ตอนกลางวันมีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเรียกให้เฉินชางไปที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสอง
สือน่าเป็นเวรช่วงเช้าวันอาทิตย์ วันนี้ตอนตรวจผู้ป่วย อยู่ๆ ก็พบว่าแผนกฉุกเฉินมีผู้ป่วยที่ต้องเข้ารับการผ่าตัดถุงน้ำดีทั้งหมดยี่สิบกว่าคนแล้ว มีผู้ป่วยที่เน้นข้อบ่งชี้ในการผ่าตัดไว้ชัดเจนว่ารอนานไม่ได้อยู่หลายคน
คราวนี้สือน่าอึ้งไปแล้ว!
สถานการณ์ของแผนกฉุกเฉินเป็นอย่างไร เธอเข้าใจกว่าคนอื่น
จะอนุญาตให้ผู้ป่วยมาผ่าตัดถุงน้ำดีมากขนาดนี้ได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเตียงผู้ป่วยไม่พอเลย ปกติการผ่าตัดถุงน้ำดีเหล่านี้ ถ้าใช้การส่องกล้อง อย่างเร็ววันต่อไปก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่คุณต้องคิดถึงปัญหาอื่นด้วย!
นั่นก็คือ ใครจะเป็นคนผ่าตัด?
ในแผนกฉุกเฉิน คนที่ผ่าตัดถุงน้ำดีได้มีใครบ้าง?
ในความคิดของสือน่ามีแค่เหล่าเฉินคนเดียวเท่านั้น!
เหล่าเฉินคนเดียวจะรับไหวหรือ?
สี่สิบกว่าคน ต่อให้เหล่าเฉินเป็นคนเหล็กก็ยังต้องพักผ่อน!
อีกอย่าง การผ่าตัดถุงน้ำดีเคสหนึ่งก็ต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมง ต่อให้ไม่พักผ่อนก็ทำไม่ทัน หากยืดเยื้อเวลานานไป เกิดพลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการรักษาไปจนทำให้เกิดปัญหาเรื้อรัง ความรับผิดชอบนี้ใครจะเป็นคนรับ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้สือน่าก็รู้สึกร้อนใจ
เพิ่งจะมีห้องผ่าตัดได้ไม่เท่าไหร่ จะรับงานใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร
ยังดีที่รู้ตัวเร็ว มิฉะนั้นหากรอจนถึงวันจันทร์แล้วเกิดเรื่องขึ้นมา ความรับผิดชอบคงหนักกว่านี้มาก
เมื่อถามพยาบาลจึงรู้ว่าเมื่อวานเฉินชางเป็นคนรับผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดถุงน้ำดีเข้ามาหลายคน
ดังนั้นสือน่าจึงโทรเข้าเบอร์มือถือของเฉินชางโดยตรง บอกให้เขามาที่แผนกฉุกเฉิน
เฉินชางคิดว่าเกิดเรื่องอะไร วิ่งหอบหายใจเข้ามา ถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนกว่า “อาจารย์สือ เกิดอะไรขึ้นหรือครับ!”
สือน่านั่งอยู่ในห้องทำงาน มองไปที่เฉินชาง “คุณเป็นคนรับผู้ป่วยเมื่อวานเข้ามาหรือ?”
เฉินชางชะงักไป “ผู้ป่วยอะไรครับ?”
สือน่าหยิบแบบฟอร์มลงทะเบียนผู้ป่วยขึ้นมา “คุณดูสิ ผู้ป่วยพวกนี้คุณเป็นคนรับมาใช่หรือเปล่า!”
เฉินชางรับมาอ่าน ไม่ทันไรก็ต้องขมวดคิ้ว “ทำไมมันเยอะขนาดนี้ล่ะครับ?”
“เมื่อวานผมรับผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดถุงน้ำดีมาทั้งหมดหกคน รวมกับที่มีอยู่ก่อนแล้ว ทั้งหมดก็เพิ่งจะสิบกว่าคนเอง? แต่…ทำไมในแบบฟอร์มถึงมีเกือบสามสิบเลยล่ะครับ!”
จู่ๆ เฉินชางก็สัมผัสได้ว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง
ถ้าหากมีผู้ป่วยสิบกว่าคน จัดให้มีการผ่าตัดวันละแปดเคส สองวันก็เสร็จ
แต่ตอนนี้ล่ะ?
ผู้ป่วยเกือบสามสิบคน ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการผ่าตัดบางอย่างรอนานไม่ได้ ถ้าไม่ผ่าตัดให้เสร็จทันเวลาจะต้องเกิดปัญหาแน่นอน
สือน่าขมวดคิ้ว “คุณจะบอกว่า? เมื่อวานไม่ได้มีผู้ป่วยเยอะขนาดนี้หรือ?”
เฉินชางพยักหน้า!
สือน่าดูบันทึกการเข้าเวรเมื่อคืน พบว่าหยวนฟางจากฝ่ายศัลยกรรมเป็นคนอยู่เวร
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธอก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายไปหาหยวนฟาง
โทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้งกว่าจะมีคนรับ “ฮัลโหล? อาจารย์สือ?”
สือน่าเข้าประเด็นทันที “เมื่อวานคุณรับผู้ป่วยเกี่ยวกับโรคถุงน้ำดีอักเสบมากี่คนคะ?”
อีกฝ่ายตอบโดยไม่ลังเล “อ้อ ฉันเข้าเวรเมื่อคืน มีผู้ป่วยเกี่ยวกับถุงน้ำดีมาจำนวนหนึ่ง ฉันยังคิดว่าเกิดปัญหากับร้านปิ้งย่างที่ไหนซะอีก? ทำไมหรือคะ?”
สือน่าเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว “คุณไม่ได้ดูหรือว่าตอนนี้ในแผนกมีผู้ป่วยต้องการผ่าตัดสิบกว่าคนแล้ว? รับเข้ามาขนาดนี้ พวกเราทำไม่ทันหรอก ถ้ายืดเวลารอผ่าตัดออกไปจะไม่เกิดปัญหาหรือไง!”
หยวนฟางชะงักไปเล็กน้อย “อาจารย์สือคะ พวกเราเป็นตัวกลางนะคะ พอถึงเวลาก็ส่งมอบผู้ป่วยให้แผนกศัลยกรรมภายนอกก็ได้แล้วไม่ใช่หรือคะ? ก่อนหน้านี้ก็ทำแบบนี้ไม่ใช่หรือ?”
ประโยคนี้ทำเอาสือน่าโกรธจนวางโทรศัพท์ไป
ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างแผนกศัลยกรรมภายนอกและแผนกฉุกเฉินเป็นอย่างไร?
คนมีตาต่างก็ดูออกกันทั้งนั้น!
ให้แผนกศัลยกรรมภายนอกเข้ามาช่วยหรือ?
ไม่ใช่ว่าเป็นการหาเรื่องใส่ตัวอย่างชัดเจนหรือไร?
แต่ถ้าไม่ไปขอความช่วยเหลือตอนนี้ก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว อย่างไรเสียชีวิตผู้ป่วยก็รอไม่ได้ หากยืดเวลาออกไป เกิดปัญหาใหญ่อะไรขึ้นมาแล้วใครจะเป็นคนรับผิดชอบ?
สือน่านั่งคิดอยู่ที่นั่นเนิ่นนาน จู่ๆ ก็ยืดตัวขึ้นพูดกับเฉินชางว่า “เสี่ยวเฉิน คุณไปโทรหาแผนกศัลยกรรมภายนอกหน่อย ดูว่าวันนี้ใครเป็นคนอยู่เวร ให้เขามาช่วยที่แผนกเราหน่อย”
เฉินชางพยักหน้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาแผนกศัลยกรรมภายนอก ไม่นานก็มีคนรับ “สวัสดีครับ แผนกศัลยกรรมภายนอกครับ”
เฉินชางพูดว่า “สวัสดีครับ ผมโทรจากแผนกฉุกเฉิน พวกเรามีคนไข้ที่ต้องการความร่วมมือจากแผนกศัลยกรรมภายนอกอยู่จำนวนหนึ่งน่ะครับ”
ต้วนปัวได้ยินก็ยิ้มออกมาทันที ตอบสนองเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?
ไม่ทันไรก็รู้ตัวแล้ว?
แต่…ต้วนปัวพูดไปว่า “ได้ครับ คุณรอสักครู่ ผมจะรีบลงไปเดี๋ยวนี้”
ที่ต้องให้ความร่วมมือก็ยังต้องให้ความร่วมมือ นี่คือกฎข้อบังคับของโรงพยาบาล ถ้าคุณไม่มาก็ต้องรับผิดชอบ
ต้วนปัววางโทรศัพท์แล้วก็เดินลงไปชั้นล่าง
เมื่อลงมาถึง พอสือน่าเห็นว่าเป็นต้วนปัว สีหน้าพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย พูดอย่างเคร่งขรึมจริงจังว่า “หมอต้วน สวัสดีค่ะ วันนี้พวกเรารับผู้ป่วยมาหลายคน คุณช่วยดูหน่อยว่าสถานการณ์เป็นยังไง”
“เสี่ยวเฉิน คุณเอาประวัติผู้ป่วยมาหน่อย หมอต้วน เชิญทางนี้ค่ะ”
เฉินชางกอดแฟ้มประวัติผู้ป่วยเดินตามหลังไป
ต้วนปัวมีท่าทีจริงจัง ไม่แสดงความผิดปกติให้เห็น มีความอดทนเป็นเลิศ หลังจากตรวจดูประวัติแล้วก็พูดกับผู้ป่วยว่า
“คุณเป็นโรคถุงน้ำดีอักเสบเฉียบพลัน ผมกังวลว่าถ้ายืดเยื้อต่อไปจะทำให้อาการรุนแรงยิ่งขึ้น ต้องผ่าตัดนะครับ!”
เมื่อผู้ป่วยได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้าทันที “ได้ครับ! หมอ คุณช่วยผ่าตัดให้ผมก่อนนะครับ!”
ต้วนปัวยิ้ม พูดปลอบใจไปว่า “คุณวางใจเถอะ แผนกฉุกเฉินมีห้องผ่าตัดอยู่สองห้อง เรื่องจัดสรรการผ่าตัดต้องไม่มีปัญหาแน่ แต่…จะยืดเยื้อต่อไปไม่ได้แล้วนะครับ! ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี หากอาการหนักขึ้นมา การผ่าตัดก็จะยากขึ้น!”
คนไข้ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกวางใจลงไม่น้อย แผนกฉุกเฉินมีห้องผ่าตัดสองห้อง
แต่จู่ๆ ก็รู้สึกกังวลขึ้นมาอีก…ต้องรีบผ่าตัดให้เร็ว!
เรื่องนี้ต้องพูดกับหมอสักหน่อย ถ้าหาก…ถ้าหากปล่อยอาการไว้นานจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหนกัน!
เดินตรวจคราวนี้ ต้วนปัวจริงจังมาก ดูมีความรับผิดชอบมาก อธิบายสถานการณ์ให้ผู้ป่วยฟังอย่างละเอียดและอดทน
ส่วนใหญ่เขาบอกไปทั้งหมด สิ่งที่พูดล้วนเป็นความจริง
หลังจากตรวจผู้ป่วยเสร็จไปหลายคน ต้วนปัวก็มองไปที่สือน่าด้วยรอยยิ้ม “หมอสือ ผู้ป่วยมากขนาดนี้ มากกว่าแผนกศัลยกรรมภายนอกของพวกเราเยอะเลยนะครับ ได้ยินว่าหมอสือได้เป็นหัวหน้าฝ่ายเล็กๆ แล้ว ยินดีด้วยนะครับ!”
สือน่ายิ้มไม่ถึงดวงตา พยักหน้าพูดว่า “เทียบหมอต้วนไม่ได้หรอกค่ะ ใช่แล้ว อีกไม่นานก็จะได้เป็นรองหัวหน้าแผนกแล้วสินะคะ? วันหลังพบกันคงต้องเรียกคุณว่าหัวหน้าต้วนแล้ว”
ต้วนปัวมีท่าทางเป็นมิตรมาก คนที่ไม่รู้สถานการณ์ยังคิดว่าเป็นเพื่อนซี้กันเสียอีก!
ต้วนปัวรีบโบกมือปฏิเสธ “โรคเกี่ยวกับแผนกศัลยกรรมภายนอกของพวกเราค่อนข้างน้อยน่ะครับ ไม่เหมือนแผนกฉุกเฉิน ประเภทอาการป่วยมากกว่าแล้วยังอันตรายกว่าด้วย ถ้าไม่มีฝีมือจริงๆ คงทำไม่ไหวแน่”
“คนนี้คือเฉินชาง หมอเฉินสินะครับ อุทิศตัวให้งานจริงๆ เลยนะครับ วันอาทิตย์ก็มาทำงานด้วย!”
เฉินชางยิ้ม “สวัสดีครับหมอต้วน”
ต้วนปัวพยักหน้า “ครับ ครั้งที่แล้วผมได้ยินว่าฝีมือการผ่าตัดของคุณชนะเสี่ยวโจวของแผนกพวกเราได้ด้วย จะต้องเป็นเรื่องจริงแน่ๆ ดูถูกไม่ได้เลยนะครับ คนหนุ่มสาวเหนือกว่าคนรุ่นเก่าแล้วจริงๆ! ยุคสมัยนี้ แค่เรียนจบปริญญาตรีก็ได้บรรจุเป็นบุคลากรอย่างเป็นทางการของโรงพยาบาลอันดับสองแล้ว คุณเองก็เก่งพอตัวเลยนะครับ”
เฉินชางส่ายหน้า “แค่โชคดีน่ะครับ พอดีได้เจอเคสผ่าตัดไส้ติ่ง ถ้าเป็นการผ่าตัดอื่นจะต้องเทียบหมอโจวไม่ได้แน่ครับ จะอย่างไรแต่ละคนก็เชี่ยวชาญไปคนละอย่าง!”
คำพูดของเฉินชางไม่มีช่องโหว่แม้แต่น้อย ไม่ปล่อยให้ต้วนปัวกุมจุดอ่อนได้ แต่เมื่อคำพูดนี้เข้าหูอีกฝ่ายกลับรู้สึกเหมือนได้รับข้อมูลใหม่
เฉินชางมีประสบการณ์ไม่มาก ทำเป็นอย่างเดียวเท่านั้น!
จากข้อมูลที่เขามี เฉินชางอยู่ที่แผนกฉุกเฉินมาสองปีกว่าแล้ว ปกติทำแต่งานเขียนประวัติผู้ป่วย ถูกลากไปเข้าร่วมการผ่าตัดเป็นบางครั้ง ปีนี้เพิ่งจะได้สัมผัสกับการผ่าตัดไส้ติ่ง ส่วนการผ่าตัดอื่นๆ ไม่เคยทำ
ทันใดนั้น ต้วนปัวก็พูดยิ้มๆ ว่า “คนหนุ่มต้องลงมือให้มาก ศึกษาให้มาก แผนกฉุกเฉินเป็นเวทีที่ดี มีผู้ป่วยมาก ต้องทดสอบฝีมือมากๆ หน่อยนะครับ การผ่าตัดจริงไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น ฝึกไปหลายครั้งก็เป็นเอง”
“เป็นศัลยแพทย์ต้องกล้าหาญ! หมอเฉินพยายามเข้านะครับ ผมจะคอยดูคุณ!”
