บทที่ 288 ระดับสมบูรณ์!
ทันทีที่เฉินชางเดินมาถึงหน้าประตู เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น!
[ติ๊ง! ยินดีด้วย การช่วยชีวิตผู้บาดเจ็บสำเร็จ เย็บ [มอนสเตอร์หลอดอาหารฉีกขาด] [มอนสเตอร์หลอดเลือดฉีกขาด] [มอนสเตอร์หลอดลมฉีขาด] ได้รับรางวัลรวบยอด:
1. ชุดทักษะการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจ
2. ทักษะการวิเคราะห์คลื่นไฟฟ้าหัวใจระดับสมบูรณ์]
สิ่งที่เฉินชางเห็นคือแสงสีทองเรืองรองที่สว่างจ้าจนตาแทบบอด!
ชั่วพริบตานั้น เฉินชางถึงกับตกตะลึงในทันใด!
ในเวลานั้น เขาคิดแค่อยากช่วยชีวิตผู้บาดเจ็บ ไม่ได้คิดที่จะเรื่องทำภารกิจพวกนี้
ตอนนี้ช่วยคนได้แล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องรับรางวัล
เฉินชางพบปัญหาหนึ่งอย่าง คือระบบเรียนรู้ที่จะอู้งานเป็นแล้ว มอนสเตอร์แต่ละตัวมีรางวัลทุกตัวตัว ตอนนี้เอารางวัลทั้งหมดมารวมเข้าด้วยกัน แล้วให้รางวัลแบบรวบยอด หลังเสร็จภารกิจจึงมอบเป็นรางวัลใหญ่ให้กับตน
ระบบคงจะสรุปรวบยอดอาการเจ็บป่วยทั้งหมดของผู้บาดเจ็บออกมาก่อน แล้วจึงค่อยสรุปรางวัลที่จะได้
แต่เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะความหลากหลายของรางวัลจะลดลง แต่ไอเทมที่ได้รับกับทักษะที่ได้รับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง สถิติได้รับของรางวัลดีๆ สูงขึ้น
ก็เฉกเช่นเดียวกันกับแสงสีทองที่เรืองรองอยู่ขณะนี้ หมายถึงทักษะระดับสมบูรณ์!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็ค่อนข้างสบายใจ
เขากดเข้าไปที่หน้าจอเสมือน เมื่อเห็นว่าของที่ได้มีอันหนึ่งเป็นสีม่วง อีกอันหนึ่งเป็นสีทอง เฉินชางจึงเลือกดูไอเทมสีทองก่อน
[ทักษะการวิเคราะห์คลื่นไฟฟ้าหัวใจ: ระดับสมบูรณ์!]
เฉินชางรู้สึกปีติยินดีอย่างไม่มีสาเหตุ นี่มันของดี
การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจทำให้มองเห็นรายละเอียดเล็กๆ ได้หลายอย่าง ถึงขั้นที่เฉินชางรู้สึกเลยว่าสิ่งนี้คือสิ่งประดิษฐ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดชิ้นหนึ่งของสาขาอายุรกรรมหัวใจ สิ่งนี้ช่วยผลักดันส่งเสริมการป้องกันและการรักษาโรคหัวใจให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ค่าตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจแค่เพียงยี่สิบกว่าหยวน ถูกและคุ้มค่าอย่างแท้จริง อีกทั้งการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจยังทำให้เห็นเงื่อนงำสำคัญหลายอย่างของอาการเจ็บป่วยได้อีกด้วย
เฉินชางเป็นศัลยแพทย์ มีความเข้าใจในการวิเคราะห์คลื่นไฟฟ้าหัวใจอยู่ในระดับ…อืม ธรรมดามาก รู้จักแค่ลักษณะคลื่นหัวใจที่พบบ่อยไม่กี่แบบ
เส้นที่เป็นค่า ST ยกสูงขึ้นหมายถึงภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย ค่า ST ลดระดับดิ่งต่ำลงหมายถึงภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด…ถ้าใช้คำพูดของอาจารย์ก็คือปลายแหลมทั้งสองมีลักษณะเหมือนรูปปอด…
คิดไม่ถึงว่าในตอนนี้จะได้ทักษะระดับสมบูรณ์แล้ว
เฉินชางอดปีติยินดีอยู่ในใจไม่ได้ เขาเลือกเข้าไปเรียนทักษะนี้ทันที!
การวิเคราะห์คลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นทักษะขั้นพื้นฐานที่มีความจำเป็นมากจริงๆ เมื่อมีแสงสว่างวาบขึ้น ภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผู้ป่วยทุกรายมีภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจของตนเอง เป็นรูปภาพที่แตกต่างกันออกไปเฉพาะบุคคล…
ไอเทมชิ้นที่สองเป็นไอเทมที่ทำให้เฉินชางค่อนข้างประหลาดใจ อะไรคือชุดทักษะการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจ
[ติ๊ง! ชุดทักษะการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจ สามารถเลือกเรียนรู้ทักษะการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจได้ทุกรูปแบบ จนกระทั่งพัฒนาไปถึงระดับปรมาจารย์]
อาจมีหลายคนมากที่รู้จักหัวใจ แต่ไม่รู้จักเยื่อหุ้มหัวใจ
ความจริงแล้วเยื่อหุ้มหัวใจก็เปรียบเสมือนเสื้อผ้าของหัวใจ!
เยื่อหุ้มหัวใจเป็นเนื้อเยื่อชั้นบางๆ ที่ห่อหุ้มหัวใจภายนอกเอาไว้ ช่องกั้นระหว่างเยื่อหุ้มหัวใจกับผนังหัวใจมีน้ำที่ขับออกมาจากต่อมบริเวณนั้นเพื่อหล่อเลี้ยงกล้ามเลื้อหัวใจให้คงความชุ่มชื้น เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการเสียดสีกับช่องทรวงอกจนเนื้อเยื่อหัวใจได้รับความเสียหายขณะที่หัวใจเต้นอยู่
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีหลายครั้งมากที่อาการเจ็บป่วยที่เกิดจากความผิดปกติของเยื่อหุ้มหัวใจอันตรายมากพอที่จะทำให้ผู้ป่วยถึงแก่ความตายได้!
เมื่อได้รับทักษะประเภทนี้ สำหรับเฉินชางที่อยู่แผนกฉุกเฉินแล้ว จัดว่าเป็นทักษะที่ดีมาก
และ…สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจไม่ใช่แค่การผ่าตัดหัวใจ แต่ยังครอบคลุมถึงการผ่าตัดทรวงอกด้วย
เฉินชางรู้สึกว่าคะแนนทักษะด้านการศัลยกรรมทรวงอกของตนอาจเพิ่มสูงขึ้นเล็กน้อย
เมื่อได้รับทั้งสองทั้งษะนี้ เฉินชางพึงพอใจจริงๆ เขารู้สึกว่าวันนี้ไม่เหนื่อยเลยสักนิด!
มีเรื่องดีๆ เข้ามาพร้อมๆ กัน
[ติ๊ง! ปฏิบัติภารกิจช่วยชีวิตด้วยความกระตือรือร้น ช่วยชีวิตผู้ป่วยวิกฤตสำเร็จ ภารกิจทดสอบจรรยาบรรณแพทย์สำเร็จ ได้รับคะแนนทักษะ +3]
เฉินชางถูมือเล็กน้อย เขายิ้มออกมา
คนอื่นแข็งเกร่งขึ้นได้ด้วยคริปโตไนต์[1]
แต่สำหรับเฉินชาง การช่วยคนทำให้เขาแข็งเกร่ง
…
…
หลังจากกลับมาถึงโรงแรมน้ำพุร้อนเยว่หยางซานจวงแล้ว เฉินชางก็ไปแช่ออนเซน กินขาแพะที่แม่เอามาฝาก เฉินชางรู้สึกว่าจะมีอะไรมีความสุขไปกว่าเวลานี้ได้อีก
เนื่องในวันฉลองวันชาติ พอตกดึก ที่โรงแรมน้ำพุร้อนเยว่หยางซานจวงมีการแสดงต่างๆ นานา มีการแสดงเต้นรำของชนกลุ่มน้อยแต่ละชนเผ่า สวนด้านข้างมีการตั้งค่ายก่อกองไฟของขนกลุ่มน้อย มีการฉายภาพยนตร์หลากหลายเรื่อง สระว่ายในร่มเปิดบริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
ตั๋วสามวันทำให้สี่คนพ่อแม่ลูกครอบครัวเฉินได้อิ่มเอมไปกับความชื่นมื่นที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน
หลังจากที่งานเลี้ยงยามราตรีสิ้นสุดลง เฉินชางพบว่าของขวัญที่ได้รับหลังจบงานของตั๋ววีไอพีแตกต่างจากตั๋วธรรมดาทั่วไป
เฉินชางลองถามพนักงานดู “สวัสดีครับ ตั๋วใบนี้กับตั๋วธรรมดาทั่วไปต่างกันยังไงครับ”
พนักงานยิ้มเล็กน้อย “สวัสดีครับ ตั๋วใบนี้เป็นตั๋วชั้นหนึ่ง ทางเราผลิตออกมาไม่มากครับ”
ในเวลานี้เฉินชางถึงตระหนักได้!
บริษัทยาบริษัทไหนกันที่มอบตั๋วชั้นหนึ่งแบบนี้เป็นของขวัญได้
จะต้องเป็นบริษัทยาที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากขนาดไหนกัน!
เฉินชางถึงเข้าใจแล้วว่าทำไมห้องพักของโรมแรมที่เขาพักถึงได้เป็นห้องชุดที่โอ่อ่า มื้อเย็นมีเมนูแพะย่างแบบทั้งตัว…นี่ไม่ใช่สวัสดิการทั่วไป
ในเวลานี้เฉินชางนึกถึงใบหน้าของเหล่าเฉิน แล้วเขาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
เหล่าเฉินดีกับเขามากจริงๆ
วันต่อมา เฉินชางไม่ได้ไปดูบ้าน หลังจากที่ทั้งครอบครัวพักผ่อนกันอย่างเต็มอิ่มหนึ่งวันเต็มแล้ว ก็เตรียมตัวเดินทางกลับ
เฉินต้าไห่พร้อมกลับไปเล่าประสบการณ์การมาพักผ่อนในครั้งนี้ให้เพื่อนบ้านฟังแล้ว เขาคันปากจนแทบทนไม่ไหว
หลังจากที่หยางจยาฮุ่ยพูดกำชับแล้วกำชับอีกอยู่หลายครั้ง เธอต้องการจะให้เฉินชางเก็บเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวนเอาไว้ให้ได้ เฉินชางต้องชักแม่น้ำทั้งห้ามาเกลี้ยกล่อม กว่าจะพูดเกลี้ยมกล่อมจนหยางจยาฮุ่ยเอาเงินใส่กระเป๋ากลับไปได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เกือบจะต้องเอาหลักฐานทรัพย์สินที่ครอบครองมาแสดงแล้ว
หยางจยาฮุ่ยคิดตรึกตรองแล้วก็ควักเงินออกมาหนึ่งหมื่นหยวนยัดใส่มือเฉินหลัว
“หลัวเอ๋อร์ ตั้งใจเรียนให้เต็มที่ แม่กับพ่อของลูกไม่เคยได้เห็นโลกกว้าง ลูกเองก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว รู้และเข้าใจในสิ่งต่างๆ มากกว่าพ่อแม่ แม่เองก็ไม่คิดบ่นอะไรมากแล้ว ถ้าต้องการอะไรก็โทรมาหาพ่อกับแม่ได้เลย อย่างดื้อเหมือนพ่อ…
…มีเรื่องอะไรก็ไปคุยกับพี่ชายแก ชางเอ๋อร์ ลูกเป็นพี่คนโต ลูกต้องมีน้ำใจกับน้อง…”
หยางจยาฮุ่ยอบรมสั่งสอนลูกได้ดีกว่าเฉินต้าไห่ เฉินต้าไห่เป็นคนพูดจาโผงผาง ไม่ค่อยถนัดเรื่องการถ่ายทอดความรู้สึก หยางจยาฮุ่ยเป็นคนอบรมสั่งสอนเฉินชางกับเฉินหลัวสองพี่น้องมาตั้งแต่เล็กจนโต
หลังจากที่กำชับซ้ำๆ อยู่หลายครั้งแล้ว สองสามีภรรยาก็นั่งรถไฟกลับบ้าน
ตกดึกในวันเดียวกันนั้น สองพี่น้องดื่มกันอย่างเต็มที่ เฉินชางดื่มจนค่อนข้างมึนศีรษะ เฉินหลัวดื่มจนเริ่มพูดไร้สาระ!
“พี่ พี่สบายใจได้เลย น้องชายของพี่ไม่ใช่คนอ่อนแอ เรื่องที่รับปากกับพี่ผมทำได้แน่ วันข้างหน้าผมจะซื้อบ้านให้พี่…
…แล้วก็พ่อครับ แม่ครับ ผมจะต้องโดดเด่นกว่าคนอื่นไห้ได้”
…
เฉินหลัวพูดไร้สาระอยู่หลายเรื่องจนหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบเที่ยงแล้ว หลังจากหาอะไรกินรองท้องแล้ว เฉินหลัวก็กลับไปที่วิทยาลัย
ส่วนเฉินชางก็วางแผนล่วงหน้าไว้แล้วว่าหลังจากฉลองวันชาติแล้วจะไปพบอาจารย์เมิ่งซี
วันหยุดฉลองวันชาติจบใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
หลังจากที่มหาวิทยาลัยการแพทย์แห่งมณฑลตงหยางเปิดภาคเรียนแล้ว ในระดับปริญญาโทจะมีคลาสบรรยายในช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือน เฉินชางเคยเข้าฟังบรรยายสามวิชา วิชาอื่นๆ ส่วนใหญ่ที่เหลือมักจะไม่ได้เข้าฟัง
แต่หลังจากวันฉลองวันชาติสิ้นสุดลง นักศึกษาปริญญาโททั้งหมดต่างก็เริ่มฝึกอบรมแล้ว แน่นอนว่าเฉินชางเป็นข้อยกเว้น
โรงพยาบาลที่เฉินชางฝึกอบรมคือโรงพยาบาลอันดับสอง สิ่งที่เฉินชางต้องทำคือโทรศัพท์ไปติดต่อศูนย์ฝึกอบรม เพียงเท่านี้ก็อยู่ในแผนกต่อได้แล้ว
แต่มีเพียงอย่างเดียวที่ต่างไปจากแต่ก่อนคือ อาจมีช่วงที่จำเป็นต้องติดตามอาจารย์ที่ปรึกษา
เพื่อที่จะได้เรียนรู้ฝึกฝนจากอาจารย์ที่ปรึกษาของตน ในทุกสัปดาห์อาจมีหนึ่งถึงสองวันที่ต้องติดตามอาจารย์ ดังนั้นด้วยเหตุนี้ เฉินชางจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งยวดที่จะต้องจัดตารางเวลาขอตนเองให้ดี
ติดตามหัวหน้าเมิ่งเป็นเรื่องสำคัญที่ใหญ่ยิ่ง อาชีพลับคงจะไม่ปรากฏขึ้นมาง่ายๆ ยังมีทักษะสีม่วงกองโตที่ชวนให้คนรู้สึกอิจฉา
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดอยากรู้ไม่ได้ว่า ต้องทำอย่างไรถึงจะยกระดับค่าความรู้สึกดีของหัวหน้าเมิ่งให้สูงขึ้นได้
เฉินชางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเสิร์ชหาข้อมูลในไป่ตู้ ทันใดนั้นนัยน์ของเฉินชางก็เป็นประกาย รายการหนังสือยาวเป็นหางว่าว ชวนให้เฉินชางอดคิดไม่ได้ว่าพลังชาวเน็ตนี้แข็งเกร่งจริงๆ
‘เอาใจเศรษฐินีอย่างไร’ ‘เข็มทิศพิชิตใจเศรษฐินี’…
[1] คริปโตไนต์ แร่ในจินตนาการจากการ์ตูนซูเปอร์แมน
