจมตี โดยใช้ไฟฟ้าใต้น้ําแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย แต่ปลาไหลไฟฟ้ากับใช้มันได้อย่างแข็งแกร่ง นี่แสดงให้เห็นว่าการโจมตีของพวกมันแข็งแกร่งมากแค่ไหน สําหรับเจ่าไห่แล้วนี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจมากจริง ๆ

แต่กองกําลังป้องกันก็ไม่ได้นั่งอยู่เฉย ๆ และไม่ตอบโต้การโจมตี ลูกธนูน้ําและหอกน้ําแข็งเริ่มพุ่งกลับไปยังฝ่ายของศัตรูอย่างบ้าคลั่ง ในตอนนี้การโจมตีจากระยะไกลของทั้ง 2 ฝ่ายเริ่มขึ้นด้วยความรุนแรง

หลังจากการโจมตีระยะไกลสักพัก ปลาไหลไฟฟ้าก็เหมือนจะหมดพลัง สายฟ้าของพวกมันเริ่มอ่อนลงเรื่อย ๆ เมื่อถึงตอนนนี้ พวกมันกําลังเริ่มใช้ลูกธนูน้ําและหอกน้ําแข็งในการโจมตีกลับแล้ว

อย่างไรก็ตามการโจมตีของพวกมันอ่อนแอลงเรื่อย ๆ จากนั่นกองกําลังของศัตรูก็เริ่มเปลี่ยนเอานักรบที่โจมตีระยะไกลออกและถอยไปข้างหลังเพื่อให้นักรบที่โจมตีระยะประชิดออกมด้านหน้ากองทัพ

หลัวหยิงออกคําสั่งให้เปลี่ยนรูปแบบทันที นักรบระยะประชิดของกองทัพของพวกเขาก็เริ่มออกมาแนวหน้าเหมือนกัน ในตอนนี้การโจมตีระยะไกลก็หมดลง จากนั้นกองกําลังระยะประชิดของทั้ง 2 ฝ่ายเริ่มบุกเข้าโจมตีกัน

เมื่อการโจมตีเริ่มขึ้น หลัวหยิงก็ออกค่าสั่งอีกครั้งหนึ่ง “เตรียมปล่อยหินลงมา!”

ทันใดนั้นนางเงือกคนอื่น ๆ ก็ส่งคําสั่งและกองทัพป้องกันก็เคลื่อนตัวออก กองทัพทั้งหมดดูเหมือนจะหยุดต่อสู้ต่อ ไม่นานมากนักก็มีหินจํานวนนับไม่ถ้วนก็เริ่มโปรยลงมาใส่กองทัพมังกรทะเล ด้วยความเร็วที่ก้อนหินพุ่งลงมาเผ่ามังกรทะเลได้รับความเสียหายเป็นอย่างหนัก ศัตรูไม่ได้คิดว่าการเคลื่อนไหวของพวกเขาในครั้งนี้จะถูกโจมตีด้วยหินเช่นนี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องถอยทัพกลับไป และก็ดูเหมือนว่ากองทัพป้องกันจะป้องกันการโจมตีได้สําเร็จ จากนั้นแนวหน้าที่เป็นแนวป้องกันก็ไล่ฆ่าเผ่ามังกรทะเล

เมื่อเห็นการต่อสู้ครั้งนี้ เจ่าไห่ก็มองไปที่หลัวหยิง เจ่าไห่รู้ว่าหลินน่าจะเป็นคนที่มีความรู้เกี่ยวกับเผ่าเงือก ซึ่งน่าจะไม่มีเผ่าไหนที่เธอไม่รู้จัก น่าจะเป็นเพราะเช่นนี้ที่ราชินีทรงให้เธอไปกับเจ่าไห่

เมื่อเห็นหน้าของเจ่าไห่ หลัวหยิงก็รู้ทันทีว่าเขาจะถามอะไรเธอจึงพูดทันทีว่า “การโจมตีเหล่านี้มาจากเผ่ากุ้งพวกมันค่อยข้างแปลกโดยทั่วไปแล้วพวกเราเผ่าเงือกจะใช้เวทย์มนตร์น้ําของเราเป็นการโจมตีระยะไกล แต่เผ่ากุ้งเหล่านี้มีก้อนหิน ในร่างกายของพวกเขามีกระเป๋าที่เก็บก้อนหินได้จํานวนหนึ่ง เมื่อพวกเขาเจอกับศัตรูพวกเขาจะปาหินเหล่านั้นออกมาและทําให้ศัตรูของพวกเขาบาดเจ็บ แม้ว่าสิ่งนี้จะไม่แตกต่างกันมากกับเวทย์มนตร์น้ํา แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากมันก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย”

เจ่าไห่พยักหน้า พูดตามตรง เขาไม่แปลกใจกับสิ่งเหล่านี้เมื่อเทียมกับจํานวนเผ่าที่อยู่ในทะเลแห่งนี้

เจ่าไห่รู้สึกชื่นชมพวกเขามาก ๆ การรู้ว่าแต่ละเผ่ามีความสามารถยังไงทําให้เป็นเรื่องที่ดีมาก มันจะทําให้พวกเขาสามารถดึงพลังและความแข็งแกร่งมาใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ ดูเหมือนว่าแผนของหลัวหยิงที่ใช้หินในการโจมตีจะเป็นสิ่งที่ทําให้พวกเขาชนะมาได้ การที่พวกเขาหยุดการโจมตีในครั้งนี้ไว้ได้ มันก็น่าจะทําให้พวกศัตรูไม่โจมตีพวกเขาสักระยะหนึ่ง เมื่อรู้ว่าตัวเองแพ้ พวกเขาก็เริ่มถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว จากการโจมตีที่น่ากลัวเมื่อกี้ ทุกอย่างมันกลับหายไปหมดเมื่อรู้ว่าตัวเองแพ้ในสงคราม

หลังจากที่ได้เห็นเรื่องที่เกิดตรงหน้า เจ่าไห่ก็พยักหน้ากับตัวเอง ผู้บัญชาการของฝ่ายตรงข้ามน่าจะไม่ธรรมดาเหมือนกัน ในตอนนี้การเก็บรักษาจํานวนคนเป็นเรื่องที่ดี ถือเป็นความคิดที่ฉลาดมาก ๆ

จากนั้นเจ่าไห่ก็หันไปหาหลัวหยิงและพูดว่า “ท่านแม่ทัพให้ข้าส่งซอมบี้ไปโจมตีพวกเขา ใช้ประโยชน์จากการถอนกลับและปล่อยให้พวกเขาเหลือทหารเพียงไม่กี่คนกลับไป”

หลัวหยิงมอง จากนั้นเธอก็มองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “การต่อสู่ไรสนามรบในตอนนี้อันตรายเกินไปสําหรับนายน้อยเจ่าไห่”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ข้าไม่จําเป็นต้องออกไปเอง ข้าส่งพวกซอมบี้ออกไปจากที่นี่ได้” หลังจากพูดอย่างนั้น เจ่าไห่ก็โบกมือขณะที่มีหมอกสีดําปรากฏขึ้นรอบ ๆ กองทัพมังกรทะเล หลังจากที่หมอกสีดําาเหล่านั้นหายไป กลุ่มซอมบี้โครงกระดูกก็ปรากฏขึ้นข้าง ๆ กองทัพมังกรทะเลจากนั่น การโจมตีก็เริ่มขึ้นๆ

การโจมตีในครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พวกเขาไม่คิดว่าจะมีคนอย่างเจ่าไห่อยู่ที่นี่ด้วย

ซอมบี้ของเจ่าไห่เริ่มสร้างความหายนะให้กับกองทัพของเผ่ามังกรทะเล

แม้ว่าเรื่องที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาจะน่ากลัวมาก แต่ผู้บัญชาการของพวกเขาก็แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ออกมา เขาออกคําสั่งทันที เขาสั่งให้นักรบของเขาเปลี่ยนกันโจมตีด้วยอาวุธที่พวกเขามี ทําให้สามารถป้องกันการโจมตีจากซอมบี้ของเจ่าไห่ได้