เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 971-972

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 971 หยู่โป้ดูท่าทีของนายท่านรองจ่าย

เจี่ยนหยู่โป๊มาที่ลานบ้านโบราณ

เจ้าของลานนี้คือนายท่านรองตระกูลจ่าย

นี่คือที่ที่นานท่านรองตระกูลจ่ายชอบมาที่สุดเมื่อตอนที่เขาอยู่ในเป่ยจิง

เจี่ยนหยู่โป๋ได้ทําสิ่งต่างๆภายใต้นายท่านรองจ่ายและเขายังรู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับนายท่านรองจ่ายด้วย

เจี่ยนหยู่โป่รู้ว่านายท่านรองจ่ายให้ความสําคัญกับจ่ายหวินเชิ่งเป็นอย่างมาก จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะนั่งเฉยๆ เขาจึงมาที่ลานบ้านของนายท่านรองจ่ายแห่งนี้ และแน่นอนว่าเขาได้พบกับบอดี้การ์ดนายท่านรองจ่ายที่ประตูจริงๆ
เมื่อบอดี้การ์ดเห็นว่าเป็นเขาก็ไม่ได้ห้าม และปล่อยเขาเข้าไปในทันที

ในลานบ้าน มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่ เป็นนายท่านรองตระกูลจ่าย นายท่านรองจ่ายไม่แปลกใจกับการมาถึงของเจี่ยนหยู่โป๋สักนิด “นายมาหาฉัน เพื่อจะยืนยันเรื่องบางอย่างหรือ?”

“นายท่านรองต้องการทําอะไร?” เจี่ยนหยู่โป๊กล่าวอย่างลึกล้ํา

## มีเรื่องอะไรที่อยากให้แปลต่อจากเรื่องนี้ ก็แวะไปบอกกล่าวกันที่แฟนเพจนะครับ

“นายคงสงสัยว่าทําไมฉันถึงรีบกลับเป่ยจิง แต่ฉันไม่ได้ปรากฏตัวเพื่อแก้ปัญหาให้กับอาเชิ่งและเสี่ยวหลิงใช่ไหม?”

“ครับ”

นายท่านรองจ่ายบอกเจี่ยนหยู่โป๋ว่า “ตระกูลจ่ายของฉันไม่มีปัญหาอะไร แค่ดูแลข้อบกพร่อง ฉันจะไม่ยอมให้หลานชายและหลานสะใภ้ของฉันมีปัญหา”

เจี่ยนหยู่โป๊ยังไม่จากไป

นายท่านรองจ่ายถามว่า “นายต้องการอะไรอีก?”

เจี่ยนหยู่โป๊ถามว่า “ใครเป็นคนทํา”

นายท่านรองจ่ายกล่าวว่า “ถ้านายไม่ได้เป็นญาติของเสี่ยวหลิง ฉันคงไม่ปล่อยให้นายมาที่นี่
ในวันนี้”

นายท่านรองจ่ายไม่ใช่คนใจดีที่จะตอบคําถามได้ตามใจชอบ

ที่เขาจะตอบคําถามของเจี่ยนหยู่โป๊วันนี้ไม่ใช่เพราะเขาเคยเป็นลูกน้องของตัวเอง แต่เพราะเขาเป็นญาติของเจี่ยนอีหลิงและเพราะเขาเป็นห่วงเจี่ยนอีหลิง

เจี่ยนหยู่โป๋ “เพราะเป็นญาติเธองั้นเหรอ”

นายท่านรองจ่ายยิ้มและตอบคําถามของเจี่ยนหยู่โป๋ “ตระกูลกู๊ดแมน”

เจี่ยนหยู่โป๊ขมวดคิ้ว “หนึ่งในแปดยักษ์ใหญ่ของโลก”

“ใช่ เป็นพวกเขา”

เจี่ยนหยู่โป๊เงียบไปครู่หนึ่ง

ปรากฎว่าเป็นตระกูลกู๊ดแมนที่โด่งดังนี้อยู่เบื้องหลัง

แปดตระกูลยักษ์ใหญ่ของโลก ว่ากันว่าแปดตระกูลนี้ถือครองความมั่งคั่งของมนุษย์ถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์

และตระกูลกู๊ดแมนก็เป็นหนึ่งในนั้น ซึ่งเป็นตระกูลตะวันตกโบราณ

มีเชื้อสายขุนนางชั้นสูงของตะวันตก

ประวัติความมั่งคั่งของเขาไม่ใช่แค่เพียงรุ่งโรจน์ ในช่วงสงครามครูเสดเขาได้สะสมความมั่งคั่งจากสงครามและการปล้นสะดม

แต่ความแข็งแกร่งของตระกูลนี้ไม่ต้องสงสัยเลย

หลายร้อยปีในโลกตะวันตก ราชวงศ์และประเทศต่างๆได้เปลี่ยนแปลงไป แต่ตระกูลนี้ยังคงยืนหยัดอยู่เสมอ

เหตุผลเจี่ยนหยู่โป๊คิดได้

พวกเขาต้องการตลาดในเป่ยจิง และทําลายสองตระกูลใหญ่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

นกปากซ่อมและหอยแข่งขันกันเพื่อผลกําไรของชาวประมง ประหยัดเวลาและไม่ต้องเหนื่อย ปล่อยให้ทั้งสองตระกูลก่าจัดกันเอง

“นายท่านรองจะไม่เคลื่อนไหวเหรอ?”

นายท่านรองจ่ายหัวเราะแล้วบอกกับเจี่ยนหยู่โป๋ว่า “อาเชิ่งของฉันไม่แยแสอะไรมาตั้งแต่เริ่มรู้ความ เรื่องธุรกิจเขายิ่งไม่อยากแตะต้อง เขาบอกว่าเขาอาจตายทันทีที่ตื่นนอน ดังนั้นความพยายามใดๆจึงไม่มีความหมายสําหรับเขา แต่สามปีที่ผ่านมาเมื่อเขากลับมาจากเมืองเหิงหยวน เขากลายเป็นคนที่ขยันหมั่นเพียรและก้าวหน้า เขามีแรงจูงใจ นายรู้ไหมว่าคนที่มีพรสวรรค์สูง

หลังจากใช้ความคิดทั้งหมดเขาในทางที่ถูกต้องจะน่ากลัวแค่ไหน?”

เจี่ยนหยู่โป๋เข้าใจสิ่งที่นายท่านรองจ่ายกล่าว

“แล้วทําไมนายท่านรองถึงมาที่นี่?”

“เมื่อโตแล้วจะเข้าใจ มีบางอย่างถึงแม้จะเลือกเชื่อคนรุ่นหลัง แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเข้ามาดูด้วยตนเอง เพราะกลัวว่าพวกเขาจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น”

นายท่านรองจ่ายเพียงแค่ไม่สามารถไว้วางใจได้เลยมาดู!! ไม่มีเจตนาอื่น!!

บทที่ 972 มิสกู๊ดแมน 1

วันรุ่งขึ้น เจี่ยนอีหลิงมาพร้อมกับจ่ายหวินเชิ่งเพื่อทํางานในบริษัทตามที่สัญญาไว้กับจ่ายหวินเชิง

หลังจากมาถึงบริษัท เลขาชายของจ่ายหวินเชิ่งบอกจ่ายหวินเชิ่งว่ามิสกู๊ดแมนที่นัดไว้อยู่ในห้องนั่งเล่นแล้ว

มิสกู๊ดแมนเป็นสมาชิกของตระกูลกู๊ดแมนผู้มั่งคั่งที่สุดในโลก

เธอนัดพบจ่ายหวินเชิ่งเมื่อประมาณหนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว

เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นตระกูลที่มั่งคั่งในต่างประเทศ อํานาจของตระกูลจึงอาจเหนือกว่าตระกูล

จ่ายมาก ผู้ช่วยที่ช่วยจ่ายหวินเชิ่งจัดเตรียมแผนการเดินทางขอความคิดเห็นจากจ่ายหวินเชิ่งและถึงได้นัดพบกัน

จ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิงไปที่ห้องนั่งเล่นด้วยกัน

“ทําไม?” เจี่ยนอีหลิงความสงสัยถูกเขียนบนใบหน้าเล็กๆเธอ

“อีกฝ่ายเป็นผู้หญิง”

“ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไร” เจี่ยนอีหลิงตอบอย่างใจกว้าง

เธอจะไม่ขอให้คู่หมั้นเธอไม่มองผู้หญิงอะไรทํานองนั้น

การจัดการบริษัทและเผชิญหน้ากับผู้คนในห้างสรรพสินค้าทุกประเภทของจ่ายหวินเชิ่งเป็นเรื่องปกติที่จะเห็นผู้หญิงหลายคน

“ฉันอยากให้เธอไปกับฉัน!”

ผู้ชายคนอื่นต่างก็รังเกียจที่ผู้หญิงของตัวเองหึงหวงมากเกินไป แต่เขาอยากให้ผู้หญิงของตัวเองเป็นแบบนั้นจะได้ดูแลเขามากขึ้น

“ก็ได้” เจี่ยนอีหลิงเห็นด้วย

จ่ายหวินเชิ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ

แล้วพาเจี่ยนอีหลิงไปที่ห้องนั่งเล่น

ทันทีที่พวกเขาเข้าประตูห้องประชุม เจี่ยนอีหลิงก็เห็นสาวงามแบบตะวันตกผมสีบลอนด์

ผิวของผู้หญิงขาวมากเป็นสีขาวที่ชาวตะวันออกอิจฉา

ใบหน้างดงามราวกับนางแบบในตู้โชว์แบบของร้านค้า

ผมหยักศกยาวสีบลอนด์สวมชุดเดรสที่ทําขึ้นเอง บนร่างสวมเครื่องประดับไม่มากนัก แต่ดูมีราคาแพงมาก

กระโปรงยาวเหนือเข่าห้าเซนติเมตร เผยให้เห็นขาตรงเรียงยาวของเธอ

รองเท้าส้นสูงที่ประดับด้วยเพชรเล็กๆนับไม่ถ้วนบนรองเท้า

ทั้งร่างที่นั่งอยู่ตรงนั้น แสดงให้เห็นถึงฐานะอันสูงส่งของนางแล้ว

ด้านหลังของผู้หญิง มีผู้ติดตามชายสามหรือห้าคนรูปร่างสูงเป็นชาวตะวันตกทั่วไป

เมื่อเห็นจ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิง ผู้หญิงคนนั้นก็ฉีกยิ้ม

“นายน้อยจ่าย ในที่สุดเราก็พบกัน” ผู้หญิงคนนั้นพูด เธอพูดภาษาจีนได้มาตรฐานและคล่องแคล่วมาก

“พวกเรารู้จักกันเหรอ?” จ่ายหวินเชิ่งถาม

“รู้จักกันมาหลายปีแล้ว”

“ขอโทษนะ แต่เอาตรงๆ ฉันไม่ประทับใจเธอเลย”

“เพราะนี่คือการเจอกันครั้งแรกแบบออฟไลน์ของเรา”

ผู้หญิงคนนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา และเปิดซอฟต์แวร์การสื่อสารสมาชิกของสมาคมคณิตศาสตร์เอดินตัน

อวาตาร์เธอคือไอคอนสีทอง

จ่ายหวินเชิ่งขมวดคิ้ว

เจมี่

เขารู้จักเพื่อนจากสมาคมคณิตศาสตร์แอดดิงตันมาหลายปีแล้ว

เนื่องจากชื่อเธอคือเจมี่ สมาชิกของสมาคมคณิตศาสตร์เอดินตันเลยคิดว่าเป็นผู้ชายรวมทั้งจํายหวินเชิงด้วย

ในช่วงปีแรกๆคนที่มักจะนอนดึกเพื่อแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ด้วยกันกับจ่ายหวินเชิ่งคือเจมี่

จ่ายหวินเชิ่งในตอนนั้น การแก้ปัญหาเป็นเพียงแค่การแก้เบื่อ เขาไม่สนใจว่าคนที่แก้ปัญหาด้วยเป็นชายหรือหญิง และเขาไม่ได้สืบหาตัวตนของอีกฝ่าย

“แนะนําตัวอีกครั้งนะ ลูซี่ กู๊ดแมน”

ผู้หญิงคนนั้นยื่นมือออกมาและทําท่าจะจับมือกับจ่ายหวินเชิ่ง

จ่ายหวินเชิ่งเหลือบมองเธอ แต่ไม่ได้ยื่นมือออกไปจับมือเธอ

“เธอมาหาฉันเพื่อพบฉันแบบออฟไลน์?”

จ่ายหวินเชิ่งน้ําเสียงเรียบเฉย ไม่ได้ดีใจกับเพื่อนเก่าเลย

“เมื่อเร็วๆนี้ ฉันมาที่เป่ยจิงเพื่อจัดการกับเรื่องธุรกิจบางอย่าง ฉันเพิ่งรู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับตระกูลจ่ายเลยอยากจะมาดู ฉันไม่รู้ว่ามีอะไรให้ช่วยไหม” ลูซี่ กู๊ดแมน อธิบาย

“ฉันตอบเธอไปแล้ว ไม่ต้องการความช่วยเหลือ”