Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 601 การตั้งรกรากใน ( ต้น )
- Home
- All Mangas
- Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ)
- บทที่ 601 การตั้งรกรากใน ( ต้น )
เช้าว่าต่อมาหลังจากที่พูดคุยและตกลงกันแล้วระหว่างผู้เฒ่าเทสและเจ่าไห่ ผู้เฒ่าเทสก็ได้ประกาศข่าวให้ทุกคนรู้ว่าพวกเขากําลังจะย้ายไปอยู่ที่ใหม่กันแล้ว
การย้ายที่อยู่ใหม่ในครั้งนี้ทําให้ชาวเผ่าลิงบางคนต้องเสียใจที่ต้องจากกับสถานที่แห่งนี้ไป พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทําไมต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น?
เจ่าไห่ไม่ได้เข้าไปยุ่งกับการเตรียมตัวเพราะนี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ่าไห่ต้องเข้าไปยุ่ง มันเป็นหน้าที่ของผู้เฒ่าเทสและคนอื่น ๆ ชนเผ่าลิงอยู่ที่นี่มาแล้วประมาณ 5,000 ปี และช่วง 5,000 ปีที่ผ่านมา พวกเขาอยู่กันอย่างสงบสุข นอกจากการตามหาหอกแห่งชนเผ่าและการเจอกับวัวน้ําแข็งทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นปัญหาต่อตัวพวกเขาเลย มันเป็นเหมือนเรื่องเดียวที่ทําให้พวกเขารู้สึกมีความสุขได้นั่นคือการได้อยู่ร่วมกัน
ตอนนี้พวกเขาจะต้องย้ายไปยังที่อยู่ใหม่อย่างกะทันหัน เรื่องนี้ทําให้จิตใจของชนเผ่าลิงรู้สึกถึงการจากลา แต่ผู้เฒ่าเทสก็ได้บอกพวกเขาเกี่ยวกับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นจากภูเขาไฟ และได้เปรียบเทียบถึงการไปอยู่แดนทมิฬของเจ่าไห่ เรื่องนี่ทําให้ทุกคนรู้สึกสบายใจได้มากขึ้น
เมื่อเห็นท่าทางที่แสดงออกมาของชนเผ่าลิงมันทําให้เจ่าไห่มองไปที่พวกเขา เจ่าไห่เข้าใจ พวกเขาทันทีว่าทําไมถึงเป็นเช่นนี้ เพราะพวกเขาอยู่กันด้วยตัวเองมาเป็นเวลานาน จนมันอื่นจะเป็นเรื่องแปลกที่พวกเขาจะต้องไปเจอกับคนอื่น ๆ ถ้าหากว่าพวกเขาจะต้องไปเจอคนเป็นจํานวนมาก ๆ พวกเขากลัวว่าพวกเขาจะไม่สามารถปรับตัวเข้ากับคนเหล่านั้นได้
แต่โชคดีที่พวกเขาไม่ได้ไปเจอกับสถานการณ์แบบนั้น เพราะสถานที่ที่พวกเขาจะได้ไปคือแดนทมิฬ นี่ก็แปลว่าพวกเขาจะได้ย้ายจากชีวิตที่อยู่เพียงลําพังไปอยู่ในโลกที่มีผู้คนมากขึ้นนิดหน่อย แต่การที่ไม่มีใครอยู่เลยอาจจะเป็นผลดีต่อพวกเขามากกว่าก็ได้
อํานาจของผู้เฒ่าเทสในเผ่านั้นสูงมาก หลังจากที่พวกเขาพูดคุยกันในเผ่า พวกเขาก็เริ่มจัดของและเตรียมที่จะเดินทางแล้ว
สิ่งที่พวกเขาให้ความสนใจมากที่สุขคือ สัตว์เลี้ยงของพวกเขา ซึ่งก็คือกระต่ายไฟ สัตว์พวกนี้ มีตัวที่ค่อนข้างใหญ่ พวกมันขนาดตัวไม่ได้เล็กกว่าแกะมากนัก มันกินอะไรก็ได้และไม่ตายง่ายด้วย มันเป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่ายมาก
อย่างไรก็ตามเมื่อคิดราคาของมันเป็นเงิน กระต่ายเหล่านยี้ราคาถูกกว่าแกะมาก เพราะเช่นนี้ เจ่าไห่เลยอยากให้พวกเขาเลี้ยงวัวและแกะมากกว่ากระต่ายไฟเหล่านี้
ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็เถอะ ผู้เฒ่าเทสบอกกับเจ่าไห่ว่าชนเผ่าลิงไม่ได้เลี้ยงแกะและวัวมานานกว่า 5,000 ปีแล้ว พวกเขาไม่มีความรู้ในการเลี้ยงแกะและวัวเลย หากเจ่าไห่เปลี่ยนกระต่ายไฟของพวกเขาเป็นแกะและวัวตอนนี้เลย พวกเขาอาจจะคิดว่ามันยากมากกับการปรับตัว
เจ่าไห่และผู้เฒ่าเทสยืนอยู่บนกําแพงและมองทุกคนที่กําลังเตรียมตัว หลังจากพูดคุยกันเจ่าไห่ก็บอกผู้เฒ่าเทสว่าป้อมภูเขาเหล็กจะพร้อมต้อนรับทุกคน 3 วันหลังจากนี้ เจ่าไห่ยังส่งซอมบี้ไปหาปู่กรีนเพื่อเตรียมการทุกอย่างให้เร็วขึ้นอีกด้วย
ผู้เฒ่าเทสและคนอื่น ๆ ยังเตรียมตัวไม่เสร็จ พวกเขาอยู่ที่นี่มาเป็นเวลานาน พวกเขาเก็บทุกอย่างที่จําเป็นไป แม้แต่ของที่ไม่จําเป็นพวกเขาก็อยากที่จะเอาไป เมื่อเห็นเช่นนี้ผู้เฒ่าเทสก็ยิ้มออกมาอยู่คนเดียว
เจ่าไห่ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก ทุก ๆ คนไม่อยากจะทิ้งของไว้ที่นี่เลย เนื่องด้วยความคิดถึง นี่ไม่ใช่เรื่องที่แปลกเลย ผู้เฒ่าเทสถอนหายใจและมองไปที่เจ่าไห่พร้อมกับพูดว่า “นายน้อยเจ่า ไหข้าคิดว่าทุกคนน่าจะใช่เวลาประมาณ 2-3 วันก่อนที่พวกเขาจะจัดของเสร็จ ถ้าหากว่านายน้อยรีบข้าจะเร่งพวกเขาให้เอง”
เจ่าไห่ยิ้มและส่ายหัว “ไม่เป็นไร แดนทมิฬเตรียมไว้แล้ว อีกประมาณ 1-2 วันก็ได้มันไม่ใช่ปัญหาเลย ให้พวกเขาได้ใช้เวลาของพวกเขาในการเตรียมตัวเถอะ”
ผู้เฒ่าเทสพูดต่อว่า “ข้าแค่กลัวว่านายน้อยเสียเวลาที่จะออกไปตามหาหอกแห่งชนเผ่า” เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วง หอกแห่งชนเผ่าอยู่ที่นี่มาเป็นเวลา 5,000 ปีแล้ว เพียงแค่ 1-2 วันคงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร”
ผู้เฒ่าเทสพยักหน้า จากนั้นเขาก็พูดว่า “นายน้อยเจ่าไห่ หอกแห่งชนเผ่าเป็นเรื่องที่สําคัญมาก สําหรับชนเผ่าของเรา ข้ามีเรื่องอยากจะขอกับนายน้อย ถ้าหากว่าพบหอกแห่งชนเผ่า ได้โปรด..นําไปมาที่ชนเผ่าลิงของเราก่อน เราตามหาสิ่งนี้มาเป็นเวลา 5,000 ปีแล้ว อย่างน้อยที่สุด พวกเราก็แค่อยากจะเห็นมันกับตา กับสิ่งที่พวกเราหาไม่พบสักที”
เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “ผู้เฒ่าเทส โปรดวางใจในตัวข้า ถ้าข้านําเอาหอกแห่งชนเผ่ากลับมาได้ ข้าจะนํามาให้ชนเผ่าลิงได้เห็นก่อนและได้ทําพิธีกับหอกแห่งชนเผ่าก่อน สถานที่ก็น่าจะเป็นภูเขาไฟแห่งนี้”
ผู้เฒ่าเทสพยักหน้า แต่เขาไม่ได้ขอให้เจ่าไห่พาพวกเขามาทําพิธีที่ภูเขาไฟ เพราะว่ามันอาจจะขอร้องมากเกินไป สิ่งเดี่ยวที่พวกเขาต้องการก็คือการที่ได้เห็นหอกแห่งชนเผ่าอีกครั้ง เจ่าไห่เข้าใจความรู้สึกของผู้เฒ่าเทส นี่มันเป็นความผิดของชนเผ่าลิงตลอด 5,000 ปีที่ผ่านมา ถ้าหากว่าพวกเขาไม่ได้เห็นมันกับตามันอาจจะทําให้พวกเขาเสียใจไปตลอดชีวิตตรงไปตามที่ผู้เฒ่าเทสคิดไว้เลย คนในชนเผ่าใช้เวลา 2 วันในการเตรียมตัว และเก็บของใช้ที่จำเป็นของพวกเขา หลังจากที่ทุกคนเตรียมตัวกันเสร็จแล้ว เจ่าไห่ออกจากเมืองและเปิดมิติเป็นรูขนาดใหญ่ที่ทําให้ทุกคนสามารถเดินผ่านเข้าไปได้