เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2338: ห้าคนสุดท้าย

เจี้ยนเฉินยืนห่างออกไป 10 กิโลเมตรและเฝ้าดูสิ่งเหล่านี้อย่างเยือกเย็น ความมุ่งมั่นท่วมท้นดวงตาของเขา คราวนี้วิธีการบ่มเพาะของจอมปราชญ์สูงสุดจะเป็นของเขา ไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้แม้แต่ผู้อาวุโสที่อยู่ในระดับขอบเขตตั้งต้น

ความยากลำบากในการเปิดโลกจิ๋วนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่วิญญาณวัตถุคาดการณ์ไว้ พื้นที่ด้านล่างของหุบเขาบิดเบี้ยวตลอดทั้งวัน และมันยังไม่เปิดอย่างสมบูรณ์

มีเพียงอุโมงค์ขนาดเท่ากำปั้นที่ปรากฏที่ใจกลาง

อุโมงค์นำไปสู่โลกจิ๋วที่ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากอดีตเจ้านายของหอคอยธาตุแสง

อย่างไรก็ตามอุโมงค์ตอนนี้เล็กเกินไป มันมีขนาดเท่ากำปั้นเท่านั้น และมันก็บิดและยุบอย่างต่อเนื่องทำให้ผู้คนไม่สามารถเข้าไปได้

“เจียงหยาง เจ้ามาทำไมที่นี่ ? ” ตงหลินหยานเซว่มาถึงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินพร้อมกับผู้พิทักษ์ 8 คนของนาง นางจ้องมองที่พื้นที่บิดเบี้ยวภายในหุบเขาอย่างเคร่งเครียดและพูดกับเจี้ยนเฉินว่า “เจ้าต้องระวังตัวด้วย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เจ้าไม่ควรเข้าไปใกล้ แม้ว่าเจ้าจะเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยม แต่การบ่มเพาะของเจ้าก็ยังต่ำเกินไป เมื่ออันตรายที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เจ้าอาจไม่สามารถปกป้องตนเองได้ทันท่วงที”

เสียงของตงหลินหยานเซว่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่

เจี้ยนเฉินนิ่งเงียบเมื่อเขาจ้องตรงไปที่หุบเขา เขาไม่ได้พูดอะไร ตงหลินหยานเซว่และเขาถูกลิขิตให้อยู่บนเส้นทางที่แตกต่างกันในชีวิต หากพวกเขาใกล้ชิดกันเกินไป เขาก็จะทำให้นางเดือดร้อน

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็มีพลังวิญญาณนักรบ เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของเชื้อสายนักรบวิญญาณ และเชื้อสายนักรบวิญญาณก็ถูกลิขิตให้เป็นปรปักษ์กับโถงเซียนธาตุแสง

ในเวลาเดียวกัน โถงศักดิ์สิทธิ์อันโออ่าตั้งตระหง่านอยู่เหนือเมฆบนที่ราบรกร้าง ปรากฏขึ้นเหนือทุกสิ่ง

ภายในศาลาศักดิ์สิทธิ์ในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์มีผู้คนมากกว่าหนึ่งโหลรวมตัวกัน มีทั้งชายและหญิงและอายุต่างกัน แต่โดยไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาทั้งหมดแสดงพลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวซึ่งเพียงพอที่จะทำให้มิติสั่นสะเทือน

พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่ยืนอยู่ที่ปลายสุดของที่ราบ สิ่งมีชีวิตสูงสุดที่สามารถทำให้ที่ราบทั้งหมดสั่นไหวด้วยการเคลื่อนไหวธรรมดา

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้มีถิ่นกำเนิดจากที่ราบรกร้าง แต่พวกเขามารวมตัวกันที่นี่จากที่ราบและดาวเคราะห์อื่นทั่วโลกเซียนเพราะหอคอยอนัตตา

“หลังจากค้นหามานานหลายปี โดยพื้นฐานแล้วผู้บ่มเพาะทั้งหมดในที่ราบรกร้างถูกตรวจสอบแล้ว เราทุกคนต่างตรวจสอบตัวตนของเหล่าราชาเทพและเหล่าขั้นอสงไขย แต่เราล้มเหลวในการค้นหาร่องรอยของเจี้ยนเฉิน …” ชายวัยกลางคนร่างกำยำในชุดเสื้อคลุมสีทองกล่าว

“ไม่ เรายังคงขาดบางคนอยู่ ในหมู่ราชาเทพทั้งหมด มี 3 คนที่กำลังทำการทดสอบในโลกจิ๋ว และพวกเขาก็ยังไม่ออกมา มีอีก 6 คนที่อยู่ระดับต่ำกว่าราชาเทพ และด้วยเหตุผลหลายประการ เราจึงไม่สามารถตรวจสอบพวกเขาได้ ถ้าเจี้ยนเฉินอยู่บนที่ราบรกร้าง เขาจะต้องซ่อนตัวในบรรดาเก้าคนนั้น เป็นเพียงว่าทั้งเก้าคนเหล่านี้มาจากองค์กรระดับสูงบนที่ราบรกร้าง และเราไม่สามารถกดดันองค์กรท้องถิ่นได้มากเกินไป ท้ายที่สุดการกระทำของเราในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาทำให้พวกเขาโกรธจัด หากเราทำอะไรเกินไป พวกเขาจะเริ่มต่อต้าน” หญิงชราคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างหน้าชายเสื้อคลุมสีทองพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“แน่นอนเราไม่สามารถล่วงเกินองค์กรท้องถิ่นได้ หากพวกเขาจัดการโน้มน้าวเซียนกระบี่สวรรค์และให้เขาต่อต้านพวกเขา เราจะต้องเจอกับภาระที่ยากเกินจะรับมือ…”

“ข้าเรียนรู้เกี่ยวกับคนเก้าคนนี้อย่างละเอียด เราได้ตรวจสอบต้นกำเนิดของสามคนนี้แล้ว พวกเขาเข้าสู่โลกจิ๋วที่ควบคุมโดยตระกูลของพวกเขาเมื่อหลายปีก่อนเพื่อทำการทดสอบ พวกเขาจึงไม่น่าจะเป็นเจี้ยนเฉิน จากหกคนที่เหลือ หนึ่งในนั้นคือหลานชายของขั้นบรรพกาล เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและมีเพียงวิญญาณที่ไม่สมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเป็นเจี้ยนเฉินเช่นกัน…”

“อีกนัยหนึ่งคนที่เหลืออีกห้าคนนั้นน่าสงสัยมากที่สุด…”

“ห้าคนสุดท้ายมาจากโถงเซียนธาตุแสง, นิกายลำน้ำเหนือ, ลัทธิเต๋าแห่งต้นกำเนิด, ตระกูลเกาหยาง, จักรวรรดิเต๋าหวง …”

“เพียง 5 องค์กร เราอาจกดดันพวกเขาอย่างแรงเพื่อให้พวกเขาส่งมอบพวกเขาทั้งห้าทันที เราจะสามารถมองเห็นตัวตนของพวกเขา … ”

“ข้าไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ดี. ผู้ที่มาจากจักรวรรดิเต๋าหวงและตระกูลเกาหยางได้มาเยี่ยมเยียนเทือกเขาเทพกระบี่หลายครั้งแล้ว โดยขอให้เซียนกระบี่สวรรค์ยืนข้างพวกเขา ข้าคิดว่าเราไม่ควรบังคับที่ราบรกร้างมากเกินไป เพราะเราอาจทำให้เซียนกระบี่สวรรค์ไม่พอใจ เราทุกคนเห็นความแข็งแกร่งของเซียนกระบี่สวรรค์ มีใครบ้างที่สามารถป้องกันการโจมตีจากเขาได้ ? ”

ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงเงียบไป นับตั้งแต่ที่พวกเขาไปเยือนเทือกเขาเทพกระบี่ด้วยกันและผู้เชี่ยวชาญสูงสุดก็เกือบจะถูกตัดหัว พวกเขาจึงเกรงกลัวเซียนกระบี่สวรรค์อย่างมาก

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาบุคคลภายนอกก็เริ่มหน่วงเหนี่ยว ไม่เต็มใจที่จะปฏิบัติตัวอย่างสะเพร่าบนที่ราบรกร้าง

“ในความคิดของข้า เราควรแบ่งออกเป็น 5 กลุ่มและดำเนินการต่อไปยัง 5 แห่ง เราสามารถรอที่นั่นได้ เมื่อทั้งห้าคนโผล่ออกมาจากโลกจิ๋ว เราจะตรวจสอบพวกเขาทันทีและขุดลึกไปถึงตัวตนของพวกเขา … ” ชายชราชุดเสื้อคลุมสีขาวแนะนำหลังจากใช้ความคิดครู่หนึ่ง

“ ดูเหมือนว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้ตอนนี้…”

…

ผู้เชี่ยวชาญรวมตัวกันที่นั่นบรรลุข้อตกลงในไม่ช้า พวกเขาออกเดินทางทันที

หากมองผิวเผินมันจะดูเหมือนว่าพวกเขารวมตัวกัน แต่นี่เป็นเพียงการยืนหยัดต่อสู้กับองค์กรท้องถิ่นของที่ราบรกร้าง วัตถุประสงค์ของพวกเขาคือการค้นหาตัวเจี้ยนเฉิน เมื่อพบเจี้ยนเฉินแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็จะหายไปในทันที และพวกเขาก็จะต่อสู้กันเองเพื่อแย่งชิงหอคอยอนัตตา

หัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสงนั่งอยู่บนบัลลังก์ภายในโถงเซียนธาตุแสงด้วยท่าทางที่ไม่สบอารมณ์ รองหัวหน้าทั้งแปดนั่งข้างล่างเขาทั้งสองข้าง

ในเวลานี้รองหัวหน้า 8 คนนั่งอยู่ที่นั่นพร้อมกับใบหน้าที่หมองซีดเช่นกัน พวกเขาจ้องชาย 3 คนที่อยู่ตรงกลางด้วยความไม่พอใจ

“พวกเจ้าต้องการอยู่ที่นี่ต่อเพื่อรอศิษย์ที่ยังไม่ได้ตรวจเลือดรึ ? พวกเจ้าคิดว่าโถงเซียนธาตุแสงของเราเป็นอะไร ? ” หัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสงตะคอก เห็นได้ชัดว่าเขาฉุนเฉียวมาก

ชายสามคนที่อยู่กลางโถงล้วนแสดงพลังแห่งการมีอยู่ที่น่าสะพรึงกลัว พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในระดับเดียวกับหัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสง

“โปรดใจเย็น หัวหน้า เราทำสิ่งนี้เพื่อองค์หญิงใหญ่แห่งพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงเท่านั้น เราแค่อยากได้ตัวเจี้ยนเฉินเร็ว ๆ เพื่อที่เราจะได้รับหอคอยอนัตตา” ชายสามคนยิ้ม พวกเขาไม่สนใจความโกรธแค้นของหัวหน้าเลย

“เจียงหยางเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง เขาจะเป็นเจี้ยนเฉินไปได้อย่างไร ? พวกเจ้ากำลังมองหาผิดคน” ซวนจ้านคำราม เขาเป็นคนเดียวในหมู่รองหัวหน้าแปดคนที่กล้ายืนหยัดต่อว่าผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคน

นี่เป็นเพราะเขาอยู่ห่างจากการบ่มเพาะเดียวกันเพียงไม่กี่ก้าว ใครจะรู้ว่าเขาจะตัดผ่านเมื่อใด

“ใครบอกว่านักสู้ไม่สามารถเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงได้ ? เชื้อสายนักรบวิญญาณเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของสิ่งนั้น ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็เหมือนที่เราพูดไว้ก่อนหน้านี้ ใครก็ตามตราบใดที่พวกเขายังไม่ได้รับการยืนยันจากเราอาจเป็นเจี้ยนเฉินที่ปลอมตัวมา”

“หืมม ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี ! ” หัวหน้าโถงเซียนธาตุแสงตะคอกอย่างเย็นชา

หลังจากนั้นแสงประกายเปล่งประกายผ่านตาของซวนจ้าน หลังจากใช้ความคิดครู่หนึ่ง เขาก็ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “ข้าจะไปดูหอคอยธาตุแสง”