เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 1015-1016

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 1015 ของขวัญจากภรรยา

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดที่อยู่บนเวที ก็ล้มลงราวกับใบไม้ร่วง

คนสุดท้ายที่ยืนอยู่บนเวทียังคงเป็นเจี่ยนอี้เหิง

บนตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ และเสื้อยืดของเขาก็เปียกชุ่มไปทั้งตัว

มุมปากของเจี่ยนอี้เหิงโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม ดูเหมือนเขาจะไม่เหนื่อยเลยสักนิด

แต่ตรงกันข้าม ในตอนนี้เขารู้สึกมีความสุขมาก

ทุกคนมาแสดงความยินดีกับจ่ายหวินเชิง

“นายท่านเชิ่ง คุณไปพบผู้ชายคนนี้มาจากไหน? ซึ่งมันวิเศษมากที่เขามีพละกําลังมากขนาดนี้ เพียงแค่เขาคนเดียวก็สามารถเอาชนะพวกเราทุกคนในสมาคมจงอี้ได้!”

“ใช่แล้ว นายท่านเชิงคนนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว? นี่เป็นความสามารถที่หาได้ยากมาก!

“นายท่านเชิ่งสายตาดีจริงๆ เพียงแค่พริบตาเดียวก็เจอยอดฝีมือที่หาตัวจับยากในรอบพันปี

มันน่าทึ่งจริงๆ!”

“ใช่ ใช่ และพวกเราอิจฉามาก ที่ผู้ชนะในวันนี้คือนายท่านเชิ่งอย่างไม่ต้องสงสัย และเงิน รางวัลทั้งหมดก็ตกเป็นของนายท่านเชิ่งเช่นกัน”
ตอนนี้ ทุกคนต่างก็พูดเพื่อเอาใจจ่ายหวินเชิ่ง

“นี่คือของขวัญจากภรรยาของผม” จ่ายหวินเชิ่งตอบ

เอ๊ะ?

ของขวัญจากภรรยาอย่างนั้นเหรอ?

ทุกคนหันไปมองเจี่ยนอีหลิงที่นั่งอยู่ข้างจ่ายหวินเชิ่ง

ในเวลานี้เจี่ยนอี้เหิงได้ลงมาจากเวที และเขาก็เดินไปหาเจี่ยนอีหลิงเพื่อแสดงตัวตน “ฉันเป็นพี่ชายของเธอ”

ที่แท้ก็เป็นพี่ชายนายหญิงของพวกเขานี่เอง!

ไม่แปลกใจเลยที่มันถูกมอบให้เป็นของขวัญจากภรรยา

สมาคมจงอี้ทุกคนรู้สึกว่านายหญิงของพวกเขานั้นไม่ธรรมดาเลย

ทักษะทางการแพทย์อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ซึ่งในความคิดของทุกคนในสมาคมจงอี้ ความสามารถในการทําธุรกิจ และความแข็งแกร่งด้านกําลังนั้นมีความสําคัญมาก

สิ่งที่พวกเขาชื่นชมมากที่สุด คือผู้ที่มีไหวพริบทางธุรกิจ ที่สามารถสร้างกําไรได้ และคนที่มีกําลังมากเท่านั้น

และวันนี้ ทุกคนพบว่านายหญิงของพวกเขา ดูเหมือนจะมีคุณสมบัติทั้งสองอย่าง “นายหญิงกับนายท่านเชิงช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ”
“ช่างเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบ!”

“ไม่รู้ว่าพี่ชายคนนี้ของนายหญิงมีแฟนหรือยัง เขายังโสดอยู่ไหม?”

คนเหล่านี้ไม่เพียงเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อเจี่ยนอีหลิงเท่านั้น แต่ยังมีความคิดที่เกี่ยวกับเจี่ยนอี้เหิงอีกด้วย

จ่ายหวินเชิ่งพูดกับคนที่ล้อมรอบเจี่ยนอีหลิงว่า “เขาก็อยู่ที่นี่ พวกคุณก็ถามเขาเองก็แล้วกัน” จ่ายหวินเชิ่งรู้ว่าเจี่ยนอีหลิงไม่ชอบเสียงดัง ดังนั้น เขาจึงพาเจี่ยนอีหลิงออกไปทันที และปล่อยให้เจี่ยนอี้เหิงเป็นคนจัดการกับชายชราเหล่านี้ ที่ต้องการเป็นพ่อตาของเขา

ในตอนเย็น เจี่ยนอีหลิงได้รับเงินรางวัลที่ชนะมาจากการแข่งขัน ซึ่งเงินรางวัลได้ถูกถอนมาจากกองทุนพันธมิตร

999 ล้าน

และทองแท่งอีกหนึ่งกล่อง

เจี่ยนอีหลิงรับเงิน และไปหาเจี่ยนอี้เหิงเพื่อแบ่งกับเขา

เจี่ยนอี้เหิงเหลือบมองแล้วพูดว่า “ใส่มันไว้ในบัตรอาหารของฉัน”

เจี่ยนอี้เฉินท่าหน้างง แล้วพูดว่า “พี่ชาย พี่ต้องเลอะเลือนไปแล้วแน่ๆ? พี่จะไปเอาบัตรอาหารมาจากที่ไหน? พี่เรียนจบมาหลายปีแล้ว และที่สําคัญบัตรอาหารใช้ได้เฉพาะในโรงเรียนเท่านั้น! นอกจากนี้ น้องสาวต้องการให้เงิน 999 ล้านแก่พี่ แต่พี่จะเอาไปเติมบัตรอาหารงั้นเหรอ? แล้วใครที่ไหนจะเติมบัตรอาหาร 999 ล้านกัน? หรือพี่จะใช้ไปจนถึงชาติหน้า?”

เจี่ยนอี้เหิงตอบกลับด้วยความมั่นใจ “งั้นก็ทําให้ฉันอันหนึ่งสิ”

เจี่ยนอี้เฉินแตะที่หน้าผากของพี่ชาย เพื่อให้แน่ใจว่าเขามีไข้ “พี่เป็นอะไรไหม? หัวของพี่ได้รับกระทบกระเทือนอะไรหรือเปล่า? หรือยังสับสนกับการต่อสู้อยู่เหรอ?”

เจี่ยนอี้เหิงถามว่า “ให้เสี่ยวหลิงท่าให้ฉันได้ไหม?”

เจี่ยนอี้เฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจอะไรบางอย่าง “พี่ครับ คงไม่ได้หมายความว่า พี่จะไปกินข้าวที่ห้องของเสี่ยวหลิงนานๆหรอกใช่ไหม?”

ให้ตายสิ นี่ดูเหมือนเป็นวิธีที่ดีในการรบกวนจ่ายหวินเชิ่งได้

ทําไมเขาไม่เคยคิดถึงวิธีนี้มาก่อนเลย?

นึกไม่ถึงว่าพี่ชายของตัวเองจะมีไหวพริบมากขนาดนี้!

บทที่ 1016 ความฝันของฉินชวน

เจี่ยนอีหลิงคิดอย่างจริงจัง และถามว่า “การชําระเงินแบบรายเดือน หรือตามมื้ออาหาร?”

เจี่ยนอี้เหิง “อะไรก็ได้”

เจี่ยนอีหลิง “ถ้าอย่างนั้นก็จ่ายเป็นรายเดือน”

เจี่ยนอี้เหิง “ตกลง”

วงจรสมองของน้องสาว ช่างบังเอิญตรงกับความคิดของพี่ชายเขาอย่างไม่คาดคิด? เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เจี่ยนอี้เฉินก็พูดอย่างหน้าไม่อายว่า “พี่ชาย ทําไมพี่ไม่พาผมไปด้วยล่ะ? ผมคิดว่าในชีวิตนี้พี่ไม่สามารถใช้เงินในบัตรอาหารหมดหรอก ดังนั้น ผมช่วยพี่ใช้ได้นะ”

“ได้สิ” เจี่ยนอี้เหิงตอบตกลง

และด้วยวิธีนี้ เจี่ยนอี้เหิงและเจี่ยนอี้เฉินจึงมีเหตุผลดีๆที่จะไปทานอาหารที่ห้องของเจี่ยนอีหลิงแล้ว

ฉินชวนถูกปลุกให้ตื่นด้วยความฝัน

หลังจากตื่นขึ้นมา เขาก็กวาดสายตาไปรอบห้องด้วยความรู้สึกว่างเปล่า

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตื่นขึ้นมาด้วยความฝันแบบนี้

ตั้งแต่ที่พ่อของเขาเสียชีวิต และต่อมาแม่และน้องสาวก็ถูกลักพาตัว เขาก็เริ่มฝันร้ายอยู่บ่อยๆ

และสิ่งที่น่าแปลกก็คือ ในความฝันของเขาเหมือนกับที่เจี่ยนอีหลิงได้พูดไว้ทุกอย่าง

เจี่ยนอีหลิงบอกว่าเธอฝันเห็นเขาท่าร้ายเธอ

และเขาก็ฝันถึงฉากนั้นจริงๆ

สิ่งที่เขาไม่ได้คาดหวังก็คือ เจี่ยนอีหลิงในความฝันตกหลุมรักเขา เธอรักเขาอย่างบ้าคลั่ง และหาอะไรหลายๆเพื่อเขามากมาย

เขาเห็นเธอร้องไห้ท่ามกลางสายฝน และถามเขาว่า ทั้งๆที่เขารู้จักเธอก่อน และเธอก็ชอบเขามาก แต่ท่าไมเขาถึงไม่ชอบเธอ แต่กลับไปชอบโม่ชื่ออวิ๋นที่เธอเกลียด

เขาจึงบอกเธอไปว่า ความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับมาก่อนหรือมาหลัง แต่เขาไม่ชอบทัศนคติของเธอที่มีต่อโม่ชื่ออวิ๋น ซึ่งโม่ชื่ออวิ้นทํางานหนักมาก แตกต่างจากเธอที่มีภูมิหลังที่ดี และที่สําคัญ

เธอควรมองปัญหาของตัวเองให้เจอ

เธอบอกว่าเธอรักเขา ซึ่งเขาเป็นแสงสว่างเพียงดวงเดียวที่เธอมีอยู่ในความมืด และขอร้องไม่ให้เขาทําลายแสงเพียงดวงเดียวของเธอ

แต่เขาก็ปฏิเสธแล้วพูดว่า เธอไม่ควรคิดว่าเขาเป็นแสงสว่างของเธอ เพราะเขาไม่ใช่

และเธอก็ร้องไห้และคํารามอย่างบ้าคลั่ง

นั่นคือเจี่ยนอีหลิงที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่านั่นคือเธอ

ในด้านของคนที่มีความรักและแสดงออกมาอย่างลึกซึ้ง

สูญเสียเหตุผลเพราะความรัก และสูญเสียความเยือกเย็นก็เพราะความรัก

นี่คือความฝันของเธอ? และนั่นก็คือเหตุผลว่าทําไมเธอถึงได้กลัวเขา และรักษาระยะห่างจากเขาอยู่เสมอ?

หาไม่ได้เพราะรักอย่างนั้นเหรอ?

ก่อนหน้านี้ เขาไม่เข้าใจว่าทําไมเจี่ยนอีหลิงถึงปฏิบัติต่อเขาเหมือนในความฝัน
แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

เพราะความฝันนั้นเหมือนจริงมาก มันเหมือนกับความทรงจําที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ฉินชวนนึกถึงข้อตกลงที่เจี่ยนอีหลิงให้เขาเซ็นในตอนนั้น

เธอต้องการที่จะปกป้องจ่ายหวินเชิ่ง และปกป้องตระกูลของเธอ

เขาไม่รู้เหตุผลตอนเซ็นสัญญานั่น แต่ถ้าเหตุการณ์ที่เขาฝันเหมือนกับที่เธอฝันแล้วล่ะก็ ทุกอย่างก็จะสามารถอธิบายได้

ฉินชวนหยิบโทรศัพท์ออกมา และดูบันทึกการสนทนาของตัวเองและเจี่ยนอีหลิงบนโทรศัพท์

หลังจากที่รู้จักกันมาสามปี มีบันทึกการสนทนาน้อยมากระหว่างเขาและเธอ และบทสนทนา

ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับความเจ็บป่วยของแม่เขา

“เจี่ยนอีหลิงเธอรู้มานานแล้วเหรอ? ว่าถ้าเธอตกหลุมรักฉันจะทําให้ตัวเองต้องตกอยู่ในหุบเหวแห่งหายนะ ดังนั้น เธอจึงไม่ยอมเข้าใกล้ฉันแบบนี้?”

ฉินชวนพึมพําาอยู่กับตัวเอง

คําถามของเขาไม่ได้รับค่าตอบ และเขาก็รู้ดีว่า ต่อให้วิ่งไปถามเจี่ยนอีหลิง เธอก็ไม่ตอบเขาอยู่ดี

“เธอเคยรักฉันมาก แต่ความรักนั้นไม่ได้รับการตอบสนอง? แล้วถ้าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บทางใจ คนที่เธอจะหลงรักก็คือฉันคนนี้ใช่ไหม?”