เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2331: แทนที่ (3)

ทันใดนั้นอัตราการดูดกลืนพลังของจิตวิญญาณวัตถุได้รับผลกระทบอย่างมาก เขาค่อย ๆ ชะลอตัวลง

แม้ว่าเขาจะได้รับการคุ้มครองโดยวิถีดั้งเดิมและมีภูมิคุ้มกันต่อการถูกโจมตีจากหมอก แต่หมอกก็เป็นจิตใต้สำนึกของจิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแสง แม้ว่าจิตสำนึกที่มีความแค้นอันยาวนานนี้ไม่รู้สึกตัวอีกต่อไป แต่มันก็ยังคงตอบสนองโดยสัญชาตญาณ

ภายใต้ปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณ จิตใต้สำนึกที่มีความแค้นเริ่มต้านทานการกลืนกินและการหลอมรวมของจิตวิญญาณวัตถุ

ยิ่งไปกว่านั้น จิตใต้สำนึกที่คับแค้นใจยังคงหลงเหลืออยู่แม้จะควบคุมส่วนหนึ่งของพลังของหอคอยธาตุแสง ก่อให้เกิดการโจมตีหลายรูปแบบในความพยายามที่จะทำลายจิตวิญญาณวัตถุของวัตถุเซียน

แต่ในท้ายที่สุด ไม่ว่าพลังที่ยิ่งใหญ่ของจิตใต้สำนึกอันโกรธแค้นที่พยายามเอาชีวิตรอดจะทรงพลังเพียงใด ไม่ว่าการโจมตีจะแหลมคมและน่าสะพรึงกลัวเพียงใด มันก็เบาบางลงทันทีเมื่มันเข้าหาวิถีดั้งเดิม ความคมชัดและอันตรายทั้งหมดถูกลบออกไป

นี่เป็นเพราะมันเป็นเหมือนกฎใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นภายในวิถีดั้งเดิม ไม่ว่าพลังนั้นจะยิ่งใหญ่เพียงใด เมื่อมันเข้าสู่วิถีดั้งเดิม มันจำเป็นต้องอยู่ภายใต้กฎใหม่เหล่านี้

หากจิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแสงอยู่ในสภาพสูงสุด มันก็สามารถเทียบเคียงกฎที่สร้างขึ้นโดยวิถีดั้งเดิมด้วยพลังของมันในฐานะวัตถุเทพสูงสุด

แต่ตอนนี้มันเป็นเพียงจิตใต้สำนึกที่โกรธแค้น มันไม่ได้มีพลังหนึ่งในล้านของช่วงที่มันอยู่ในสถาวะสูงสุด ตามธรรมชาติมันไม่สามารถทำอะไรกับวิถีดั้งเดิมได้เลย มันถูกควบคุมอย่างแน่นหนา

“ช้าเกินไป หากเจ้ายังลงมือได้ช้าเช่นนี้ เจ้าจะไม่สามารถครอบครองหอคอยธาตุแสงได้ หากวิถีดั้งเดิมหมดก่อนที่เจ้าจะหลอมรวมกับพลังทั้งหมดของหอคอยธาตุแสง มันจะไม่ใช่การหลอมรวมที่สมบูรณ์ หากไม่มีหอคอยธาตุแสงที่ถือร่างกายของเจ้าไว้ เจ้าจะจางหายไป เจ้าต้องเร่งความเร็ว” จิตวิญญาณกระบี่ร้องเรียกออกมา โดยทั่วไปอันตรายกำลังเข้าหาเส้นทางของจิตวิญญาณวัตถุในทุกขั้นตอน ณ ขณะนี้ ความประมาทเพียงเล็กน้อยจะมีผลถึงชีวิตของเขา มันจะทำให้เขาสลายไปอย่างแท้จริงตลอดกาล ผลที่ตามมาก็คือจิตวิญญาณกระบี่ทั้งสองก็ตื่นเต้นเช่นกัน

เจี้ยนเฉินจ้องจิตวิญญาณกระบี่อย่างเข้มงวด เขายังเป็นกังวล วิถีดั้งเดิมจากตอนที่จอมปราชญ์สูงสุดเสียชีวิตก็เริ่มหมดลงอย่างรวดเร็ว เขาไม่รู้ว่าวิถีดั้งเดิมที่จิตวิญญาณกระบี่เก็บสะสมไว้มีจำนวนเท่าใด แต่แน่นอนว่าคงเหลือไม่มากนัก

เขาต้องการที่จะช่วยจิตวิญญาณวัตถุ แต่มันได้กลายเป็นสงครามระหว่างจิตวิญญาณวัตถุและจิตใต้สำนึกที่โกรธแค้น แม้แต่จิตวิญญาณกระบี่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้

ในเวลาเดียวกัน ตงหลินหยานเซว่ได้พบกับผู้พิทักษ์ 8 คนจากที่อื่นในศาลาศักดิ์สิทธิ์ ผู้พิทักษ์ทั้งแปดนั้นนั่งอยู่บนพื้นพร้อมกับหลับตา พวกเขาเรียกตราประทับโบราณที่ล่องลอยอยู่ที่นี่

ตงหลินหยานเซว่นั่งอยู่ระหว่างผู้พิทักษ์ทั้งแปดซึ่งพวกเขานั่งล้อมรอบคอยคุ้มกันนาง ชุดขาวนวลและหรูหราของนางในฐานะเซียนผู้ถูกเลือกห่อหุ้มรอบร่างอันเพรียวงามของนาง ขณะที่ใบหน้าที่สวยงามและสดใสของนางดูศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนว่านางจะมีความงามอันสูงส่ง

ในขณะนี้ ตงหลินหยานเซว่และผู้พิทักษ์ทั้งแปดก็ลืมตาพร้อมกันและมองไปรอบ ๆ ด้วยความประหลาดใจ

หมอกที่แทรกซึมอยู่รอบ ๆ หรือแม้แต่ทั่วทั้งภูมิภาคก็เริ่มปั่นป่วน มันกลายเป็นแม่น้ำที่ยิ่งใหญ่ที่บ้าคลั่งไหลออกไปในทิศทางเดียวกัน

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทุกคนรวมถึงตงหลินหยานเซว่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าความโกรธที่พุ่งสูงขึ้นนั้นดูเหมือนจะปรากฏขึ้นจากสภาพโดยรอบ

มันให้ความรู้สึกเหมือนความเดือดดาลของสวรรค์, ความโกรธของโลก, ความโกรธเกรี้ยวของจักรวาล มันเป็นแรงบันดาลใจที่น่าเกรงขามและกว้างใหญ่ มันโจมตีวิญญาณของพวกเขาโดยตรงและส่งผลต่อจิตใจของพวกเขา

“อะไรกัน ? เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมบางสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนถึงเกิดขึ้น ? ” ตงหลินหยานเซว่และผู้พิทักษ์ทั้งแปดยืนขึ้นและมองไปรอบ ๆ ด้วยความประหลาดใจและความสงสัย

ความโกรธที่พุ่งสูงขึ้นซึ่งดูเหมือนว่าเกิดจากสภาพแวดล้อมของพวกเขา ส่งผลต่อความคิดทั้งหมดของพวกเขา พวกเขาพยายามที่จะสงบสติอารมณ์ขณะที่พวกเขารู้สึกโกรธแปลก ๆ ขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ มันทำให้พวกเขาตื่นเต้นและไม่สามารถสงบได้

“ข้า – ดูเหมือนความความโกรธเคืองจากจิตใต้สำนึกที่โกรธแค้นของจิตวิญญาณวัตถุ…” หนึ่งในผู้พิทักษ์กล่าวด้วยความไม่แน่ใจ

“ความโกรธแค้นจากจิตวิญญาณวัตถุนั้นยังคงมีอยู่หรือ ? เป็นไปได้อย่างไร ? จิตใต้สำนึกที่วนเวียนอยู่มีความคิดได้อย่างไร ? มันมีความรู้สึกได้อย่างไร ? และทำไมถึงโกรธ ? ” ผู้พิทักษ์อีกคนถามด้วยความสับสน

ตงหลินหยานเซว่รู้สึกประหลาดใจในเวลานี้ นางร้องออกมาเบา ๆ “ พวกเจ้ารู้สึกบางไหมว่าหมอกที่นี่ดูเหมือนจะเบาบางลง ? ”

“มันเบาบางลงจริง ๆ ต้องมีสิ่งสำคัญเกิดขึ้นในศาลาศักดิ์สิทธิ์…”

“ไปกันเถอะ. มามุ่งหน้าไปในทิศทางที่หมอกทั้งหมดลอยขึ้นไป มาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นที่อีกฝั่ง…”

…..

ผู้พิทักษ์คุ้มกันตงหลินหยานเซว่และบินไปในทิศทางของเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วสูง

ในขณะนี้ หมอกจำนวนมากขึ้นที่บรรจุจิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแสงรวมตัวกัน ณ สถานที่ของเจี้ยนเฉิน จิตวิญญาณวัตถุของวัตถุเซียนก็ยิ่งมีพลังมากขึ้นเช่นกันเนื่องจากพลังทั้งหมดนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมาถึงระดับหนึ่งของความแข็งแรง แรงต้านทานจากจิตใต้สำนึกที่โกรธแค้นเนั้นชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบกัน ดูเหมือนไร้พลัง เป็นผลให้จิตวิญญาณวัตถุสามารถหลอมรวมพลังได้อย่างง่ายดายยิ่งขึ้น ตามธรรมชาติเขาดูดซับมันเร็วขึ้นและเร็วขึ้นมาก

เจี้ยนเฉินค่อย ๆ หยุดกังวลเมื่อเห็นเช่นนั้น เขารู้ว่าผลลัพธ์ของการหลอมรวมระหว่างจิตวิญญาณวัตถุและพลังกำลังเข้าที่เข้าทางในขณะนี้ ขั้นตอนนี้เสร็จสมบูรณ์

อย่างไรก็ตามเขายังไม่กล้าที่จะประมาทเพราะกระบวนการทั้งหมดยังไม่จบลงอย่างแท้จริง

หลายชั่วโมงต่อมา ในที่สุดจิตวิญญาณวัตถุก็ซึมซับพลังทั้งหมดของจิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแสง หมอกก็จางหายไปมาก แต่มันก็ไม่ได้หายไปจนหมด มันเบาบางมาก

หลังจากหลอมรวมพลังทั้งหมดแล้ว จิตวิญญาณวัตถุก็มีพลังอย่างมาก ในขณะนั้น เขาดูเหมือนดวงอาทิตย์ที่แผดเผา ส่องแสงระยิบระยับ แม้แต่เจี้ยนเฉินเองก็รู้สึกเหมือนเขาหายใจไม่ออกเมื่อเขายืนอยู่ต่อหน้าเขา

แน่นอนว่าจิตวิญญาณวัตถุไม่สามารถควบคุมพลังอันน่ากลัวที่เขาได้รับได้ในทันที ร่างกายของเขาสั่นในอากาศ ไม่สามารถบรรลุความมั่นคงได้

“วิถีดั้งเดิมกำลังจะหมดเร็ว ๆ นี้ เร็วเข้า ก่อนที่มันจะหมดลงอย่างสมบูรณ์ หลอมพลังทั้งหมดของเจ้ากับหอคอยธาตุแสงและหลอมมันเพื่อให้เจ้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของหอคอยธาตุแสงอย่างแท้จริง และหอคอยธาตุแสงจะได้เป็นที่พักพิงใหม่ของเจ้า นี่เป็นขั้นตอนสุดท้ายและเป็นขั้นตอนที่ยากที่สุด หากเราประสบความสำเร็จ เจ้าจะกลายเป็นจิตวิญญาณวัตถุใหม่ของหอคอยธาตุแสง แต่ถ้าหากเจ้าล้มเหลว สิ่งที่รอเจ้าคือบทลงโทษ เจ้าจะหายไปชั่วกาล” จือหยิงร้องออกมา หลังจากนั้นฉิงโซวและจือหยิงก็ล่องลอยไปจากหัวของเจี้ยนเฉิน พวกเขามาถึงที่ระดับความสูง แสงหนึ่งสีม่วงและแสงหนึ่งสีฟ้า พวกเขากลายเป็นแผนภาพขนาดใหญ่ของหยินและหยางซึ่งหมุนรอบกันและกันอย่างรวดเร็ว

“นายท่าน เราจะสลับหยินหยางและขัดขวางกฎเพื่อหลีกเลี่ยงวิถีสวรรค์ เพื่อเราจะได้ทำการแทนที่ให้สำเร็จ มิฉะนั้นจิตวิญญาณวัตถุจะถูกวิถีสวรรค์สังหาร เราไม่มีพลังมากพอที่จะทำสิ่งนี้เพียงลำพังในตอนนี้ เราจึงต้องการความช่วยเหลือจากพลังของนายท่าน” จิตวิญญาณกระบี่กล่าว พวกเขาหมุนตัวเร็วขึ้นและเร็วขึ้นในอากาศ ราวกับว่าพวกเขากลายเป็นปราณหยินหยางหลังจากความโกลาหลแตกแยก พวกเขากลายเป็นสีขาวดำ